All Chapters of คนนี้เด็กเฮีย: Chapter 11 - Chapter 20

70 Chapters

บทที่ 4 ภาระที่ต้องรับ - 35% -

ช่วงบ่าย นวัชส่งทับทิมถึงบ้านแล้วจึงเข้าตัวเมืองไปร้านเฟอร์นิเจอร์ สั่งซื้อโต๊ะทำงานกับเก้าอี้ให้หญิงสาว และให้ทางร้านนำไปส่งที่บ่อปลาแสนบุศย์ภายในวันเดียวกัน ขณะที่เขากำลังจะกลับไปขึ้นรถ ได้เดินผ่านร้านขายอาหารสัตว์ และสิ่งของสำหรับสัตว์เลี้ยง ชายหนุ่มเห็นแล้วอดนึกถึงเจ้าถุงทอง ลูกแมวตัวน้อยนั่นไม่ได้เขาไม่รู้ว่าทับทิมให้มันกินอะไรบ้าง และไม่รู้ว่าการเลี้ยงแมวสักตัวจะต้องมีอุปกรณ์อะไร แต่หากหญิงสาวจะนำมันไปเลี้ยงที่ออฟฟิศด้วย เขาจึงคิดว่าตนเองควรต้องเตรียมการไว้บ้าง เพราะเขาเคยได้ยินมาว่าเลี้ยงแมวมักจะมีกลิ่นไม่พึงประสงค์ เขาไม่อยากให้ห้องทำงานของตนมีกลิ่น ฉะนั้น ทางร้านอาจจะช่วยแนะนำได้นวัชจึงเดินเข้าไปในร้าน ชายหนุ่มจด ๆ จ้อง ๆ สินค้าในร้านอยู่ครู่ใหญ่ ไม่รู้ว่าควรหยิบยี่ห้อไหน และควรซื้ออะไรบ้าง สุดท้ายจึงตัดสินใจถามกับพนักงานขายไปตามตรง“ผมเพิ่งได้รับลูกแมวมาตัวหนึ่ง แต่ไม่รู้ว่าอาหารสำหรับลูกแมวควรเป็นยี่ห้อไหน และไม่รู้ว่าต้องซื้ออะไรเตรียมไว้บ้าง ช่วยแนะนำหน่อยได้ไ
last updateLast Updated : 2026-01-24
Read more

บทที่ 4 ภาระที่ต้องรับ - 70% -

“งั้นก็แสดงว่ารู้อยู่แล้วว่าเอเลน่าคืออะไร” เขายังคงยิ้มเล็กน้อย ทับทิมจึงพยักหน้าช้า ๆ แต่ไม่พูดอะไร“ถ้างั้น...สนใจอยากมาทำงานกับฉันไหมล่ะ ฉันการันตีให้เธอได้เลยว่าแต่ละเดือนเธอจะได้ไม่ต่ำกว่าสามแสน ฉันปั้นเธอให้เป็นดาวได้เลยนะ” เขาเอนตัวยืนพิงรถ ยกมือขึ้นกอดอกมองหน้าเธอไม่วางตา แต่ทับทิมตกใจเกินกว่าจะสนใจสายตาสื่อความนัยน์นั้นได้ ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าเขาชวนไปทำงานอะไร หญิงสาวจึงรีบส่ายหน้าปฏิเสธทันทีพร้อมกับตอบว่า“ไม่เป็นไรค่ะ หนูมีงานทำแล้ว ทำที่บ่อปลาแสนบุศย์ค่ะ”อนันตชัยเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เขาแค่นยิ้ม เอ่ยเสียงแผ่วเบา “ทำกับเฮียวัชหรือ ทำอะไร”“ทำบัญชีค่ะ เริ่มงานพรุ่งนี้”“เงินเดือนพนักงานบัญชีจะสักเท่าไรกันเชียว ลองเก็บเอาไปคิดดูให้ดีละกันนะ หรือไม่ก็...เธอจะลองทำงานทั้งสองที่ไปก่อน ดีไม่ดี ทำไปสักพักเธออาจจะเลิกทำงานให้เฮียวัชแล้วมาทำกับฉันแทนก็ได้ ใครจ
last updateLast Updated : 2026-01-24
Read more

บทที่ 4 ภาระที่ต้องรับ - 100% -

วันนี้เป็นวันเริ่มงานวันแรกของทับทิม หญิงสาวตื่นมาเตรียมของสำหรับเจ้าถุงทองไว้แต่เช้า ส่วนเอกสารสมัครงานสำหรับยื่นให้ฝ่ายบุคคลนั้นเตรียมไว้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว อักสักพักนวัชคงมารับที่บ้าน เพราะเมื่อวานที่กินอาหารเย็นด้วยกัน เขาบอกว่าให้ไปกลับพร้อมเขาดีกว่าที่เธอต้องนั่งรถสองแถวไปบ่อปลาแสนบุศย์ด้วยตนเอง เพราะไหน ๆ ก็บ้านติดกัน ชุดทำงานของเธอมีแค่กางเกงยีนเข้ารูปกับเสื้อยืดแขนยาว และรองเท้าคัตชูเท่านั้น โชคดีที่เมื่อวานเธอเห็นทุกคนที่นั่นล้วนแต่งตัวไปทำงานแบบไม่มีพิธีรีตองมากนัก ส่วนใหญ่ก็กางเกงยีนเสื้อยืด หรือเสื้อเชิ้ตทั่วไป เธอจึงโล่งใจไม่น้อยที่ไม่ต้องหาซื้อชุดทำงานใหม่ เพราะกระทั่งเจ้านายอย่างนวัชก็ยังใส่แค่กางเกงยีนกับเสื้อเชิ้ตสีเรียบ ๆ ทับทิมปิดล็อกบ้านแล้วนั่งรอนวัชที่ม้านั่งหินใต้ต้นไม้ ได้ยินเสียงรถกระบะจึงเงยหน้าดู เมื่อเห็นว่าเป็นรถของเขาจึงรีบลุกขึ้นแล้วถือถุงพลาสติกใบใหญ่เดินเร็ว ๆ ไปที่รั้วทันที“ถุงอะไรน่ะ” ชายหนุ่มลดกระจกลงมา แล้วบุ้ยหน้ามาที
last updateLast Updated : 2026-01-24
Read more

บทที่ 5 ทับทิมเป็นเด็กผม - 35% -

นวัชนำแฟ้มเกี่ยวกับบัญชีการซื้อการขายของบริษัทไปวางบนโต๊ะของทับทิม แล้วพูดว่า“ลองดูเอกสารพวกนี้ไปก่อนว่าพอเข้าใจไหม บัญชีของบริษัทก็ไม่ค่อยมีอะไรมากนักหรอก ซื้อเข้า ขายออก ทำภาษีแต่ละเดือน ค่าใช้จ่ายก็หักตามจริง แล้วก็...” ชายหนุ่มชั่งใจว่าจะให้เธอทำเรื่องนั้นเลยดีหรือไม่ แต่แล้วเขาก็คิดได้ว่าทับทิมเพิ่งมาทำงานวันแรก อย่าเพิ่งให้หญิงสาวรู้สึกระแวงเพื่อนร่วมงานดีกว่า เพราะหากเธอรู้ว่าเขาคิดจะให้จับผิดใครบางคน ไม่รู้ว่าทับทิมจะเผลอแสดงออกทางสีหน้าจนอีกฝ่ายรู้ตัวหรือไม่ เขาไม่อยากให้คนคนนั้นชิงไหวตัวทันเสียก่อน“วันแรกยังไม่ต้องทำอะไรมาก ทับทิมลองศึกษาบัญชีคร่าว ๆ จากเดือนที่ผ่าน ๆ มาก่อนดีกว่าว่าต้องทำอะไรบ้าง สงสัยตรงไหนแล้วค่อยมาถามเฮีย”“ได้ค่ะ” เธอยิ้มขณะเปิดแฟ้มบัญชี เขาจึงเดินกลับไปนั่งโต๊ะของตนแล้วค่อย ๆ ละเลียดน้ำเต้าหู้กับปาท่องโก๋ไปทีละนิด พลางเข้าโซเชียลเพื่ออ่านข่าวไปด้วยส่วนคนที่มานั่งรอนั้น...ปล่อยให้รอไ
last updateLast Updated : 2026-01-25
Read more

บทที่ 5 ทับทิมเป็นเด็กผม - 70% -

วันนี้ทับทิมทำงานเป็นวันแรก นวัชจึงปล่อยให้หญิงสาวทำความรู้จักกับเพื่อนร่วมงานให้เต็มที่ อย่างไรเสียเธอก็ต้องทำงานที่นี่ยาวไปจนกระทั่งหมดเทอมหน้า ช่วงพักกลางวันเขาก็ให้ไปเธอนั่งกินข้าวร่วมโต๊ะกับพนักงานคนอื่นเพื่อทำความคุ้นเคย เนื่องจากที่บ่อปลาแสนบุศย์จะเลี้ยงอาหารกลางวันให้ทุกคนกินฟรีอยู่แล้ว ส่วนเจ้านายอย่างเขาก็นั่งแยกจากคนอื่น ไม่ค่อยมีใครกล้าร่วมโต๊ะด้วยนอกจากนราเทพ “รั้วลวดหนามผมให้คนมาทำเสร็จแล้วนะครับเฮีย ส่วนกล้องวงจรปิดเขาจะมาติดตั้งวันนี้ตอนบ่ายโมง” นราเทพรายงานเรื่องที่ตนได้รับมอบหมายให้ผู้เป็นนายได้รับทราบ“อืม ดี” นวัชตอบกลับสั้น ๆ เขายกน้ำขึ้นดื่มแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาราวกระซิบว่า“เฮียคิดจะติดกล้องวงจรปิดเพิ่มในฟาร์ม น่าจะเกือบสิบตัว คงต้องเพิ่มจอมอนิเตอร์ในห้องกล้องด้วย ให้เขาเสนอราคามาให้หน่อยละกัน ตีเป็นสักสิบตัวก็ได้ กินข้าวเสร็จเฮียจะไปเดินรอบฟาร์มสักหน่อย จะได้รู้ว่าต้องติดตรงไหนบ้าง”
last updateLast Updated : 2026-01-25
Read more

บทที่ 5 ทับทิมเป็นเด็กผม - 100% -

ทับทิมรู้สึกหัวใจเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง จะให้บอกชายหนุ่มไปได้อย่างไรว่าทุกคนคิดว่าเธอเป็นแฟนเขา ดังนั้นเธอจึงเลือกบอกแค่บางส่วน “ก็ถามเรื่องทั่วไปค่ะ เรียนที่ไหน คณะอะไร มาทำงานที่นี่ได้ยังไง รู้จักกับเฮียได้ยังไง อะไรพวกนี้แหละค่ะ” ทับทิมมองหน้าเขา เห็นนวัชยิ้มเล็กน้อย หากแต่รอยยิ้มของเขาคล้ายว่าชายหนุ่มรู้เรื่องทุกอย่างอยู่แล้วเป็นอย่างดี แต่ไม่ได้ยินคำตอบตามที่ต้องการ กระนั้นเขาก็ไม่เอ่ยถามเรื่องใดขึ้นมาอีกแต่แล้วจู่ ๆ นวัชก็ลุกขึ้นแล้วเดินมาหาเจ้าถุงทองที่นอนอยู่ในกรง เขาเปิดกรงแล้วยื่นมือเข้าไปลูบหัวมันเบา ๆ แต่แมวน้อยกลับอำนวยความสะดวกให้เต็มที่ด้วยการนอนหงายผึ่งพุงให้ลูบได้ตามสะดวก นวัชหัวเราะแล้วพูดว่า“ช่างอ้อนจริง ๆ อยู่เป็นนะเราเนี่ย”“ก็เพราะมันขี้อ้อนแบบนี้ไงคะ หนูถึงทิ้งมันไม่ลง ต้องเอากลับมาเลี้ยงที่บ้าน” เธอพูดเสริมไปพลางมองชายหนุ่มไปด้วย พลันนั้นคำพูดประโยคหนึ่ง
last updateLast Updated : 2026-01-25
Read more

บทที่ 6 นั่นแม่ นี่พ่อ - 35% -

นวัชพยักหน้าช้า ๆ เพราะคิดไว้แล้วว่าต้องเป็นแบบนี้ แม้อนันตชัยจะเดินบนเส้นทางสีเทา แต่อีกฝ่ายก็ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร ทั้งยังเป็นลูกผู้ชายพูดคำไหนคำนั้น เมื่ออนันตชัยพูดออกมาแล้วว่าจะไม่ยุ่งกับทับทิมอีก เขาก็วางใจแล้ว“แต่ว่า...สุชาตินี่น่ะสิ ติดเงินผมหลายแสน จนป่านนี้ผมยังติดต่อไม่ได้เลย ไม่รู้หายหัวไปไหน” อนันตชัยขมวดคิ้วมุ่น“เสี่ยครับ พ่อก่อหนี้ อย่ามาทวงเอากับลูกสิ คนของผมทั้งคน ผมไม่ยอมให้น้องเขาไปใช้หนี้แทนพ่อแน่” นวัชพูดไปตามตรง ไม่ว่าสุชาติจะก่อหนี้ก่อสินกับใครก็ตาม แต่คนคนนั้นไม่มีสิทธิ์มาทวงกับทับทิม ยิ่งมาขู่เข็ญให้หญิงสาวไปทำงานด้วย ยิ่งทำไม่ได้ ฉะนั้นตราบใดที่ทับทิมยังอยู่ภายใต้ปีกของเขา เธอก็ไม่ต้องกังวลว่าใครหน้าไหนจะมาบังคับขู่เข็ญอนันตชัยโบกมือพลางหัวเราะ “เฮียวัช เรื่องแบบนี้ผมไม่บังคับใครอยู่แล้ว อย่างที่ผมพูดไปนั่นแหละว่า ถ้าเฮียเลี้ยงดูน้องเขาอยู่ ผมก็ไม่ยุ่ง แต่ถ้าน้องเขาคิดอยากทำงานหาเงินใช้หนี้แ
last updateLast Updated : 2026-01-26
Read more

บทที่ 6 นั่นแม่ นี่พ่อ - 70% -

ขณะที่นั่งรอสัตวแพทย์ ในคลินิกมีเสียงสุนัขเห่า และเสียงแมวขู่กันจนเจ้าถุงทองเกิดอาการหวาดกลัว นวัชเห็นดังนั้นจึงขอตัวมันจากมือเธอไปอุ้มไว้เสียเอง แล้วพูดกับมันว่า“อยู่กับพ่อแล้วไง ไม่ต้องกลัวนะถุงทอง” มือของเขาใหญ่กว่ามือของเธอมาก เวลาโอบอุ้มลูกแมวไว้ทั้งสองมือ คงทำให้เจ้าถุงทองเกิดความรู้สึกว่าได้รับการปกป้อง มันจึงคลายความหวาดกลัวลง ทั้งยังยอมอยู่นิ่งอย่างสงบเสงี่ยมในอ้อมกอดของเขา...ที่แทนตัวเองว่าพ่อตอนนั้นเธอเป็นอะไรไม่รู้ จู่ ๆ ก็รู้สึกเขินขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ และยิ่งรู้สึกได้ถึงความร้อนวูบวาบที่ใบหน้า เมื่อถึงคิวของถุงทองแล้วพนักงานเรียกให้เข้าห้องตรวจ นวัชก็ก้มลงไปพูดกับลูกแมวว่า“ไปหาหมอกับแม่ก่อนเนอะ เดี๋ยวพ่อนั่งรอตรงนี้”แม่กับพ่อ...หากคนอื่นมาได้ยินเข้า คงนึกว่าเขากับเธอเป็นคู่รักกันแน่ ๆตอนที่ทับทิมรับลูกแมวมาจากนวัช ชายหนุ่มจ้องหน
last updateLast Updated : 2026-01-26
Read more

บทที่ 6 นั่นแม่ นี่พ่อ - 100% -

“ไอ้น้ำ หาคนงานมาถางหญ้ารก ๆ ตรงหลังบ้านเฮียให้ที ตัดออกให้เหี้ยนเลยนะ” เอ่ยถึงตรงนี้ เขาหันไปมองทับทิมที่กำลังเงยหน้ามองเขาอยู่เช่นกัน จึงเอ่ยกับปลายสายว่า“ตัดให้บ้านทับทิมด้วย มันจะได้ไม่รก” นวัชสั่งงานอีกสองสามประโยคก็กดวางสาย ส่วนเรื่องที่จะให้นราเทพตรวจตราบริเวณบ้านของทับทิมเพื่อดูว่าคนกลุ่มนั้นเข้ามาจากทางไหนนั้น เอาไว้ค่อยสั่งอีกทีตอนที่ทับทิมไม่อยู่“เฮียขอกุญแจบ้านไว้หน่อยสิ จะให้น้ำพาคนมาถางหญ้ารก ๆ พวกนี้ออกให้หมด” เขาขอกับเธอตามตรง เพราะเขาตั้งใจว่าจะแอบนำลูกกุญแจบ้านเธอไปปั๊มเก็บเอาไว้ด้วย เผื่อต้องใช้ในยามฉุกเฉิน“ได้ค่ะ แต่กระเป๋าหนูอยู่บนกรงถุงทอง” เธอชี้ไปทางหน้าบ้าน นวัชพยักหน้าแล้วเดินนำออกไปก่อนยังเดินไม่ทันถึงหน้าบ้านดี เสียงร้องเมี้ยว ๆ ของลูกแมวก็ดังขึ้นเป็นระยะราวกับร้องเรียกแม่ จนทับทิมต้องรีบวิ่งมาหา“แม่มาแล้ว ๆ แหม ให้อยู่คนเดียวแค่แป๊บเดียวก็
last updateLast Updated : 2026-01-26
Read more

บทที่ 7 ข่าวลือ - 35% -

เมื่อถึงออฟฟิศ นวัชใช้ให้ทับทิมไปหยิบชามในครัวเพื่อใส่โจ๊กที่ซื้อมาจากตลาด ส่วนเขาก็ถือถุงอาหารกับกรงใส่แมวให้ ศุภสิทธิ์เห็นลูกแมวตัวน้อย ซึ่งคนทั้งออฟฟิศรู้ว่าเป็นแมวของทับทิมจึงอดยื่นนิ้วเข้าไปเล่นด้วยไม่ได้“ว่าไงเจ้าตัวเล็ก มาทำงานกับแม่อีกแล้วหรือ” เมื่อมีคนยื่นนิ้วไปทักทาย เจ้าถุงทองจึงยื่นจมูกมาดมอย่างสนใจ“อย่าได้หลงกลลูกอ้อนของมันเชียวนะ ระวังจะหลงจนโงหัวไม่ขึ้นเหมือนเฮีย” นวัชพูดกลั้วหัวเราะ เพราะยอมรับว่าลูกแมวตัวเล็กนี่ทำเขาใจบางไปหมด อยู่กับมันเพียงแค่สองวัน เขาซื้อของเล่นให้มันไปแล้วไม่รู้เท่าไร และเมื่อวานตอนพาไปคลินิก เขาก็เล็งคอนโดแมวให้มันไว้แล้วด้วยชายหนุ่มยิ้มอ่อน ก้มหน้าลงไปพูดกับมันราวกับพูดกับเด็กตัวเล็ก ๆ ว่า“จริงไหมถุงทอง เราน่ะร้ายกาจ ตกพ่อเป็นทาสจนได้นะเรา อ้าวนั่น แม่มาแล้ว เราขึ้นห้องกันดีกว่าเนอะ” นวัชเดินขึ้นบันไดไปก่อน โดยมีทับทิมถือชามเดินตามหลัง เมื
last updateLast Updated : 2026-01-27
Read more
PREV
1234567
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status