All Chapters of หมั้นรักวิศวะปากร้าย: Chapter 41 - Chapter 50

ตอนที่ 41 เมีย🔞❤️‍🔥ณิชามองเขาตาโต หัวใจเต้นแรงจนแทบหลุดออกมาจากอก “พี่วิน พี่พูดจริงเหรอ” น้ำเสียงของเธอสั่นระริก ทั้งเขิน ทั้งไม่อยากเชื่อหูตัวเองกวินยกมือหนาขึ้นลูบผมเธอเบา ๆ สายตาคมมองตรงมาที่ดวงตาของเธอ “จริงสิ ถึงฉันจะปากแข็ง ปากหมาแค่ไหน แต่ที่ผ่านมา ฉันไม่เคยเรียกใครว่าเมียเลย นอกจากเธอคนเดียว”คำพูดหนักแน่นนั้นทำเอาณิชานิ่งไป หัวใจร้อนวูบเหมือนถูกละลายทั้งดวง เธอกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ริมฝีปากร้อนของกวินก็ทาบลงมาก่อนจูบครั้งนี้ไม่เหมือนครั้งไหน มันอ่อนโยนแต่แฝงไปด้วยความรู้สึกที่เขาไม่เคยเอ่ยออกมา เธอไม่ปฏิเสธ ไม่ดิ้นหนีเหมือนทุกที แต่กลับหลับตาลงแล้วตอบรับจูบของเขาอย่างเต็มใจมือเล็กของณิชายกขึ้นเกี่ยวต้นคอกวินไว้แน่น ขณะที่กวินกดร่างเธอแนบกับแผงอกแข็งแรงมากขึ้น เสียงหัวใจทั้งสองเต้นแรงจนแทบจะประสานกันเป็นจังหวะเดียวเมื่อริมฝีปากทั้งคู่ค่อย ๆ ผละออก กวินก็กระซิบเสียงพร่าข้างหูเธอ “ต่อไปนี้ เธอหนีฉันไม่รอดแล้วณิชา”ณิชายังนั่งหอบหายใจอยู่บนเคาน์เตอร์ครัว ร่างบางสั่นระริก ดวงตาเยิ้มด้วยอารมณ์ที่ยังค้างคาไม่หาย กวินยืนอยู่ตรงหน้าเธอ มองลงมาด้วยสายตาร้อนแรงที่เต็มไปด้วยแ

ตอนที่ 43 ยิ่งนานวันยิ่งคลั่งรักเธอหลังเลิกเรียน เสียงของดิวก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงตะโกนเรียกกวินที่กำลังเดินออกจากตึกวิศวะ“เฮ้ ไอ้วิน เย็นนี้ไปหาไรกินกันป่ะ กูเบื่อร้านอาหารตามสั่งข้างหอแล้ว อยากแดกของดี ๆ บ้าง” ดิวชวนเสียงดังลั่นกวินเหลือบตามองนิด ก่อนตอบเสียงเรียบ “เดี๋ยวกูถามณิชาก่อน ถ้าเธอไม่อยากไป กูก็ไม่ไป”โด้ที่เดินมาข้าง ๆ ถึงกับหัวเราะแล้วรีบเสริมทันที “กูว่านับตั้งแต่มึงเปิดตัวน้องนะไอ้วิน มึงแม่งโคตรคลั่งรักเลย จะไปไหนต้องหนีบเมียไปด้วยตลอด แล้วก็ไม่ยอมไปไหนถ้าเมียไม่อนุญาต”“เออ” ดิวพยักหน้าเห็นด้วยทันที “เมื่อก่อนเห็นแต่ชอบทำหน้าโหด ๆ พอมีเมียปุ๊บ กลายเป็นหมาเชื่องเลยนะมึง”“หมาเชี่ยไร” กวินหันไปด่าเสียงต่ำกลบเกลื่อน หน้าตาโคตรไม่พอใจ แต่ใบหูแดงจัดเพราะเถียงไม่ออกกับความจริงที่ดิวกับโด้พูด จนทั้งดิวกับโด้กลั้นหัวเราะแทบไม่อยู่“จริงนะมึง” โด้ยังไม่หยุด “เมื่อก่อนใครกล้ามาเรียกน้องว่ามึงเมีย มึงคงต่อยไปแล้ว แต่ตอนนี้พวกกูเรียกตรง ๆ มึงยังไม่กล้าเถียงเลย ฮ่า ๆ”กวินหันขวับไปมอง แต่แทนที่จะเขาด่าแรง ๆ เหมือนทุกที แต่เขากลับถอนหายใจแล้วพูดเรียบ ๆ “ก็จริงนี่ ณิชาเป็นเมียกู

ตอนพิเศษ 1 โงหัวไม่ขึ้นภายในห้องของณิชา กวินนั่งเล่นเกมส์แข่งรถในมือถืออยู่บนโซฟา โดนที่มีณิชานั่งอยู่ในอ้อมกอดของเขา เธอนั่งพิงอกของกวิน มือกดรีโมตเปลี่ยนช่องไปมาเพราะไม่รู้จะดูอะไร“เธอจะดูอะไรก็ดูสักช่องสิ เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาอยู่ได้” เสียงของกวินบ่นขึ้นเหนือหัวเธอ“พี่เล่นเกมส์อยู่ไม่ใช่เหรอ ยังจะบ่นอีก” เธอตอบก่อนจะมองเกมส์รถแข่งที่เขากำลังเล่น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเขาที่กำลังตั้งใจมองจอมือถือ ก่อนจะถามถึงนัดของเขากับเพื่อน ๆ วันพรุ่งนี้ “พี่วิน พรุ่งนี้พี่นัดพวกพี่ ๆ ไว้กี่โมงคะ”“ช่วงบ่าย” กวินตอบเสียงเรียบ พลางก้มมามองเธอ “พรุ่งนี้ เธอจะได้ไม่ต้องตื่นเช้ามาก”ณิชาพยักหน้าเบา ๆ “ก็ดีนะ ฉันเองก็ขี้เกียจตื่นเช้าแล้วเหมือนกัน” เธอบอกก่อนจะหันไปมองหน้ากวิน ก่อนจะพูดขึ้น “แต่พรุ่งนี้ฉันไม่ไปกับพี่ได้มั้ย”“ทำไม” กวินหยุดเล่นเกมส์ทันที แล้วก้มลงมองหน้าณิชาอย่างงง ๆ“ก็ไม่ทำไม แต่พรุ่งนี้ฉันว่าฉันจะนัดพวกผักกาดกับมีนาไปเดินซื้อของด้วยกันหน่อย” เธอตอบเขาก่อนจะกดปิดทีวี เพราะไม่รู้จะดูอะไรกวินนิ่งไปครู่หนึ่งเหมือนกำลังคิดอะไร ก่อนจะพูดออกมา “งั้นพรุ่งนี้ฉันจะยกเลิกนัดกับพวกมัน แล้วไปเดิน

ตอนพิเศษ 3 ผีเลียหัว 1วันถัดมา ณิชา ผักกาดและมีนา ทั้งสามคนเดินช๊อปปิ้งอยู่ในห้าง เสียงหัวเราะพูดคุยของทั้งสามดังมาไม่ขาดสาย จนกระทั่ง เดินผ่านร้าน ๆ หนึ่ง แล้วมีนาก็หยุดชะงัก ก่อนจะเรียกให้ณิชาดูอะไรบางอย่าง“ณิชา ดูชุดนั้นสิ” มีนาหยุดยืนอยู่หน้าร้านชุดนอน เธอชี้ให้ณิชาดูชุดนอนสุดเซ็กชี่ที่โชว์อยู่หน้าร้าน ก่อนจะลากณิชาเข้าไปดูชุดนั้นภายในร้าน “ชุดนี้สวยมากเลยนะซีทูด้วย สีชมพูอ่อนใส ๆ ซื้อไปใส่สิ รับรองพี่กวินได้คลั่งแน่”ผักกาดที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ถึงกับหัวเราะลั่น “จริง นี่มันโคตรอ่อยอะ ถ้าเธอใส่จริง ฉันว่าพี่กวินคงลืมหายใจแน่ ๆ”ณิชาหน้าแดงขึ้นมาเล็กน้อยหลังจากที่เห็นชุดนั้น เธอรีบโบกมือปฏิเสธแทบไม่ทัน “บ้า ไม่เอาหรอก ฉันไม่ใส่แน่ ๆ”สองเพื่อนสาวหันมามองหน้าเธอพร้อมกันอย่างมีพิรุธ ยิ่งทำให้แก้มใส ๆ ของณิชาร้อนผ่าวกว่าเดิม ก่อนที่ผักกาดจะถาม“ไม่ใส่จริงเหรอ”“ใช่ ถ้าเธอใส่ พี่กวินคลั่งเธอแน่” มีนาเองก็ถามย้ำทั้งสองคนส่งสายตาเชียร์ให้ณิชาซื้อเต็มที่ แต่ณิชาก็ยังคงปฏิเสธ“ไม่เอา ไว้พวกเธอมีแฟนก็ไว้ซื้อไปใส่เองสิ” เธอตอบพร้อมกับเดินหนีออกจากร้านไปแต่ในใจของณิชาอยากจะตอบออกไปเหลือเกิน ว

ตอนพิเศษ 5 ผีเลียหัว 3 ❤️‍🔥🔞“พะ…พี่วิน…อ๊ะ…ไม่ไหวแล้ว…”เสียงครางของณิชาดังสั่น ร่างบางสั่นสะท้านแทบจะลอยจากเตียงได้ มือเล็กจิกผ้าปูแน่นจนแทบขาด ขาเรียวเกร็งและเบียดเข้าหากันอย่างควบคุมไม่ได้แต่กวินกลับจับแยกมันออก แล้วก้มหน้ากลับลงไปอีกครั้งโดยไม่มีท่าทีว่าจะหยุด เขาทั้งดูด ทั้งลากลิ้น ทั้งซุกไซ้ไปทุกมุมในร่องสวาทของเธออย่างไม่มีความปรานี จนในที่สุด…“อ๊าาา…พี่วิน…ฉะ...ฉัน…จะ…จะ…”ร่างบางกระตุกแรงในจังหวะสุดท้าย เธอเสร็จไปอย่างรุนแรงต่อหน้าเขา ปลดปล่อยออกมาจนเลอะเต็มปลายลิ้นเขา แต่กวินกลับไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย เขากลืนทุกหยดอย่างเอร็ดอร่อย แล้วเลียซ้ำตรงจุดเดิมราวกับจะรีดความรู้สึกของเธอออกมาอีกครั้งณิชาหอบหายใจแทบขาด ร่างกายเกร็งกระตุกซ้ำ แต่ก็ยังถูกเขากดขาแยกออกไว้ ไม่ให้หนี“พี่วิน…พะ...พอแล้ว…” เสียงเธอแผ่วเบาราวกับหมดแรง “พี่ไม่เอาฉันเหรอ”เขาเงยหน้าขึ้นมา มุมปากเปื้อนหยดน้ำรักของเธอ ดวงตาคมพร่ายังวาววับไม่เปลี่ยน“ยังไม่เอา” เขาตอบเสียงพร่า “คืนนี้ฉันบอกแล้วไง ว่าจะเป็นผีเลียหัว”เขาก้มหน้าลงไปอีกครั้ง คราวนี้ใช้ปลายลิ้นตวัดวนเร็วขึ้นกว่าเดิม เสียงดูดเม้มเริ่มดังขึ้นอีกคร