All Chapters of LOVE ATTACK Hostage and the Syndicate: Chapter 431 - Chapter 440

Biglang sumipa si Baby Lian. Kaya bigla siyang nataranta. Agad niyang hinagilap ang dalawang paa ng bata upang pigilan itong gumalaw. “Stay still.” sabi niya rito. Pero mas pumihit pa ang balakang nito. “Hey.” aniya at ibinalik ito sa ayos. Akmang pupunasan na niya ang bata pero napakabilis ng kamay nito at naabot ang wipes. “No. You can’t have that.” agaw niya saka ipinagpatuloy ang ginagawa. Pero naglumikot na naman ito.., at ngayon, diaper naman ang naabot. “Seriously?” ani Liam. Pero nang makita niyang seryoso itong nakatingin doon ay hinayaan na lang niya dahil huminto na ito sa pagalaw at hindi na naglumikot. Kaya naman malaya niya itong nalinisan. Subalit ang amoy ay mahirap balewalain. Pinigilan na lang niyang huminga upang hindi yun malanghap. Pero pakiramdam niya ay pumapasok pa rin yun hanggang sa lalamunan niya. Kaya ilang beses din siyang naduwal. Hanggang sa matapos na siya. “There..” aniya at nakahinga nang maluwag.., na animoy sumabak sa matinding laban. G

“Sigurado akong kumpleto na yan. Dinobol tsek na yan ni Tiyang bago ibigay sakin. Tapos tiningnan ko na rin.” sabi ni Dina habang isa isang binubuklat ni Jing ang mga documents mula sa brown envelope. “Salamat, Andeng.” sabi ni Jing bago muling isinilid sa envelope ang mga papel. Saka niya hinubad ang reading glasses. Lumuwas si Dina ng Maynila para puntahan si Jing dito sa inuupahang boarding house. Last year pa nakagraduate si Jing ng college. Sa halip na sa hacienda magtrabaho ay bumalik ito ng Maynila para dito hanapin ang kapalaran. Namimiss daw kasi niya ang ingay ng siyudad. Kaya naman narito si Dina para dalhin ang mga papeles na kakailanganin nito sa trabaho. Nagkahigpitan daw ngayon sa kumpanyang pinapasukan nito dahil may isang empleyado na nagnakaw at tumakas. Natagalan bago ito nahuli dahil fake ang identity at documents na pinasa noong nag-apply ito. Kaya ngayon, nirequired silang lahat na magpasa ng original copies para iverified. Kaso lahat ng original copies ni

“Oh sh*t!” bulalas ni Rafael nang may matanaw. “What?” tanong ni John. Sinundan niya ang direksyon ng tinitingnan ni Rafael. “Here comes trouble…” wika ni Rafael na tila siguradong sigurado. Halos sabay sabay na napalingon ang mga ito sa direksyon ng tinitingnan niya. Isang babae ang kapapasok lang ng bar. Matangkad, seksi at kitang kita ang ganda ng kurba ng katawan dahil sa hapit nitong damit. Lahat nang madaanan ay napapatingin sa kanya. Siya si Venice Villareal, isang socialite. Anak ni Manny Villareal, isa sa mga business partners ni Pacquito noong nabubuhay pa ito. Unang beses nakita ni Venice si Liam ay sa isang business dinner kasama ng kani-kanilang mga ama. Agad na nakuha ni Liam ang buong atensyon ng dalaga. Out of the blue ay iminungkahi ni Mr. Villareal ng arrange marriage para sa dalawa, na agad namang tinutulan ni Liam nang oras na yun kahit pa kaharap ang kanilang mga ama. “Pag-isipan mo.” yun lang ang sinabi ni Pacquito. Nakamasid lang pero halatang sang-ayon

Parang biglang tumahimik ang buong paligid at wala akong ibang naririnig kundi ang malakas na kabog ng aking dibdib. Dalawang taon na nung huli ko siyang nakita, pero yun pa rin ang itsura ng Liam na naaalala ko. Medyo mas nagmatured lang siya ngayon. Bigla ko siyang namiss…, at namalayan ko na lang na pumapatak na pala ang mga luha ko. Sa kabila ng ginawa niya, nananatili pa rin siya sa puso ko. Hindi ko tuloy malaman kung ano ang gagawin. Magpapakita ba ako? Anong sasabihin ko? Habang unti unti ko yung pinoproseso sa utak ay saka ko pa lang unti-unting napansin ang mga kasama niya. Hindi siya nag-iisa. Hanggang sa mapansin ko ang babaeng katabi ni Liam na mas dumikit kapagkuwan. Tumatawa yung babae.., at kapag nagsasalita ay halos magdikit na ang kanilang mga mukha, siguro upang magkarinigan dahil sa lakas ng musika. Dumako ang tingin ko sa kamay ng babae na nakahawak sa braso ni Liam.., na hinayaan niya lang. Ayokong magselos dahil alam ko naman na hindi niya talaga ako ma

Maagang nagising si Dina. Dahan dahan niyang iminulat ang mga mata habang kinakapa ang cellphone sa gilid ng higaan.5:03 AM pa lang.Hindi siya normally gumigising ng ganitong kaaga. Sa katunayan hindi nga niya alam kung nakatulog ba talaga siya.Muli siyang napapikit at hinilot ang sentido. Mabigat at parang sasakit ang kanyang ulo. Marahan siyang bumangon at naupo. Ilang sandali muna siya sa ganung pwesto bago tumayo at lumabas ng kwarto.Napakatahimik dahil mag-isa lang siya ngayon. Ang sabi ni Jing ay may magkapatid na umuupa sa kabilang silid pero nagkataon umuwi ang mga ito ng probinsya. Si Jing naman ay hindi pa rin bumabalik hanggang ngayon. Siguro ay tulog na tulog pa rin ang pinsan niya dahil nakainom ito. Inaasahan niyang baka tanghali na itong makabalik.Tinungo niya ang maliit na kusina. Nagpakulo ng tubig at nagtimpla ng 3-in1 coffee. Pagkatapos ay naupo siya sa harap ng maliit na mesa. May nakita siyang pandesal na nasa container. Kumuha siya ng isa at nadisappoint