All Chapters of [Bad Loves] บำเรอแค้นศัตรูพี่ชาย (3P): Chapter 11 - Chapter 20

[ไนท์] ในช่วงหนึ่งเดือนที่ผ่านมาผมแทบจะไม่มีความสุขกับสิ่งที่ตัวเองทำไปเลยสักนิดการที่ไม่มีเธออยู่ข้างๆมันรู้สึกอ้างว้างแปลกๆทั้งๆที่ผมไม่ควรรู้สึกแบบนั้นด้วยซ้ำเพราะผมก็มีแฟนอยู่แล้วแต่ผมก็ไม่ได้รู้สึกดีเลยสักนิด แพมไม่ได้ทำให้ผมยิ้มได้อย่างเต็มทีเลยสักครั้งรู้สึกแย่ยังไงไม่รู้ที่ทำร้ายความรู้สึกของเธอ เธอที่ผมหมายถึงไม่ใช่แพมแต่คือเดล ช่วงหลังๆผมคิดที่จะบอกเลิกแพมเพื่อให้เธอได้อยู่กับสถานะที่ชัดเจนแต่ก็เปล่าเธอไม่ค่อยมาเจอหรือคุยด้วยเลยจนมาวันนั้นที่เธอบอกความจริงว่าเธอกำลังท้องความรู้สึกของผมคือดีใจผสมตกใจและเครียดทำไมถึงทำให้เธอต้องลำบากขนาดนี้ด้วย ใจผมอยากจะรั้งเธอเอาไว้แต่ปากมันไวไปหน่อยเลยอย่างที่เห็นเธอไม่ได้ต้องการผมหรือไอโซ่เลย วันนี้ผมมาหาพี่ชายที่เป็นหมอในคลินิกแห่งหนึ่งและไม่รู้ว่าเพราะความบังเอิญหรืออะไรผมเจอเธอมากับแม่ของเธอผมคิดที่อยากจะเดินไปคุยกับเธอแม้ว่าจะผิดคำพูดกับเธอก็ตามขาแกร่งทั้งสองของผมก้าวเข้าไปหยุดอยู่ตรงหน้าที่นั่งของเธอดูตอนนี้สิเธอสวยขึ้น อวบขึ้น ดูมีความสุขขึ้นเยอะเลยใบหน้าหวานเชยขึ้นมามองผมจากที่เธอยิ้มก็หุบมันลงไปอย่างอัตโนมัติ หน้าเธอนิ่งและไร้ควา

นี่ก็ผ่านมาครบอาทิตย์แล้วพรุ่งนี้แล้วสินะที่ฉันจะต้องไปเริ่มต้นชีวิตใหม่กับชีวิตน้อยๆของฉัน ในทุกๆวันฉันจะเข้านอนแต่หัวค่ำ ทานอาหารให้ครบห้าหมู่ ออกกำลังกายนิดๆหน่อยๆ ส่วนครอบครัวก็ดูแลฉันดีมากมาตลอด อาการแพ้ก็มีบ้างแต่ไม่หนักมาก การเรียนก็เคลียร์เสร็จเรียบร้อยเรื่องย้ายก็จัดการหมดแล้ว พอนึกๆดูแล้วก็ใจหายเหมือนกันนะที่ต้องจากบ้านไปไกลแต่ก็เอาเถอะชีวิตต้องเริ่มต้นใหม่ให้สดใสกว่าเดิม! วันนี้ที่บ้านทุกคนจัดงานเลี้ยงส่งให้ฉันกับเฮียรันก่อนไป คุณปู่คุณย่าก็มากันครบ รวมถึงคุณทวดที่คุณแม่พึ่งไปรับมาวันนี้ด้วย ตอนนี้ในบ้านทุกคนอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา รอยยิ้มปนเสียงหัวเราะดังทั่วบ้านนั่นทำให้ฉันได้เข้าใจว่าครอบครัวคือสิ่งเดียวที่เยียวยาฉันได้เสมอเพราะความอบอุ่น การเทคแคร์ดูแล เอาใจใส่กันมันทำให้ฉันไม่ขาดหาย และต่อแต่นี้ไปฉันจะเป็นคนใหม่ที่ไม่อ่อนแออีกต่อไปแต่จะเข้มแข็งและสู้กับทุกๆเรื่องที่เข้ามา... จบงานฉันก็เข้ามานั่งเล่นในห้องของพี่สาวทั้งสี่คน พวกเรานอนกอดกันบนเตียงที่มีขนาดพอดีกับพวกเราทั้งห้าคน และฉันได้นอนกลางซึ่งนั่นก็คือการถูกพี่ๆกอดไว้นั่นเอง(⁠♡⁠ω⁠♡⁠ ⁠)⁠ "ถ้าไปอยู่โน่นอย่าลืมโทรม

ร่างหนาทั้งคู่นั่งอยู่บนโซฟาตัวหรูลมหายใจที่เริ่มผ่อนปรนเพื่อปรับให้ตัวเองไม่ตื่นเต้นหรือตื่นกลัวกับเรื่องที่พวกเขาตั้งใจจะมาทำ ตรงด้านหน้าฝั่งตรงข้ามมีเจ้าของบ้านทั้งสามนั่งอยู่เพื่อรอฟังประโยคจากทั้งสองคน มินตราเริ่มเอะใจเมื่อเห็นหน้าของทั้งคู่เพราะเธอเคยเห็นและเคยเจออยู่หลายครั้งและคงไม่พ้นเรื่องของลูกสาวคนเล็กแน่นอน "พวกนายมีอะไร ก็ว่ามาจะเงียบเพื่อ?" เสียงเข้มของโรมันดังขึ้นเมื่อเริ่มจะหงุดหงิดกับใบหน้าทั้งสองแปลกๆ "นั่นสิมีอะไร พวกเธอพูดมาเถอะน้ารอฟัง" เสียงหวานของหญิงวัยกลางคนเอ่ยบอกสองหนุ่ม "พูดมาพวกเรารอฟังอยู่ พวกนายมีอะไรถึงได้มาถึงที่นี่?" รามเอ่ยด้วยท่าทางที่ทำให้ทั้งสองรู้สึกผ่อนคลายแต่ไม่ได้แปลว่าพวกเขาจะรู้สึกดีขึ้นเลยสักนิดเมื่อเจอกับสายตาของชายหนุ่มมาดนิ่งที่สายตาดูน่ากลัว "ผมชื่อไนท์ส่วนคนนี้ชื่อโซ่ พวกเราทั้งคู่เคยเป็นเพื่อนสนิทของคิงครับ" หลังจากแนะนำตัวเสร็จก็ทำให้ทุกคนจำได้ว่าพวกเขาคือใคร ก่อนที่ทั้งสองจะเล่าความจริงเรื่องน้องสาว และความเข้าใจผิดคิงมาตลอดก่อนจะมาถึงประโยคสุดท้าย "พวกเราเป็นพ่อของเด็กในท้องเดลครับ พวกเราทำร้ายจิตใจทำให้เธอเจ็บปวดร้องไห้คิดแต

"พี่ไม่เคยมองหนูไม่ดี ไม่เคยเชื่อคำพูดใครถ้ามีอะไรพี่จะถามตรงๆ คุยตรงๆ ไม่ใช่คำพูดทำร้ายจิตใจของหนูแน่นอน ตัวเล็กคะคบกับพี่นะ เราลองมาคบกันดูก่อนก็ได้ถ้าไม่โอเคพี่จะไม่รั้งหนูไว้ต่อไป พี่ขอได้ทำตามหัวใจตัวเองหน่อยนะคะ" ประโยคของเขาทำเอาคนตัวเล็กเม้มปากเป็นเส้นตรง เธอมองเข้าไปนัยย์ตาของคนตัวสูงก่อนจะคิดทบทวนและเอ่ยตอบไป "หนู......" เสียงเล็กเอ่ยก่อนจะเงียบไปอยู่ครู่หนึ่งในใจเธอครุ่นคิดหลายต่อหลายครั้ง เขาดีกับเธอทุกอย่าง ช่วยเหลือเธอเป็นอย่างดี เขาก็พิสูจน์ให้เธอได้เห็นตลอดเวลาว่าเขาจริงจังและจริงใจกับเธอเสมอ เอาเถอะลองดูสักครั้งจะเป็นไรไป "หนูตกลงค่ะ แต่ถ้าไม่ใช่จริงๆ พวกเราค่อยถอยออกมาพร้อมกันนะคะ"คำตอบของเธอทำให้รอยยิ้มแย้มเผยขึ้นบนใบหน้าหล่อ เขากดจูบลงบนหลังมือเล็กก่อนจะยื่นมือหนาไปลูบแก้มนวลเบาๆ อะแฮ่ม! เสียงกระแฮ่มดังขึ้นจากด้านหลังของร่างสูง ทั้งสองหันไปมองเสียงของผู้มาใหม่พร้อมกันและนั่นทำให้คนตัวเล็กรีบลุกขึ้นยืนทันทีทำให้ร่างสูงรีบเข้าไปประคองเพราะกลัวเธอจะล้ม "ปล่อยเลยนะมึง ปล่อยมือปลาหมึกของมึงออกไปจากตัวน้องสาวกูเดี๋ยวนี้!"เสียงเข้มเอ่ยขึ้นก่อนจะเดินมารั้งตัวน้องสาวเ

ขาเรียวถูกยกขึ้นตั้งฉากก่อนจะถูกแยกออกจากกัน เผยให้เห็นร่องกลีบสีสวยชุ่มฉ่ำ ปลายหัวหยักขยับไปจ่อใกล้ๆรูเล็กก่อนถูไถไปมาเพื่อให้น้ำหล่อลื่นช่วยลดความเจ็บและเข้าง่ายขึ้นกว่าเดิม "อื้อ! เธอขามันเจ็บ อ๊ะ!"เสียงร้องครางดังออกมาจากคนตัวเล็ก ที่ตอนนี้ใบหน้าของเธอแสดงความรู้สึกออกมาจนเห็นได้ชัด เมื่อรับรู้ได้ถึงความรู้สึกของเธอร่างหนาค่อยๆโน้มลงไปจุมพิตลงบนหน้าผากมนที่ก่อนจะพรมจูบไปทั่วใบหน้าและปาก ลิ้นทั้งสองสัมผัสกันอีกครั้ง ปากทั้งคู่ดึงดูดกันไปมา เมื่อเธอเริ่มผ่อนคลายเอวหนาค่อยๆกดเข้าไปช้าๆ ลำแกร่งแทรกเข้าไปอยู่ภายในช่องคลอดเล็กเริ่มขยายตัวเมื่อถูกสิ่งแปลกปลอมเริ่มเข้ามา "อื้อ..มันอึดอัดจังเลยค่ะ อื้มส์! อ๊ะๆ" เสียงหวานเอ่ยร้องครางออกมาเธอรู้สึกว่ามันใหญ่มากเกินไปจนรู้สึกได้ว่าอึดอัด "เจ็บหรอคะ? พี่จะทำเบาๆนะ อ๊าส์!"จบประโยคเอวหนาก็เริ่มขยับตอกลำใหญ่ใส่เข้าไปด้วยความนุ่มนวลก่อนจะเริ่มออกแรงมากขึ้นๆ ตรั่บบบบบบบบบบ! พั่บบบบบบบบบบบบ! อ๊าส! อ๊ะๆๆๆ อ๊อย! อื้อ! ย๊ะอ๊ะๆๆๆๆ "อื้อ....จุก...อ๊ะๆๆๆๆ อ๊อย..สะ...เสียว!" "อ๊าส์ อ๊ะๆๆๆๆ เสียวมาก...มั้ยคะ ซี๊ด!" "อ๊ะๆๆ อืมๆ มาก..อ๊อย..ค่ะ อื้อๆ