บททั้งหมดของ Contracted Mistress of a Zillionaire (R18-TAGALOG): บทที่ 21 - บทที่ 30

Bigo kong naipikit ang mga mata dahil nagtatalo na ang pagkatao ko sa utak ko.Ang sabi ng lalaking iyon ay akin na ang mga iyon. Binili daw niya ang lahat ng iyon na nagkakahalaga ng mahigit sampung bilyon. So, kapag ibebenta ko na, puwede pa akong magpatong ng presyo. Maganda naman ako kaya sigurado akong may mga bibili talaga kahit sobrang mamahal.That way, hindi lang ang sinasabi niyang utang ko sa kaniya ang mababayaran ko. Puwedeng-puwede ko na rin siyang layasan kasi malaki ang makukuha kong pera kapag naibenta ko lahat.Tama. Iyon na lang ang gagawin ko.I'm so sorry, mga bebeloves ko. Hindi bale, kapag nagka-boyfriend na ako ng sobrang yaman, like mas mayaman pa sa buwisit na lalaking ’yon, bibilhin ko rin kayo. For now, you have to sacrifice for your goddess master.Bigla akong natawa sa mga naisip ko. Kung iisipin, parang ang dali lang gawin. Pero ang totoo niyan, baka nga nauna na niyang naisip ang plano kong ito.Katulad kanina. Akala ko siya na ang mauutakan ko kasi bay

Napalunok na naman siya, sinundan pa ng malalim na paghinga. Para makalimutan na niya ang kaninang pag-eestiriko ko, idinikit ko na rin sa kaniya ang katawan ko. Ikinatigil niya iyon at ikinatameme.Our lips are about an inch apart.“I’ll kiss you now. Feel free to respond the best way you can,” I challenged in a seductive voice.Bago pa ako mandiri nang tuluyan ay ipinikit ko na ang mga mata ko at tinanggap na ang matinding pagsubok ko ngayong araw. Nang maglapat na ang mga labi namin ay para akong nakuryente na naduduwal na ewan. Still, I managed to press my lips harder against his.In fairness sa kaniya, malambot ang labi niya. Sobrang bango pa ng hininga niya.Idiniin ko pa lalo ang labi ko. Nang hindi ako nakontento ay sinubukan kong ipasok ang dila ko sa bibig niya, pero ayaw niya itong papasukin.Napadilat na ako sa kawalan ng kooperasyon niya. At ang lok0, dilat na dilat pa rin ang mga mata na akala mo nakakita ng multo. Tikom na tikom pa ang bibig.Sa irita ko na naman sa kan

Alas-siyete na ng gabi pero nandito pa rin ako sa kuwarto. Hindi na ako lumabas mula kanina. Kumakalam na ang sikmura ko pero parang hindi ko ramdam. Mas nangingibabaw sa akin ang pamamanhid ng buong katawan ko.Tumayo ako mula sa gilid ng kama at tiningnan ang sarili ko sa salamin.Magang-maga ang mga mata ko dahil sa kaiiyak mula pa kanina. Ang laging nasa ayos kong buhok ay bumuhaghag na, pati ang labi ko ay nagsipagkalat sa gilid nito ang matte lipstick ko. Bumaba ang tingin ko sa wala na ring ayos na suot kong off-shoulder. May panibagong alaala mula sa nakaraan na gustong pumasok sa utak ko nang sumagi sa isip ko ang ginawa kanina ni Shaun. Umiling-iling ako para iwasan ang alaala na ’yon.Masyado nang marami ang iniyak ko ngayong araw. Please, tama na muna. Masama akong tao pero mabilis lang din akong panghinaan.Umalis ako mula sa tukador at lumapit sa pintuan palabas ng kuwarto.Wasak na wasak na naman ako, pero wala sa bokabularyo ko ang m-matay sa gutom. Pinihit ko ang ser

Parang naging mabait naman sa akin ang gabi dahil pagbukas ko ng pintuan ay bumungad sa akin ang pakatok na sanang demonyo—may dalang paper bag. Kahit hindi ko silipin ang laman, nang makita ko pa lang ang tatak ay alam ko nang cellphone nga ang nasa loob."Is that mine?" I asked coldly, my eyes fixed on the paper bag he was holding."Ah, yes. Naisip kong bilhan ka para ma-text ka lagi kapag may gusto—"Hindi pa siya tapos magsalita nang padarag kong hinablot sa kaniya ang paper bag, pagkatapos ay pinagsarhan ko na siya ng pintuan.But then I realized I need to get Renzo's number, so I opened the door again.Gulat ang mukha ng lok0 nang makita niya akong nasa harapan ulit niya. Hindi ko na iyon pinansin. Sa halip ay nilahad ko sa harap niya ang palad ko."Your phone?" seryoso kong tanong.Ayaw ko siyang makausap nang matagal kaya ako na lang ang maghahanap ng numero ni Renzo sa contacts niya."Para saan?" balik niyang tanong, pero inilagay rin agad ang cellphone niya sa palad ko.Wala

"Hello, sino ’to?"Napaayos ako ng upo nang sa wakas ay sagutin ni Renzo ang tawag. Pa-VIP din kasi ang isang ’to. Nakasampung tawag muna ako bago pa sinagot."Si Letisha ’to. May itatanong lang ako.""Huh? Ano ’yon? Wait, nakita ko ’yong post ni pinsan. Nilipat na niya sa ’yo ang kumpanya niya?"Bigla akong napahagalpak ng tawa. Akala ko na-delete na ng isang ’yon. Hindi pa pala?"Oo," sabi ko sa pagitan ng tawa. "Inform your whole clan. Baka wala pa silang alam."Agad naman umoo ang isa pang uto-uto kaya mas lalo akong natawa.T-ngina. Inis na ako, e. Buti na lang tinawagan ko ang isang ’to. Ang satisfying lang! I must say, at least I did one good thing today.Ano kaya magiging reaksyon ng pamilya Del Valle? Pagagalitan ba nila si Shaun kapag nalaman nilang hindi naman pala totoo ang post?B-wisit. Ang babaw ko! Parang ito lang, tawang-tawa na ako."Hey, I think they already know. Kaka-receive ko lang ng notice galing sa parents niya. Papunta na ata sila d’yan. Nandiyan ka sa pentho