นวัชมองคนที่ก้มหน้าเซ็นเอกสารด้วยสายตาเรียบเฉย ทั้งที่ในใจไม่ค่อยสบอารมณ์นัก ผู้ชายคนนี้เอาบ้านและที่ดินมาจำนองกับเขาไว้หลายปีแล้วไม่มีเงินมาไถ่ถอนออกไป ดอกเบี้ยก็ไม่เคยส่ง สุดท้ายเขาจึงต้องใจร้าย ทำการยึดที่ดินผืนนั้นเสีย“ไม่คิดเสียดายบ้างรึไง”เขารู้ว่าถามไปก็เท่านั้น เพราะชายตรงหน้าคลุกคลีกับการพนันจนเป็นเกิดเรื่องวุ่นวายไปหมด“โธ่ เฮียครับ ไอ้เสียดายมันก็เสียดายอยู่ แต่จะให้ทำยังไงได้ล่ะ ผมไม่มีเงินมาไถ่ออกไปนี่นา” สุชาติเอ่ยเสียงอ่อย ก่อนจะถอนหายใจราวกับกลัดกลุ้มเสียเต็มประดา เอ่ยต่ออีกว่า“ห่วงก็แต่นังทับทิมลูกผมนั่นแหละครับเฮีย ถ้ามันรู้ว่าอีกหน่อยจะไม่มีบ้านไว้ซุกหัวนอนอีก ไม่รู้จะทำยังไง ผมกับเมียยังไปเช่าห้องถูก ๆ อยู่ได้ แต่ผมเป็นห่วงลูกสาวจริง ๆ”นวัชเริ่มรู้สึกได้ถึงความนัยบางอย่างที่อีกฝ่ายกำลังสื่อออกมา ทับทิม บุตรสาวคนเดียวของสุชาติไม่ใช่เด็กตัวเล็ก ๆ ที่จะเอาไปฝากฝังไว้บ้านญาติ หรือให้ไปอยู่สถานสงเคราะห์เหล่านั้นได้ แต่โตเป็นสาวสะพรั่ง กำลังเรียนอยู่ปีสี่ มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในตัวเมือง“ก็ให้ลูกไปเช่าหอพักแถวมหาลัยเอาสิ สมัยนี้ทำงานไปด้วย เรียนไปด้วยมีเยอะแยะไป” เขาห
ปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-04
