ระยะทางจากไร่เดือนเต็มไปยังบ้านหลังเล็กของพ่อช่างไกลเหลือเกิน มะปรางนั่งเงียบ มองตรงไปข้างหน้า สองมือที่ประสานบนตักบีบกันแน่น แม้ไม่มีเสียงสะอื้นร่ำไห้ แต่น้ำตาไหลรินผ่านสองแก้มเนียนตลอดเวลาธิติขับรถค่อนข้างเร็ว เขารู้ว่าใจของมะปรางไปถึงบ้านแล้ว เธอคงอยากไปถึงให้เร็วที่สุด เมื่อเร่งความเร็ว เวลาเจอหลุมก็แทบไม่ได้หลบ แม้จะเป็นหลุมเล็ก ๆ ทว่าพอรถกระเทือน บาดแผลที่เพิ่งถูกแทงสดใหม่ก็เจ็บจนต้องกัดฟันแน่นเพื่อข่มความเจ็บถึงจะใช้เวลาเร็วกว่าปกติ แต่สำหรับคนสูญเสียกลับรู้สึกว่านานราวข้ามวันข้ามคืน พอเห็นบ้านหลังเล็กตรงหน้า เห็นแสงไฟสว่างจ้าทั้งบนบ้านและบริเวณรอบ ๆ หัวใจดวงน้อยก็เต้นกระหน่ำจนรู้สึกเจ็บในอกเมื่อรถจอดสนิท มะปรางรีบเปิดประตูรถและวิ่งขึ้นไปบนบ้าน หญิงสาววิ่งตรงไปที่ห้องนอนของบิดา แต่เมื่อเปิดประตูเข้าไป มะปรางกลับหยุดชะงัก ลุงทอง ป้าจิน และพี่สร้อยยืนอยู่ข้างเตียง ทุกคนยืนกันอยู่เงียบ ๆ พอเห็นมะปราง ต่างพากันก้มหน้าร้องไห้ เอามือปาดน้ำตาตอนที่ลุงทองโทรไปบอกข่าวร้าย มะปรางอยากมาหาคุณพ่อให้เร็วที่สุด เพราะเธอแอบหวังไว้ในใจว่า เมื่อเธอมาถึง เธอจะเห็นคุณพ่อนั่งอยู่ที่เก้าอี้ตัวเด
Last Updated : 2025-12-20
LOGIN
