All Chapters of แต่งงานใหม่ล้างรักลวง: Chapter 61 - Chapter 70

ประโยคเดียวแทนได้เป็นสิบประโยค แค่ผ่านสายโทรศัพท์ ความเร่งร้อนของผู้เฒ่าทั้งสองก็แทบจะถาโถมใส่เขาจนตั้งตัวไม่ทันเจี่ยงอี้ทนฟังต่อไม่ไหว ในที่สุดก็ยอมอ่อนข้อ “ผมจะหาโอกาสพาเธอกลับไปให้พวกท่านได้เจอกันครับ”พูดจบก็ไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้ตอบสนอง รีบตัดสาย ทันทีจากครั้งล่าสุดที่เขาได้เจอกับเธอ ก็ผ่านมาสักระยะหนึ่งแล้วเจี่ยงอี้นึกถึงคืนนั้น ตอนที่เจียงหร่านตอบตกลงว่าจะมาร่วมเต้นรำกับเขา แต่เขากลับรออยู่นานมากก็ไม่เห็นเธอปรากฏตัวหลังจากนั้นเขาโทรไปหาเธอ เธอก็ไม่รับสายเจี่ยงอี้งานยุ่งมาก พอส่งของขวัญที่เตรียมไว้ให้เธอแล้ว ก็ลืมเรื่องนี้ไปเลยเขาเปิดดูหน้าประวัติการสนทนาของทั้งสองคน ในหน้าจอกลับว่างเปล่าเขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่เจี่ยงอี้จะกดโทรหาเจียงหร่านขณะนั้นเจียงหร่านกำลังอยู่ในห้องทำงานภายในอาคารตระกูลโจวด้านหลังเธอมีหญิงสาวห้าคนที่เพิ่งไปจัดการเรื่องลาออกจากฮั่วซื่อเสร็จ พอพวกเธอเงยหน้าขึ้นก็เห็นอักษรทองคำ “ตระกูลโจว” บนผนัง เมื่อแสงแดดส่องกระทบก็แวววาวจนแสบตา“พี่หร่าน… นี่ นี่มันสำนักงานใหญ่ของ ตระกูลโจวกรุ๊ป จริง ๆ เหรอ? ก่อนหน้านี้ฉันเคยส่งเรซูเม่ให้ตระกูลโจ

ใบหน้าของเธอแดงก่ำไปหมด ทั้งตัวคลุ้งไปด้วยกลิ่นเหล้า แววตาก็ดูพร่าเลือนเล็กน้อยแต่ถึงจะอยู่ในสภาพมึนเมา เจียงหร่านก็ยังงดงามจนสะกดใจผู้คนเซี่ยหนานมองเจียงหร่านแล้วก็เข้าใจทันทีถึงความคิดบ้าบิ่น หน้าด้านไร้ยางอายของคนพวกนั้นอย่างไรเสียเจียงหร่านก็เป็นผู้หญิง ต่อให้มีความสามารถด้านงานมากแค่ไหน แต่ถ้าไม่มีใครหนุนหลัง ก็ยังหนีไม่พ้นที่จะถูกคนอื่นจ้องเล่นงานอยู่ดีแต่เซี่ยหนานเกลี้ยกล่อมเจียงหร่านไม่สำเร็จ ทำได้เพียงตามเธอกลับไปที่โต๊ะดื่มอีกครั้งผู้ชายเต็มโต๊ะหัวเราะกันเสียงดังไม่หยุด แม้อยู่ห่างจากประตูตั้งไกล ก็ยังได้ยินว่าพวกเขากำลังพูดถึงเจียงหร่านกันอยู่“แผนงานของเธอก็ถือว่าโอเคนะ แต่ตัวโปรเจกต์มันไม่ไหวเลย”“จะให้ฉันลงทุนก็ได้นะ ถ้าเธอยอมให้ฉันได้ลิ้มลองสักหน่อย……”“หน้าตากับหุ่นของเจียงหร่านนี่มันระดับท็อปจริง ๆ ฮ่า ๆ ๆ!”ฝีเท้าของเจียงหร่านชะงักลง คำพูดภายในห้องดังชัดเจนเข้าหูเธอทุกถ้อยคำเซี่ยหนานเองก็ได้ยินจนโกรธเดือดดาล พุ่งเข้าไปหมายจะออกหน้าระบายแค้นแทนเจียงหร่านทันทีแต่ก็ถูกเจียงหร่านคว้าตัวไว้ก่อนถึงแม้เธอจะเมาอยู่บ้าง แต่สติสัมปชัญญะก็ยังไม่หลุดไปไหนถูก

“เข้าใจ… เข้าใจครับ! เรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่วันนี้ จะไม่มีใครรู้อีกแม้แต่คนเดียว!”เจียงหร่านมองดูทั้งสามคนเซ็นชื่อจนเรียบร้อยแล้ว จึงหยิบแก้วแชมเปญบนโต๊ะขึ้นมา ยกขึ้นเล็กน้อยให้พวกเขา ก่อนจะเอ่ยอวยพรอย่างสง่างามว่า ขอให้ความร่วมมือของเราราบรื่นพอทุกอย่างจบลง แรงที่เจียงหร่านฝืนประคองไว้ก็สลายหายไปจนหมดทันทีที่ประตูห้องรับรองส่วนตัวเปิดออก เซี่ยหนานที่ยืนรออยู่ข้างนอกก็ร้อนใจจนแทบจะร้องไห้ พุ่งเข้าไปกอดเจียงหร่านไว้แน่น ครึ่งตัวแทบไม่ยอมปล่อย“พี่เจียงหร่าน เป็นอะไรไหม?”“ถือไว้”เจียงหร่านสะบัดส่งสัญญาให้เซี่ยหนาน ส่วนตัวเธอเองก็เวียนหัวจนแทบจะยืนไม่ไหวทว่าเจียงหร่านกับเซี่ยหนานยังไม่ทันจะเดินออกจากอาคารโรงแรม ก็มีชายชุดดำกลุ่มหนึ่งพุ่งออกมา ล้อมทั้งสองคนเอาไว้ทันทีเซี่ยหนานนึกว่าเป็นพวกคนจากในห้องรับรอง รีบก้าวออกมาบังอยู่ตรงหน้าเจียงหร่านทันที “พวกคุณเป็นใคร อย่ามั่วซั่วนะ… ฉันจะแจ้งตำรวจแล้ว!”“เธอเป็นอะไรไป?”เสียงทุ้มต่ำของชายคนหนึ่งที่เปี่ยมไปด้วยแรงกดดันดังขึ้นมาจากด้านหลังฝูงชนเซี่ยหนานเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นชายคนหนึ่งสวมเสื้อโค้ตผ้าวูลหนาหนัก ก้าวเดินออกมาจากเง

“ให้บริษัทย่อยด้านการลงทุนที่อยู่ในชื่อของฉันเข้าร่วมโครงการนี้ด้วย และเพิ่มเงินลงทุนจากฐานเดิมอีกสองเท่า ให้เงินทุนเหลือเฟือหน่อย จะได้ทำงานสะดวกขึ้น”เจี่ยงอี้พูดด้วยน้ำเสียงเรียบ สีหน้าไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ “ก็บอกไปว่า เห็นแผนงานของเธอดูน่าสนใจมาก คิดว่ามีอนาคต เลยเป็นฝ่ายเสนอตัวเข้าลงทุนเอง”“……ครับ” อาซวี่ขานรับปกติแล้วเจี่ยงอี้เป็นคนพูดจาและทำอะไรอย่างมีเหตุผล รู้จักประมาณตนมาโดยตลอด วันนี้เขาถือว่าได้เห็นกับตา ว่าผู้ชายคนหนึ่งสามารถเดือดดาลเพราะหญิงคนรักได้ถึงเพียงนี้ยิ่งไปกว่านั้น เจี่ยงอี้เป็นคนควบคุมความเสี่ยงอย่างเข้มงวด ปกติต้องตรวจสอบโครงการให้ถี่ถ้วนจนรู้รายละเอียดทุกซอกทุกมุมก่อนถึงจะลงทุน การตัดสินใจลงทุนโดยยังไม่ไล่ตรวจทุกอย่างให้ชัดเจนแบบนี้ นับว่าเป็นครั้งแรกในชีวิตของเขา“เดี๋ยวก่อน” เจี่ยงอี้เรียกอาซวี่ไว้ สีสายตาที่จับจ้องปลายนิ้วของตัวเองดูเลื่อนลอยอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า “ไปตรวจดูประวัติความสัมพันธ์ของเจียงหร่านหน่อย”ก่อนหน้านี้เขาเคยรู้มาว่า เจียงหร่านเคยคบหาดูใจกันเพียงครั้งเดียวตอนเรียนมหาวิทยาลัย แต่ในตอนนั้นเขาไม่ได้สนใจจะรู้รายละเอียดอะไรนัก“

เขาถามตรงไปตรงมาเสียจนเจียงหร่านชะงักไปครู่หนึ่ง “ไม่ใช่ว่าไม่ชอบ แค่ตอนนี้เราสองคน…”“ของที่ฉันให้ไปแล้ว ไม่เคยมีกรณีเอาคืนมาก่อน”เจี่ยงอี้ขัดจังหวะเธอ น้ำเสียงไม่ได้ดังนัก แต่แฝงด้วยความเย็นชาลงมาหลายส่วน“ถ้าอย่างนั้น…”“ถ้าไม่ชอบก็ทิ้งไปซะ” เจี่ยงอี้พูดต่อน้ำเสียงของเขาเรียบนิ่งไร้ความขึ้นลง แต่แรงกดดันของคนที่อยู่เหนือผู้อื่นมานานกลับถาโถมเข้ามาเต็ม ๆ“ถ้าอย่างนั้นฉันจะเก็บไว้ก่อนนะ แหวนวงนี้สวยมาก ใสยิ่งกว่าที่ฉันเคยเห็นในงานแสดงเครื่องประดับเสียอีก ขอบคุณคุณเจี่ยงนะคะ ฉันชอบมันมาก”“แต่ว่าพอรับของขวัญที่มีมูลค่าสูงขนาดนี้มา ฉันก็รู้สึกว่าควรจะตอบแทนบ้าง ไม่ทราบว่าปกติคุณเจี่ยงมีความชอบอะไรไหม ฉันอยากจะเลือกของขวัญไปให้เป็นการตอบแทน”เธอกลัวว่าเจี่ยงอี้จะรู้สึกว่าเธอวางตัวห่างเกินไป จึงเสริมขึ้นว่า “ถึงจะเป็นการแต่งงานเชิงพันธมิตร ฉันก็ไม่อยากติดค้างบุญคุณคุณตลอด ให้มีการตอบแทนกันไปมา แบบนี้จะได้คบหากันอย่างสบายใจมากกว่า”เจี่ยงอี้กลับไม่ได้ปฏิเสธว่า “ไม่ต้อง” เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา ตรงกันข้าม เขากล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ ว่า “ไม่ต้องลำบากขนาดนั้นหรอก”เจียงหร่านยืนกร