Lahat ng Kabanata ng ซีรีส์ 5 หนุ่ม: Kabanata 91 - Kabanata 100

เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นเสียก่อนที่เขาจะตอบ เหมันต์จึงกดรับโทรศัพท์ ศศิเลยเดินหนีเข้าห้อง เธอปิดหน้าต่างปิดผ้าม่าน ก่อนจะทิ้งตัว ลงนอน‘ชิ! ใครจะไปเชื่อ เมื่อก่อนเห็นเราอ้วนก็เลยไม่ชอบ ตอนนี้เห็นเราผอมหุ่นดีเลยจะมาจีบ ไม่หลงกลง่ายๆ หรอก’-ฝันดีนะ-เสียงข้อความในโทรศัพท์มือถือดังขึ้น เธอเปิดอ่านแล้วต้องขมวดคิ้ว เข้าหากัน เขามีไลน์ของเธอได้ยังไงกันนะ อยากจะพิมพ์ถามกลับไป แต่เธอ ไม่อยากตอแยกับเขา เลยอ่านแต่ไม่ตอบเหมันต์มองโทรศัพท์นิ่ง เขาเห็นว่าเธออ่านแต่ไม่ตอบ มุมปากโค้งขึ้นเล็กน้อยคล้ายจะยิ้ม เขาไม่ส่งข้อความไปหาเธออีกเพราะรู้ว่าอย่างไรเธอก็คงจะไม่ตอบ และเข้าใจอารมณ์ของเธอดีเสียด้วยการเดินหางานทำไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ในยุคที่เศรษฐกิจไม่ดีเช่นนี้ ศศิทิ้งใบสมัครเอาไว้หลายที่ แต่ก็ยังไม่มีที่ไหนเรียกไปสัมภาษณ์ นั่นทำให้เธอเริ่มจะท้ออยู่เหมือนกัน“ลูกจันทร์ ลูกจันทร์ครับ”“คะ?” เธอสะดุ้ง หันไปมองคนที่นั่งลงมาใกล้ๆ“ใจลอยไปไหนครับ พี่เรียกตั้งนาน”“เปล่าค่ะ”“ได้งานทำหรือยังครับ” เหมันต์เอ่ยถามอย่างห่วงใย“ยังค่ะ” เธอตอบเขาตามตรง ส่ายหน้าไปมาเบาๆ หลายวันมานี้เหมันต์เป็นแข

“ตอนนั้นกับตอนนี้ไม่เหมือนกัน ตอนนั้นยังเด็ก นี่โตแล้วไง ลูกจันทร์ ก็ยังไม่มีใคร พี่ก็ยังไม่มีใคร” เขาพูดวกกลับมาเรื่องเดิม เพิ่มเติมคือหาทางออกให้ตัวเองได้อย่างสวยงาม แต่เธอจะไม่ยอมใจอ่อนกับเขาง่ายๆ หรอก เชอะ! ข้ออ้างหาว่าเธอเด็ก ไม่เห็นจะเกี่ยวกันเลย“ลูกจันทร์ไม่มีใคร ก็ไม่ได้หมายความว่าจะยอมเป็นแฟนพี่เหนือ เสียหน่อย”“ตอนนี้ไม่ยอม แต่เดี๋ยวยอมไปเอง”“มั่นใจจริงๆ นะคะ”“พนันกันไหม” เขามองสบตาเธอ ศศิก็มองสบตาเขาไม่หลบ ก่อนจะ เสไปมองทางอื่น เพราะสู้แรงตาเขาไม่ไหว“ไม่ค่ะ ไม่พนัน ไม่อะไรทั้งนั้น” เธอพูดเสียงสั่นๆ เริ่มไม่มั่นใจในตัวเองขึ้นมาอย่างปัจจุบันทันด่วน“กลัวแพ้เหรอ”“ไม่ค่ะ ลูกจันทร์ไม่อยากพนัน” เธอกลัวหัวใจตัวเองมากกว่า แค่นี้ก็ ใจสั่นสะท้านจะแย่อยู่แล้ว“กลัวตกหลุมรักพี่เหรอ”“ไม่ใช่เสียหน่อย” เธอรีบปฏิเสธลิ้นพันกัน“เอาเป็นว่าเราจะข้ามเรื่องนี้กันไปก่อนนะครับ พี่ไม่รีบ และไม่เร่งรัด แต่พี่จะทำให้ลูกจันทร์ตกลงปลงใจกับพี่ให้ได้” เขาพูดอย่างหมายมั่น ทำเอาเธอใจสั่นยิ่งกว่าเดิม“พี่เหนือ”“ครับ”“ง่วงแล้วค่ะ” เธอแกล้งหาว หาทางเอาตัวรอด“ว้า... เสียดายจัง”“

เธอยิ้มให้รติรส เหมันต์รู้จักกับรติรสมาก่อนนี่เอง จึงจ้างให้อีกฝ่าย มาดูแลมารดาของเธอ แถมยังบอกเธอว่าอย่างไรมารดาก็ต้องดีขึ้น และรับรองด้วยว่ารติรสทำงานได้ดีอย่างแน่นอน“เป็นแบบนี้นี่เอง พี่เหนือกับพี่รสรู้จักกันมาก่อนนี่เอง”“ค่ะ” รติรสรับคำยิ้มๆ“คุณแม่ขา หนูขอตัวก่อนนะคะ เย็นนี้หนูขออนุญาตออกไปทำธุระกับ พี่เหนือนะคะ อาจจะไม่ได้มาอ่านหนังสือให้คุณแม่ฟัง”รติรสยิ้มให้หญิงสาว แม้จะจ้างเธอมาดูแลผู้เป็นมารดา แต่ศศิก็ไม่เคยทอดทิ้งมารดา คอยดูแลอย่างใกล้ชิดทุกครั้งที่มีเวลา จนเธอนึกชื่นชมไม่น้อยศศิหอมแก้มมารดาก่อนจะขอตัวไปอาบน้ำอาบท่า เธออาบน้ำเสร็จ แต่งตัวแล้วเดินมาหยิบถุงเสื้อผ้าที่เหมันต์ซื้อให้ ชุดที่เขาซื้อให้ทำเอาเธออมยิ้มชุดเดรสสีฟ้าสดใส ไม่โป๊ ไม่บาง ดูดี ยอมรับว่าเขาเป็นคนเลือกเสื้อผ้าเก่งคนหนึ่ง ชุดสีฟ้าทำให้เธอสวมใส่แล้วสดใสไม่น้อยเธอขมวดคิ้วเล็กน้อย หยิบกล่องเครื่องประดับขึ้นมาถือเอาไว้ พอเปิดออกก็เจอเข้ากับสร้อยทองคำขาวเส้นเล็กๆ ประดับด้วยจี้รูปดอกไม้ มีต่างหู เข้าชุดกันพร้อมการ์ดเล็กๆ ที่อยู่ด้านในกล่องของขวัญจากพี่ครับ แทนคำขอโทษที่เคยทำให้เสียใจ พี่หวังว่าลูกจันทร์จะ

หลังกลับจากไปรับประทานอาหารกับเพื่อนๆ ของเหมันต์ใน วันนั้น เขาก็ยังเข้ามาดูแลเธอและมารดาไม่ได้ขาดตกบกพร่อง ดูเหมือนเหมันต์จะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเธอแบบไม่ทันตั้งตัว เขากลายเป็นส่วนหนึ่งแบบที่เธอเองก็รู้สึกคุ้นเคย วันไหนไม่ได้เห็นหน้าเหมันต์ เธอรู้สึกว่าเหมือนชีวิตขาดอะไรไปสักอย่างหลังจากนั้นถัดมาอีกไม่กี่วันหญิงสาวก็เข้าไปทำงานกับเหมันต์ ในตำแหน่งเลขาฯ ของเขา“เที่ยงแล้วครับ” เหมันต์ค้ำมือกับโต๊ะที่หญิงสาวทำงานอยู่ ก้มใบหน้าลงไปหา“อีกนิดค่ะ อุ๊ย!” เธอเงยหน้าขึ้นมาก็เจอกับใบหน้าหล่อเหลาที่ก้มลงมาแทบชิด“พักก่อนครับ แล้วไปหาอะไรกินกัน พี่หิวแล้ว” เขาจัดการพับแฟ้มเอกสารของเธอ ก่อนจะจับมือน้อยมาหนีบเข้าที่รักแร้พาเธอเดินออกจากห้องทำงาน“พี่เหนือ ปล่อยก่อนนะคะ คนมองกันใหญ่แล้ว”“ให้เขามองไปสิ จะได้รู้ว่ามีเจ้าของแล้ว” เขาพูดเสียงดุๆ อย่างคน เอาแต่ใจ“เอ๊ะ! พี่เหนือพูดอะไร” เธอแหวใส่คนหน้ามึน หันมองรอบกายแล้วอายหน้าแดงไปหมด ไม่กล้ามองสบตาใครเลย“เข้ามาทำงานวันแรก หนุ่มๆ รุมตอมกันใหญ่”“พี่เหนือ ลูกจันทร์ไม่ใช่ของเหม็นเน่านะคะ ถึงจะได้ถูกตอม”“อ้อ... เ

มุดตัวเข้าฝากฝังจนเกือบครึ่ง ขยับสะโพกหมุนวน ถอยห่างอย่างมีชั้นเชิง ฝังกายแนบลึกจนเธอมิอาจถอยหนีได้“อื้อ... พี่เหนือ” เธอหยัดกายรับบ้าง ถอยหนีบ้าง ความเจ็บตึง คืบคลานเข้ามาจู่โจมอย่างหนัก พอๆ กับความเสียวซ่านที่แปลกใหม่เข้ามาสอดแทรกอย่างต่อเนื่องดวงตาหวานปรือมองคนที่บดเบียดอยู่เหนือร่าง ดวงตาของเขาหม่นมัวไปด้วยไฟเสน่หา เธอกะพริบตาก่อนจะเผยอปากร้องครางเสียงสั่นสะโพกสอบสับจังหวะเร่งเร้าขึ้นเรื่อยๆ กล้ามเนื้อสาวเสียดสีกับแก่นกายร้อนผ่าวแข็งกร้าว หยาดน้ำหวานไหลเอ่อท่วมท้น เธอเผลอบีบรัดความเป็นชายของเขาทุกครั้งที่เขาขยับเข้ามาพักพิงอิงแอบกล้ามเนื้อสาวยิ่งตอดรัดหนักแน่นขึ้นทุกครั้งที่เขากดจังหวะลงมาหา ใบหน้าหล่อเหลาเกร็งกระตุก มือหนาลูบศีรษะของเธอไปมาอย่างอ่อนโยน ยามกระแทกกายเป็นจังหวะเน้นๆ ดวงตาก็สบกันอย่างลึกซึ้ง ให้ความรู้สึกหลากหลายในห้วงอารมณ์หวาม“พี่เหนือ อื้อ...” เธอร้องเสียงสั่นสะท้าน กัดปากด้วยความเสียวซ่าน หลับตาด้วยความรัญจวนเมื่อเจียนจะถึงฝั่งฝันเต็มทีเหมันต์ช้อนสะโพกของเธอขึ้นรับการกดกระแทกถี่กระชั้นขึ้น เสียงครางแหบโหยดังระงมประสานกันลั่นเตียง ก่อนที่ทั้งคู่