All Chapters of คนนี้เด็กเฮีย: Chapter 31 - Chapter 40

นราเทพแทบนั่งไม่ติดที่ เมื่อเขามองภาพจากจอโทรศัพท์ของตนที่ต่อพ่วงกับจอยบังคับโดรน การบินโดรนในตอนกลางวัน แม้จะเห็นภาพต่าง ๆ ได้ชัดกว่าตอนกลางคืน แต่ก็เสี่ยงต่อการถูกพบเห็นได้ง่ายเช่นกัน ดังนั้น เขาจึงต้องทำตามที่เจ้านายเคยสอนไว้ว่าให้บินสูงตามแนวยอดไม้เข้าไว้ จากต้นหนึ่งไปอีกต้นหนึ่ง คนจะได้ไม่สังเกตเพราะนึกว่าเป็นนก เมื่อใกล้ถึงเป้าหมายที่ต้องการจึงค่อยใช้วิธีซูมเข้าไป เพราะอย่างไรเสีย สิ่งที่เห็นทั้งหมดก็ถูกบันทึกเอาไว้เป็นคลิปอยู่แล้ว“ของใครวะ โคตรเก่งเลย ปิดมาได้นานขนาดนี้” แถมยังรอดหูรอดตาเฮียวัช เจ้านายผู้แสนช่างสังเกตของเขาได้นี่ถือว่าไม่ธรรมดาเลยจริง ๆแต่จะว่าไป เฮียวัชไม่รู้ก็คงไม่แปลก เพราะบ้านไม้สองชั้นเก่า ๆ ซอมซ่อที่คล้ายจะพังมิพังแหล่ที่ตั้งอยู่กลางพื้นที่รกร้างนี่ ปกติก็ไม่มีใครเดินผ่านไปมาอยู่แล้วเพราะเป็นพื้นที่ตาบอด มีรั้วรอบขอบชิดกั้นเอาไว้ ทุกคนรู้เพียงว่าเป็นที่ดินของพิศาล นวัชเคยติดต่อขอซื้อก็ไม่ยอมขาย แต่กลับยอมปล่อยให้มันรกร้างว่างเปล่าอยู่อย่างนี้

นวัชยื่นเสื้อมาให้เธอแล้วพูดว่า “เอาไปซักน้ำให้เฮียหน่อยสิ ตากแดดตอนนี้ เย็น ๆ คงแห้งทันพอดีแหละ”“ดะ...ได้ค่ะ แล้วเฮียจะถอดเสื้ออยู่อย่างนี้ตลอดเลยหรือคะ” บ้าน่า จะอ่อยกันหรือไง“แล้วจะให้เฮียเอาเสื้อที่ไหนใส่ล่ะ เสื้อทับทิมเฮียก็ใส่ไม่ได้สักหน่อย” เขาตอบยิ้ม ๆ แต่เธอไม่เห็นแววตาของเขา เห็นแต่หน้าที่ยังคงแดงเพราะฤทธิ์จากการสำลักเมื่อครู่อยู่“แต่ตอนนั่งรถผ่านมา หนูเห็นตรงนั้นมีเสื้อขายนะคะ” เธอชี้ไปยังร้านที่มีเสื้อฮาวายขายอยู่ริมถนน แต่เขากลับเบ้ปาก“ไม่เอา ยังไม่ได้ซัก ไม่ชอบกลิ่นเสื้อใหม่”“เออเนอะ หนูก็ลืมไป” เธอลืมเสียสนิท เสื้อผ้าหรือของใช้ ถ้ายังไม่ได้ซักทำความสะอาด เขาจะไม่ใช้เด็ดขาด...ท่านเจ้าคุณของบ่าวทับทิมถือเสื้อของเขาเข้าไปในบ้านพัก แล้วนำไปซักให้ในห้องน้ำ เมื่อคล้อยหลังเธอแล้ว นวัชจึงหันไปมองหญิงสาวจากทางด้านหล

ทั้งสองคนเล่นน้ำจนใกล้ค่ำ นวัชเห็นว่านานเกินไปแล้ว เขากลัวทับทิมจะไม่สบายจึงชวนเธอเข้าที่พักเพื่ออาบน้ำและผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า หญิงสาวทำหน้าเสียดายอยู่บ้าง แต่ก็ยอมขึ้นจากน้ำโดยไม่อิดออดทั้งคู่เดินเท้าเปล่าเปลือยจากทะเลขึ้นมาบนชายหาด เม็ดทรายแห้ง ๆ จึงติดมาตามเท้าอย่างช่วยไม่ได้“หนูยังมีชุดมาเปลี่ยน แล้วเฮียล่ะคะจะทำยังไง” เธอหันมามองเขาขณะเดินมายังที่พักด้วยกัน“แล้วคิดว่าไงล่ะ หรือเฮียควรถอดกางเกงตากเอาไว้แล้วนุ่งแต่ผ้าขนหนูดี หืม” เขายกคิ้วให้เธอเป็นเชิงถาม อยากรู้ว่าเธอจะหน้าอย่างไร และไม่ผิดจากที่คาด เพราะเท่าที่เล่นกันสนุกสนานจนความสนิทสนมใกล้กันมากขึ้นอีกระดับ จึงทำให้เขารู้จักทับทิมมากขึ้นในอีกเลเวลหนึ่ง“แหม เป็นความคิดที่เข้าท่าอยู่นะคะหนูว่า คิก ๆ จะบอกว่าในห้องน้ำก็มีเสื้อคลุมสำหรับใส่อาบน้ำแขวนไว้สองตัวค่ะ เฮียใส่ตัวนั้นก็ได้ เดี๋ยวหนูเอาออกมาให้ เฮียจะอาบน้ำก่อนไหมคะ เพราะหนูอาจจะอาบนานหน่อย หนูอยากทำฝันให้เป็นจริงด้วยการนอนแช่อ่างนาน ๆ เอาค็อกเทลเข้าไปดื่มในอ่าง แบบว่าอยากทำตัวเป็นสาวไฮโซสักวัน” เธอพูดจบก็หัวเราะเสียงดัง เขาเองก็พลอยหัวเราะไปกับเธอด้วย“ระวังจะเมาหลับค

กว่าทับทิมจะออกมาจากห้องน้ำอีกครั้ง เวลาก็ล่วงเลยไปเกือบหนึ่งชั่วโมง หญิงสาวสวมกางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดตัวโคร่งสำหรับใส่นอน ผมที่สระใหม่หอมกรุ่นไปด้วยยาสระผมที่ทางรีสอร์ตเตรียมไว้ให้ เธอเป่าผมจนแห้ง ทาครีมบำรุงผิวทั้งใบหน้าและลำตัวเสร็จเรียบร้อยจึงค่อยออกมา ทว่ากลับไม่พบนวัชนั่งอยู่ที่เก้าอี้นอกระเบียง“อ้าว เฮียไปไหนแล้วล่ะ” เธอเดินออกไปดูที่ระเบียง อาหารเมื่อตอนเย็นพนักงานเก็บจานไปหมดแล้ว รวมทั้งแก้วค็อกเทลของเธอด้วย ตอนนี้บนโต๊ะว่างเปล่า มีเพียงโคมไฟรูปพระจันทร์เสี้ยวที่ตั้งเอาไว้เพื่อให้แสงสว่าง ความมืดที่โรยตัวลงมารอบด้าน ทำให้บรรยากาศในค่ำคืนนี้ช่างแสนโรแมนติกอย่างจับใจในความรู้สึกของเธอหญิงสองเดินเข้าห้องพักไปเปิดตู้เย็น ในนั้นนอกจากมีน้ำเปล่าสี่ขวด น้ำอัดลมสามกระป๋องแล้ว ยังมีค็อกเทลอยู่สี่แก้ว และเบียร์กระป๋องอีกหกกระป๋องที่แช่เอาไว้ ทับทิมยิ้มกว้าง หยิบแก้วค็อกเทลสีชมพูออกมาแล้วเดินมานั่งรับลมที่ระเบียงกว้างตามเดิม“ตรงนี้เห็นดาวชัดจัง” ชายหาดเวลานี้ไม่มีคนเล่นน้ำแล้วเพราะมืดเกินไป อีกทั้งบริเวณนี้ส่วนใหญ่มักมีแต่รีสอร์ตราคาแพง คนจึงไม่ค่อยออกมานั่งเล่นริมหาดเหมือนจุดท่องเที

“อย่าได้คิดไปข้องเกี่ยวเชียวนะ เฮียขอเตือน” แม้จะรู้ว่าเธอพูดเล่น แต่เขาก็อดหวั่นใจไม่ได้ว่าสักวันหนึ่งทับทิมจะเข้าสู่วงการการเป็นนักพนันเข้าจริง ๆ เมื่อถึงเวลาเข้าตาจน ถึงแม้ตัวอย่างก็มีให้เห็น เช่นบิดากับแม่เลี้ยงของเธอที่ต้องหนีหัวซุกหัวซุนในบางครั้ง คิดจะล้างมือลบอดีตให้สะอาดก็แทบเป็นไปได้ยาก ตราบใดที่ของมันเคยมือ หรือเงินมันเคยได้มาโดยง่าย ย่อมต้องติดใจเส้นทางสายนี้เป็นธรรมดาแต่สำหรับสุชาติกับอรดีนั้น เขาคิดว่าสองคนนี้น่าจะมีคนใหญ่คนโตหนุนหลังอยู่ หาไม่แล้ว ป่านนี้คงถูกไข้โป้งตายไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ และทับทิมก็คงไม่อยู่รอดปลอดภัยมาจนถึงตอนนี้มันต้องมีอะไรสักอย่าง และเขาต้องรู้ให้ได้“ตกลงคืนนี้จะเอาไง กลับบ้านหรือจะค้างที่นี่” เขาลองถามเธออีกครั้ง แต่กลับไม่ได้เสียงตอบใด ๆ ออกจากปากของหญิงสาว ทว่าเมื่อเขาหันไปมองเธอ จึงเห็นว่าทับทิมหลับไปเสียแล้ว“ทับทิม” ชายหนุ่มยื่นมือเขย่าแขนเธอเบา ๆ แต่หญิงสาวไร้การตอบสนอง