All Chapters of LOVE ATTACK Hostage and the Syndicate: Chapter 241 - Chapter 250

Samantala, si Cacai naman ay nasa bahay, nakatambay lang sa sala at hindi maiwasang hindi maalala si Leon. Ilang araw na niya itong hindi nakikita. Miss na miss na niya ito. Kaaalis alis lang nung IT na nagtuturo sa kanya ng flow ng system ng NorthPoint. Kaya tahimik na ulit ang paligid at normal na araw lang sana…, nang may marinig siyang pamilyar na boses mula sa may pintuan. “Miss me?” anang baritonong boses. Agad siyang napalingon sa nagsalita. Nanlaki ang mga mata niya nang makita si Leon, nakatayo sa may pintuan. “Leon..” usal niya saka mabilis na tumakbo palapit rito at agad na niyakap ito., mahigpit at parang ayaw nang pakawalan. Napangiti si Leon at agad gumanti ng yakap. Nai-angat pa niya ang dalaga nang bahagya habang mahigpit na nakapulupot ang mga braso dito. Pagkuway marahan niya itong ibinaba saka ito kinintalan ng banayad na halik sa labi. Halik na may pananabik pero hindi nagmamadali. Maya maya ay marahan silang naghiwalay. “For you..” ani Leon at iniab

Malakas ang tugtog sa bar, pero mas malakas ang presensya ni Victoria. Nasa gitna siya ng VIP table, may hawak na baso ng wine at sunod sunod ang inom. Wala na siyang pakialam sa paligid. Basta ngayon ay inilalabas niya ang inis at sama ng loob. “Isa pa.” sabi niya at itinaas ang baso ng wine. Nagkatinginan tuloy ang mga kasamahan niya. “I messed up… big time..” anitong siya lang ang nakakaunawa ng kanyang sinasabi. Hindi naman niya masabi sa mga kasamahan dahil katangahan ang kanyang nagawa. Ang pakawalan ang isang Leon Aragon. Ang lalaking pinapangarap ng lahat. Nasa kamay na niya, pinakawalan pa niya. “Vic, that’s enough.” pigil ni Jamie. Pero hindi siya pinansin ni Victoria. Inubos nito ang laman ng baso bago ibinagsak sa mesa saka matalim na tumingin dito. “Kasalanan mo ‘toh!” lasing na sabi niya kay Jamie. “Ha?” gulat na ani Jamie. “Ikaw ang may sabing si Leon yung kausap ni Dad. Pero it turned out na father niya pala yung kausap natin.” bulalas ni Victoria na d

Umiinit na naman ang ulo ko dahil sa sinabi ni Emz Dalasic Guzman na nakakawalang kwenta daw dahil sa tagal ng update. Sa una pa lang sinabi ko nang Monday to Friday ang update ko. Day off ako kapag weekends. Pero itinuloy mo pa rin ang pagbabasa mo tapos magrereklamo ka. Gustong gusto mong basahin ang story ko dahil iilan lang ako sa mga writers na nagsusulat ng non-toxic romance novel. Goal ko na mabigyan kayo ng non-toxic na kwento dahil deserved nyo ang kwentong hindi pasasakitin ang puso nyo. Kaya naniniwala ako na hindi ko rin deserve ang toxic na komento mula sa inyo. Okay lang na icriticized nyo ang plot at mga tauhan sa kwento. But direct attack to me is unacceptable. Wala namang toxic sa story ko. Ang toxic lang ay yung mga readers na hindi kayang kontrolin ang emotion nila. May anger issue ba kayo? wag kayong magtiis dito sa account ko. Maraming kwento diyan na pagpipilian nyo. I'm sorry but I have the right to excercise my rights. Hindi ba't maging kayo ay ipinagla

Maingay ang loob ng disco bar. Malakas ang tugtog, nagkikislapan ang ilaw at halos mapuno ng mga taong nagkakasiyahan ang buong lugar. Sa isang VIP table ay naroon si Jamie at ang kanyang mga modelo kabilang na roon si Victoria. Mula trabaho ay dito na sila dumiretso.May mga hawak silang baso ng wine.Nagsalita si Erika.“Wait lang.., bakit ba talaga tayo narito? The other night lang galing na tayo dito…. Parang hindi ikaw yan Jamie ha. Napaka-strict mo pagdating sa ganito lalo kapag may on-going tayong photoshoot.”“Ano bang meron?” curious ding tanong naman ni Mandy.Napangiti si Jamie at halata ang excitement sa bagay na gusto niyang ibalita. Uminom muna siya bago tumingin sa mga kasama.“Jamie.., ano ba yan? Pasuspense ka pa ha.” inip na sabi ni Mandy.Hindi pa rin agad nagsalita si Jamie. Sa halip ay dahan dahan siyang tumingin kay Victoria.“Vic..” aniya.Tumahimik ang grupo.“Sorry if I upset you about your engagement with Chairman Aragon.”Hindi sumagot si Victoria. Nakating

Nakasilip si Cacai sa labas ng bintana ng kaniyang sinasakyan. Tanaw niya ang isang napakalawak na gusali. Parang hindi naman opisina ng Pacific Air ang tingin niya dun. Malaki yun pero isang palapag lang. Hindi gaya ng kanyang inaasahan.“Sigurado ka bang dito yun. Parang hindi naman yan Pacific.” wika ni Mang Boyet na nakatanaw rin sa labas.“Eto lang po talaga ang pinasa niya sa akin na address.” kunot noonsiyang sagot habang sinusuri ang lugar.Tama naman silang dalawa. Hindi yun ang building ng Pacific Air kundi isang hangar o isang malawak na gusali na may nakapark na eroplano. Hindi yun kasing laki ng mga ginagamit sa mahahabang international flight. Mas maliit yun at ginagamit sa mas maikling biyahe.“Baka naman bodega nila yan? Diba nga eroplano ang negosyo nila, baka dyan nila tinatago.” sabi ni Mang Boyet habang nakatingin sa malaking gusali. “Baka nga po.” sagot niya. “Sige po. Dito na lang ako.”Pagkababa ni Cacai ng sasakyan ay huminga muna siya nang malalim bago tuluy