All Chapters of พันธนาการรักนายสายน้ำ: Chapter 81 - Chapter 90

“ตามมาทำไม”อิงเดือนหันไปใช้หางตามองไปยังเขาที่เดินตามเธอมายังห้องรับแขกที่อยู่ชั้นล่างของบ้านก่อนจะหันหน้ากลับไปทางเดิมทำเหมือนไม่สนใจว่าเขากำลังเดินเข้ามาหาและนั่งลงข้างๆ เธอ“หนูเป็นอะไรไป ฉันไม่ได้นอกใจหนูนะ ไม่เคยแม้แต่จะคิดด้วย”ธาราจับยกร่างบางขึ้นมานั่งบนตักของเขาที่ไม่มีเสื้อผ้าปกปิดแม้แต่ชิ้นเดียว ด้วยเขารีบจะมาคุยกับเธอทำให้หาใส่มาไม่ทันสองมือโอบกอดเธอจากทางด้านหลังแน่น ใบหน้าหล่อคมซบลงกับซอกคอระหงของเธอเขาไม่ผิดอะไรแต่เขาก็กำลังง้อและอธิบายอะไรๆ ให้เธอฟังเพื่อให้เธอเข้าใจเขา“แต่หนูเห็นภาพนั้น จูบกันดูดดื่มซะด้วย ยังจะมาแก้ตัวอีก”ภาพฝันที่หญิงสาวได้เห็นมันฝังอยู่ในใจจนติดตาติดอยู่ในความคิดว่ามันเป็นความจริงและก็ทำให้เธอโมโหลามไปถึงรู้สึกว่าโกรธเขาจนแยกไม่ออกว่ามันเป็นแค่ฝันเธอไม่ฟังเหตุผลอะไรจากเขาทั้งนั้น เพราะยิ่งฟังเขาพูดก็ยิ่งหงุดหงิด“สาบานก็ได้ว่าฉันไม่เคยคิดนอกใจหนูเดือนแม้แต่นิด เรื่องที่เกิดขึ้นหนูแค่ฝันไป”เสียงหนากระซิบพูดกับเธอที่ข้างใบหูเล็กของเธอแผ่วเบาให้ได้ยินกันสองคนส่วนมือหนาคลายอ้อมกอดออกจากร่างบางของเธอลงหาใจกลางสาวของเธอแทนส่งปลายนิ้วข้างที่ถนั

“ตื่นเช้าจังเลยนะคะ”หญิงสาวว่าที่คุณแม่มือใหม่กำลังบิดร่างกายไปซ้ายทีขวาที่เบาๆเพื่อคลายความเมื่อยล้าที่ต้องนอนมาทั้งคืนอย่างช้าบนเตียงนอนขนาดใหญ่ภายในห้องนอนของบ้านหลังใหญ่ของธาราที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นพ่อของลูกในท้องสายตาหวานค่อยๆเปิดลืมขึ้นรับแสงแดดอ่อนๆที่สาดส่องเข้ามาอย่างช้าๆเช่นกันทั้งที่ไม่ได้อยากตื่นขึ้นมาเท่าไหร่นัก ด้วยเธอแพ้ท้องหนักอยากแต่จะนอนอย่างเดียวไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น“ก็มีคนให้ดูแลเพิ่มขึ้นก็ต้องตื่นให้เช้าขึ้นสิ”ชายหนุ่มที่ตื่นก่อนหน้าไม่นานยิ้มเล็กๆให้กับหญิงสาวที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นเมียเต็มตัวพร้อมกับยกอ้อมแขนคว้าเธอเข้ามากอดไว้แนบแน่นราวกับคิดถึงที่เพิ่งห่างกันได้แค่สองสามนาทีก่อนหน้าที่เธอจะตื่นขึ้นมานี้เองด้วยเธอดิ้นหนีไปบิดตัวคลายความเมื่อยล้าแล้วก็หยอดคำหวานใส่เธออย่างที่ไม่เคยคิดจะทำกับใครมาก่อนอย่างไม่รู้ตัว และมาระยะหลังเขาจะเป็นบ่อยมากเมื่ออยู่กับเธอสองต่อสอง“ยังไม่ต้องรีบก็ได้ค่ะอีกตั้งหลายเดือนกว่าลูกจะคลอด”ใบหน้าหวานของหญิงสาวที่ดูสดใสขึ้นเพราะอาการแพ้ยังไม่ถามหาในเช้านี้ซบลงกับอกกว้างของสามีที่ไม่มีเสื้อผ้าปกปิดด้วยเขาชอบนอนแก้ผ้าเธอแอบยิ้มเล็ก

“นั่งมองนานแบบนั้นเดี๋ยวมันก็จืดหมดหรอก”เจ้าบ่าวป้ายแดงกับเจ้าสาวป้ายแดงเช่นกันกำลังนั่งกอดกันกลมอยู่บนเก้าอี้ตัวเดียวกันภายในชั้นที่สามของเรือที่มีด้วยกันห้าชั้น เธอนั่งอยู่บนตักเขา เขาโอบกอดเธอแน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหนีหายไปไหนแต่เธอกลับไม่ค่อยสนใจเขาจนเขาต้องเอ่ยทักขึ้น ด้วยเธอเอาแต่มองแหวนเพชรบนนิ้วนางข้างซ้ายของเธอไม่วางตาเลยเขาชักเริ่มจะน้อยใจขึ้นมานิดๆที่เธอสนใจสิ่งอื่นมากกว่าตัวเขาที่นั่งกอดเธออยู่ตรงนี้“เพชรปลอมเหรอคะ”อิงเดือนหันไปทำตาโตใส่เขาราวกับตกใจไปกับคำพูดของเขาทั้งที่ภายในใจนั้นรู้ดีว่าเพชรบนแหวนวงนี้ไม่มีทางปลอมแน่นอน“ก็ไม่รู้สิ”มาเฟียหนุ่มยักไหล่หนึ่งทีราวกับไม่รู้ไม่ชี้ว่ามันจริงหรือปลอมก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาเขาไม่อาจจะแกล้งเธอได้ด้วยไม่ใช่คนใจจืดใจดำเหมือนก่อนอีกแล้ว“คุณน้ำ”เธอเลยต้องคลี่ยิ้มกว้างตามเขาพร้อมกับเอนศีรษะเล็กไปซบลงกับอกของเขาแกล้งเขาไม่ลงเช่นกันเพราะแพ้รอยยิ้มของคนหล่ออย่างเขาอย่างแก้ไม่หาย เรียกได้ว่าแค่เขายิ้มไม่ว่าเรื่องอะไรเธอยอมเขาหมดทุกอย่าง“มีวงเดียวในโลกใบนี้ ฉันรู้แค่นั้น”เขาจับมือบางข้างซ้ายของเธอขึ้นมาจุมพิตเบาๆลงบนแหวนวงนั้นที่ภา

“เหนื่อยหรือเปล่า”ธาราที่เพิ่งประชุมเสร็จรีบตรงดิ่งกลับบ้านในทันทีโดยมีจุดหมายปลายทางเป็นห้องของลูกชายวัยหกเดือนที่มีคนเป็นแม่อย่างอิงเดือนคอยเลี้ยงดูอยู่เพียงลำพังภายในบ้านหลังใหญ่ที่มีลูกน้องของเขาคอยอยู่ช่วยเหลือเธออยู่ห่างๆตามแต่ที่เธอจะเรียกใช้เท่านั้นเมื่อถึงห้องมาเฟียพ่อลูกอ่อนในชุดสูทราคาแพงก็รีบย่อตัวนั่งลงกับพื้นที่ลูกน้อยกำลังนอนคว่ำเล่นกับคนเป็นแม่อยู่ แล้วอุ้มลูกขึ้นมานั่งบนตักแกร่งของเขาในทันทีไม่เหลือภาพนักธุรกิจระดับร้อยล้านหรือมาเฟียที่แสนโหดร้ายป่าเถื่อนที่เคยสั่งฆ่าคนแบบง่ายดายแม้แต่นิดโดยมีอิงเดือนแอบมองภาพอันแสนอบอุ่นที่มีให้เห็นบ่อยๆที่ทำให้หัวใจเธอฟูเต็มไปด้วยความสุขอย่างเงียบๆ“ไม่เลยค่ะ”และเธอก็ยิ้มอย่างสดใสส่งให้กับเขาเพื่อบอกให้เขาสบายใจได้เลยว่าเธอไม่เหนื่อยเลย ด้วยลูกน้อยวัยหกเดือนเลี้ยงง่าย ไม่ค่อยร้องไห้งอแงออกแนวเงียบๆเหมือนคนเป็นพ่อนั้นแหละอีกอย่างเขาก็ช่วยเลี้ยงเสียเป็นส่วนใหญ่ด้วยเพราะกว่าเขาจะไปทำงานก็สายมากแล้ว เขาช่วยกล่อมลูกน้องเรียบร้อยแล้วในช่วงเช้า และไปทำงานไม่นานบ่ายแก่ๆเขาก็จะกลับมาช่วยเธอเลี้ยงลูกแล้ว ทำให้เธอโชว์ฝีมือเลี้ยงลูกคนเดีย

“ปะป๊า นกๆ”เด็กชายธีรดนย์วัยสองขวบกว่าชี้นกที่บินอยู่บนท้องฟ้าให้กับคนเป็นพ่อที่กำลังอุ้มเขาอยู่ได้ดูไปพร้อมกับเขาพร้อมกับพูดเจื้อยแจ้วด้วยน้ำเสียงน่ารักน่าเอ็นดูไปด้วยตามประสาเด็กที่กำลังอยู่ในวัยเริ่มเรียนรู้“นกตัวใหญ่ไหมครับ”ธาราที่กำลังอุ้มลูกน้อยทั้งสองคนอยู่เคยถามลูกชายกลับเพื่อให้ลูกชายคนโตของเขาได้เรียนรู้ที่จะตอบคำถามพร้อมกับหันไปมาลูกชายคนเล็กวัยห้าเดือนกว่าแล้วหันไปมองท้องฟ้าเพื่อให้ลูกชายคนเล็กนั้นทำตามจะได้มองนกตามผู้เป็นพี่ชายเขากำลังดูแลลูกทั้งสองคนเป็นอย่างดีเหมือนที่เคยทำในทุกๆวันก่อนจะไปทำงานและหลังเลิกงานแบบนี้“ใหญ่ครับ”เด็กชายตัวน้อยที่แต่งตัวอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกางเกงขาวยาวสีดำแบบเดียวกับผู้เป็นพ่อเอ่ยตอบอย่างฉะฉานพร้อมกับชี้ไปมาที่นกตัวใหญ่ที่บินวนไปมาอยู่บนท้องฟ้าบริเวณสนามหญ้าหน้าบ้านของเขาที่เขานั้นใช้วิ่งเล่นในทุกวัน“แล้วเธียร์ล่ะครับชอบนกไหม”มาเฟียหนุ่มยิ้มกว้างตอบลูกชายคนโตของเขาอย่างไม่หลงเหลือคราบความร้ายของมาเฟียอยู่เลย แล้วก็หันไปถามลูกชายคนเล็กอีกคนที่กำลังอยู่ในวัยอ้อแอ้ด้วย“อ่ะอืม”ธนดนย์บุตรชายที่ในตอนนี้อยู่ในสถานะคนเล็กของบ้านเพราะ