All Chapters of วิวาห์บาปทาสเสน่หา: Chapter 41 - Chapter 50

ช่วงสองสัปดาห์มานี้ภัสกรรู้สึกว่าตนงุนงงเหลือเกินกับอารมณ์แปรปรวนของภรรยาตอนกลางคืนเธอทำตัวเหมือนว่าขาดเขาไม่ได้ ทั้งกอดทั้งหอมตัวเขา ทั้งดึงชายเสื้อเอาไว้ไม่ให้ลุกไปไหน แต่พอตอนเช้ากลับไม่ยอมให้เขาเข้าใกล้และบอกว่าไม่ชอบกลิ่นน้ำหอมของเขาทั้งที่เธอเคยบอกว่ากลิ่นนี้ทำให้เธอหลงใหลเขาแท้ๆมิหนำซ้ำมากอดมาดมเขาให้เกิดความปรารถนาแต่กลับไม่ยอมให้เขาล่วงล้ำเธอเข้าไป มันทำให้ประธานหนุ่มยิ่งไม่เข้าใจ แต่ก็พยายามคิดในแง่ดีว่ายังดีกว่าถูกภรรยาเมินเฉยใส่อย่างตอนแรก แล้วคิดว่ามันอาจเป็นเพราะเธอเครียดหรือไม่ก็ยังคงโกรธเขาอยู่“ตอนบ่ายโมงมีนัดคุยกับประธานของธนากรุ๊ป แล้วตอนบ่ายสามคุณเชวงจะขอเข้ามาปรึกษาเรื่องโครงการตัวใหม่” วาทินรายงานตารางเวลางานให้แก่ประธานหนุ่ม แต่ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่ได้ฟังสิ่งที่ตนพูด“เอ่อ นายครับ...ท่านประธานครับ” วาทินเรียกเขาทำให้ภัสกรถอนหายใจออกมาเสียงดัง“ว่ายังไง”“ตอนบ่ายโมงมีนัดคุยกับประธานของธนากรุ๊ป แล้วตอนบ่ายสามคุณเชวงจะขอเข้ามาปรึกษาเรื่องโครงการใหม่ครับ” เลขานุการมือขวารายงานอีกรอบ“แล้วเรื่องคุณเกล ผมให้คนไปจัดการแล้วนะครับ ตอนนี้เธอคงไม่กลับมาวุ่นวายอีกแล้ว”

ชุดเจ้าสาวที่ตัดเย็บไปมากกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์แล้วถูกใจพรนับพันเป็นอย่างมาก เธอมองเลื่อมที่ถูกปักอย่าประณีตและไข่มุกสีชมพูที่ถูกประดับรอบๆ ระบายของชุดด้วยความตื่นตา เป็นชุดเจ้าสาวที่สวยที่สุดเท่าที่เธอเคยเห็นมาเลยทีเดียวภัสกรเห็นภรรยามีสีหน้าพอใจเขาก็รู้สึกว่าชุดราคาแปดแสนบาทไม่ได้แพงไปเลยสำหรับความสุขของเธอ“สวยมากเลยค่ะ” พรนับพันพูดกับช่างตัดเสื้อด้วยความชื่นชมและยิ้มกว้างไม่หุบ“สัปดาห์หน้าก็เสร็จแล้วนะคะ ทันงานแต่งอย่างแน่นอน” เจ้าของร้ายวัยกลางคนบอกด้วยน้ำเสียงที่ยินดีกับงานมงคลที่เลื่อนเข้ามาใกล้“ถ้าชุดเสร็จแล้วก็ติดต่อไปที่เลขานุการของผมได้เลยนะครับ” ภัสกรหันไปบอกเจ้าของร้านด้วยท่าทางภายนอกที่ดูเคร่งขรึม แต่สายตาที่มองภรรยาอ่อนโยนจนใครๆ ก็มองออกว่าประธานหนุ่มคนนี้รักเธอมากแค่ไหน“กลับเถอะเค้ก นี่ก็จะค่ำแล้ว”พรนับพันมองชุดเจ้าสาวที่งดงามตรงหน้าแล้วตัดใจที่จะหันหลังกลับไป เธออยากใส่วันในวันจริงจนจะแย่แล้วเพราะพุงน้อยๆ ที่เริ่มยื่นออกมาในสัปดาห์ที่สิบสามของการตั้งครรภ์มันทำให้เธอกังวลเรื่องการสวมใส่ชุดเจ้าสาวเป็นอย่างมากในขณะที่ทั้งคู่กำลังเดินไปที่ลานจอดรถอยู่ๆ ก็มีแมวดำกระโ

ยิ่งใกล้วันวิวาห์พรนับพันก็ยิ่งรู้สึกว่ามีแต่เรื่องร้ายเกิดขึ้นไม่หยุด หลังจากที่สามีโดนยิงเพราะขยับมารับกระสุนแทนเธอโดยไม่ได้ตั้งใจแล้วตอนนี้ก็ยังประสบปัญหาเรื่องธุรกิจอีกแม้เธอจะถือหุ้นของพีเอสเคกรุ๊ปอยู่จำนวนมากและมีผลกำไรเข้ามาในบัญชีหลักล้าน แต่นั่นก็เป็นส่วนที่ครอบครัวไม่อยากนำมาเกี่ยวกับทางธุรกิจ โดยเฉพาะบิดาที่ยึดถือเรื่องพวกนี้มากเพราะมันเป็นศักดิ์ศรีของเขาตอนนี้มีข่าวเกี่ยวกับเรื่องความสะอาดของลูกชิ้นปลาจากโรงงานของครอบครัวเธอ ซึ่งหญิงสาวไม่กล้านำเรื่องนี้ไปให้สามีต้องปวดหัว เธอจึงพยายามจัดการปัญหาเหล่านี้ด้วยตนเองพรศักดิ์กลุ้มใจกับเรื่องนี้มาก ลูกค้าหลายรายที่เคยทำสัญญาด้วยเริ่มจะโทรมาสอบถามเกี่ยวกับข่าวลือที่เกิดขึ้นแม้กระทั่งลูกค้ารายเก่าที่เคยติดต่อซื้อขายกันมาเนิ่นนานก็มียอดสั่งซื้อน้อยลง และเหมือนจะค่อยๆ ถอยห่างออกไป“ฉันว่าเราขอความช่วยเหลือจากพ่อภัสจะดีกว่าไหม” กานดาปรึกษาสามีเมื่อเห็นว่าตอนนี้เรื่องเริ่มจะบานปลายแล้ว“คุณ นี่มันเป็นเรื่องธุรกิจเรานะ ผมทำธุรกิจนี้มาตั้งหลาย สิบปีแก้ไขปัญหาทุกอย่างด้วยตัวเองมาโดยตลอด หากผมพึ่งพาคนอื่นก็เท่ากับว่าตัวเองไร้ความสามารถ

ขบวนแห่ขันหมากที่นำโดยอาของภัสกรและบิดาของวิรากานต์ที่เป็นผู้ใหญ่ฝ่ายเจ้าบ่าวให้แก่เขาเดินจากหน้าโรงแรมเข้ามาในห้องบอลรูมตามฤกษ์ที่วางเอาไว้ซองเงินสดจำนวนซองละสามพันบาทถูกเตรียมไว้จ่ายให้แก่ประตูเงินประตูทองและเพื่อนของเจ้าสาวหลายคนที่มาขวางทางเอาไว้ เรียกได้ว่าห้าสิบซองที่เตรียมมาแทบไม่พอเพราะบางคนก็มาหลายด่านเสียเหลือเกินพรนับพันอยู่ในชุดไทยประยุกต์สีชมพูอ่อนประดับด้วยลายดิ้นทองที่ชายผ้าเป็นลวดลายที่งามตา นั่งชะเง้อดูเจ้าบ่าวว่าจะเข้ามาตอนไหน หัวใจเธอเต้นรัวทั้งตื่นเต้นและตื้นตันกับงานแต่งงานสุดอลังการของตนที่ใครๆ ต่างก็อิจฉาแขกเหรื่อที่มาร่วมงานในตอนเช้าส่วนใหญ่จะเป็นคนที่มีอายุแล้วและเป็นญาติของบ่าวสาวกับเพื่อนของทั้งสองฝ่ายที่มาช่วยงานกันตั้งแต่เช้ามืดเป็นพอเจ้าบ่าวผ่านพ้นด่านเข้ามาได้ทั้งสองก็ถูกพามานั่งที่พื้นต่อหน้าญาติผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มสินสอดเป็นเงินสดจำนวนสามสิบเก้าล้านถูกนำมาวางไว้ด้านหน้า พร้อมกับทองคำแท่งเก้าแท่ง โฉนดที่ดินอีกสองใบ ทำให้กานดายิ้มกว้างจนแก้มแทบฉีกเพราะพอใจกับค่าสินสอดที่มากกว่าที่ตนเรียกเอาไว้หลังนับสินสอดเสร็จเจ้าบ่าวเจ้าสาวก

บรรยากาศที่แสนโรแมนติกของเมืองที่ทั้งคู่กำลังท่องเที่ยวด้วยกันนั้น ทำให้ว่าที่คุณพ่อคุณแม่มือใหม่รู้สึกผ่อนคลายเป็นอย่างมากทุกๆ สามวันภัสกรจะพาภรรยาย้ายเมืองเพื่อเปลี่ยนสถานที่พักผ่อนและท่องเที่ยวให้ทั่ว จนตอนนี้เธอเริ่มเหนื่อยจากการเดินทางและขออยู่ที่เมืองเล็กๆ แห่งนี้ต่ออีกหลายวัน ภัสกรจึงต้องตามใจเธอ“ให้เค้กดื่มเถอะนะคะ” เธออ้อนสามีเพื่อที่จะสั่งกาแฟแต่ภัสกรไม่อนุญาต“เค้กท้องอยู่นะ อย่าลืมสิ ดื่มน้ำผลไม้ดีกว่า”“แก้วเดียวเอง ไม่เป็นไรหรอกค่ะ” ภรรยาสาวยังคงอ้อนขอเขาไม่หยุดด้วยแววตาที่ดูเหมือนว่าจะร้องไห้ ทำให้เขาต้องตามใจเธอ“แค่วันนี้วันเดียวนะ วันอื่นพี่ไม่ให้อีกแล้ว” เขาบอกเธอแล้วสั่งกาแฟให้หญิงสาวด้วยตนเอง พร้อมกับสั่งซุปเห็ดทรัฟเฟิลกับมินิครัวซองค์มาทานพอพรนับพันเห็นเธอก็มองตามแล้วขอแลกเมนูกับสามีทันทีภัสกรยิ้มมุมปากอย่างพอใจ เขายอมแลกเมนูกับเธอแล้วดื่มกาแฟอย่างอารมณ์ดี“จะไปเที่ยวไหนต่ออีกไหม”“วันนี้พอก่อนค่ะ เค้กปวดเท้ามากเลย” เธออ้อนสามีแล้วทานซุปราคาแพงนั้นอย่างเอร็ดอร่อยพรนับพันสังเกตว่าขนาดเขามาเที่ยวในทวีปอื่นที่มีความแตกต่างกันทางกายภาพอย่างชัดเจน แต่ว่าก็ยังมีสา