“I-I’m sorry… I was just teasing you,” Shaun said quietly."Well, it's not funny!" Bigla akong nag-angat ng tingin sa kaniya. "It will never be funny, for fvck’s sake! Kung sa’yo, puwede mong biru-biruin ang tungkol doon, ako, hindi!"My breathing grew heavy as I stared at him sharply.Pumungay ang mga mata niya. Akma niya akong hahawakan, pero pinilit kong ilayo sa kaniya ang katawan ko. Napalunok siya at bahagyang napayuko.“I’m sorry,” he muttered.Buong araw ko siyang hindi kinibo. Ni pagbaling sa gawi niya kahit buong araw siyang namalagi sa kuwarto, ay hindi ko ginawa.Sinubukan niya akong kausapin nang gumabi na, pero palapit pa lang siya ay ipinikit ko na ang mga mata ko.Naging gano’n na lang ang nangyayari sa mga sumunod pang araw.Tuwing oras na ng pagpahid ng cream na bigay ni Sebastian para sa mga pasa ko, nagtatawag ako ng katulong para gawin iyon, kahit kabilin-bilin ni Sebastian na si Shaun dapat ang maglagay, tutal sa kaniya rin naman itinuro kung paano ilalagay ang c
ปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-19 อ่านเพิ่มเติม