บททั้งหมดของ LOVE ATTACK Hostage and the Syndicate: บทที่ 221 - บทที่ 230

Nang gabing yun sa dining area, nadatnan na ni Cacai ang kanyang ama at ang ate Victoria niya na nakaupo sa harap ng hapag kainan. Punong puno ang mesa ng iba’t ibang putahe, may karne, seafood, gulay at desserts. Parang pinaghandaan talaga ang hapunan pero normal na lang yun sa tahanan ng mga Alcantara. Hindi tinitipid ni Benito ang pagkain sa loob ng pamamahay niya. Kaya lahat ng kasambahay ay masaya rin dahil kung ano ang kinakain ng kanilang mga amo ay yun din ang kinakain ng mga ito.Agad na sumandok si Cacai at maganang kumain. Samantalang si Victoria naman ay tahimik lang na kumakain ng salad, dahan dahan ang kaniyang galaw, kontrolado at limitado ang bawat subo.Pumasok sa dining area si Larah na may dalang pitcher ng juice. Napalingon agad si Benito dito. Saglit itong natigilan na tila hindi malaman kung magugulat o mag-aalala nang makita ang babae. Pagkuway napatayo.“Larah, anong ginagawa mo?” ani Benito. “Baka mabinat ka.”Tipid na ngumiti si Larah habang inilalapag ang

“Malaki po ba yung discrepancy?” kinakabahang tanong niya. “Dumaan ka muna saglit dito sa Receiving. May ibibigay lang ako sa ‘yong printed instruction para maayos mo yung inencode mo. May time ka pa para iedit ‘to. Kapag tumagal, mahihirapan ka nang idelete kapag nadagdagan ng mga bagong dumating na cargo.” “Okay po. Pupunta na ko dyan.” tugon ni Cacai at nagmamadaling lumabas ng CS Building. Pero mukhang hindi na rin niya kailangang pumasok pa sa Receiving Area dahil sa labas pa lang ay nakasalubong na niya si Sir Reggie. “Ms. Alcantara.” tawag nito na gaya niya ay mukhang nagmamadali rin. Siguro ay gaya niya, takot din ito na may lumabas na discrepancy sa monthly report dahil malaking abala pag nangyari yun. “Palabas na rin naman ako kaya dinala ko na.” sabi ni Sir Reggie habang inaabot kay Cacai ang hawak na papel. Tinanggap yun ni Cacai. “Thank you po.” “May instructions diyan para sa verification ng system.” Tumango si Cacai. “Yung workstation mo, pwede mong gamitin

Kasalukuyan… Malapit nang mag-uwian at wala na masyadong ginagawa si Cacai nang ipatawag ni Sir Meynard, ang head ng IT Department. Hindi niya alam kung bakit pero syempre kailangan lang niyang sumunod sa utos. Pagpasok niya sa opisina nito ay nadatnan niya ang lalaki na seryoso ang mukha habang nakaupo sa harap ng mesa nito. “Come in.” anito pag bukas ni Cacai ng pinto saka itinuro ang upuan sa tapat nito. Naupo doon si Cacai na nagtataka pa rin kung bakit siya ipinatawag. Hindi na napagligoy ligoy si Meynard at agad na nagtanong. “Kaninang around 3PM, may binuksan ka bang terminal sa Systems Control Room?” Mabilis na tumango si Cacai. “Opo, sir.” tugon niya. “May simpleng discrepancy lang po sa monthly report na kailangan naming ayusin sa Receiving bago pumasok ang mga bagong cargo.” “Namin? Kanino galing ang instruction?” “Kay sir Reggie po.” “And then?” “Dun ko po siya inayos sa terminal.., sa loob ng systems control room.” paliwanag ni Cacai. Bahagyang s

Sa Black Site.., Isang secured facility na direktang naka-link sa system ng NorthPoint. Hindi lang basta connected. Mirrored ang pagkakasetup. Lahat ng galaw ng main system ay kaya nilang makita at kontrolin mula rito na para kang nasa loob mismo ng NorthPoint. Hindi lang ang system ang ginaya. Maging ang silid na ito ay dinisenyo din na kamukhang kamukha ng Systems Control Room na pinasok ni Cacai kanina. Hindi ito basta back-up or mock. Ito ang lugar kung saan pwedeng baguhin ang nangyayari sa main system ng NorthPoint nang walang nakakapansin. Pero hindi rin ito madaling nagagamit. Kailangan ng dual authentication. Dalawang passcode ang kailangang i-enter bago mabuksan ang system. Meaning, dalawa tao ang kailangan magbukas ng system upang maiwasan ang solo manipulation. Sa loob ay naroon si Meynard, maging ang magpinsang Leon at Renz. Sa harap nila ay nakatayo sina Randy at Reggie. Parehong nakayuko., at kita sa mukha ng mga ito hiya ang takot. Parehong hindi makatingin ng di

Gabi na pero buhay na buhay pa rin sa loob at labas ng police station. Sa labas ay may kariton na may laman na ilang termos ng kape, palamig, chicharon, balut at penoy na pinapalibutan ng mga pulis at sibilyan. Nakatayo at ang iba ay nakasandal lang habang umiinom ng kape at palamig sa plastic cup. “Boss, dalawang balut. Yung mainit pa!” sigaw ng isang pulis na galing sa loob ng istasyon. “Yes, boss!” sagot ng nagtitinda. Mas malaki ang istasyon na ito kumpara sa iba kaya ordinaryo nang tanawin ang makita sa gilid ng entrance ang mga nakahilerang reporters na mga taga-radyo, tv, at dyaryo, ilang kilalang news website. Araw araw ang mga itong nag-aabang sa mga bagong balita o insidenteng pwedeng magamit sa kanilang trabaho. Nakaupo ang mga ito sa bench habang nagbibiruan. “Mukhang walang ganap ngayon ah.” sabi ng isang taga dyaryo. “Hintay ka lang, Pag ganitong tahimik bigla na lang may sasabog.” sagot naman ng taga-TV. “Magsuntukan na lang kayo para magkaroon ng balita.” bir