[Bad Loves] บำเรอแค้นศัตรูพี่ชาย (3P)

[Bad Loves] บำเรอแค้นศัตรูพี่ชาย (3P)

last updateLast Updated : 2026-01-22
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
44Chapters
3.2Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เด็กสาวที่อยู่ในวัยสดใส มีความมุ่งมั่นในสิ่งที่ตัวเองทำ มีความเชื่อในโชคชะตา เป็นความน่ารักสดใสของทุกคนในบ้านแต่แล้วความสดใสก็ถูกพังทลายลงเพียงเพราะความแค้นของเขา "ถ้าพี่ไม่ได้รักหนูก็ปล่อยหนูไปสักทีได้ไหมคะ" "พี่โซ่กับพี่ไนท์มีความแค้นอะไรกับพี่ชายเดลกันแน่!" เขาผู้มีนิสัยเคร่งขรึม ไม่ยอมคน และเป็นพี่ชายที่น่ารักให้กับน้องสาวคนเดียวของเขา "นิรา" เขารักและคอยเป็นทั้งพ่อทั้งแม่ในเวลาเดียวกัน เพราะพ่อแม่ได้เสียไปในช่วงที่เขาอายุได้เพียง15 ปีเขาจึงต้องดิ้นรนและสร้างมันเพื่อน้องสาวของเขา แต่ทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำกลับพังลงหลังได้รู้ข่าวร้ายว่าน้องสาวถูกรถชนเสียชีวิตแต่กลับจับผู้ก่อเหตุไม่ได้ "เพราะพี่มึงมันหน้าตัวเมียไงไม่กล้าแม้แต่ออกมายอมรับผิด ครอบครัวมึงก็ห่วงแต่หน้าตาวงตระกูล แล้วน้องกูล่ะ!" "กูจะทำให้มันเจ็บปวดพอๆกับกู และมึงคือผู้โชคดี" "มึงสมควรโดนแล้ว อย่ามาตีหน้าซื่อ ต่อให้มึงกระอักเลือดตายตรงหน้ากู กูก็ไม่คิดจะมองมึงด้วยซ้ำ" "กูไม่ควรรู้สึกแบบนี้ดิว่ะ ทำไมกูถึงเจ็บแบบนี้ว่ะไอไนท์!"

View More

Chapter 1

บทนำ โมเดล

Matteo's POV

The doctor let out a heavy sigh beside me.

"Mr. Linari, your last injury caused a severe intestinal infection, and this time the knife hit the exact same spot. If you don't start taking care of yourself, you're looking at colon cancer."

I stared up at the ceiling, my voice sounding like it was coming from a million miles away. "It's fine."

Once the doctor left, I heard the System sigh too.

"Mission failed. You're going to be wiped out. Do you want to restart the mission and keep trying to save the underworld queen, Daniela Falcone?"

I shook my head. "Just wipe me out."

"Understood. Wipe-out protocol initiated. You have 72 hours left."

I closed my eyes. The silence around me felt deafening.

A second later, like a man possessed, I tapped open Luca Bianchi's livestream.

He was broadcasting from the hilltop villa Daniela had bought for him.

On screen, he stood at an easel mixing paints, an oversized shirt hanging off him and a hair tie looped around his wrist.

Even with the faint red marks on his chest, his eyes were clear and bright, his smile all warmth and sunshine.

He was only two years younger than me, but he looked like he'd just stepped into the real world for the first time.

"This hair tie? It's my girlfriend's. And these marks… well, you guys know how it is. Things got a little wild last night."

He turned to look at someone off-camera, his eyes crinkling at the corners. "Didn't think I'd give away my first kiss and my first time on the same day."

A woman's voice drifted over, soft and smooth. "Didn't you leave just as many on me?"

The chat blew up.

[Luca finally locked down his goddess! We need more couple content!]

"Couple vlogs might be tough," Luca said, flashing a grin. "My girlfriend's line of work is pretty sensitive. She can't show her face."

As he spoke, a streak of red paint smeared across his sleeve, leaving a trace on the hair tie too.

Luca let out a soft gasp, and a woman's long, pale fingers reached into the frame to fix his cuff, revealing a sailboat-shaped ring on her ring finger.

"It's fine if it gets dirty," she said. "Next time I'll give you another one of mine."

His grin widened. He set down the paint, took her hand, and walked off.

Off-camera, the sounds of kissing and heavy breathing drifted through the mic, leaving the rest to the imagination.

The comments flew past, but one stood out.

[Wait—did I just hear Daniela Falcone? The underworld queen?]

Then the woman's voice cut back in, and the temperature dropped in an instant.

"I'm not her."

The stream went dead. I set my phone down and sank into a heavy sleep.

In the dream, I was cleaning when I knocked over a box of Daniela's black hair ties.

I apologized right away, but she exploded anyway, snapping that I should never touch her things.

She threw the box straight in the trash, and after that, I never saw another personal item of hers in the house.

The dream ended with Daniela's back turned to me—the same view I'd stared at for three years as she rushed off to get to Luca, leaving me behind to be tortured.

When I woke in a daze, the first thing I saw was a sailboat-shaped ring.

I looked up. Luca had changed into a plain T-shirt and jeans and was gulping chicken broth straight from a thermos.

The housekeeper stood nearby, looking deeply apologetic. "Mr. Linari, I'm so sorry. I only brought enough for one, but it turns out Mr. Bianchi loves this broth too."

"Oh, I can't believe I drank the whole thing," Luca said. "Matteo, I'm so, so sorry."

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
44 Chapters
chapter 1 ฝันร้ายที่เป็นจริง
ความรักของพวกคุณเป็นอย่างไรแล้วใครกันเป็นคนกำหนด ชีวิตที่เลิศหรู ครอบครัวที่อบอุ่น หน้าตาในสังคมมันเป็นเรื่องปกติสำหรับฉันเด็กสาวที่ใสซื่อร่าเริง บริสุทธิ์ผุดผ่องไม่ได้เข้าข้างตัวเองหรอกนะแต่มันคือเรื่องจริง ชีวิตที่แสนสุขของฉันโลกที่สดใส ความใฝ่ฝันที่ฉันมีมันกลับพังทลายลงเพียงเพราะความแค้น แต่ใครจะไปคิดว่าฉันนั้นจะเกิดเป็นความรัก หวั่นไหว สุข และเศร้าในเวลาเดียวและใจของฉันก็ได้มีเขาทั้งคู่อยู่ในนั้นพร้อมกันเมื่อมาเจอกับพวกเขาพี่โซ่และพี่ไนท์สองเพื่อนสนิทที่มีใบหน้าหล่อเหล่าคมเข้ม ฐานะทางบ้านดี เป็นที่ต้องตาต้องใจของเหล่าหญิงสาวในรั้วมหาลัยและนอกมหาลัยมันคงเป็นความฝันของบางคนที่อยากมีแฟนแบบพวกเขา แต่สำหรับฉันพวกเขาคือ...ฝันร้าย "ยิ้มหน่อยซิ! ทำหน้าแบบนี้มันไม่น่ารักเลยนะคะ"เสียงห้าวเข้มกับใบหน้าหล่อแต่มีแววตาที่แสนจะน่ากลัว พี่ไนท์ผู้ชายที่อบอุ่นแสนดีในตอนนั้นมันเป็นเพียงเปลือกนอกของเขา"มึงก็อย่าไปดุนักซิว่ะ ดูหน้าตาที่น่ารักนั้นซิกำลังร้องไห้อยู่มึงควรปลอบน้องเขานะ!"เสียงเข้มของอีกคนที่กำลังก้าวเดินเข้ามาหาฉันด้วยใบหน้าและรอยยิ้มที่น่ากลัว พี่โซ่ผู้ชายที่มีใบหน้าหล่อทรงแบดครั้งแร
Read more
chapter 2 ของเล่นชิ้นโปรด (NC) [3p]
ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคาะประตูห้องนอนดังขึ้นทำให้ร่างเล็กที่นอนซมอยู่บนที่นอนนั้นค่อยๆหยัดตัวลุกขึ้นไปเปิดทันที "แม่เคาะตั้งนาน หนูทำอะไรอยู่คะ?"เสียงหวานปนห่วงใยของผู้เป็นแม่เอ่ยขึ้น "หนูรู้สึกไม่ค่อยสบายน่ะค่ะ เลยหลับไม่ค่อยรู้สึกตัว ขอโทษนะคะ"เสียงเล็กที่แหบพร่าเอ่ยตอบ "ตายจริงเป็นยังไงบ้างลูกไหนแม่ขอดูซิ!" จบประโยคมือบางของแม่ก็ยื่นมาแตะหน้าผากเล็กของลูกสาวด้วยท่าทางที่ห่วงใย "หนูโอเคค่ะคุณแม่ ไม่ต้องห่วงนะคะเดี๋ยวทานยาก็หายแล้วค่ะ"เธอเอ่ยออกไปเพราะกลัวว่าแม่จะต้องทำมากกว่านี้ รอยแผลที่เกิดขึ้นถ้าแม่เห็นคงเป็นเรื่องใหญ่ "ดื้อเหมือนพ่อเลยนะ" "แต่พ่อว่าหนูดื้อเหมือนคุณแม่นะคะ"ทั้งสองหยอกล้อกันไปมาก่อนที่แม่จะไปหยิบยามาให้และบอกให้เธอพักผ่อนเยอะๆ ร่างเล็กที่บอบช้ำนอนซมอยู่บนเตียงด้วยร่างกายที่อ่อนล้ายิ่งนึกก็ยิ่งเกลียดตัวเอง เพราะอะไรเธอถึงได้รู้สึกเจ็บมากกว่าความเกลียดชังพวกเขาทั้งที่โดนทำร้ายขนาดนี้ ตริ๊ง! ตริ๊ง! ตริ๊ง! เสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้นมารัวๆก่อนที่มือเล็กจะเอื้อมไปหยิบมาเปิดอ่าน ร่างเล็กรีบหยัดตัวลุกขึ้นเมื่อได้อ่านข้อความที่ถูกส่งมา (มาหาที่คอนโดถ้าไม่อยากให้
Read more
Chapter 3 ฟ้ากำหนดแล้ว
ผ้าที่เปียกน้ำหมาดๆถูกลากไปตามผิวที่ร้อนระอุของเธออยู่หลายนาที สายตาคมของคนตัวสูงได้แต่จ้องมองอย่างไม่รู้ความรู้สึก"ทำไมกูต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยว่ะ! ตัวนี้ก็แม่งเมื่อไรจะหายร้อนว่ะ" เสียงสบถออกมาอยากหัวเสียของโซ่ดังขึ้น"เลิกบ่นได้แล้วมึงจะกลับก็ได้นะเดี๋ยวกูดูเอง"ไนท์ที่ถือถาดใส่ถ้วยข้าวต้มและยาเข้ามาเอ่ยขึ้นก่อนจะวางมันลงและหย่อนก้นนั่งข้างๆคนตัวเล็กที่หลับอยู่"กลับไปตอนนี้ก็โดนป๊ากูบ่นรำคาญว่ะ! ทำไมเราต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยว่ะ"เขาเอ่ยขึ้นก่อนจะตั้งคำถามที่แม้แต่เพื่อนเขาก็ไม่รู้ด้วยซ้ำ"กูก็ไม่รู้ คงเป็นสัญชาตญาณมั้งเวลาน้องกูไม่สบาย กูก็ต้องดูแล"ประโยคที่เขาเอ่ยขึ้นทำเอาคนที่กำลังจะเช็ดตัวให้เธอต่อกลับหยุดชะงัก"งั้นหรอ?และมึงก็ต้องมาดูแลน้องสาวของคนที่ทำให้น้องมึงต้องตายครอบครัวที่ไร้ความรับผิดชอบมีเงินทองสนใจแค่หน้าตาของวงศ์ตระกูลน่ะหรอ กูไม่เข้าใจมึงว่ะไอไนท์ทั้งที่เราเป็นฝ่ายสูญเสียแต่กลับให้ความสนใจเด็กนี่!" จบประโยคของโซ่ผ้าผืนเล็กที่ถือก็ถูกปาใส่อกของเพื่อนสนิททันที "กูไม่เข้าใจว่ะ!" เขาเอ่ยก่อนจะเดินออกจากห้องไปอยู่ๆเขาก็เงียบและหันไปมองใบหน้าที่หลับอยู่ เขาไม่เข้าใจตัว
Read more
Chapter 4 ความหวั่นไหว
วันเวลาหมุนผ่านทุกอย่างเปลี่ยนไปเว้นแต่เธอและพวกเขา ในหัวเล็กยังคงคิดอยู่ตลอดเวลาว่าที่ทำอยู่มันดีแล้วใช่ไหม แน่นอนมันเปล่าเลยแถมเปลืองตัวมากกว่าเดิม ความลับเรื่องเฮียคิงก็ยังไม่รู้เพราะอะไรกันแน่ พวกเขามีความแค้นอะไรขนาดนั้นนะ ความสัมพันธ์ที่ยื่นยาวมาจนถึงทุกวันนี้ ความแค้นที่มีค่อยๆจางหาย ความหวั่นไหวเริ่มเข้ามาแทรกซึม ____ อื้อ อ๊าส์ อ๊ะอ๊ะ! เสียงครางระงมของร่างเล็กที่ตอนนี้สั่นคลอนในท่าด็อกกี้ มือหนาของคนตัวสูงบีบคลึงก้นงอนก่อนจะฟาดมือลงมาหนักๆ เพี๊ยะ! ผิวขาวเนียนเกิดรอยแดงที่ทำให้เกิดอาการเจ็บแสบที่ผิวอต่คนร่างเล็กกลับรู้สึกชอบมัน ความเสียวของลำใหญ่กระแทกกระทั้นใส่ร่องเล็กไม่ยั้ง ความรุนแรงของเขาเริ่มทำเธอติดใจซะแล้วซิ... ปั่ก ปั่ก ปั่ก! เสียงเนื้อกระทบกันอย่างไม่มีวันจบไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้วที่เธอต้องร้องครางอยู่ใต้ร่างของเขา ลิ้นสากไล่ตวัดเลียลิ้มรสชาติที่หวานจากเต้าสีหวาน ใบหน้าหล่อผละขึ้นมามองใบหน้าที่สีแดงระเรื่อเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ เธอเบ้หน้าด้วยความเสียวซ่าน รอยยิ้มกระตุกขึ้นที่มุมปากของเขา "อ๊าส์ พี่โซ่...อื้อ ฮื้อ อ๊ะๆ จะเสร็จแล้วค่ะ!"เสียงครางหวานดังขึ้นเมื่อใกล
Read more
chapter 5 รู้สึกผิด
[ไนท์] เคร้ง! เสียงกระทบกันของผิวแก้วใสที่ด้านในมีน้ำสีอำพันแกว่งไปมา มือหนายกขึ้นดื่มมันลงคอความร้อนแล่นเข้าไปภายในตัวเขา แววตาของเขามันมีเรื่องให้คิดมากมายทั้งที่เขาไม่ควรจะมาคิดเรื่องพวกนี้ด้วยซ้ำ เขาไม่รู้ว่าสิ่งที่ตัวเองทำลงไปนั้นมันเป็นการแก้แค้นเพื่อความสะใจของพวกเขาหรือเพื่อต้องการที่สนองกันแน่ จะรักก็ไม่ใช่ จะเกลียดก็ไม่เชิง... "ไนท์เป็นอะไรไปรึเปล่าคะ? แพมเห็นไนท์เหม่อๆ"เสียงหวานของร่างบางในชุดเดรสเซ็กซี่ มือเล็กค่อยๆลูบไล้ตามแผงอกกว้างของเขา ตาเล็กหรี่มองด้วยความสงสัย "เปล่าน่ะ ไนท์แค่เหนื่อยช่วงนี้มีอะไรหลายอย่างให้คิดตลอด แพมอย่าสนใจเลยนะถ้าจะกลับบอกไนท์นะ"เสียงเข้มตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่ดูอ่อนโยนสำหรับคนรักของเขา แต่ยิ่งมองใบหน้าสวยของเธอเขากลับรู้สึกแปลกๆในใจ ทำไมเขาต้องรู้สึกผิดต่อเธอกันนะ "โอ๊ย! กูเบื่อพวกมีความรักว่ะ แดกเหล้าไอสัส! ถ้ามึงจะแดกกันเชิญกลับบ้านครับ" ประโยคพูดเชิงหยอกดังขึ้นจากวายเพื่อนหนุ่มหน้าหวานของพวกเขา "เออเขาว่าที่นี่เป็นบ้านไอคิง รู้สึกว่าจะเป็นของพ่อมันที่เป็นหมอนะ" ประโยคของโจเอ่ยขึ้นทำให้ทุกคนต่างหันมามองหน้ากัน "ทำไมมึงไม่บอกให้เร็วกว่า
Read more
chapter 6 แตกเยอะเกินไป (NC)
กางเกงขาสั้นถูกถอดออกพร้อมกับชั้นในสีขาว เผยให้เห็นกลีบงามแดงที่ขมิบรัว ก่อนที่มือหนาจะคว้ายกร่างเล็กขึ้นมานั่งบนตักแกร่งของเขา ใบหน้าเล็กหลบหนีเพราะความเขินอาย มือหนาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวบางออกและเปิดมันเพียงให้เห็นเนื้ออกแน่น บราเซียถูกดึงล้นลงมาไว้ใต้ราวนม นิ้วร้ายเขี่ยเล่นกับยอดประทุมสีหวาน ใบหน้าหล่อซุกลงที่ซอกคอขาว กลิ่นหอมอ่อนๆของแป้งเด็กผสมกับโลชั่นอ่อนๆ ลิ้นสากไล่เลีย ริมฝีปากหนาก็ดูดขบเม้มจนเนื้อขาวเกิดรอยแดงเป็นจ้ำ มือหนาเค้นบีบสะโพกกลม ริมฝีปากหยักครอบงำยอดประทุมทั้งสองไม่หยุดหย่อน ลิ้นหนาไล่เลียตวัดชกชิมความหวานจากเต้าอวบก่อนจะปล่อยปากออก ใบหน้าหล่อผละขึ้นมาฉกชิมรสจูบที่กลีบปากเล็กอีกครั้ง มือหนาประคองลูบใบหน้าของเธออย่างอ่อนโยน อื้มส์~ จุ๊บ! มือหนาชัดรูดลำใหญ่สองสามครั้งก่อนจะไปจ่อหัวหยักที่รูแคบ แท่งเอ็นที่ผงาดค่อยๆหายเข้าไปช้าๆในร่องเล็กแคบที่ขมิบตอดไม่หยุด "อื้อ~ จะ...จุกค่ะ อ๊ะ!" เสียงหวานครางออกมาก่อนจะซุกใบหนาเล็กลงที่ไหล่กว้าง จมูกคมกดลงมายังแก้มนวลเบาๆ "ขยับหน่อยค่ะ ถ้าพี่ทำหนูจุกนะ" เสียงแหบพร่าของร่างสูงเอ่ยกระซิบบอกด้วยน้ำเสียงแผ่ว ไม่มีเสียงตอบกลับมามีเ
Read more
chapter 7 1/2 หวง!!
แววตาซุกซนไล่มองข้อความที่เพื่อนสาวคนสนิทอย่างยูริส่งมาหาและในข้อความนั่นทำให้คนตัวเล็กถึงกับยิ้มเจือนๆ ในใจยิ่งคิดหนัก YURI:ยู้หู้วสาวน้อย!! YURI:วันนี้เพื่อนเบื่อมากเลย😔 YURI:ไปเที่ยวกันมั้ย😁 MODEL:ที่ไหน??? YURI:ผับบีบาร์เลด😘 MODEL:มารับด้วยนะ😊 YURI:จัดไปโลดดด YURI:แต่งตัวแซ่บๆถ้าไม่มีโปรดรอฉัน👌 __________สิ้นสุดการสนทนา_________ ใบหน้าเล็กส่ายไปมาก่อนจะยิ้มเล็กน้อยให้กับความทะเล้นของเพื่อนสาวที่สนิทกันมากตั้งแต่เด็กๆแต่กลับเรียนคนละที่กับเธอมันปรับตัวยากมากกว่าจะสนิทกับเพื่อนกลุ่มใหม่ แต่เธอรู้สึกอยากลองทำอะไรใหม่ๆบ้างจะได้ไม่จำเจ อีกอย่างชีวิตวัยรุ่นมันต้องออกเผชิญโลกข้างนอกบ้างจะได้รู้ว่าจริงแล้ว ชีวิตของพวกเขามันเป็นอย่างไร.. "อีกตั้งสี่ชั่วโมงขอนอนก่อนแล้วกัน เฮ้อ!"เสียงพึมพำเล็กน้อยดังออกมาตามด้วยเสียงถอนหายใจเบาๆ เมื่อใกล้จะถึงเวลานัดคนตัวเล็กก็วิ่งไปหาพี่สาวคนโตอย่างควีนทันที ร่างเล็กกระโดดขึ้นไปนั่งบนเตียง และทำตาปริบๆก่อนจะส่งยิ้มหวานให้ พี่สาวหรี่ตามองคนน้องตรงหน้าก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ "มีอะไรรึเปล่า จะให้พี่ทำอะไร" เสียงหวานเอ่ยถามน้อง
Read more
chapter 7 2/2 หวง!!
น้ำสีอำพันถูกรินลงแก้ว ก่อนจะถูกยื่นให้กับเดลสาวน้อยผู้ไม่เคยอยากลอง แต่วันนี้มือเล็กได้ยกมันขึ้นมาดื่มลงคอ ใบหน้าหวานเบ้หนี มันทั้งขมและร้อนคอเอามากๆ และเมื่อกระดกมันเรื่อยๆพอได้จิบๆ มันดีกว่ากระดกรวดเดียวหมด ยิ่งดึกเท่าไหร่ก็มีหนุ่มๆมาขายขนมจีบพวกเธอเยอะมากแต่ทั้งสองก็ปฏิเสธกลับไป สายตาหวานกวาดมองไปจนสุดมุมก็พบกับบุคคลที่คุ้นตาถึงจะไม่ชัดมากแต่เธอก็รู้ว่าใครเพราะเขาเล่นจ้องเธอขนาดนั้น ก่อนที่เธอจะหันกลับมาคุยกับเพื่อนสาว"จะกลับยังแกดูเมามากเลยยูริ"เสียงหวานเอ่ยถามเพื่อนดูความเป็นห่วง"ม่ายมาว คายมาว ม่ายมี๊! แกโทรหา..เพ๊คิงมารับหน่อย" น้ำเสียงยืดยานของยูริเอ่ยกลับก่อนจะสั่งให้เพื่อนสาวโทรหาพี่ชาย"โอเคเดี๋ยวโทรหา ไปล้างหน้าก่อนมั้ยจะได้สร่างเมา" เธอบอกก่อนจะลุกขึ้นประคองเพื่อนของตัวเองและพาเดินไปยังห้องน้ำ ยูริพอเดินไหวถึงจะเมาแต่พอมีสติอยู่บ้างจึงเดินเข้าไปเองโดยปล่อยให้เดลยืนรออยู่ด้านหน้าห้องน้ำคนตัวเล็กยืนรอด้วยร่างที่เซนิดหน่อยเพราะเวียนหัวจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ และเธอเกือบจะล้มลงแต่มีมือหนาของใครคนหนึ่งคว้ารับเอาไว้ทำให้ใบหน้าหวานชนกับแผงอกแกร่ง กลิ่นหอมจากโคโลญจน์ที่คุ้นชิน ทำให
Read more
episode 8 1/2 คำถามซึ่งไร้คำตอบ
แกร๊ก! เสียงเปิดประตูห้องนอนดังขึ้นสายตาคมของร่างสูงกวาดมองไปทั่วบริเวณห้องของน้องสาวก่อนจะก้าวเดินไปยังเตียงนอนสีหวาน เขายืนมองร่างเล็กทั้งสองที่นอนกอดกันกลม เดลและยูริเป็นภาพที่เขาเห็นจนชินตา เด็กทั้งสองโตมาด้วยกันสนิทกันมากจนเขาคิดว่าน้องสาวของตัวเองนั้นไม่ชอบผู้ชาย รอยยิ้มเอ็นดูเผยขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลาของเขา ก่อนที่สายตานั้นจะไปหยุดที่ใบหน้าของเด็กสาวหน้าหมวยอย่างยูริ ใบหน้ากลมแก้มเยอะอมชมพู ปากเล็กสีหวาน มันทำใจเขาเต้นไม่เป็นจังหวะ รันเวย์หนุ่มขี้เล่นทะเล้น เจ้าชู้ หล่อเลือกได้แบบเขาจะมาใจเต้นกับเพื่อนน้องสาวที่เขาไม่ค่อยจะได้ข้องเกี่ยวเนี้ยนะ! "อะ อ้าว เฮียรันมาทำอะไรที่ห้องน้องคะ?" เสียงหวานงัวเงียของเดลดังขึ้นก่อนที่ร่างเล็กกำลังลุกขึ้นนั่งมาจ้องหน้าพี่ชายตัวเอง "เอ่อ..คือเฮียจะมาปลุกน้องกับยูริลงไปทานข้าวน่ะค่ะ แต่ขึ้นมาแล้วเห็นยังไม่ตื่นก็เลยว่าจะปล่อยให้นอนต่อ วันนี้หยุดเรียนก็ได้นะเดี๋ยวเฮียบอกแม่ให้"เสียงทุ้มเข้มของพี่ชายเอ่ยบอกน้องสาว "ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ เที่ยวได้ก็ต้องเรียนได้ วันนี้น้องมีเรียนช่วงบ่ายค่ะเดี๋ยวเฮียลงไปรอข้างล่างก่อนก็ได้นะคะเดี่ยวน้องตามลงไปค่ะ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status