All Chapters of Contracted Mistress of a Zillionaire (R18-TAGALOG): Chapter 11 - Chapter 20

Pagkatapos kong kumain, niligpit ko ang mga ginamit na kubyertos at naupo sa sofa para tawagan si Renzo.May kutob akong may kinalaman ang golden boy na ito sa nangyari sa araw ko ngayon.Ang kaso, inabot na ako ng siyam-siyam pero hindi niya pa rin sinasagot ang tawag ko.Inis kong ibinagsak sa kutson ng sofa ang cellphone nang makailang ring na ako pero ayaw pa rin niyang sagutin.Sigurado na talaga akong may kinalaman siya rito, kasi hindi niya ugali ang hindi sumasagot. Ibig sabihin, umiiwas siya. O baka natatakot na sa puwede kong gawin sa kaniya?Siguraduhin lang niya na hindi magkukrus ang landas namin, kasi kung hindi, pagbubuhulin ko ang bvlbul nilang magpinsan.Tumayo na lang ako at naghubad ng damit. Pumasok ako sa banyo para maligo, para kahit papaano ay maibsan ang inis na kumukulo sa dibdib ko.Isa pa, pinagod ko ang katawan ko sa pagiling-giling kanina, kaya hindi puwedeng matulog ako na hindi fresh ang pakiramdam.I turned on the shower and closed my eyes as the water

Nanginginig ang katawan ko, hindi dahil sa takot. It was because of rage, fear, and disbelief swirling inside me like a storm I couldn’t control.Lahat ng pag-aari ko, lahat ng pinaghirapan ko, nawala sa isang iglap.Paanong nauwi sa ganito ang araw ko?Oo, totoong halos lahat ng mayroon ako ay galing sa pera ng mga naging boyfriend ko, pero hindi ibig sabihin no'n ay hindi ko na pinaghirapan ang mga iyon.I gave my time, my effort, and yes, even my pride just to get everything I had.Amoy na amoy ko pa rin sa balat ko ang bakas ng usok, na humalo sa cologne ng kaniyang sasakyan.Gusto kong sumigaw. Gusto kong kalmutin ang mukha ng lalaking may kagagawan kung bakit napunta ako sa sitwasyong ito. Kung kaya ko lang din tumalon palabas ng kotse kahit mamatay pa ako sa gitna ng kalsada, gagawin ko.Ang kaso wala na akong lakas. Naubos na kanina. Nagsilbi akong estatwa sa kinauupuan katabi ang hayop na lalaki. Hindi ko na alam kung ano ang una kong iisipin dahil pakiramdam ko'y nagkabuhol-

Gusto ko sanang ngumanga sa sobrang ganda ng interior design, pero dahil sa pride at sa galit ko sa kaniya, pinanatili kong blangko ang ekspresyon sa mukha ko.The living room was stunning in an understated way. Panoramic windows showing off the entire city. Black marble floors with warm wood accents, simple but classy. A huge sectional in the center, a glass coffee table, and that chandelier like floating crystal shards.Okay, siya na. Siya na ang walang b@yag na mayaman."This one is my living room. Tayo lang ang nandito kaya—""Sabi ko, diretsong tulog na ako. Nasa'n ba ang kuwarto ko rito?" inip kong putol sa kaniya.He closed his mouth for a second and studied me, as if debating how to respond. I raised my brow at him like a challenge.“We’re having dinner tonight. Wala munang matutulog," aniya sa pautos na tinig.Lalapitan ko na sana siya para ambahan ng suntok pero ako na ang pumigil sa sarili nang maramdaman ko ang biglang pagkalam ng sikmura ko.Sa lala ng nangyari ngayong ar

Ramdam ko ang pagsunod ng tingin niya sa akin hanggang sa pumanhik ako papunta sa kuwarto.Dumiretso na ako sa kama at doon hinayaan ang sarili na sakupin ng antok.Kinaumagahan ay nagising ako dahil sa munting kirot ng buong katawan ko. Pero agad akong napaigtad ng tayo sa kama nang makita kong prenteng nakahiga sa tabi ko si Shaun."Anak ng pvtcha—anong ginagawa mo rito?!" estiriko ko, dahilan ng pagkakagising niya.Namimilog ang mata kong nakatingin sa kaniya, habang siya ay parang wala lang na nag-inat sa kama. Nagawa pang humikab bago ako nilingon."Kay aga-aga, ang ingay mo," inaantok pa niyang reklamo.Lumapit na ako sa kaniya saka siya pinagpapalo sa katawan."B-wisit kang lalaki ka! B-wisit ka!" asik ko, tuloy lang ako sa pagpalo sa kaniya gamit ang buong lakas ko.At ang walang b@yag, parang natatawa pang umiilag."Stop! Hey, hey..."Sinusubukan niyang hulihin ang mga kamay ko pero hindi ako nagpapatalo. Mas lalo lang naging malakas at marahas ang paghampas ko sa kaniya. Nan

Lumabas na ako ng kuwarto nang makontento ako sa itsura ko. Katok pa rin siya nang katok mula kanina kaya naiwan sa ere ang kamay niya sa bigla kong pagbukas ng pintuan.Sumilay ang mapanlaro kong ngisi sa labi nang dumako agad ang tingin niya sa suot ko.Ang buhok kong nakalugay sa harap ay pasimple kong hinawi papunta sa likod, dahilan ng pagkakalantad ng maputi at makinis kong balikat at hati ng dibdib.Hindi ko intensyong akitin siya. Asa pa siya! Ang gusto ko lang iparating ay kung gaano ako ka-perfect na tao para gawin lang kab3t at ikulong dito sa penthouse.At base sa reaksyon niya ngayon, mukhang effective nga.“Enjoying the view, huh?” I teased when his eyes lingered a little too long on my chest.“I’m not...” malamig niyang sabi at inangat na ang tingin sa mukha ko.I even caught his jaw clenching. Kung ibang lalaki lang siya, baka i-appreciate ko pa ang angas no’n, kaso siya si Shaun na walang bayag. Huwag na lang.“Why are you dressed like that? Did I not tell you to stay