All Chapters of [Bad Loves] บำเรอแค้นศัตรูพี่ชาย (3P): Chapter 31 - Chapter 40

ติ๊กต๊อก! ติ๊กต๊อก! เสียงนาฬิกาแขวนผนังดังตลอดเวลาทำงาน มือหนาวางปากกาลงก่อนจะยกมือขึ้นมาบีบนวดคลึงบริเวณขมับที่มีเส้นเลือดปูดขึ้น ความเหนื่อยล้าของการทำงานมันทำให้เขาคิดถึงรอยยิ้มของเด็กหญิงแก้มป่อง ตาโต ตัวจ้ำม่ำน่ากอด กลิ่นหอมของเด็กน้อยมันทำให้เขาเผลอยิ้มออกมาทั้งน้ำตา เขาดีใจที่ได้เจอลูกสาวตัวน้อย แต่เขากลับรู้สึกเสียใจเมื่อรู้ว่าเธอจะไม่ได้เป็นของเขาเหมือนดั่งเดิม พรุ่งนี้เขาสามารถหยุดงานเพราะเป็นวันหยุดของบริษัท นึกได้มือหนาก็รีบคว้าไปหยิบมือถือขึ้นมาเปิดดูแชทครั้งก่อนที่เธอเคยทักมาก่อนที่เขาจะตัดสินใจส่งข้อความไปหาเธอ 'พรุ่งนี้พี่หยุด เดลว่างไปเที่ยวกับพี่มั้ย' 'พี่อยากพาลูกไปเที่ยวก่อนบวช' ไม่นานนักข้อความที่ถูกส่งไปก็ถูกอ่านและส่งคำตอบกลับมา (ได้ค่ะ พี่คนเดียวใช่มั้ยหรือพี่ไนท์ด้วย) 'ครับพี่คนเดียว ส่วนไนท์พรุ่งนี้ไม่ได้หยุด' 'มันต้องไปดูงานกับลูกค้าที่ต่างจังหวัด' (โอเคค่ะ..กี่โมงนัดมาได้เลยนะคะ!) 'สัก 9โมงนะ เดี๋ยวพี่ไปรับที่บ้าน' 'พาไอดินไปด้วยนะคะ ยังไงก็ลูกพี่เหมือนกัน' (ค่ะๆ) จบการสนทนาใบหน้าหล่อของเขาก็เผยรอยยิ้มที่ดูมีความสุขออกมาห

เสียงคลื่นกระทบฝั่งปนกับสายลมที่โชยมากลิ่นอายของน้ำทะเลความรู้สึกที่สดชื่นทำให้ใบหน้ากลมเผยรอยยิ้มที่สดใสออกมาก่อนจะลงไปนั่งข้างๆลูกน้อยทั้งสองที่ตอนนี้กำลังเล่นก่อทรายอยู่กับคนเป็นพ่อ สายตาเล็กมองไปยังใบหน้าใหญ่ที่มีรอยยิ้มกับสายตาที่จ้องมองลูกน้อยเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขและความรัก เธออาจจะไม่แน่ใจหรือลังเลบ้างแต่ขอให้เขาได้พิสูจน์มันออกมา "สวยไหมคะ ไอด้าลูกอย่าเอามือไปถูกหน้าค่ะ เดี๋ยวทรายจะเข้าตาเอานะ"เสียงเอ่ยห้ามปรามของผู้เป็นพ่อเอ่ยกับลูกสาวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน "งานที่บริษัทพี่เป็นยังไงบ้างคะ?"เธอเอ่ยถามเขา "ก็เรื่อยๆค่ะ ก่อนบวชก็เคลียร์งานให้เสร็จจะได้ไม่วุ่นวายทีหลัง"เขาตอบกลับเธอด้วยใบหน้ายิ้มๆ "ทำไมไม่เคลียร์งานให้เรียบร้อยล่ะคะ พามาเที่ยวทำไม?"เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงและใบหน้าที่สงสัย "ก็พี่อยากใช้เวลาอยู่กับหนูกับลูกก่อนยังไงล่ะคะ ส่วนงานเคลียร์ทีหลังได้ค่ะ"คำตอบของเขาทำเอาความรู้สึกที่ปิดกั้นสำหรับเขาเริ่มเปิดออก เธอไม่รู้ว่าเปลี่ยนไปตั้งแต่เมื่อไหร่แต่มันดีกว่าเมื่อก่อนเยอะมาก "พี่ไนท์ล่ะคะ เขาทำงานเหนื่อยไหม เขาพักผ่อนรึเปล่า?"เธอเอ่ยถามถึงอีกคนที่ไม่ได้มาด้

ร่างหนาที่อยู่ในผ้าเหลืองทั้งสองนั่งด้วยท่าทางสำรวมโดยมีหญิงสาวที่อยู่ในชุดสุภาพนั่งกับพื้นอยู่ด้านหน้าของพระทั้งสองรูปและชายหนุ่มที่อยู่ในชุดสูทสุภาพกับเด็กน้อยฝาแฝดที่แต่งเสื้อผ้าคล้ายกันกำลังนั่งดึงชายผ้าเหลืองเล่นอยู่งานของพวกเขาไม่ได้จัดใหญ่โตเพราะไม่ชอบความวุ่นวายมากนักจึงจัดภายในครอบครัวทางด้านฝั่งของหญิงสาวครอบครัวของเธอมากันครบทุกคนและพวกเขาก็ได้อโหสิกรรมให้กับทั้งสองเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทางด้านญาติผู้ใหญ่ก็ได้เข้าหาและพูดคุยกันจนเข้าใจกับเรื่องราวที่ผ่านมาทางด้านพ่อและแม่ของโซ่ก็ได้รู้ความจริงเกี่ยวกับเด็กแฝดตรงหน้าและนั่นก็ทำให้ทั้งคู่ดีใจเป็นอย่างมากเพราะทั้งคู่ก็เริ่มมีอายุมากขึ้นแล้วและพวกเขาก็อยากอุ้มหลานเร็วๆ "ไอดินอย่าดึงครับ!" อาร์เดนเอ่ยเสียงดุลูกชายตัวน้อยเมื่อเดินเข้าไปดึงผ้าเหลืองเล่น "ไม่เป็นอะไรหรอกโยม เด็กเขาเล่นตามประสาของเขา พรุ่งนี้ก็กลับกันแล้วใช่ไหม?" พระโซ่เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ "ใช่เจ้าค่ะ หนูต้องกลับไปเรียนต่อค่ะใกล้จะจบแล้วน่ะเจ้าค่ะ"เธอตอบกลับด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม "เดินทางกันดีๆนะโยม ไอดินมาหาหลวงพ่อหน่อยครับ" เหมือนเด็กน้อยจะเข้าใจและรู้เรื

1ปีต่อมา อเมริกา "เราจะไปไหนกันต่อว่ะไนท์?"โซ่เอ่ยถามเพื่อนสนิทที่ตอนนี้ทั้งคู่ได้ลาสิขากันเป็นที่เรียบร้อยการอยู่ในรูปแบบของธรรมะทำให้พวกเขาได้เข้าใจได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างในการดำรงชีวิต อารมณ์ที่เคยเป็นคนใจร้อนตอนนี้กลับเย็นลง ทั้งคู่เปลี่ยนกันไปมากจากเมื่อก่อนและสิ่งที่พวกเขารอคอยวันนี้ก็มาถึง "คุณอาร์เดนเคยให้เบอร์โทรกูไว้ก่อนจะกลับ กูยังเก็บไว้อยู่ รอแป๊บนะ!"จบประโยคไนท์ก็รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเพื่อติดต่อไปยังบุคคลที่เขาเอ่ยชื่อขึ้นมา "สวัสดีครับคุณอาร์เดน ผมไนท์นะครับ" (ครับผม ว่ายังไงบ้างครับ) "ตอนนี้พวกผมสึกมาแล้วนะครับ ตอนนี้พวกผมถึงอเมริกาแล้วนะครับ คุณอาร์เดนว่างไหมครับ?" (มาแล้วหรอครับ น่าจะโทรมาบอกผมก่อนล่วงหน้า พวกคุณได้ไม่ต้องรอนาน เดี๋ยวผมไปรับนะครับ) จบการสนทนาของทั้งคู่สายก็ถูกตัดไป "ไปรอคุณอาร์เดนหน้าสนามบินกัน!"โซ่พยักหน้าตอบรับก่อนจะพากันเดินออกไปยืนรออยู่หน้าสนามบิน ร่างสูงโปร่ง รูปร่างหน้าตาผิวพรรณเป็นที่จับตามองของบรรดาสาวๆที่เดินผ่านไปมา พวกเขามีเพียงส่งยิ้มกลับไปเพื่อเป็นมารยาท "เก๊กใหญ่เลยนะมึง!"โซ่เอ่ยแซวเพื่อนสนิท "นิดนึงป่ะล่ะ มึงรู้ไห

ลิ้นเล็กตวัดเลียปลายหัวหยักทั้งสอง โดยใช้มือชักรูดเอ็นแกร่งไปพร้อมๆกัน เอวบางค่อยๆยกถี่ลอยเมื่อความเสียวแล่นเข้ามามากขึ้น ปากบางครอบงำหัวลำใหญ่ก่อนจะโยกศีรษะเล็กรูดตามลำ มือหนาทั้งสองลูบคลำบีบเคล้นเต้าอวบ สายตาที่มองร่างเล็กอย่างคลั่งใคร่ของทั้งคู่มองการกระทำของเธอไม่ละสายตา ลำใหญ่ที่ผลุบเข้าออกจากกลีบปากบางสลับกันไปมา ลิ้นสากรัวตวัดในรูแคบถี่ๆ เพื่อรับชิมรสชาติความหวาน นิ้วร้ายบดขยี้ปุ่มเสียวกระสันไม่หยุด หน้าท้องอวบเกร็งเมื่อความเสียวซ่านทำให้ร่างกายของเธอเริ่มอ่อนระทวย ก่อนที่ใบหน้าหวานจะถูกพรมจูบเมื่อสองหนุ่มล้มนั่งประกบข้างแทน ปากหนาทั้งสองไล่จูบ ดูดขบเม้มตามริมฝีปาก ลำคอขาว และอกอวบ "อ๊าส์! อ๊ะ! อ๊อย! สะ เสียว พะ พี่โซ่! ดะ เดลเสียว อื้มส์!" เสียงครางหวานดังออกมาจากคนตัวเล็กที่ถูกรายล้อมไปด้วยสัมผัสที่ชวนขนลุกซู่ ไม่นานร่างเล็กก็เริ่มกระตุกเกร็งปลดปล่อยน้ำสีใสไหลเยิ้มออกมา "เสร็จแล้วหรอคะ หื้ม! อื้มส์ หวานจัง!" เสียงแหบพร่าของโซ่เอ่ยก่อนจะก้มลงไปดูดเลียน้ำใคร่ที่ร่องกลีบชมพู "อ๊อย! แบบนี้มันเสียว อื้อ! ไม่ไหวแล้วค่ะ อื้มส์" ปากเล็กถูกกัดดึงด้วยกลับปากหนาของไนท์ สายตาอ้