LOVE ATTACK Hostage and the Syndicate의 모든 챕터: 챕터 421 - 챕터 430

Napapailing na lang si Liam matapos ibaba ang tawag.“Kinukulit ka na naman bang umuwi ni Tita?” curious na tanong ni Rafael, ang kaibigan niya na isa ring successful businessman. “Bakit ba hindi ka na lang bumalik sa probinsya, tulungan mo si Tita. Wala na ang ama mo, kaya ano pa ba ang itinitigil mo dito sa Manila?” tanong pa ni Rafael.Hindi agad sumagot ni Liam. Totoo ang sinabi ng kaibigan niya. Iniwan niya ang buhay sa probinsiya upang makilala ang ama. At kahit ngayong wala na ito ay wala pa rin siyang balak na bumalik ng Hacienda.May mga negosyong naiwan ang kanyang amang si Pacquito.Yung mga maruruming negosyo ay ipinaubaya na lang niya sa gobyerno upang alisin na ito ng tuluyan sa landas niya. At yung lehitimo naman na may mga empleyadong umaasa at nagtatrabaho ay ipinagpatuloy na patakbuhin ni Liam. Yun ay ang kumpanyang Redfin. Mas naging maayos pa ang mga dokumento at legalidad nito dahil na rin sa tulong ni Renz na eksperto sa ganitong larangan.Isa ang Redfin

“Kanina pa tanong nang tanong ang mga yan kung dumating na ba si Senyorito. Mga delulu. Akala mo naman eh papansinin sila nung tao.” bulong ni Mila. “Malay mo naman, mapansin. Maganda naman sila ah.” sabi ko. “Sayang lang effort nila. Lalo na yang si Rita.” ani Mila na ang tinutukoy ay si Rita na sa office nagtatrabaho pero hindi sa Hacienda nakatira. “Sayang lang effort nila. Suplado si Senyorito. Noong dito pa siya nakatira, lagi ko siyang nakikita. Ibang iba siya kumpara kay Senyora na mabait at palangiti. At sa gwapong yun, siguradong mataas ang standard nun. Kaya nga hindi ko na siya pinagpantasyahan, dahil alam kong imposible... Saka, may Tinoy nako.” ani Jing saka bumungisngis. Nahinto kami sa pag-uusap ng matanaw namin si Senyora. Simple lang naman ang suot nito pero elegante pa rin. At kahit 50 na ay napakaganda pa rin. “Si Senyora..,” sambit ni Jing tapos ay tumingin sa akin. “Andeng, bigay na natin yung regalo natin.” “Maya na lang, mukhang may kausap pa.” tugon ko ha

Nakatingin lang si Liam sa maumbok na tiyan. Gusto niyang matawa dahil nakuha pa talaga ng buntis na yun na maki-party kahit parang puputok na anumang oras ang panubigan nito. “Andeng!” narinig niya ang malakas na boses ng isang babae mula kung saan. Kaya naman nagpatuloy si Liam sa pag-akyat ng hagdan bago pa may makakita sa kanya. Pagdating sa kwarto ay dumiretso siya sa banyo, nagshower at nagpalit ng damit. Pagod siya kaya humiga lang siya saglit at pumikit. Nang imulat niya ang mga mata ay ilang segundo muna siyang nakatitig lang sa kisame. Nagawi ang tingin niya siya sa bintana. Madilim. “Sh*t!” Napabalikwas siya at agad na tumayo. Nakita niya ang digital clock sa gilid ng kama. Gabi na. Hindi niya namalayang nakatulog pala siya ng ganun katagal. Ilang araw na kasi siyang pagod sa pag-aasikaso ng Redfin at paghahanap sa asawa. Kaya halos wala siyang tulog. Kaya nang lumapat ang likod ng katawan niya sa komportableng kama ay hayun, tulog ang inabot niya. Mabilis siyan

5 months later…Dina POVHindi ko mapigilang mapangiti habang inihahanda ang gamit ni Lian. Titig na titig ako sa kanyang mukha na himbing sa pagtulog. Maya maya lang ay siguradong magigising na ito dahil kanina pa itong natutulog.Ilang buwan pa lang ang anak ko. Pero kitang kita na agad na hindi kami magkamukha lalo na sa kutis. Morena ako, pinay na pinay. Samantalang ang baby ko ay mestiza gaya ng kanyang ama. Pati yung buhok na medyo nagbobrown kapag tinatamaan ng araw o ilaw ay kuhang kuha. “Unfair mo naman Baby. Ako yung nagbuntis ng siyam na buwan sayo pero wala ka man lang nakuha saken.” mahinang anas ko. “Ganyan talaga kapag mahal mo.” Napaigtad ako nang marinig ang boses ni Inay. Hindi ko namalayang nasa likod ko pala sila ni Itay. Nakatayo at pinapanood kami.“Tunay yan. Kaya nga kaming dalawa ni Andeng ang magkamukha. Dahil patay na patay ka saken.” malawak ang ngiting sabi ni Itay sa nanunudyong boses.“Ang kapal nito. Galit na galit lang talaga ako sayo noong buntis

Malakas na napapalakpak ang ginang.“Ayan! Ang galing ng baby ko.” masayang bulalas nito.“Mom?” kunot noong sambit ni Liam.Agad na napalingon si Fatima nang marinig ang boses ng anak. “Liam!” gulat na sabi nito nang makita si Liam at napatuwid ng tayo. “Kailan ka pa dumating?”Pero sa halip na sagutin ang ina ay nanatili ang tingin ni Liam sa bata.“Who’s baby is that?”“Si Baby Lian.”“Lian?” tanong niya at inaalala kung saan niya narinig ang pangalang yun.“Yes. Naalala mo? Yung bata sa hospital.” ani Fatima.Sandaling kumunot ang noo ni Liam. Tapos ay muli niyang naalala. Yung maliit na sanggol na matagal niyang pinagmasdan sa nursery, ilang bwan na ang nakakaraan.“You mean, this is her already?” aniya.“Yes, she’s five months old now.”Parang may sariling isip ang mga paa ni Liam na mas lumapit pa sa crib. At nang nasa tapat na siya ay malaya niyang napagmasdan ang sanggol. Nakahiga na ito ngayon at nilalaro yung laruan.Mas malaman na ang pisngi ng sanggol ngayon kumpara noo