พิสูจน์ใจให้เธอรัก의 모든 챕터: 챕터 41 - 챕터 50

“ได้ครับ ๆ” อลันกลัวว่าจะอดกอดร่างนุ่มนิ่มนอน เขาเองก็ไม่สะดวกที่จะรังแกเธอเหมือนกันเพราะอาการบาดเจ็บที่ปาก ข้าวหอมเห็นอลันไม่คิดล่วงเกินเธอ เธอจึงหลับไปในอ้อมแขนอุ่นของเขาในเวลาไม่นานนัก เพราะวันนี้เจอเรื่องราวมามาก ข้าวหอมจึงรู้สึกอ่อนเพลียไม่น้อย เช้าวันต่อมา ระหว่างที่ทุกคนกำลังทานมื้อเช้ากันอยู่ในห้องอาหาร พัชรีก็อดที่จะถามข้าวหอมอีกครั้งเรื่องการแต่งงานของเธอกับอลันไม่ได้“เอ่อ คุณแม่ทำไมรีบร้อนนักล่ะคะ” ข้าวหอมอ้อมแอ้มถามอย่างเขินอาย“แม่อยากมีหลานอีกหลาย ๆ คนน่ะสิลูก ตาอเล็กซ์ก็อยากมีน้องใช่

หลังจากทานมื้อเที่ยงและพูดคุยกันจนหนำใจแล้ว นาตยาก็ขอตัวกลับไปทำงานตามหน้าที่ทันที เธอรู้มาว่าข้าวหอมกำลังจะเดินทางไปยังประเทศบ้านเกิดของอลันในอีกไม่กี่วันข้างหน้า เธอจึงอวยพรให้พวกเขาก่อนจากไป ระหว่างทางกลับจากทานอาหารเที่ยง มีพนักงานหลายคนจำข้าวหอมได้และพากันซุบซิบเรื่องของข้าวหอมกับอลัน โดยที่พวกเขาไม่รู้เลยว่าข่าวลือไม่ดีเหล่านั้นกำลังจะแพร่กระจายไปทั่วทั้งโรงแรมในเวลาต่อมา เช้าวันต่อมา ทุกคนเตรียมตัวออกไปทำหนังสือเดินทางที่สำนักงานในห้างซึ่งโลแลนหาข้อมูลเอาไว้ก่อนล่วงหน้าแล้ว ระหว่างที่พวกเขาเดินทางลงไปขึ้นรถตู้ของโรงแรมด้านล่าง กลับมีสายตาหลายคู่มองข้าวหอมอย่างดูถูก อลันที่กำลังอุ้มอเล็กซ์เห็นเข้าก็ถึงกับขมวดคิ้วมุ่นอย่างไม่พอใจ

ในโรงแรมของอลันตอนนี้วุ่นวายมากกับประกาศลงโทษจากคำสั่งท่านประธานของพวกเขา มีหลายคนที่ไม่รู้มาก่อนว่าข่าวลือที่ออกมาเป็นการใส่ร้าย พอทุกคนรู้ว่าเรื่องที่ถูกปล่อยออกมาไม่เป็นความจริง พวกเขาต่างเสียใจที่คิดว่าข้าวหอมเป็นคนไม่ดีไปเสียแล้ว“สมน้ำหน้าพวกนั้นนะเธอ ตอนแรกฉันก็คิดว่าทำไมเรื่องที่ได้ยินมามันแปลก ๆ อีกอย่างดูท่าทางท่านประธานก็ออกจะรักลูกเมียขนาดนั้นด้วย ดีนะที่ฉันไม่ได้พูดอะไรต่อ ไม่อย่างนั้นคงถูกลงโทษเหมือนพวกปากพล่อยพวกนั้นแน่เลย” พนักงานคนหนึ่งกระซิบกับเพื่อนสนิทที่พากันอ่านประกาศของบริษัทอยู่ด้วยกัน“นั่นสิ ฉันล่ะไม่รู้ว่าพวกนั้นคิดได้ยังไงที่จะดิสเครดิตนายหญิง” เพื่อนอีกคนกระซิบกลับ พนักงานที่ถูกลงโทษครั้งนี้มีมากเกือบห้าสิบคน ซึ่งทุกคนล

อลันที่พาครอบครัวมาซื้อของกำลังเดินเล่นอย่างเพลิดเพลิน ยายสากับพ่อแม่ของอลันไม่ได้มาด้วย พวกท่านอยากพักผ่อนกันที่บ้านมากกว่า พวกเขาทั้งสามเลยไม่อยากขัดใจและออกมาพร้อมกับบอดี้การ์ดเพียงสี่คนเท่านั้น“ของเล่นที่นี่เป็นยังไงบ้างครับลูก” อลันย่อกายลงถามอเล็กซ์ที่เพิ่งเดินกลับมาหาเขาซึ่งกำลังช่วยกันเลือกของเล่นให้อเล็กซ์อยู่กับข้าวหอมในร้านของห้าง“มีแต่ของแปลก ๆ ทั้งนั้นเลยคับพ่อ ผมชอบมาก” อเล็กซ์ยิ้มแป้นตอบ เมื่อครู่เขาเดินเลือกของเล่นหลายอย่างกับบอดี้การ์ดอยู่“ชอบก็ดีแล้วครับ เดี๋ยวพ่อพาไปเล่นสวนสนุกชั้นบนดีไหม” อลันจำได้ว่าห้างนี้มีสนามเด็กเล่นขนาดใหญ่อยู่ที่ชั้นบนสุด“เย้!

กว่าที่สองตระกูลจะแยกย้ายกันกลับ เวลาก็ผ่านไปจนถึงเย็นแล้ว โรสกับข้าวหอมซื้อของมากมายจนทำเอาสามีของพวกเธอได้แต่ปาดเหงื่อแทนบอดี้การ์ด ซึ่งพวกเขาเดินนำของไปเก็บที่รถบ่อยถึงสี่รอบเลยทีเดียว อเล็กซ์ได้แต่หัวเราะคิกคักที่เห็นแม่เขาซื้อของเยอะขนาดนี้เป็นครั้งแรก ตอนนี้อเล็กซ์เรียกโรสว่าคุณอาอย่างสนิทสนมแล้วสามวันต่อมา อลันที่เพิ่งกลับจากทำงานรีบเข้าไปหาข้าวหอมกับอเล็กซ์ในห้องรับแขก วันนี้เขามีงานเลี้ยงที่ต้องไปเข้าร่วมซึ่งเพื่อนนักธุรกิจส่งบัตรเชิญมาให้อย่างกระทันหัน เพราะเพื่อนของเขาเพิ่งรู้ว่าอลันกลับมาแล้ว งานเลี้ยงครั้งนี้เป็นงานใหญ่ระดับประเทศเลยทีเดียว ทำให้อลันไม่สามารถปฏิเสธได้ เขาจึงรีบกลับมาก่อนเวลาเพื่อจะพาข้าวหอมกับลูกไปเลือกซื้อเสื้อผ้าและแต่งตัวก่อนออกไปร่วมงานด้วยกัน