All Chapters of คุณหนูร้ายกาจวาดรักสามีคนสวน: Chapter 61 - Chapter 69

เย็นวันหนึ่งโทรศัพท์ที่ว่านอันอันติดตั้งไว้ที่บ้านก็ดังขึ้นแต่เช้า เป็นเจียงรุ่ยโทรมาบอกเล่าเรื่องงาน[เรื่องธุรกิจขนส่ง ทางเทียนหงต๋าอนุมัติกับวางแผนเรียบร้อยกันแล้วนะครับ เรื่องรถขนส่งพวกเราเองก็หาเส้นสายจนจัดซื้อมาได้เป็นจำนวนมากแล้ว การลงพื้นหาติดตั้งจุดให้บริการก็เรียบร้อย สามารถเปิดให้บริการได้อย่างราบรื่นครับ พวกผู้ประกอบการรายใหญ่หลายเจ้าเองก็มาติดต่อขอจองใช้บริการกันแล้วด้วยครับ]เขาเล่าอย่างภาคภูมิใจ ต้องบอกก่อนว่าการจะมีรถยนต์ในครอบครองหนึ่งคันค่อนข้างยาก หากไม่ได้ทำงานในกองทัพยิ่งยากเข้าไปใหญ่ โชคดีที่เจียงรุ่ยมีพี่ชายเป็นถึงผู้บัญชาการกองทัพภาคจึงจัดหาพวกรถบรรทุกมาได้ไม่ยาก[ส่วนหน้าร้าน ตอนนี้พวกเรากำลังปรับปรุงพื้นที่อยู่ครับ จะเปิดที่ปักกิ่งและเซี่ยงไฮ้นำร่องก่อน เป็นหน้าร้านของฉาหยูเถียนและซานเหอมู่เย่อย่างละห้าร้านครับ คงต้องรบกวนเถ้าแก่ว่านเตรียมสินค้าพร้อมส่งไว้มาก ๆ หน่อยแล้ว ฮ่า ๆ]ชายหนุ่มพูดอย่างอารมณ์ดี“เชิญคุณเจียงร่างใบสั่งซื้อสินค้าส่งมาได้เลยค่ะ รับรองว่าจะจัดให้อย่างครบถ้วนแน่นอน ชื่อรายการสินค้าที่ให้ไปวันนั้นถ้ามีจุดไหนยังไม่เข้าใจสามารถโทรมาถามได้เลยน

ชายหนุ่มที่ตั้งใจจะมาสอดแนมและดึงตัวคน กลับกลายเป็นถูกดึงตัวไปโน่นมานี่เสียเอง ยิ่งได้ฟังเรื่องสวัสดิการของพนักงานฝูไท่ เงินเดือนของพวกเขาที่แทบจะเท่าตัวเองทั้งที่เป็นระดับคนงาน และเวลาทำงานที่ต้องหยุดอย่างเคร่งครัด ทำงานนอกเวลายังต้องมีความจำเป็นและมีเงินพิเศษให้ เขาก็รู้สึกราวตัวเองได้ก้าวสู่โลกใหม่และรู้สึกว่าตัวเองเสียเวลาจำเจอยู่กับคุกอันมืดมิดมานานหลายปีเหลือเกิน“เจ้านายของพวกคุณใจกว้างจริง ๆ นะครับให้เงินเดือนตั้งขนาดนี้ ! งานในเมืองบางตำแหน่งยังได้ไม่เท่านี้ด้วยซ้ำ”เขาเอ่ยชมจากใจจริง ย้อนคิดถึงตัวเองที่เงินเดือนสี่สิบห้าหยวนทำงานเช้าจรดค่ำ“โถ ! อย่างพวกเรายังเล็กน้อย ของจริงต้องนู่นพวกหัวหน้าแกนนำ พวกผู้จัดการแต่ละฝ่าย เห็นว่าได้สองเท่าจากของพวกเราอีกนะครับ”“สองเท่า !!” จางเทาตัวสั่นระริก“ใช่ ๆ สำนักงานในเมืองนั่นก็ด้วยนะ เห็นว่าใครที่ได้เดินทางบ่อยยังมีงบประมาณค่าเดินทาง ออกค่าใช้จ่ายและมีเงินพิเศษให้อีก”“ว่าแต่ เรื่องที่หาข้อมูลนี่จะเอาไปตีพิมพ์ลงอะไรเหรอ หนังสือพิมพ์รึเปล่า ?”ใครคนหนึ่งถามขึ้น แต่อีกฝ่ายกลับก้มหน้านิ่งไปแล้ว“พ่อหนุ่ม ?”“ผมไปก่อนนะครับ !”จางเทาลุก

“พนักงานทุกคนช่วยจำใบหน้าสามคนนี้ไว้ด้วยนะคะ คราวหน้าไม่อนุญาตให้เข้าร้านเด็ดขาด”ฟางเหมยเอ่ยคำสั่งอย่างเด็ดขาด พนักงานทุกคนก้มหน้ารับอย่างแข็งขัน“รับทราบค่ะ !!”หลี่อิง ติงหยูและเมิ่งเจี๋ยต่างพากันหน้าซีดเผือดไปหมด ในใจยังคงไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นตอนนี้ ว่านอันอันเคยเป็นคุณหนูเอาแต่ใจไร้สมองมาก่อน จะบอกว่าแค่ไม่พบกันปีเดียวเธอกลับกลายเป็นได้สติ มีความสามารถและฉลาดขึ้นมาในพริบตาอย่างงั้นเหรอบอกว่าถูกเปลี่ยนวิญญาณเป็นคนใหม่ซะเลยสิ !“อ้อ... กระจายข่าวไปที่ซานเหอมู่เย่กับฉาหยูเถียนด้วยค่ะ และเหอฝูถังที่กำลังจะเปิดด้วย ลูกค้าที่ทำลายบรรยากาศในร้าน ต้องระมัดระวังอย่าให้สร้างความวุ่นวายได้”ว่านอันอันกอดอกเอ่ยปิดท้าย จ้องศัตรูเก่าทั้งสามคนเขม็ง หวังว่าจะเป็นการเฉือดไก่ให้ลิงดู กระจายข่าวไปยังศัตรูคนอื่น ๆ ด้วย จะได้ไม่มีใครมาสร้างความวุ่นวายให้ปวดหัวอีกชื่อกิจการเหล่านั้นทั้งสามสาวต่างเคยได้ยิน เรียกได้ว่าเป็นกิจการที่เพิ่งเปิดขึ้นมาใหม่และได้รับความนิยมในชนชั้นสูงมาก ทั้งเฟอร์นิเจอร์พรีเมี่ยม และร้านชาอันเป็นแหล่งพบปะยอดนิยมของสังคมเมืองใหญ่ในช่วงนี้“มะ... ไม่สิ ว่านอันอัน

ผ่านไปเนิ่นนานว่านอันอันตื่นมาก็พบกับใบหน้าที่ประดับรอยยิ้มอ่อนโยนของสามี“ตื่นแล้วเหรอครับ”เธอยิ้มตอบ เรื่องเลวร้ายเมื่อคืนราวกับความฝันที่ผ่านพ้นไป เหลือเพียงเศษตะกอนขุ่นบางเบาเท่านั้น“ดีขึ้นมั้ยครับ”ภรรยาตัวน้อยพยักหน้า เพิ่งรู้สึกตัวว่าเสื้อผ้าชุดเดิมถูกเปลี่ยนเป็นชุดใหม่ที่สบายขึ้น ทั้งยังร่างกายเบาสบาย คาดว่าซ่งหมิงคงเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธอตั้งแต่เมื่อคืนนี้“ฉันหลับไปนานเท่าไหร่คะ”“อืม... ครึ่งวันได้ครับ ตอนนี้ใกล้ค่ำแล้ว”“แล้วงานประชุม...”“เรียบร้อยดีครับ พี่ไม่ทำให้เถ้าแก่เนี้ยว่านผิดหวังอย่างแน่นอน”แขนแกร่งรั้งร่างบางที่กำลังจะลุกขึ้นให้นอนลงมาอีกครั้ง“นอนต่ออีกหน่อยเถอะครับ แล้วเดี๋ยวเราค่อยไปกินข้าวกัน คนอื่นกลับโรงแรมที่พักไปหมดแล้ว พี่บอกพวกเขาว่าอันอันป่วย พวกเขายังฝากมาบอกว่าให้พักผ่อนเยอะ ๆ งานอีกสองวันถ้าไม่ไหวก็ไม่ต้องเข้าร่วมก็ได้”แล้วว่านอันอันก็นอนฟังเสียงทุ้มเล่าเรื่องราวในงานประชุมที่ราบรื่นอย่างเพลิดเพลิน“พี่หมิง... จะไม่ถามอะไรหน่อยเหรอคะ”เธอรู้ดีว่าอาการของตัวเองประหลาดแค่ไหน“ถ้ามันทำให้อันอันต้องนึกถึงเรื่องเลวร้ายแล้วทุกข์ใจก็ไม่ต้องเล่าหร