All Chapters of แต่งงานใหม่ล้างรักลวง: Chapter 161 - Chapter 170

กลับมาถึงห้องทำงานของประธาน ฮั่วจี้หมิงก็รีบคลายเนกไททันที ลมหายใจของเขาหนักหน่วงถี่กระชั้น ความโกรธพลุ่งพล่านจนยากจะกดเอาไว้ได้คำด่าทอของชาวเน็ตที่ถาโถมใส่เจียงหร่าน ราวกับหมัดที่กระแทกลงบนร่างเขาอย่างจังทุกหมัดเขาอยู่กับเจียงหร่านมาหกปี รู้ดีกว่าใครว่าผู้หญิงคนนี้ดื้อรั้น มุ่งมั่น และบริสุทธิ์ไร้เดียงสาเพียงใดอย่าว่าแต่เจียงหร่านจะนอกใจเลย ต่อให้เธอแค่เหลือบมองดาราชายในโทรศัพท์สักนิด ก็เป็นไปได้แค่เพราะเรื่องงานเท่านั้น!เจียงหร่านเดิมทีเป็นเพียงเด็กสาวที่ยังไม่รู้จักความรัก ถูกเขาค่อย ๆ จูงมือทีละก้าว พาออกจากสวนเอเดนอย่างระมัดระวัง จนมาอยู่เคียงข้างเขาฮั่วจี้หมิงใช้เวลาสงบสติอารมณ์อยู่นานกว่าจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ตั้งใจจะโทรหาเจียงหร่านแต่กลับเห็นว่าในกลุ่มศิษย์เก่ากำลังแชร์บทความกันว่อน หลายคนกำลังเยาะเย้ยเจียงหร่าน บางคนถึงกับแท็กฮั่วจี้หมิงแล้วบอกว่าสงสารเขาฮั่วจี้หมิงพิมพ์ข้อความยาวเหยียดด้วยนิ้วที่สั่นระริก แล้วกดส่งออกไปทันที“บทความนี้เป็นข่าวปลอม หรานหร่านกับฉันยังรักกันดี ขอบคุณที่เป็นห่วง!”คิดไปคิดมา เขาก็รู้สึกว่าคำพูดนี้ยังไม่หนักแน่นพอ ฮั่วจี้หมิงจึงรีบพ

ใบหน้าของเจียงหร่านยังคงสงบนิ่ง เธอไม่ต่อคำ เพียงรอฟังเขาพูดต่อไป“ก่อนจะมาที่ตระกูลโจว ฉันพอเข้าใจได้ว่าเพื่อเอาตัวรอด เธออาจเคยมีอดีตบางอย่าง เรื่องพวกนั้นไม่ใช่ปัญหาใหญ่ แต่ตอนนี้เธอเป็นผู้กุมอำนาจของโจวซื่อแล้ว มันไม่เหมือนเดิม อิทธิพลของกระแสสังคมเลวร้ายมาก ถ้าบริษัทต้องเสียหายเพราะเรื่องพวกนี้ เธอคงแบกรับความรับผิดชอบนั้นไม่ไหวหรอกนะ”คำพูดของโจวเฮ่าจิงล้วนอยู่ในความคาดหมายของเจียงหร่าน เธอเอียงศีรษะมองเขา แต่ก็ยังไม่มีท่าทีจะตอบโต้ในที่สุดชายหนุ่มก็เริ่มหมดความอดทน “เจียงหร่าน ฉันกับแม่ปรึกษากันแล้ว เรายอมให้เธอมีตำแหน่งระดับกลางในโจวซื่อต่อไปได้ แต่ทรัพย์สินส่วนใหญ่ที่เธอได้รับในฐานะผู้สืบทอดของโจวซื่อ เธอต้องคืนกลับมามากกว่าร้อยละเจ็ดสิบ”“เงื่อนไขดีขึ้นนี่ ดูเหมือนคุณนายเหยียนจะยอมรับฉันขึ้นมาบ้างแล้วสินะ?” เจียงหร่านรู้สึกขบขันเล็กน้อย อดไม่ได้ที่จะเอ่ยเย้าโจวเฮ่าจิงไปหนึ่งประโยคเมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของโจวเฮ่าจิงก็หม่นลงในที่สุดรอยยิ้มของเขาชะงักค้าง ร่างค่อย ๆ เอนถอยห่างจากโต๊ะทำงาน ก่อนจะแค่นเสียงขึ้นจมูกเบา ๆ อย่างดูแคลน“เจียงหร่าน ฉันแนะนำให้เธอคิดให้ดี ๆ

“ได้ ฉันยกโทษให้เธอ พูดมาเถอะ ไม่ว่าเรื่องอะไร ฉันจะอยู่เผชิญมันไปกับเธอ”ฮั่วจี้หมิงกดความหงุดหงิดในอกไว้ เมื่อเห็นแววตาของไป่ชิงเต็มไปด้วยความหวาดกลัว สุดท้ายก็ยังพยุงเธอขึ้นไปนั่งข้าง ๆเขาหยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดคราบน้ำตาบนใบหน้าให้เธอ ก่อนจะยื่นแก้วน้ำอุ่นใส่มือเธอท่าทีอ่อนโยนของชายหนุ่มทำให้ไป่ชิงค่อย ๆ ดีขึ้นมาบ้างเธออ้ำอึ้งอยู่พักใหญ่ ก่อนจะค่อย ๆ เล่าเรื่องระหว่างตนเองกับหวังข่ายออกมาพอได้ยินเรื่องทั้งหมด แววตาของฮั่วจี้หมิงก็ไร้ซึ่งความอบอุ่นแม้แต่น้อย ใบหน้าเขาเย็นชาลงฉับพลัน ก่อนจะลุกพรวดขึ้นยืน “เธอว่าอะไรนะ? เธอเป็นคนสั่งให้คนไปใส่ร้ายเจียงหร่านงั้นเหรอ?”“หวังข่ายถูกจับแล้ว… ฉันกลัวว่าตำรวจจะสาวมาถึงตัวฉัน… แบบนั้นฉันก็จบเห่แน่…”ไป่ชิงร้องไห้ออกมาอีกครั้ง แค่คิดว่าต้องติดคุก ความหวาดกลัวก็ถาโถมจนเธอควบคุมไม่อยู่ รีบคุกเข่าลงกอดขาฮั่วจี้หมิงทันที“จี้หมิง คุณช่วยคิดหาทางให้ฉันหน่อยนะ ฉันก็ถูกเจียงหร่านบีบจนไม่มีทางเลือกแล้วจริง ๆ! ฉันคิดว่าแค่ทำให้เธอเสียชื่อเสียง เราสองคนก็จะหลุดพ้นจากเธอ แล้วได้อยู่ด้วยกัน…”ฮั่วจี้หมิงแทบอยากด่าไป่ชิงให้ยับ แต่พอเห็นเธอร้องไห

เธอไม่ต้องถามก็รู้ว่าเจี่ยงอี้คงยืนรออยู่ข้างนอกนานอีกแล้วเวลาก็ดึกมากแล้วจริง ๆ แต่พอได้เจอเจี่ยงอี้ เจียงหร่านกลับหายง่วงเป็นปลิดทิ้งช่วงนี้เจี่ยงอี้มาหาเธอบ่อย เธอจึงเตรียมของใช้สำหรับผู้ชายไว้ในห้องรับแขกให้เขา ทั้งยาสีฟันใหม่ มีดโกนหนวด รวมถึงชุดนอนอีกสองชุด เป็นต้น“เห็นว่าคุณชอบชุดนอนผ้าไหมสีดำ ฉันเลยซื้อมาให้สองชุด คนละแบบกัน”เจียงหร่านยื่นของให้เจี่ยงอี้อย่างอ่อนโยน เธอชินกับการดูแลคนอื่น เรื่องพวกนี้จึงเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับเธอ แต่ไม่คิดเลยว่าพอเจี่ยงอี้เห็นเข้า การเคลื่อนไหวของเขากลับชะงักลงทันทีเขาเงยหน้ามองเจียงหร่าน แววตาลึกซึ้งคู่นั้นไหววูบด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนยากจะอธิบาย“ของพวกนี้…เธอเตรียมไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่”“ตอนพักเที่ยงฉันแอบออกไปซื้อมา เลือกดูตั้งหลายร้าน เทียบเนื้อผ้าอยู่นาน เห็นว่าสองชุดนี้ใกล้เคียงกับแบบที่คุณใส่ประจำ”น้ำเสียงของเจียงหร่านเป็นไปอย่างสบาย ๆ ราวกับกำลังพูดถึงเรื่องเล็กน้อยธรรมดาเท่านั้นเธอชินกับการจัดเตรียมทุกอย่างให้คนรอบตัว โดยเฉพาะคนที่เธอรับเข้ามาอยู่ในขอบเขตของตัวเองแล้วเจี่ยงอี้ยื่นมือออกไป ปลายนิ้วลูบผ่านผ้าไหมเนื้อเรีย

“เธอต้องไป ไม่อย่างนั้น ต่อให้ฉันปกป้องเธอได้ ตระกูลฮั่วก็ไม่มีทางปล่อยเธอไว้แน่ ตอนนี้เฉิงเฉิงยังอยู่กับแม่ฉัน ถือเสียว่าเห็นแก่เขาเถอะ ฉันจะให้คนจัดการทุกอย่างให้เธอเอง”ฮั่วจี้หมิงพูดไปพลางลงมือเก็บของให้ไป่ชิงทันที ไม่เปิดโอกาสให้เธอปฏิเสธอีกเลยไป่ชิงมีของมากมาย แต่ฮั่วจี้หมิงช่วยเธอเก็บเพียงเสื้อผ้าจำเป็นกับเอกสารสำคัญเท่านั้นตลอดทาง ไป่ชิงยังคงเช็ดน้ำตาไม่หยุด แต่ไม่ว่าเธอจะพูดอะไร ฮั่วจี้หมิงก็ไม่ตอบเธออีกเลยครั้งนี้เขาตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะส่งเธอไปให้ได้พอถึงสนามบิน ฮั่วจี้หมิงก็ซื้อตั๋วเครื่องบินไปประเทศเพื่อนบ้านที่ไม่ต้องขอวีซ่าให้ไป่ชิงทันที“เธอไปหลบกระแสก่อนนะ ฉันจะให้คนช่วยจัดการเรื่องวีซ่า สมัครโรงเรียน แล้วส่งเธอไปเรียนต่อต่างประเทศ รออีกสักพัก เฉิงเฉิงก็จะได้ไปอยู่กับเธอ”“ถ้าฉันไปแบบนี้ แล้วเกิดกลับประเทศไม่ได้อีกเลย จะทำยังไงดี?”แม้ไป่ชิงจะลนลาน แต่ก็ยังพอมีสติหลงเหลืออยู่บ้างวันนี้เธอไปปรึกษาทนายมาแล้ว การปล่อยข่าวใส่ร้ายของหวังข่ายยังไม่ได้ส่งผลกระทบกว้างขวางมากนัก ส่วนเธอที่ยุยงให้ใส่ร้าย อย่างมากก็โดนโทษจำคุกหนึ่งปี ถ้าได้จ้างทนายที่ดีที่สุด อีกทั้ง