All Chapters of แต่งงานใหม่ล้างรักลวง: Chapter 31 - Chapter 40

120 Chapters

บทที่ 31

เจียงหร่านพยักหน้าเบา ๆหลังจากงานเลี้ยงอาหารค่ำจบลง โจวเยี่ยนก็ไปส่งเจียงหร่านกลับโรงแรมเขาได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างงานเลี้ยงมาแล้ว และการที่เจี่ยงอี้จะโผล่มาที่นี่กะทันหัน ก็ทำให้เขาประหลาดใจไม่น้อย“วันนี้เธอทำได้โดดเด่นมาก น่าจะทำให้บางคนพูดไม่ออกไปได้บ้างแล้ว แต่ฉันกลับดูแลเธอได้ไม่ดีพอ ขอโทษนะ… น้องสาว”น้ำเสียงของโจวเยี่ยนแฝงด้วยความโล่งใจอยู่หลายส่วน และก็มีความรู้สึกโทษตัวเองปะปนอยู่ด้วยเจียงหร่านรีบปลอบเขาทันทีว่า “ไม่เลยนะ งานเลี้ยงครั้งนี้ฉันก็ไม่ได้ทำพลาดอะไรเท่าไร แถมยังต้องขอบคุณพี่โจวเยี่ยนด้วย แล้วก็เพื่อนของพี่โจวเยี่ยนวันนี้ก็ช่วยฉันแก้สถานการณ์ไว้ด้วย”“เพื่อน?” โจวเยี่ยนชะงักไปเล็กน้อยเจียงหร่านตอบว่า “คุณเหอหว่าน”เธอกะพริบขนตายาวเบา ๆ ในแววตาแฝงไว้ด้วยแววเหมือนกำลังหยั่งเชิงอยู่เล็กน้อยอาจเป็นเพราะสัญชาตญาณความไวของผู้หญิงโดยกำเนิด เจียงหร่านจึงรู้สึกอยู่เสมอว่าระหว่างเหอหว่านกับโจวเยี่ยนนั้น เหมือนจะมีอะไรบางอย่างอยู่“อ๋อ เขาน่ะเหรอ ก็ถือว่าใช้ได้อยู่ แต่พวกเราน่าจะยังไม่ถึงขั้นเรียกว่าเป็นเพื่อนกันหรอก”โจวเยี่ยนกระแอมไอเบา ๆ พอเอ่ยถึงเหอหว
Read more

บทที่ 32

เจียงหร่านพยักหน้าเบา ๆหลังจากงานเลี้ยงอาหารค่ำจบลง โจวเยี่ยนก็ไปส่งเจียงหร่านกลับโรงแรมเขาได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างงานเลี้ยงมาแล้ว และการที่เจี่ยงอี้จะโผล่มาที่นี่กะทันหัน ก็ทำให้เขาประหลาดใจไม่น้อย“วันนี้เธอทำได้โดดเด่นมาก น่าจะทำให้บางคนพูดไม่ออกไปได้บ้างแล้ว แต่ฉันกลับดูแลเธอได้ไม่ดีพอ ขอโทษนะ… น้องสาว”น้ำเสียงของโจวเยี่ยนแฝงด้วยความโล่งใจอยู่หลายส่วน และก็มีความรู้สึกโทษตัวเองปะปนอยู่ด้วยเจียงหร่านรีบปลอบเขาทันทีว่า “ไม่เลยนะ งานเลี้ยงครั้งนี้ฉันก็ไม่ได้ทำพลาดอะไรเท่าไร แถมยังต้องขอบคุณพี่โจวเยี่ยนด้วย แล้วก็เพื่อนของพี่โจวเยี่ยนวันนี้ก็ช่วยฉันแก้สถานการณ์ไว้ด้วย”“เพื่อน?” โจวเยี่ยนชะงักไปเล็กน้อยเจียงหร่านตอบว่า “คุณเหอหว่าน”เธอกะพริบขนตายาวเบา ๆ ในแววตาแฝงไว้ด้วยแววเหมือนกำลังหยั่งเชิงอยู่เล็กน้อยอาจเป็นเพราะสัญชาตญาณความไวของผู้หญิงโดยกำเนิด เจียงหร่านจึงรู้สึกอยู่เสมอว่าระหว่างเหอหว่านกับโจวเยี่ยนนั้น เหมือนจะมีอะไรบางอย่างอยู่“อ๋อ เขาน่ะเหรอ ก็ถือว่าใช้ได้อยู่ แต่พวกเราน่าจะยังไม่ถึงขั้นเรียกว่าเป็นเพื่อนกันหรอก”โจวเยี่ยนกระแอมไอเบา ๆ พอเอ่ยถึงเหอหว
Read more

บทที่ 33

โชคดีที่พนักงานเสิร์ฟและบอดี้การ์ดได้ยินเสียงเอะอะจึงรีบเข้ามา แยกทั้งสองคนออกจากกัน และมีคนที่อยู่ข้าง ๆ เข้ามาประคองเหอซื่อเยว่ไว้ทันทีครั้งนี้โจวเยี่ยนก็อยู่ ก็เพราะเขากลัวว่าเจียงหร่านจะเจอปัญหาอีก ถึงแม้จะไม่ชอบร่วมงานเต้นรำ แต่สุดท้ายก็ยังมาร่วมงานพอเขามาถึงก็รีบถอดเสื้อสูทของตัวเองคลุมให้เจียงหร่านทันที ก่อนจะหันไปจ้องเหอซื่อเยว่ด้วยสายตาเดือดดาล“เหอซื่อเยว่ ที่นี่ไม่ใช่เหอซื่อ เธอจะเอาแต่ใจตัวเองก็ต้องดูสถานการณ์ด้วย การที่เธอจงใจเล่นงานเจียงหร่านแบบนี้ หรือว่าตระกูลเหออยากจะเป็นศัตรูกับตระกูลโจว?”“……โจวเยี่ยน นี่เป็นเรื่องส่วนตัวระหว่างฉันกับเจียงหร่าน ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณ และก็ไม่เกี่ยวกับตระกูลโจวด้วย! หลบไป!”ใบหน้าของเหอซื่อเยว่แดงก่ำ พอเห็นว่าตรงหน้าเจียงหร่านมีคนยืนปกป้องซ้อนกันเป็นชั้น ๆ เธอก็ทั้งโกรธทั้งจนใจ แถมยังเริ่มหวาดกลัว พูดไปพูดมาก็กลั้นไม่อยู่ ร้องไห้ออกมาทันทีบรรดาเพื่อนสาวที่อยู่ข้าง ๆ รีบเข้ามาปลอบเหอซื่อเยว่ “เยว่เยว่ คนฉลาดไม่ควรไปปะทะตรงหน้า ไม่คุ้มเลยที่จะมีเรื่องกับตระกูลโจวเพราะเรื่องเล็กน้อยแค่นี้…”“ใช่สิ อีกอย่าง…ไม่แน่ว่าเจี่ยงอี้เองก็อ
Read more

บทที่ 34

เจียงหร่านเหลือบมองแค่แวบเดียวก็ปัดทิ้งทันที ระหว่างเธอกับฮั่วจี้หมิง ก็ยิ่งไม่มีอะไรต้องพูดกันอีกแล้วสายที่ไม่ได้รับอีกสายหนึ่ง มาจากเจี่ยงอี้ ระยะเวลาการโทรมีเพียงไม่กี่วินาที คล้ายโทรผิด และก็ไม่ได้ทิ้งข้อความไว้เจียงหร่านจ้องมองชื่อบนหน้าจออยู่สองวินาที ปลายนิ้วค้างอยู่เหนือปุ่มโทรกลับ ก่อนจะตัดใจวางมือลงอีกครั้งไม่จำเป็นเรื่องความร่วมมือให้เดินหน้าตามแผนเดิมก็พอ การติดต่อที่เกินความจำเป็นกลับจะยิ่งดูจงใจเกินไปหลังจากผ่าน “การแต่งงาน” ที่ก่อขึ้นจากเอกสารปลอมมาแล้วครั้งหนึ่ง เธอก็เรียนรู้มานานแล้วว่าต้องแยกอารมณ์ออกจากผลประโยชน์เจี่ยงอี้เป็นคนเก่ง เธอชื่นชมเขา แต่เรื่องสังคมส่วนตัวของเขา เธอไม่เข้าไปยุ่ง และก็ไม่ได้รู้สึกใส่ใจอะไรเจียงหร่านปิดหน้าจอโทรศัพท์ แล้วเอนตัวลงนอนบนเตียง แสงจันทร์นอกหน้าต่างส่องลอดผ่านม่านโปร่งเข้ามา เธอหลับตาลง และทั้งคืนก็ไร้ความฝันพอรุ่งเช้า เธอลากกระเป๋าเดินออกจากโรงแรม ก้าวเดินอย่างคล่องแคล่ว งานที่ต้องกลับไปจัดการที่ประเทศยังมีอีกมากก่อนที่เจียงหร่านจะออกจากโรงแรม มีพนักงานคนหนึ่งนำกล่องของขวัญที่ห่อด้วยผ้ากำมะหยี่มาส่งให้เธอ“คุณเจ
Read more

บทที่ 35

ถ้าอยากร่วมมือกับตระกูลโจว เห็นได้ชัดว่าพวกเขายังไม่ถึงระดับนั้นแต่ถ้าตระกูลโจวมีความเคลื่อนไหวใหม่ ๆ ก็อาจจะพอมีโอกาสอยู่บ้าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากมีการเปลี่ยนตัวผู้กุมอำนาจฮั่วจี้หมิงหยุดฝีเท้า แล้วหยิบข้อมูลขึ้นมาตรวจดูคร่าว ๆตอนนี้ไม่มีข้อมูลใด ๆ เกี่ยวกับคุณหนูตระกูลโจวปรากฏอยู่บนโลกออนไลน์เลยว่ากันว่าเธอเป็นคนลึกลับมาก และยังไม่เคยปรากฏตัวต่อสาธารณชนในประเทศเลย แม้แต่รูปถ่ายก็ไม่มีให้เห็นฮั่วจี้หมิงนึกถึงกลุ่มแชตเพื่อนร่วมชั้นสมัยก่อนขึ้นมา แต่พอไล่ดูประวัติแชตอยู่นาน ก็พบว่ารูปภาพหมดอายุและไม่สามารถแสดงได้แล้วเจียงหร่านเดินเข้าลานจอดรถผ่านทาง VIP โดยมีบอดี้การ์ดคุ้มกัน ก่อนจะแยกทางกับโจวเยี่ยน นั่งรถตู้คนละคันออกไปนักข่าวที่อยู่ด้านนอกทางเดิน โจวเยี่ยนให้คนไปจัดการเคลียร์ออกล่วงหน้าแล้ว พอรถของเจียงหร่านขับออกมา บริเวณหน้าอาคารจอดรถก็เงียบว่างเปล่า ไม่มีใครอยู่เลยจู่ ๆ รถตู้ของเจียงหร่านก็หยุดลงตรงทางออกมีรถคันหนึ่งขับมาจอดขวางอยู่ด้านหน้า บังคับให้พวกเขาต้องหยุดรถคนขับกดแตรเบา ๆ ส่วนบอดี้การ์ดที่นั่งข้างเจียงหร่านก็ขยับตัวนั่งตัวตรงขึ้นทันทีเห็นเพียงว่ามีชา
Read more

บทที่ 36

แต่เพียงชั่วครู่ ฮั่วจี้หมิงก็เริ่มตั้งคำถามกับตัวเอง เสียงนั้นแม้จะคล้ายเจียงหร่านมาก แต่โทนเสียงของอีกฝ่ายกลับใสกว่า และน้ำเสียงก็เย็นชาอยู่ไม่น้อย น่าจะเป็นเพราะช่วงนี้เขาคิดถึงเจียงหร่านตลอด ว่าทำไมเธอถึงไม่ยอมตอบข้อความของเขาและยิ่งไปกว่านั้น ก็เป็นเพียงคำสั้น ๆ แค่ไม่กี่คำ น่าจะเป็นเขาที่หูฝาดไปชั่วขณะในขณะที่ฮั่วจี้หมิงกำลังเหม่อลอย บอดี้การ์ดก็เก็บนามบัตรไว้แล้ว และกลับขึ้นรถไปเรียบร้อยอีกฝ่ายก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดสนใจเขาเพิ่มเติม รถหักหัวเลี้ยว แล้วขับออกไปทันทีฮั่วจี้หมิงยืนมองรถที่ขับจากไปอยู่นาน ก่อนจะดึงสติกลับมาได้ภายในรถ บอดี้การ์ดยื่นนามบัตรให้เจียงหร่าน พร้อมเอ่ยถามอย่างนอบน้อมว่า “คุณหนูใหญ่ครับ นี่คือนามบัตรของประธานบริษัทฮั่วซื่อครับ”ตระกูลโจวต้องการหาพันธมิตรทางธุรกิจ มีบริษัทยักษ์ใหญ่ระดับผู้นำตลาดต่อคิวรออยู่ตั้งมาก บริษัทระดับนี้จะมีสิทธิ์ไปติดอันดับได้อย่างไรเจียงหร่านไม่แม้แต่จะรับนามบัตรไว้ ก่อนจะสั่งผู้ช่วยข้างกายด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เอาบริษัทที่อยู่บนนามบัตรนี่ ใส่เข้าไปในแบล็กลิสต์ของตระกูลโจว ต่อไปไม่ต้องร่วมมือกันอีกตลอดไป”“ค่ะ!” ผู้ช่วยรับ
Read more

บทที่ 37

ไป่ชิงทั้งปวดใจจนแทบขาดใจและโกรธจัด ดวงตาแดงก่ำ น้ำตาร่วงลงมาทันที เธอจ้องฮั่วจี้หมิงอย่างเคืองแค้น ก่อนจะอุ้มลูกชายกลับเข้าห้องไปฮั่วจี้หมิงถึงได้เหมือนเพิ่งตื่นจากความฝัน “อาชิง!”แต่เขาเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็หยุดชะงักลงอีกครั้งในตอนนี้ฮั่วจี้หมิงไม่มีอารมณ์จะตามไปอีกแล้ว เขาหันไปเรียกคนรับใช้มาสอบถามทันทีสรุปแล้วเจียงหร่านย้ายออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมเขาถึงไม่รู้อะไรเลยแม้แต่นิดเดียว?บรรดาคนรับใช้ต่างพากันหวาด ๆ กลัว ๆ ได้แต่เล่าความจริงออกมาตามที่เกิดขึ้นเจียงหร่านเก็บข้าวของย้ายออกไปตั้งแต่หลายวันก่อนแล้ว แต่เธอกำชับไว้ว่า ฮั่วจี้หมิงยุ่งมาก ไม่ต้องไปแจ้งหรือรายงานให้เขาทราบเป็นพิเศษหัวใจของฮั่วจี้หมิงหล่นวูบลงทันที หลายวันก่อนแล้วงั้นเหรอ?งั้นก็เท่ากับว่าเป็นช่วงไม่นานหลังจากที่ไป่ชิงเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านนี้เองเจียงหร่านก็ยังคงเป็นเพราะเรื่องที่ไป่ชิงย้ายเข้ามาอยู่ เลยกำลังงอนและประชดใส่เขาอยู่จริง ๆไป่ชิงอุ้มลูกชายกลับเข้าห้องแล้วร้องไห้อยู่นานเป็นชั่วโมง แต่ก็ยังไม่เห็นฮั่วจี้หมิงตามเข้ามาปลอบฮั่วมู่เฉิงก็เสียใจมากเช่นกัน เขากอดไป่ชิงไว้แล้วถามทั้งน้ำตา
Read more

บทที่ 38

ในช่วงเวลาที่บริษัทตกอยู่ในภาวะยากลำบากที่สุด เธอก็ยังคงยืนอยู่ข้างเขาเสมอ พร้อมพูดคำพูดแบบนี้กับเขาเช่นกันและทุกครั้ง เจียงหร่านก็มักจะเป็นคนที่พุ่งออกไปรับหน้าแทนเขา แบกรับทุกอย่างไว้เพียงลำพังฮั่วจี้หมิงขมวดคิ้ว ทำไมถึงนึกถึงเจียงหร่านขึ้นมาอีกแล้วนะ?“จี้หมิง คุณลืมไปแล้วหรือเปล่าว่า ฉันเองก็เรียนด้านการเงินมาเหมือนกัน งานของเจียงหร่าน ฉันก็ไม่ใช่ว่าจะทำไม่ได้เสียทีเดียว”หลังจากปลอบโยนชายหนุ่มอยู่ครู่หนึ่ง ไป่ชิงจึงค่อย ๆ พูดถึงจุดประสงค์ที่แท้จริงของตัวเองเมื่อเทียบกับการให้เจียงหร่านเป็นมือซ้ายมือขวาของฮั่วจี้หมิง ไป่ชิงกลับรู้สึกว่าการที่ตัวเองไปทำงานที่บริษัทด้วยจะดีกว่าก่อนหน้านี้เป็นเพราะฮั่วจี้หมิงกลัวว่าคนในบ้านจะรู้เข้า เลยไม่ยอมให้เธอไปทำงานที่บริษัท“เรื่องนี้เกรงว่าจะไม่เหมาะสม”ฮั่วจี้หมิงปฏิเสธไป่ชิงทันทีโดยแทบไม่ต้องคิดเลยไม่ใช่แค่เพราะเรื่องในบ้านเท่านั้น แต่ยังเพราะถ้าเจียงหร่านกลับมาแล้วเห็นว่าไป่ชิงก็อยู่ที่บริษัทด้วย ไม่รู้ว่าจะคิดไปถึงไหน“ฉันรู้ว่าคุณกำลังกังวลเรื่องอะไรอยู่”ไป่ชิงมองออกถึงความคิดในใจของฮั่วจี้หมิงมานานแล้วก่อนมาที่นี่ เธอก
Read more

บทที่ 39

ต่อให้เขาพูดว่าต้องการให้เจียงหร่านตายแทนเขา เธอก็คงไม่ขมวดคิ้วแม้แต่นิดเดียวหรือว่าความรู้สึกทั้งหมดนี้…เป็นของปลอม?……หลังจากวุ่นวายอยู่ที่ตระกูลโจวทั้งวัน เจียงหร่านก็กลับถึงบ้านในช่วงเย็นแล้วบริษัทใหญ่รับมือยากจริง ๆ ถ้าเธอไม่ได้เตรียมตัวมาอย่างดีล่วงหน้า ในที่ประชุมผู้ถือหุ้น คงโดนพวกคนแก่พวกนั้นรุมกดดันจนแย่แน่จู่ ๆ โทรศัพท์ก็สั่นขึ้นมา เพื่อนสนิทอย่างถังอวิ๋นที่ไม่ได้ติดต่อกันมาหลายปีส่งข้อความมา บอกว่าเพิ่งกลับประเทศและอยากเจอเธอมาก พอดีกำลังมีงานเลี้ยงรุ่นอยู่ เลยอยากชวนเธอไปดื่มด้วยกันสักแก้วเจียงหร่านกับถังอวิ๋นเป็นเพื่อนที่สนิทกันที่สุดในหอพัก สมัยเรียนทั้งสองทำงานพิเศษด้วยกัน อดนอนอ่านหนังสือด้วยกัน ประโยคที่พูดกันบ่อยที่สุดคือ “ถ้าวันไหนรวยขึ้นมา อย่าลืมกันนะ”แต่หลังเรียนจบ ถังอวิ๋นไปทำงานกับบริษัทต่างประเทศ ส่วนเจียงหร่านเลือกอยู่กับฮั่วจี้หมิง ใช้ชีวิตอย่างสงบในฐานะภรรยาคู่คิดของเขาเจียงหร่านปฏิเสธไปสองสามคำ แต่ถังอวิ๋นบอกว่าตัวเองจะอยู่ในประเทศแค่คืนเดียว และอ้อนวอนซ้ำแล้วซ้ำเล่าให้เธอไปเจอกันสักครั้งเมื่อนึกถึงช่วงเวลาที่ทั้งสองเคยเรียนด้วยกันและสนิทส
Read more

บทที่ 40

น้ำเสียงของคนที่พูดออกมาไม่ได้ดีนัก เจียงหร่านเงยหน้ามองไป ก่อนจะเห็นใบหน้าที่คุ้นตาอยู่บ้างปรากฏขึ้นเธอจำชื่อของอีกฝ่ายไม่ได้แล้ว แต่ก็พอจะจำได้ลาง ๆ ว่าเป็นนักศึกษาหญิงที่ไปไหนมาไหนกับไป่ชิง และอยู่ห้องเดียวกับฮั่วจี้หมิง“ต้วนฉีฉี นี่เธอกินองุ่นไม่ได้เลยว่าองุ่นเปรี้ยว รึเปล่า? โสดมานานขนาดนี้ รีบไปนัดดูตัวหาคู่หน่อยเถอะ!”ถังอวิ๋นไม่เกรงใจแม้แต่นิดเดียว ตอกกลับแทนเจียงหร่านไปตรง ๆ“ถังอวิ๋น เธอไม่รู้อะไรเลยก็อย่ามายุ่งให้มากนัก ฉันบอกให้รู้ไว้เลยว่า รุ่นพี่จี้หมิงเลือกเจียงหร่านก็แค่เพราะไม่ได้คนที่เขารัก ถึงได้ต้องถอยลงมาเลือกอย่างรองแทนเท่านั้น” เสียงของต้วนฉีฉีเพิ่งจะจบลง ทั้งห้องส่วนตัวก็เงียบลงทันทีทุกคนราวกับถูกแทงใจดำ ความลับถูกเปิดโปงจนรอยยิ้มหายไปจากใบหน้าเพื่อนเก่า ๆ ที่ก่อนหน้านี้ยังพูดคุยหัวเราะกับเจียงหร่านอย่างสนิทสนม ต่างก็พากันหลบสายตา ราวกับไม่รู้จะวางตัวยังไงดีบรรยากาศเย็นเยียบลงอย่างผิดปกติในพริบตาเจียงหร่านชะงักไปเล็กน้อย เรื่องที่ฮั่วจี้หมิงมีใครอีกคนอยู่ในใจนั้น ไม่จำเป็นต้องให้ต้วนฉีฉีมาบอกเธอแต่ปฏิกิริยาของคนเหล่านี้กลับดูไม่ชอบมาพากลตามปกติ
Read more
PREV
123456
...
12
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status