All Chapters of LOVE ATTACK Hostage and the Syndicate: Chapter 31 - Chapter 40

Nagsalubong ang tingin namin ni Maxine. Inirapan niya ako tapos ay nagmamadaling sumunod sa dalawa na nagdadabog. So bukod pala kay Karla na babae ni Leon sa Casa, may Maxine pa. Hindi na ako magtataka kung bukod sa dalawa ay meron pang iba. Naaalala ko pa ang sabi ni Dina na buwan buwan daw ito kung magpalit ng babae. Napasimnagot ako. Tama lang pala ang desisyon ni Ate na tumakas. Kung nagkataon ay mapapakasal siya sa babaerong si Leon. At kung sakaling makausap ko si Ate ngayon, ako na mismo ang nagsasabi sa kanya na wag na wag siyang magpapakita pa. Napaisip tuloy ako kung magkano kaya ang utang ni Papa? Kung may magagawa lang sana ako. Napatingin ako sa calling card ni Renz na hawak ko. Buhay na ang cellphone ko kaya agad kong sinave yung number niya saka ako nagtipa ng message na ipapadala sa kanya. Kay Renz ko itatanong yung tungkol sa utang ni Papa. TO PAPA RENZ: Hi Sir Renz, si Cacai po ito. Salamat po :) Sa ngayon ganito muna ang message ko. Saka na lang ako m

Iiling iling si Manang nang umalis ang dalawa. Pagkuway lumingon siya sa akin.“Wag mong iniintindi ang dalawang yun. Puro kalokohan lang ang nasa utak ng mga yun?” anito habang ako naman ay katatapos lang linisin ang pinagkainan.“Opo.” sagot ko.Ayoko munang bumalik sa silid ko dahil maiinip lang ako dun kaya nagsabi na lang ako kay Manang na kung pwede ay dito na lang muna ako dahil gusto ko ring tumulong sa kanila. Isa pa, para kasing ansaya saya nilang kasama.Mabuti na lang at hindi ako tinanggihan ni Manang. Pumayag naman agad ito at hinayaan lang ako. Siguro ay nakikita naman niya na nakakaburaot talaga dun sa kwarto ko.“Sige.., Sandali.” sabi nito bago tumalikod at naglakad.Binuksan niya ang ref at may kinuha dun. Pagbalik niya ay may dala na siyang container at inilapag yun sa tapat ko kung saan ako nakaupo.“O ayan, tulungan mo si Andeng na gumawa ng lumpiang shanghai. Madali lang yan.” ani Manang.Saglit akong natigilan nang sabihin niya ang salitang Shanghai. Ma

Pagkatapos kong kumain ay agad na akong umakyat sa silid. Liligpitin ko na sana ang pinagkainan namin pero agad akong pinigilan ni Manang. Sinabi niyang umakyat na lang ako sa silid. Wala akong nagawa kundi ang sumunod. Pagbalik sa kwarto ay naligo muna ako. Ilang minuto rin ako sa shower bago nagpasyang lumabas ng banyo. Habang papalabas ay bigla ko na namang naalala ang cellphone ko at ang number ni Renz na bigla na lang nawala. Nakakapagtaka talaga kung san na napunta yun Muli ko yung hinanap at nagpaikot ikot ako ulit sa buong kwarto. Pero nang hindi ko pa rin makita ay naupo na na lang ako sa kama. Muling kong binuklat ang aking cellphone at nagbakasakali. Kung hindi ko makikita ang number ni Renz, paano na ako makakapagtanong sa kanya ng tungkol kay Papa? Saka ko lang naisip na baka may number niya si Manang. Napangiti ako. Bakit nga ba hindi ko agad naisip yun? Nasa ganun akong pag-iisip nang bigla na lang bumukas ang pinto at iniluwal nun si Leon na madilim ang mukha at

Yun lang pala akala ko ay kung ano na. Galing na siya sa silid ko kanina. Sana iniwan na lang niya. Tumayo na ako at nagpaalam dahil akala ko ay tapos na siya sa kanyang sasabihin., pero muli siyang nagsalita. “You’ll get a monthly allowance since nasa poder kita..” aniya. Mabilis akong napalingon sa direksyon niya nang marinig yun. “Pero wag mong isipin na libre yan. Hindi ako charity at hindi ka narito para i-spoil ko. As long as you’re under my roof, you have to work for what you get.” Tumikhim muna ito bago muling nagsalita. “Hindi ako mabait. You’ll work for every peso I give you.” patuloy niya. Parang gusto kong matawa. Alam ko naman yun… na masama talaga ang ugali niya. Sino bang may sabing mabait siya? At sa haba ba naman ng kanyang pasakalye para lang sa allowance na ipinagmamalaki niya, sigurado akong mahirap ang trabaho ang ibibigay niya. Hindi naman allowance ang tawag dun, kundi sweldo. Kaya curious akong nagtanong. “Ano po bang trabaho ko? Katulo

Hindi ko napigilang pasadahan ng tingin ang kanyang kabuuan. Muntik na nga akong mapanganga dahil sa kanyang kaseksihan. May suot itong cover-up mini dress na na parang net ang tela. Kaya naman kita ang string bikini na suot nito sa loob. Sobrang liit ng bikini nito, sobrang tinipid at halos wala na siyang maitatago. Lumuluwa na rin ang malalaki nitong dibdib sa loob ng maliit na bra. “Wow!” mahinang usal ko dahil sa pagkamangha. Narinig kong mahinang natawa si Tinoy dahil sa naging reaksyon ko. “Bagay kayo.” wika ni Karla at salitan niya kaming tiningnan ni Tinoy. Nakangiti ito pero parang medyo nakakaloko. Sunod ay pinakatitigan niya ako at pinasadahan ng tingin mula ulo hanggang paa. Pagkuway lumapit siya sa akin saka bumulong. “Mabuti naman at alam mo kung saan ilulugar yang sarili mo.” makahulugan at medyo iba ang dating ng pagkakasabi nito. Kunot noo ko siyang tiningnan. Anong pinagsasasabi ng babaeng ‘to? Lumayo siya sa akin, tapos ay ngumiti na naman. “Ang cute