All Chapters of นางซินเริงรัก: Chapter 81 - Chapter 90

“ปล่อยผมเรย์ ผมว่าเราคุยกันรู้เรื่องแล้วนะ คุณเป็นได้แค่เพื่อนของผมจริงๆ” อาชาเอ่ยบอกแล้วดึงมือของเรย์รินที่กอดเอวของเขาออก ก่อนจะแลมองมาริสาที่กำลังมองมาที่เขาอยู่ “ก็ได้ค่ะ เรย์จะพยายามยอมรับมันก็ได้ค่ะพ่อเลี้ยง” เรย์รินเอ่ยพูด คุณทำให้เรย์ต้องทำแบบนี้ก่อนนะคะคุณอาชา ยังไงเรย์มาถึงขั้นนี้แล้ว เรย์ไม่มีทางหยุดแน่นอน เรย์รินคิดในใจแล้วนึกถึงบางอย่างขึ้นมา “แน่ใจหรอคะว่าทำได้” มาริสาเอ่ยถามอยู่ด้านหลัง เพราะเธอคิดว่า ยังไงงูพิษก็ไม่มีทางเปลี่ยนสีไปได้แน่นอน “แน่ใจสิคะ เรย์ไม่อยากจะยุ่งกับสามีของใครหรอกค่ะ คุณริสาสบายใจได้” เรย์รินเอ่ยบอก แล้วเดินเข้ามาหามาริสา “ดีค่ะ งั้นคืนนี้คุณก็นอนกับเจ้ตั้มนะคะ เพราะริสาไม่อยากให้สามีของริสา นอนกับผู้หญิงคนอื่น หวังว่าคุณเรย์คงจะเข้าใจริสานะคะ” มาริสาเอ่ยพูดออกไปด้วยเสียงอ่อยพร้อมกับรอยยิ้มและสีหน้าที่เหมือนจะเยาะเย้ยออกไป “ดูแลพ่อเลี้ยงให้ดีนะคะคุณริสา เรามาดื่มร่วมยินดีกันดีกว่านะคะ เดี๋ยวเรย์จะไปเอาเบียร์มาเพิ่มให้ค่ะ” เรย์รินเอ่ยบอกก็เดินไปหาคนงานของตะวันที่คอยบริการอยู่ที่เต็นท์ที่ถัดออกไปที่ไม่ไกลกันมาก “คุณริสาคะ อ

“นายไปนอนได้แล้ว ฉันจะไปส่งน้องฉันเอง” รามีนเอ่ยพูด แล้วเดินเข้าไปแยกมือของมาริสาออกจากมือของอาชา ก่อนจะมายืนประจานหน้ากับอาชาด้วยสีหน้าจริงจัง จนสโรชาที่เดินตามมาต้องรีบเอ่ยห้ามรามีนทันที “พี่ราม เมื่อกี้พี่รามตกลงกับเอยว่ายังไงคะ” สโรชาเอ่ยย้ำถามรามีนให้นึกถึงสิ่งที่เขาตกลงกับเธอไว้ ก่อนจะมาที่นี่ “พี่ไม่ลืมหรอกน่า ส่วนนายฉันจะให้โอกาสนายคบกับน้องสาวของฉัน ถ้านายทำน้องสาวฉันเสียใจเมื่อไหร่โอกาสของนายก็จะไม่มี เข้าใจไหม” รามีนเอ่ยพูดออกไป ก่อนจะเห็นมาริสาที่ยิ้มดีใจอย่างออกนอกหน้า ที่เขายอมให้คบกัน “ริสา รักษากริยาหน่อยจะสะดีดสะดิ้งอะไรกันนักกันหนาห้ะ ไปเลยเรา ไปนอนได้แล้ว” รามีนเอ่ยบอกน้องสาวอย่างอดไม่ได้ ไม่รู้จะก๋ากั่นไปถึงไหน “ขอบคุณนะครับคุณราม ผมรับรองว่าจะไม่มีทางทำให้น้องสาวของคุณเสียใจ” อาชาเอ่ยพูดแล้วยิ้มออกมาได้อย่างสบายใจ เมื่ออุปสรรคที่เขากลัวกลับไม่น่ากลัวอย่างที่คิด แบบนี้เขาต้องขอบคุณสโรชาจริงๆที่ทำให้รามีนใจอ่อนได้ขนาดนี้ “ไม่ต้องมายิ้มให้เมียฉัน ยิ้มให้น้องฉันคนเดียวก็พอ เอยกับริสาพากันไปนอนได้แล้วไป จะมาอยู่มองหน้ากันทั้งคืนรึไง” รามีนเอ่ยบอกออ

“อ้ะ ใจร้อนจริงนะคะ ซี๊ด เดี๋ยวบ่าวจะขย่มให้ทูนหัวเองค่ะ อ้ะ อ้ะ” สโรชาบอกไปก็เริ่มขยับสะโพกกระแทกลงมาหาท่อนเอ็นใหญ่พร้อมกับขย้ำหน้าอกตัวเองด้วยความเสียว เมื่อเธอเห็นรามีนกำลังกัดฟันเสียวอยู่เธอก็ยิ่งชอบใจเมื่อเห็นเขาทรมานเพราะเธอ “โอว์ เอยจ๋า แรงอีก กระแทกลงมาอีก ซี๊ด” รามีนครางบอกไป ก็ปล่อยให้สโรชาขย่มลงมาหาเขาตามที่เธอถนัด จนเขาเห็นเอวสี่จีของเมียรักขย่มขึ้นลงอย่างเมามันส์ แถมสโรชาก็ยังบีบขย้ำหน้าอกตัวเองแบบนั้นอีกเขายิ่งเห็นก็ยิ่งอยากจะแตกในตัวเธอแรงๆ “อ้ะ อ้ะ อ้ะ อ้ะ อ้ะ” สโรชาละมือจากหน้าอกก็เอามือขึ้นไปปิดปากของตัวเองเพื่อไม่ให้ครางเสียงดัง เพราะกลัวคนอื่นจะได้ยิน “โอว์ เอย ร่อนเอวหน่อย ซี๊ด ร่อนใส่พี่แรงๆ” รามีนบอกให้สโรชากระแทกเอวลงมา แล้วร่อนไปด้านหน้าด้านหลัง เพื่อที่เขาจะได้เข้าไปในตัวเธอลึกๆ สโรชาก็ทำตามที่รามีนบอกอย่างเมามันส์ อย่างไม่มีทีท่าว่าเธอจะเหนื่อย “อ้ะ อ้ะ ทูนหัวของบ่าว อ้ะ อ้ะ” สโรชาพูดไปก็ขย่มร่องสาวใส่ร่างหนาอย่างเอาเป็นเอาตาย จนรามีนอดไม่ไหวต้องยกร่างบางให้นอนลงไป แล้วเขาก็เป็นฝ่ายกระแทกท่อนเอ็นใส่เธอซะเอง “โอ้ย พี่ราม อ้ะ อ้ะ อ้ะ อ้ะ”

“อายทำไมกัน ทีผมเลียน้องสาวของคุณ ผมยังไม่อายเลย แล้วต่อไปเรียกผมว่าอาชาก็พอ ห้ามเรียกคุณไม่งั้นผมจะเอาริสาทุกครั้งที่เรียกผมว่าคุณ” อาชาเอ่ยบอกไป ก็ก้มลงมองร่องสาวของมาริสา ที่ร่องสาวของเธอเลอะไปด้วยร่องรอยน้ำรักของเขาและเธอ “ก็ได้ค่ะ แต่รีบๆสำรวจได้ไหมคะอาชาขา ริสาหนาว” มาริสาเอ่ยบอกไป เพราะตอนนี้เธอใส่แค่เสื้อเชิ้ตคลุมอยู่แค่ตัวเดียว แล้วด้านหน้าก็ถูกปลดกระดุมไปหมดแล้ว “เดี๋ยวก็ร้อนแล้ว” อาชาเอ่ยบอกก็เอามือแบะแคมกลีบกุหลาบออกเบาๆ จนน้ำรักของเขาที่ยังคาอยู่ในร่องสาวของมาริสาไหลออกมา เขาจึงเอานิ้วควานเข้าไปในร่องสาว แล้วควักน้ำเชื้อของเขาออกมา “อ้ะ อาชาขา ริสาเสียว” มาริสาครางยั่วอาชาด้วยความเสียว เมื่อถูกอาชาควานนิ้วเข้ามาในร่องสาวของตัวเอง “ร่องยังฟิตอยู่เลยเมียจ๋า คืนนี้คงเอาได้ทั้งคืน” อาชาเอ่ยพูดบอกไป เพราะร่องสาวที่แดงก่ำยังคงแน่นฟิต มาริสาเกิดมาเพื่อเขาจริงๆ โดนเอาไปติดๆกันหลายวัน แต่เธอก็ยังรับมือกับเขาได้อยู่ ทั้งๆที่เขาพึ่งจะทลายซิงของเธอไปได้แค่ไม่กี่วัน “ริสาขอสำรวจของอาชาบ้างได้ไหมคะ ว่าคืนนี้มันจะได้ทั้งคืนเหมือนของริสารึเปล่า” มาริสาเอ่

“ฉันจะขอเอยแต่งงาน” รามีนพูดออกไปก็ยิ้มมุมปากเขินๆ เพราะเหลืออาชาเพียงคนเดียวที่จะช่วยเขาได้ เพราะตะวันอาจจะไม่ยอมช่วยเขาหรอก คงจะแกล้งเขาซะมากกว่า แต่ไหนๆตอนนี้อาชาก็เป็นน้องเขยของเขา เขาก็ควรจะต้องใช้งานอะไรกันบ้าง “จะแต่งงานกันอยู่แล้ว คุณจะขอแต่งงานไปทำไมกัน” อาชาเอ่ยพูดออกไป เพราะสโรชาและรามีนจะแต่งงานกันอยู่แล้ว “เออน่า มันเรื่องของฉัน สรุปนายจะช่วยฉันรึเปล่า แต่คิดดีๆล่ะ เพราะถ้านายช่วยฉัน ฉันจะยอมรับนายมาเป็นน้องเขย ทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของนาย”รามีนเอ่ยพูดออกไป เพราะเขาจะต้องใช้แรงงานและหลายๆอย่างจากอาชา “ตกลง ผมจะช่วยคุณ แล้วหลังจากนี้ไป คุณห้ามมาหวงน้องสาวกับผมอีก แล้วเรื่องพ่อแม่ของคุณ คุณก็ต้องช่วยเคลียร์ให้ผม ตกลงไหมล่ะคุณราม”อาชาเอ่ยบอกไปก็ต่อรองกับรามีน เพราะเขากับมาริสาพึ่งรู้จักกันไม่นาน เขาจึงกลัวว่าพ่อแม่ของมาริสาจะไม่โอเคกับเขา “นายไม่น่าจะต่อรองกับฉันได้นะ แต่ก็ได้ ฉันตกลง” รามีนเอ่ยพูดแล้วส่งมือไปจับมือของอาชา เพื่อให้คำมั่นสัญญาลูกผู้ชาย อาชาก็ส่งมือไปจับมือของรามีนเช่นกัน จากนั้นทั้งสองก็คุยเรื่องวางแผนต่างๆกัน ก่อนจะแยกย้ายกันไปนอน ด้า