All Chapters of แต่งงานใหม่ล้างรักลวง: Chapter 81 - Chapter 90

แต่พอเปิดประตูออกมา คนที่ยืนอยู่ด้านนอกกลับไม่ใช่เจี่ยงอี้ หากเป็นผู้จัดการของคลับหรูในช่วงบ่าย เขายังถือกล่องของขวัญสุดประณีตมาสองกล่อง บนกล่องผูกริบบิ้นสีทองแวววาว เพียงมองก็รู้แล้วว่าของข้างในต้องมีมูลค่าสูงไม่น้อยผู้จัดการมีท่าทีสุภาพนอบน้อม ยื่นกล่องของขวัญมาทั้งสองมือให้เธอ “คุณเจียง สวัสดีครับ นี่เป็นของที่คุณผู้ชายเจี่ยงและคุณผู้หญิงเจี่ยงฝากมาให้ บอกว่าเป็นชุดราตรีกับเครื่องประดับที่คุณลองสวมช่วงบ่าย ได้ปรับแก้ตามขนาดตัวของคุณเรียบร้อยแล้ว จึงให้ผมนำมาส่งให้ครับ”เจียงหร่านชะงักไป ดวงตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ “ให้…ฉันเหรอ?”เธอยังพูดไม่ทันจบ สายตาก็ไปสะดุดเข้ากับป้ายที่ติดอยู่ด้านข้างกล่องของขวัญ บนป้ายนั้นระบุขนาดตัวของเธอไว้อย่างชัดเจน พร้อมกับรหัสรุ่นของชุดเดรสทรงหางปลา สีขาวตัวนั้น — ซึ่งก็คือชุดที่คุณย่าเลือกถูกใจตั้งแต่แรกตอนที่เธอลองสวมในช่วงบ่ายเมื่อนึกย้อนถึงเหตุผลที่คุณย่าขอให้เธอช่วยลองชุด บอกว่าเป็นการเลือกเสื้อผ้าให้หลานสะใภ้ของตัวเอง ที่แท้ตั้งแต่แรก ชุดราตรีและเครื่องประดับเหล่านั้น ก็ถูกเตรียมไว้เพื่อเธอโดยตรงอยู่แล้วเจียงหร่านได้แต่รับเอาไว้ก่อน “ลำบาก

ฮั่วจี้หมิงเผลอเรียกชื่อเจียงหร่านออกมาโดยไม่รู้ตัวแม้จะเป็นเพียงชั่วพริบตาเดียว แต่หญิงสาวก็หายลับไปจากสายตาของเขาท่ามกลางการคุ้มกันของผู้คนรอบข้าง“เจียงหร่าน? ทำไมถึงยังคิดถึงเธออยู่ได้ในเวลานี้?”พอได้ยินชื่อนี้ เส้นประสาทของไป่ชิงก็ตึงเครียดขึ้นในทันทีแต่ฮั่วจี้หมิงชี้ไปข้างหน้า พลางเอ่ยเสียงเบาลงว่า “เหมือน… ฉันจะเห็นเจียงหร่านแล้วล่ะ…”เงาของผู้หญิงคนนั้นคุ้นตามาก ถึงจะยังไม่เห็นหน้า เขาก็รู้สึกทันทีว่าคล้ายเจียงหร่าน“จะเป็นไปได้ยังไงล่ะ? โรงแรมที่นี่ถูกเหมาทั้งหมดแล้วนะ”ไป่ชิงรู้สึกเพียงว่าฮั่วจี้หมิงกำลังนึกถึงเธออีกแล้ว จึงหมดอารมณ์ลงทันที“หรือคุณคิดว่าผู้หญิงที่เพิ่งลงจากรถเมื่อกี้คือเจียงหร่านเหรอ?”ไป่ชิงยกมุมปากขึ้นอย่างเย้ยหยันวันนี้ผู้ที่มาร่วมงานหมั้นล้วนเป็นบุคคลระดับสูงสุดของเมืองไห่ แม้แต่ตระกูลฮั่วของพวกเขายังไม่ได้รับเชิญ แล้วเจียงหร่านจะมาที่นี่ได้ยังไงล่ะ?“ขอโทษด้วยนะคะ ทั้งสองช่วยรีบออกไปหน่อยได้ไหม ทางนี้กำลังจะเคลียร์พื้นที่แล้วค่ะ”เมื่อเห็นว่าฮั่วจี้หมิงยังจะก้าวไปข้างหน้า พนักงานต้อนรับจึงเข้ามาขวางเขาไว้ จากนั้นก็มีบอดี้การ์ดอีกชุดหนึ่ง

แต่ในวินาทีนั้น หัวใจของเธอก็เกิดคลื่นความรู้สึกขึ้นมาเล็กน้อยแต่แม่เลี้ยงที่อ่อนโยนเช่นนี้ และคุณปู่คุณย่าที่เมตตา ทำให้เธอได้สัมผัสกับความอบอุ่นของครอบครัวที่ไม่เคยได้รับมาก่อนเจี่ยงอี้มาตรงเวลามาก พอถึงสองทุ่มปุ๊บ เขาก็ปรากฏตัวที่หน้าประตูห้องจัดเลี้ยงทันทีวันนี้ชายหนุ่มเปลี่ยนมาสวมสูทสีดำแบบเป็นทางการ รูปร่างสูงโปร่งสง่า เมื่อสะท้อนกับแสงโคมระย้าคริสตัล ยิ่งขับให้เขาดูหล่อเหลาไร้ที่ติและมีสง่าราศีโดดเด่นเป็นพิเศษพอเขาปรากฏตัวขึ้นข้างกายเจียงหร่าน ห้องจัดเลี้ยงก็เงียบกริบลงทันทีสายตาของทุกคนต่างถูกดึงดูดไปยังทั้งสองคนในชั่วพริบตาทั้งที่พวกเขายืนอยู่แค่บริเวณมุมด้านข้างของห้องจัดเลี้ยง แต่แสงสว่างเจิดจ้าจากโคมระย้าคริสตัลกลับดูราวกับรวมตัวสาดส่องมาที่ทั้งสองคนเพียงเท่านั้นชั่วขณะนั้น ดูเหมือนจะหาคำใดมาบรรยายความเหมาะสมคู่ควรของทั้งสองคนไม่ได้เลย“คุณเจี่ยง คุณมาแล้ว”เจียงหร่านก้าวเดินเข้าไปหาเจี่ยงอี้อย่างรวดเร็วเล็กน้อย แล้วยิ้มขึ้นบาง ๆสายตาของเธอภายใต้การแต่งหน้าโทนอบอุ่น ดูราวกับสามารถละลายน้ำแข็งและหิมะให้อ่อนลงได้เจี่ยงอี้มองเธอจนชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะพยักหน

เธอคือหญิงสาวที่เต้นรำกับเจี่ยงอี้ในงานเลี้ยงคืนวันนั้น เพื่อนสนิทตั้งแต่วัยเด็กของเขา เธอชื่อ ซูหนิงวันนี้ซูหนิงแต่งตัวอย่างเป็นทางการมาก เธอสวมชุดราตรีสายเดี่ยวสีฟ้าอ่อน ซึ่งดูเหมือนจะเป็นชุดตัดเย็บพิเศษด้วยมือ ใช้เนื้อผ้าระดับพรีเมียม มีประกายละเอียดระยิบระยับทั่วทั้งชุด และคลุมด้วยผ้าคลุมไหล่ผ้าไหมสีขาวเนื้อนุ่มพลิ้ว ยิ่งขับให้บุคลิกที่สง่างามอยู่แล้วของเธอโดดเด่นชัดเจนยิ่งขึ้นเพียงแต่ตอนนี้ใบหน้าของเธอแดงจัด ดวงตาดูเลื่อนลอยเล็กน้อย เหมือนกับว่าเธอดื่มแอลกอฮอล์ไปไม่น้อย“ซูหนิง ทำไมเธอถึงมาที่นี่?”พอเจี่ยงอี้เห็นซูหนิง น้ำเสียงของเขาก็ลดต่ำลงทันที“นายหมั้นทั้งที ฉันจะไม่มาร่วมแสดงความยินดีกับนายได้ยังไงล่ะ?”ซูหนิงยกแก้วขึ้นพูดกับเจี่ยงอี้ พูดจบสายตาของเธอก็หันมามองทางเจียงหร่านทันทีเธอกระพริบตาเล็กน้อย กวาดสายตามองสำรวจเจียงหร่านอย่างรวดเร็วรอบหนึ่ง ก่อนจะยิ้มบาง ๆ ขึ้นมา“คุณเจียงสวยจริง ๆ สมกับที่เป็นคู่หมั้นที่เจี่ยงอี้เลือก… มองจากมุมไหน พวกคุณก็เหมาะสมกันมากจริง ๆ”กลิ่นความหึงหวงแรงขนาดนี้จนทำให้เจียงหร่านรู้สึกเหมือนมีรสเปรี้ยวผุดขึ้นในปากเลยทีเดียวดูเหมือน

“ผู้จัดการไป่ เชิญคุณรีบไปหน่อยค่ะ”จนกระทั่งคนข้าง ๆ เร่งอีกครั้ง ไป่ชิงถึงได้สติ เธอตอบรับว่า “ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ เธอไปทำงานของเธอก่อนเถอะ”พอคนเดินไปแล้ว ไป่ชิงก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาฮั่วจี้หมิงทันทีวันนี้บังเอิญฮั่วจี้หมิงออกไปข้างนอก ไม่ได้อยู่ที่บริษัท“จี้หมิง ทำยังไงดี พ่อของคุณมาที่บริษัทแล้ว!”พอคำพูดของไป่ชิงส่งไปถึง ฮั่วจี้หมิงก็ตกใจจนหน้าถอดสีทันทีเดิมทีเขากำลังพบลูกค้าอยู่ พอได้ยินแบบนั้นก็อยู่เฉยไม่ไหวทันที “เธอแน่ใจใช่ไหม?”“เขาเรียกให้ฉันไปที่ห้องผู้บริหาร ฉันไม่ไปได้ไหม…”ไป่ชิงพูดไปพลางก็หยิบกระเป๋าขึ้นมาแล้วเดินออกไปทันทีตอนนี้แค่คิดถึงคนตระกูลฮั่ว เธอก็เกิดอาการตื่นตระหนกไปหมดแล้ว“อาชิง อย่าตกใจไปเลย ในเมื่อพ่อระบุชื่อจะพบเธอ เธอก็ไปเถอะ เขามีสติยั้งคิดมากกว่าแม่ฉัน จะไม่ทำอะไรเกินเลยหรอก ฉันกำลังรีบกลับบริษัทแล้ว เธออดทนอีกนิดนะ”ฮั่วจี้หมิงรู้ดีถึงนิสัยของฮั่วกุ้ยจิ่น หากไป่ชิงหนีเอาตัวรอดในตอนนี้ มีแต่จะทำให้เขาโกรธหนักขึ้น และอาจหันความโกรธนั้นมาลงที่ฮั่วจี้หมิงแทน“ไม่ไหว ฉันไม่กล้า…”ครั้งนี้ไป่ชิงไม่คิดจะทำตามคำของฮั่วจี้หมิง แต่ยังไม่ทันได้