جميع فصول : الفصل -الفصل 60

“ทีเธอไปกับไอ้พ่อเลี้ยงนั่น เธอเคยคิดจะบอกฉันบ้างไหมหรือระเริงรักกันจนลืมฉันล่ะ ถึงไม่ยอมกลับบ้าน” รามีนพูดออกไปด้วยความหึง จนไม่สนใจสิ่งรอบข้าง “คุณราม จะมากไปแล้วนะคะ” สโรชาเอ่ยตอบอย่างโมโห เมื่อรามีนพูดจนเธอเหมือนเป็นคนเลวซะจนไม่น่าให้อภัย “ไม่มากไปหรอก ฉันเชื่อสิ่งที่ฉันเห็นนี่ถ้ารวีไม่เอาคลิปของเธอมาให้ฉันดู ฉันก็คงเป็นไอ้โง่ให้เธอหลอกไปอีกนาน” รามีนพูดออกไปเสียงดัง เมื่อพูดถึงเรื่องคลิปนี้ขึ้นมา “อ่อ นี่ยัยรวีเป็นคนมาบอกหรอคะ แล้วคุณก็เลือกที่จะเชื่อเขามากกว่าเชื่อเอยหรอคะ” สโรชาพูดออกไปอย่างอึ้งๆ ไม่คิดว่ารามีนจะเชื่อรวีมากกว่าเธอ เธอมันมาทีหลังนี่ แต่ไม่มีทางหรอก ในเมื่อได้เธอแล้วเขาจะโง่จะงี่เง่ายังไงเธอต้องสตรอง ไม่งั้นจะเข้าแผนของยัยนั่น สโรชาคิดในใจก่อนจะตอบรามีน “แล้วจะให้ฉันเชื่ออะไรเธอ ในเมื่อภาพทุกอย่างมันไม่ได้เป็นแบบที่เธอพูดเลยสโรชา” รามีนพูดออกไปด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้าง โธ่โว้ย ทำไมฉันต้องกลัวเสียเธอไปด้วยสโรชา เธออย่ามาทะเลาะกับฉันแบบนี้สิ เธอต้องอ้อนฉันสิ รามีนคิดในใจ เพราะยังไงสโรชาก็ต้องเป็นเมียของเขา คนอื่นไม่มีสิทธิ์ทั้งนั้น แล้วเขาก็ไม่มีวัน

“ไม่เจอกันนานเลยนะครับรวี สบายดีนะครับ” พีรพลเอ่ยพูดออกไป เมื่อเห็นรวีเดินเข้ามากอดแขนของเพื่อนหนุ่ม ไอ้รามเอ้ย ทั้งเมียเก่าเมียใหม่ อยู่ในงานครบแบบนี้แกจะง้อเมียแกได้ไหมเนี่ย โรงแรมฉันคงไม่พังไปก่อนนะโว้ย พีรพลคิดในใจ “สบายดีค่ะ อ่อรามมาคนเดียวหรอคะ งั้นเดียววันนี้รวีเป็นคู่ควงให้คุณนะคะ” รวีเอ่ยพูดออกไป แล้วยิ้มอย่างออดอ้อน เมื่อไม่เห็นสโรชา “รวี วันนี้ผมไม่ต้องการคู่ควง เพราะเมียผมก็อยู่ในงาน”รามีนพูดออกไป แล้วแกะมือของรวีที่จับแขนเขาอยู่ออก “เอาแล้วโว้ย ถ่ายไฟเก่าจุดไม่ขึ้นแล้วโว้ย แบบนี้สิเพื่อนเด็ดขาดสมกับเป็นแก” พีรพลคิดในใจก็ยิ้มให้กับชานนที่ยืนอยู่ด้วยกันอย่างเข้าใจกัน “อ่อ รามไม่โกรธสโรชาหรอคะที่เธอเข้าโรงแรมไปกับผู้ชาย” รวีเอ่ยพูดออกไปอย่างสงสัย ว่าทำไมรามีนไม่โกรธสโรชาเลยสักนิด “มันเรื่องส่วนตัวของผม แล้วถ้าคุณยังอยากจะเป็นเพื่อนกับผมอยู่ ก็อย่ามายุ่งเรื่องของผมอีก” รามีนเอ่ยขู่ก็เดินเข้างานไป โดยมีพีรพลและชานนเดินตามไป “ฉันไม่มีวันยอมแพ้หรอก ยังไงคุณก็ต้องกลับมาหาฉัน” รวีเอ่ยพูดออกไปแล้วเดินตามรามีนเขาไปในงานติดๆ เพราะอยากให้คนในงานเข้าใจว่าเธอมางานพร

รามีนที่ตามมาแอบฟังสโรชาคุยโทรศัพท์ก็เริ่มไม่พอใจที่สโรชาทำท่าทางดี๊ด๊า แถมประโยคแต่ล่ะอย่างที่สโรชาพูดออกมามันทำให้เขาแทบควันออกหู “ไม่แคร์งั้นหรอ นี่ฉันเป็นผัวเธอนะสโรชา” รามีนพูดไปก็เอียงหูฟังสโรชาพูดต่ออย่างโมโห “น้องเอยทะเลาะกับคุณรามหรอครับ” อาชาเอ่ยถามออกไปอย่างสงสัย “ไม่ได้ทะเลาะหรอกค่ะ แต่เอยเลิกกับคุณรามแล้ว เอยแค่ไม่ชอบที่เขาหูเบาเชื่อแฟนเก่าของเขา แล้วเอยก็ไม่ชอบให้เขามาประชดเอยด้วยการควงคนอื่น ยิ่งเขาทำแบบนี้เอยยิ่งไม่อยากจะเข้าใกล้เขาแล้วล่ะค่ะ พ่อเลี้ยงว่าเอยควรเลิกไหมล่ะคะแบบนี้” สโรชาพูดไป เพื่อให้รามีนได้รู้ว่าเธอไม่ชอบในสิ่งที่เขาทำ โดยเฉพาะเรื่องที่เขาควงยัยรวีนั่นมา เธอไม่ปลื้มแล้วก็ไม่พอใจมาก สโรชาคิดในใจ “สมควรแล้วล่ะครับ ผู้ชายแบบนั้นทิ้งๆไปเถอะครับ น้องเอยโสดแล้วพี่ก็ยังมีสิทธิ์จีบอยู่ใช่ไหมคะ” อาชาเอ่ยบอกแล้วยิ้มดีใจที่สโรชากลับมาโสดอีกครั้ง “พ่อเลี้ยงไม่รังเกียจเอยหรอคะ ถึงคิดจะจีบเอยอีกครั้งเนี่ย” สโรชาแกล้งพูดออกไป แล้วแกล้งยิ้มเขินๆ “เขินทำไมยัยโรคจิต ฉันไม่มีทางให้มันได้มาจีบเธอหรอก ฝันไปเถอะว่าฉันจะยอม” รามีนพูดไปก็ขบกรามแน่น “ไม

“งั้นแบบนี้ยัยเอยก็คิดเองเออเองสิคะ เอยจ๊ะเธอควรจะดูนะว่าคุณรามีนน่ะ เขาระดับไหนแล้วเธอระดับไหนถึงจะไปเทียบกับคุณรวีแฟนคุณรามีนเขา ถึงเธอจะแต่งตัวสวยขนาดไหนเขาก็มีตัวจริงของเขา เธอก็เก็บความแรดไว้หน่อยสิจ๊ะ” นานาได้ทีก็ว่าใส่สโรชาชุดใหญ่ “ฟังผมพูดให้จบก่อนสิ ผมแค่บอกว่าเอยไม่ใช่แฟนของผม แต่เขาเป็นเมียของผมต่างหาก แล้วคุณพูดดูถูกเมียผมแบบนี้ ผมคงจะต้องถอนคุณออกจากงานพรีเซ็นเตอร์ของผมทั้งหมด อีกอย่างผมไม่เคยคิดที่จะคืนดีกับรวี” รามีนพูดออกไป แล้วจ้องหน้าของนานาอย่างเอาเรื่อง มีสิทธิ์อะไรมาว่าเมียของเขากัน ขนาดเขายังไม่กล้ารามีนคิดในใจ “ไอ้รามแกก็หวงเมียเกินไปว่ะ คุณนานาเขาก็แค่ล้อเล่นน่า” พีรพลเห็นสายตาของรามีน จึงเอ่ยบอกออกไป “คุณรามใจเย็นก่อนสิครับ แฟนผมเขาก็แค่หยอกล้อตามประสาเพื่อนกันเท่านั้น” ณัฐพลเอ่ยพูดออกไป “ก็เมียผมถูกว่าให้ขนาดนี้ จะให้ผมทนเห็นคนอื่นดูถูกเมียผมได้ยังไงล่ะครับคุณณัฐพล อีกอย่างเพื่อนกันเขาพูดใส่กันแบบนี้หรอ” รามีนพูดออกไปอย่างจงใจ พร้อมกับเอ่ยวาจาแสดงความเป็นเจ้าของสโรชา มีสิทธิ์อะไรมาว่าให้เมียเขาแบบนี้กัน เดี๋ยวจะสั่งสอนให้เข็ด รามีนคิดในใจ

“ดูมัน เขาบอกให้แค่หอมมันเล่นจูบ ไอ้หื่นเอ้ย” พีรพลเอ่ยพูดอยู่ข้างเวทีเพราะรามีนบอกให้เขามาสั่งกับพิธีกรแบบนี้ แต่ดูมันทำสิ เกินหน้าเกินตาเจ้าบ่าวเจ้าสาวไปอีก พีรพลคิดในใจ คนในงานก็ต่างพากันกรี๊ดกร๊าดระนาว โดยเฉพาะโตมรที่ตีไหล่ของปัทมาอย่างอิจฉา ที่รามีนจูบสโรชาอยู่บนเวที แบบนี้ต้องรายงานสักหน่อยแล้ว โตมรคิดได้ก็กดถ่ายรูปส่งไปให้กับมาริสาอย่างดี๊ด๊า รามีนค่อยๆถอนจูบออกมาจากปากเล็ก ก่อนจะยิ้มใส่สโรชาแล้วยักคิ้วให้เธอเบาๆ “คนบ้า เอยอายเขานะ” สโรชาเอ่ยบอกแล้วยิ้มเขินอย่างปิดไม่มิด เพระเขาเล่นมาจูบเธอโชว์คนอื่นแบบนี้ หื่นไม่เลือกจริงๆนะคนบ้า สโรชาแอบค้อนรามีนในใจ “เอาล่ะ จูบกับแล้วก็ลงเวทีได้แล้วครับ” พิธีกรพูดขึ้นเมื่อสำเร็จภารกิจที่พีรพลสั่งมาแล้ว ก็เอ่ยบอกออกไป รามีนก็จูงมือสโรชาลงเวทีมาแล้วคอยดูแลอย่างดี ก่อนจะพาสโรชามานั่งที่โต๊ะ “แบบนี้ก็ได้หรอวะไอ้หื่น” พีรพลที่กลับมานั่งรอที่โต๊ะเอ่ยแซวออกไปทันที “ก็คนมันหวงนี่วะ ต้องแบบนี้แหละคนอื่นจะได้รู้ว่าฉันกับสโรชาเป็นอะไรกัน” รามีนเอ่ยพูดออกไป แล้วโอบไหล่ของสโรชา “เจ้าเล่ห์จริงๆ เลยนะคะคุณราม” สโรชาเอ่ยพูดอ