All Chapters of แต่งงานใหม่ล้างรักลวง: Chapter 131 - Chapter 140

แต่ยังไม่ทันที่ฮั่วจี้หมิงจะก้าวเข้าไปมองให้ชัด ก็มีใครบางคนดึงตัวเขาไว้จากด้านหลัง“คุณฮั่ว ผมรู้อยู่แล้วว่าคุณดื่มเยอะไป ห้องน้ำอยู่ทางนี้ครับ เดี๋ยวผมพาไป…”เป็นคู่ค้าทางธุรกิจที่ออกมาจากห้องส่วนตัวเหมือนกัน อีกฝ่ายก็กำลังจะไปห้องน้ำพอดี เห็นฮั่วจี้หมิงเดินแทบไม่ไหว จึงรีบดึงเขาไปอีกทางฮั่วจี้หมิงขมวดคิ้วแน่น กระแอมเบา ๆ ในลำคอ แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร พอหันกลับไปมอง ก็พบว่าเงาร่างที่เมื่อครู่ยังอยู่ปลายทางเดินหายไปแล้ว…เขาตาฝาดไปงั้นเหรอ?หรือเป็นเพราะช่วงนี้ในหัวมีแต่เจียงหร่าน เลยเผลอเห็นภาพหลอนไปเอง?แต่คิดอีกที เจียงหร่านจะไปจูบกอดกับผู้ชายคนอื่นได้ยังไงกันคนที่เธอรักหมดหัวใจ มีแค่เขาคนเดียวเท่านั้นหลังจากฮั่วจี้หมิงเดินจากไป เจียงหร่านที่ยืนอยู่มุมหนึ่งก็เลิกคิ้วขึ้นอย่างงุนงง “…คุณเจี่ยง เป็นอะไรไปเหรอ?”เมื่อครู่เจี่ยงอี้กำลังจูบเธออยู่แท้ ๆ ความรู้สึกเหมือนกระแสไฟอ่อน ๆ ไหลซ่านไปทั่วร่าง แต่จู่ ๆ เขากลับโอบเอวเธอแล้วพาเบี่ยงเข้ามุมอับสายตาอีกฝั่งหน้าต่างปลายทางเดินรับแสงจันทร์เอาไว้ พอทั้งสองเบี่ยงเข้ามาตรงนี้ ก็เหมือนหลุดเข้าสู่ความมืดในทันทีท้ายทอยของเจียงห

ก้าวเดินของเจี่ยงอี้หนักแน่นมั่นคง เจียงหร่านถูกเขาอุ้มไว้อย่างสบาย จึงเผลอซบศีรษะลงที่อกของเขาเบา ๆ ความง่วงค่อย ๆ คลืบคลานเข้ามาพอกลับมาถึงบ้านของเจียงหร่าน ก็เป็นเวลาดึกมากแล้วเจี่ยงอี้อุ้มเธอขึ้นรถ จากนั้นก็อุ้มขึ้นไปชั้นบน พาเข้าบ้าน ก่อนจะค่อย ๆ วางเธอลงบนโซฟาอย่างแผ่วเบาตอนแรกเจียงหร่านก็ยังเขินอยู่ แต่พอถูกเขาอุ้มมาตลอดทาง ความรู้สึกแบบนี้กลับทำให้เธอเริ่มเคยชิน และแอบติดใจขึ้นมาเล็กน้อยตอนที่เจี่ยงอี้ก้มตัวลง ใบหน้าของเขาเฉียดผ่านลำคอของเธอ ความรู้สึกยุบยิบทำให้เจียงหร่านเผลอยกมือไปจับเอวของเขาไว้โดยไม่รู้ตัวชายหนุ่มครางต่ำในลำคอเบา ๆ ก่อนจะก้มลงแตะจูบเบา ๆ ที่หว่างคิ้วของเธอในห้องไม่ได้เปิดไฟ แสงจากหน้าต่างบานใหญ่ด้านหลังสาดเข้ามาแผ่วเบา บรรยากาศอ่อนโยนเสียจนไม่มีใครอยากทำลาย“เจียงหร่าน…ฉัน…”เจี่ยงอี้ชะงักไปเล็กน้อย เจียงหร่านมองเห็นลูกกระเดือกของเขาขยับขึ้นลงช้า ๆ ปกเสื้อที่แง้มออกเผยให้เห็นแนวกล้ามอกลาง ๆ ชวนให้เผลอคิดไปไกล“ขอโทษนะคะ” เจียงหร่านรีบชักมือกลับ แต่สายตายังอ้อยอิ่งไม่ยอมละไปเจี่ยงอี้ลุกขึ้น เธอก็รีบนั่งตัวตรงตามทันที “อ้อ จริงสิ คุณเจี่ยง วั

“ขอยืมห้องน้ำเธอล้างหน้าล้างตาหน่อย แล้วก็…” เจี่ยงอี้พูดขึ้นอีกครั้ง เขาชะงักเล็กน้อย ก่อนจะมองไปทางห้องครัว “ฉันหิวนิดหน่อย ไม่รู้ว่าจะมีเกียรติได้ชิมฝีมือเธออีกไหม”“แน่นอนค่ะ ไม่มีปัญหา” เจียงหร่านพยักหน้า พูดจบก็ไปหยิบผ้าเช็ดตัวผืนใหม่มาให้เจี่ยงอี้ไม่นานเจี่ยงอี้ก็อาบน้ำเสร็จออกมา ขณะเดียวกันเจียงหร่านก็ทำอาหารเช้าเสร็จพอดีเป็นเพียงเฟรนช์โทสต์กับไข่ดาวและมะเขือเทศง่าย ๆ แต่เมื่อจัดใส่จานอย่างประณีต วางไว้ตรงหน้าของทั้งสองคนที่นั่งอยู่คนละฝั่งโต๊ะ พร้อมแสงแดดที่ส่องเข้ามาจากนอกหน้าต่าง บรรยากาศกลับอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูกชั่วขณะหนึ่ง เจียงหร่านเผลอรู้สึกราวกับว่าทั้งสองคนกำลังใช้ชีวิตหลังแต่งงานร่วมกันแล้ว“หลังจากเราแต่งงานกัน ฉันอยากกินอาหารเช้ากับเธอทุกวัน”จู่ ๆ เจี่ยงอี้ก็เอ่ยขึ้นเสียงเบา น้ำเสียงของเขาสงบนิ่งไร้ระลอก แต่กลับทำให้หัวใจของเจียงหร่านสั่นไหวได้เสมอ“…ได้สิ” เจียงหร่านตอบรับออกไปแทบจะทันทีเธอก็อยากอยู่กับเจี่ยงอี้เหมือนกัน ทั้งที่เดิมทีเป็นเพียงการแต่งงานทางธุรกิจ แต่ถ้าได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันแบบนี้ต่อไป ก็ดีไม่น้อยถ้าเป็นเจี่ยงอี้ ก็ดีจริง ๆเพิ่งกินอา

“คุณย่า ฟังผมอธิบายก่อนนะครับ ผมกับอาจารย์ไป่…แค่ติดต่อกันเพราะเรื่องงานเท่านั้นช่วงนี้เจียงหร่านไม่ได้อยู่บริษัท โปรเจกต์เลยไม่มีคนดูแล พอดีไป่ชิงมีเส้นสายเลยเข้ามาช่วย เรื่องนี้พ่อก็รู้ เมื่อคืนผมกับไป่ชิงเจอกันก็เพราะงาน เธอไม่สบาย ผมเลยพาเธอไปโรงพยาบาล…”ฮั่วจี้หมิงตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว ก่อนจะอธิบายโดยสีหน้าไม่เปลี่ยนสายตาของเขากวาดมองไปทางเหวินหัวถิงเล็กน้อยเหวินหัวถิงรู้ดีว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะระบายอารมณ์คุณย่าฮั่วยังถือครองทรัพย์สินบางส่วนของบ้านอยู่ อย่างไรก็ต้องปลอบเธอให้สงบก่อน เธอจึงจำต้องช่วยฮั่วจี้หมิงกลบเกลื่อนคำโกหก“แม่…เรื่องนี้จริง ๆ ฉันก็รู้นะคะ แล้วฉันก็สั่งสอนจี้หมิงไปแล้วด้วย! จะจ้างใครมาช่วยไม่จ้าง ดันไปจ้างไป่ชิง ผู้หญิงที่ตามรังควานไม่เลิกคนนั้น! แต่แม่เข้าใจผิดจริง ๆ ค่ะ จี้หมิงกับเจียงหร่านเป็นสามีภรรยาที่รักกันดี จะไปพัวพันกับไป่ชิงได้ยังไง เรื่องทั้งหมดก็เพื่อบริษัทเท่านั้นค่ะ”“พวกเธอกำลังจะบอกว่า เรื่องนี้กุ้ยจิ่นก็รู้ด้วยงั้นเหรอ?” คุณย่าฮั่วสูดหายใจลึก สีหน้าแทบจะแดงก่ำขึ้นมาอีกครั้งเรื่องใหญ่ขนาดที่ไป่ชิงกลับมาปรากฏตัวข้างกายฮั่วจี้หมิง คร

“เขาอยากให้ไป่ชิงมาเป็นแม่ ในเมื่อเป็นแบบนั้น ฉันก็คงไม่ฝืนอีกแล้ว คุณเลือกเอาเถอะ จะรับไป่ชิงเข้าบ้าน แต่งงานกับเธอให้จบ ๆ ไป หรือจะยกเลิกความสัมพันธ์การรับเลี้ยงระหว่างฮั่วมู่เฉิงกับฉัน แล้วส่งเขาไปอยู่กับไป่ชิงให้เด็ดขาด”น้ำเสียงของเจียงหร่านนิ่งเรียบแต่หนักแน่น เพียงไม่กี่คำก็แทงใจฮั่วจี้หมิงเข้าอย่างจังเธอมองฮั่วจี้หมิง แววตาเย็นเฉียบราวกับคมมีด ฮั่วจี้หมิงฟังแล้วก็ร้อนตัว รีบโต้กลับทันที “เธอพูดอะไรน่ะ ภรรยาของฉันคือเธอ ฉันจะไปแต่งงานกับคนอื่นได้ยังไง”พูดจบ เขาก็พอเข้าใจสถานการณ์คร่าว ๆ จึงกระชากฮั่วมู่เฉิงที่ยังนอนดิ้นร้องโวยวายอยู่บนพื้นขึ้นมา ฝืนใจฟาดก้นไปหลายที“ห้ามร้อง!”ฮั่วมู่เฉิงร้องไห้หนัก แต่ถูกความโกรธของฮั่วจี้หมิงกดไว้จนไม่กล้าส่งเสียงดังอีก ได้แต่เม้มปากน้อย ๆ สีหน้าเต็มไปด้วยความน้อยใจ“ฉันจะบอกให้นะ เจียงหร่านต่างหากคือแม่ของนาย จำไม่ได้หรือไง? น้าไป่ชิงก็แค่อยู่กับนายไม่กี่วัน นายอยู่ดี ๆ สบาย ๆ จนเบื่อแล้วใช่ไหม ถึงอยากออกจากตระกูลฮั่ว กลับไปสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเป็นเด็กกำพร้าอีก?”ประโยคสุดท้าย ฮั่วจี้หมิงพูดลอดไรฟันถึงอย่างไรก็เป็นลูกของตัวเอง พอเห