All Chapters of ซีรีส์ 5 หนุ่ม: Chapter 91 - Chapter 100

116 Chapters

91

เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นเสียก่อนที่เขาจะตอบ เหมันต์จึงกดรับโทรศัพท์ ศศิเลยเดินหนีเข้าห้อง เธอปิดหน้าต่างปิดผ้าม่าน ก่อนจะทิ้งตัว ลงนอน‘ชิ! ใครจะไปเชื่อ เมื่อก่อนเห็นเราอ้วนก็เลยไม่ชอบ ตอนนี้เห็นเราผอมหุ่นดีเลยจะมาจีบ ไม่หลงกลง่ายๆ หรอก’-ฝันดีนะ-เสียงข้อความในโทรศัพท์มือถือดังขึ้น เธอเปิดอ่านแล้วต้องขมวดคิ้ว เข้าหากัน เขามีไลน์ของเธอได้ยังไงกันนะ อยากจะพิมพ์ถามกลับไป แต่เธอ ไม่อยากตอแยกับเขา เลยอ่านแต่ไม่ตอบเหมันต์มองโทรศัพท์นิ่ง เขาเห็นว่าเธออ่านแต่ไม่ตอบ มุมปากโค้งขึ้นเล็กน้อยคล้ายจะยิ้ม เขาไม่ส่งข้อความไปหาเธออีกเพราะรู้ว่าอย่างไรเธอก็คงจะไม่ตอบ และเข้าใจอารมณ์ของเธอดีเสียด้วยการเดินหางานทำไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ในยุคที่เศรษฐกิจไม่ดีเช่นนี้ ศศิทิ้งใบสมัครเอาไว้หลายที่ แต่ก็ยังไม่มีที่ไหนเรียกไปสัมภาษณ์ นั่นทำให้เธอเริ่มจะท้ออยู่เหมือนกัน“ลูกจันทร์ ลูกจันทร์ครับ”“คะ?” เธอสะดุ้ง หันไปมองคนที่นั่งลงมาใกล้ๆ“ใจลอยไปไหนครับ พี่เรียกตั้งนาน”“เปล่าค่ะ”“ได้งานทำหรือยังครับ” เหมันต์เอ่ยถามอย่างห่วงใย“ยังค่ะ” เธอตอบเขาตามตรง ส่ายหน้าไปมาเบาๆ หลายวันมานี้เหมันต์เป็นแข
Read more

92

ใจเจ้ากรรมมันไม่รักดี รู้สึกแปลกประหลาดกับคนตรงหน้าจนมิอาจ ทัดทานได้ เธอแอบรักเขามานานแล้วนั่นเอง ใช่แล้ว... ตั้งแต่เด็กที่เธอมีพี่ชายคนนี้อยู่ในสายตามาโดยตลอดเมื่อความรักเข้ามาทายทัก...ใจคนเรามันพลั้งเผลอไปแล้ว มันยากที่จะระงับได้ ยิ่งอยู่ใกล้ยิ่งถลำลึก จนเธอเองก็ไม่รู้ว่าจะถอนตัวถอนใจได้อย่างไรกัน“กินเยอะๆ นะ พี่รู้สึกว่าเราผอมลง” เขาตักอาหารให้เธอ นั่นทำให้ศศิหลุดจากภวังค์ความคิดมากมายของตัวเอง“ขอบคุณค่ะ”“เราอยากเริ่มทำงานวันไหน”“เอ่อ.. แล้วแต่พี่เหนือเลยค่ะ”“อาทิตย์หน้าแล้วกัน” เขาสรุปเพื่อให้เธอได้เตรียมตัว“ขอบคุณค่ะ”“พรุ่งนี้จะพาไปซื้อเสื้อผ้า”“ขอบคุณค่ะ แต่ลูกจันทร์...” เธอทำท่าจะปฏิเสธเพราะเกรงใจเขา“ไม่มีแต่ครับ” เขาตัดบท“เผด็จการจังค่ะ” เธอแอบค้อนเขา“พี่อยากให้เลขาฯ ใส่ชุดสวยๆ ครับ”“ถ้าลูกจันทร์ไปซื้อเอง กลัวไม่สวยเหรอคะ ลูกจันทร์ก็มีรสนิยมเหมือนกันนะคะ”“รู้ว่ามีครับ แต่รสนิยมของพี่ พี่อยากให้ลูกจันทร์รับรู้เอาไว้” เขาบอกเธอ ขณะมองสบตา ศศิกะพริบตาก่อนจะกัดปากตัวเอง ก้มงุดมองจานอาหารตรงหน้าแทบจะทันที“รสนิยมของพี่เหนือ เกี่ยวอะไรกับลูกจันทร์ด้วยคะ” อดถามออกไป
Read more

93

“ตอนนั้นกับตอนนี้ไม่เหมือนกัน ตอนนั้นยังเด็ก นี่โตแล้วไง ลูกจันทร์ ก็ยังไม่มีใคร พี่ก็ยังไม่มีใคร” เขาพูดวกกลับมาเรื่องเดิม เพิ่มเติมคือหาทางออกให้ตัวเองได้อย่างสวยงาม แต่เธอจะไม่ยอมใจอ่อนกับเขาง่ายๆ หรอก เชอะ! ข้ออ้างหาว่าเธอเด็ก ไม่เห็นจะเกี่ยวกันเลย“ลูกจันทร์ไม่มีใคร ก็ไม่ได้หมายความว่าจะยอมเป็นแฟนพี่เหนือ เสียหน่อย”“ตอนนี้ไม่ยอม แต่เดี๋ยวยอมไปเอง”“มั่นใจจริงๆ นะคะ”“พนันกันไหม” เขามองสบตาเธอ ศศิก็มองสบตาเขาไม่หลบ ก่อนจะ เสไปมองทางอื่น เพราะสู้แรงตาเขาไม่ไหว“ไม่ค่ะ ไม่พนัน ไม่อะไรทั้งนั้น” เธอพูดเสียงสั่นๆ เริ่มไม่มั่นใจในตัวเองขึ้นมาอย่างปัจจุบันทันด่วน“กลัวแพ้เหรอ”“ไม่ค่ะ ลูกจันทร์ไม่อยากพนัน” เธอกลัวหัวใจตัวเองมากกว่า แค่นี้ก็ ใจสั่นสะท้านจะแย่อยู่แล้ว“กลัวตกหลุมรักพี่เหรอ”“ไม่ใช่เสียหน่อย” เธอรีบปฏิเสธลิ้นพันกัน“เอาเป็นว่าเราจะข้ามเรื่องนี้กันไปก่อนนะครับ พี่ไม่รีบ และไม่เร่งรัด แต่พี่จะทำให้ลูกจันทร์ตกลงปลงใจกับพี่ให้ได้” เขาพูดอย่างหมายมั่น ทำเอาเธอใจสั่นยิ่งกว่าเดิม“พี่เหนือ”“ครับ”“ง่วงแล้วค่ะ” เธอแกล้งหาว หาทางเอาตัวรอด“ว้า... เสียดายจัง”“
Read more

94

“ชอบไหม”“ก็ชอบค่ะ”“งั้นเอาทั้งหมดนี่แหละ”“เยอะไปค่ะพี่เหนือ” เธอจ่ายไม่ไหวแน่ๆ ไปทำงานเดือนแรกซื้อไปไม่กี่ชุดก็คงพอ เงินเดือนออกคิดว่าค่อยซื้อเพิ่มน่าจะดีกว่า“อะไรเยอะไปครับ”“เสื้อผ้าน่ะสิคะ ไปทำงานเดือนแรกซื้อไปขนาดนี้ ไม่มีเงินหรอกค่ะ”เธอบอกตามตรง และไม่ได้คิดด้วยว่าเขาจะซื้อให้เธอ“พี่ซื้อให้”“คะ?”“พี่ซื้อให้”“ไม่เอาหรอกค่ะ พี่เหนือช่วยเหลือค่ายาค่ารักษาคุณแม่แล้ว ยังจะมาซื้อเสื้อผ้าให้อีกเหรอคะ”“ถ้าไม่ซื้อก็ไม่มีชุดทำงาน จะแก้ผ้าไปทำงานเหรอครับ”เธอค้อนเมื่อได้ยินเขาพูดแบบนั้น“ซื้อไปไม่กี่ชุดก็ทำงานได้ค่ะ”“ตั้งเดือนนะครับ ต้องไปงานเลี้ยงกับพี่ด้วย ออกนอกสถานที่ด้วย จะซักแห้ง ไม่อาบน้ำ หรือนอนแก้ผ้าเอาเหรอครับ” เขาพูดไปอีกเรื่อง เธอค้อนให้เขาเมื่อได้ยินแบบนั้น“พี่เหนือน่ะ”“ที่พี่เลือกให้จำเป็นทั้งนั้นนะครับ” เขาบอกแล้วเดินไปที่เคาน์เตอร์จ่ายเงินแบบไม่รอฟังอะไรเธออีก ศศิได้แต่อ้าปากค้าง“พี่เหนือคะ งั้นเงินเดือนออก ลูกจันทร์จะรีบใช้ให้นะคะ”“ไม่เอาเงินครับ”“คะ? ไม่เอาเงินแล้วจะเอาอะไรคะ” เธอเผลอกัดปากตัวเอง ประโยคของเขาชวนคิดลึกน่ะสิ“ทำกับข้าวให้พี่กินบ่อยๆ ก็น่าจะเป
Read more

95

เธอยิ้มให้รติรส เหมันต์รู้จักกับรติรสมาก่อนนี่เอง จึงจ้างให้อีกฝ่าย มาดูแลมารดาของเธอ แถมยังบอกเธอว่าอย่างไรมารดาก็ต้องดีขึ้น และรับรองด้วยว่ารติรสทำงานได้ดีอย่างแน่นอน“เป็นแบบนี้นี่เอง พี่เหนือกับพี่รสรู้จักกันมาก่อนนี่เอง”“ค่ะ” รติรสรับคำยิ้มๆ“คุณแม่ขา หนูขอตัวก่อนนะคะ เย็นนี้หนูขออนุญาตออกไปทำธุระกับ พี่เหนือนะคะ อาจจะไม่ได้มาอ่านหนังสือให้คุณแม่ฟัง”รติรสยิ้มให้หญิงสาว แม้จะจ้างเธอมาดูแลผู้เป็นมารดา แต่ศศิก็ไม่เคยทอดทิ้งมารดา คอยดูแลอย่างใกล้ชิดทุกครั้งที่มีเวลา จนเธอนึกชื่นชมไม่น้อยศศิหอมแก้มมารดาก่อนจะขอตัวไปอาบน้ำอาบท่า เธออาบน้ำเสร็จ แต่งตัวแล้วเดินมาหยิบถุงเสื้อผ้าที่เหมันต์ซื้อให้ ชุดที่เขาซื้อให้ทำเอาเธออมยิ้มชุดเดรสสีฟ้าสดใส ไม่โป๊ ไม่บาง ดูดี ยอมรับว่าเขาเป็นคนเลือกเสื้อผ้าเก่งคนหนึ่ง ชุดสีฟ้าทำให้เธอสวมใส่แล้วสดใสไม่น้อยเธอขมวดคิ้วเล็กน้อย หยิบกล่องเครื่องประดับขึ้นมาถือเอาไว้ พอเปิดออกก็เจอเข้ากับสร้อยทองคำขาวเส้นเล็กๆ ประดับด้วยจี้รูปดอกไม้ มีต่างหู เข้าชุดกันพร้อมการ์ดเล็กๆ ที่อยู่ด้านในกล่องของขวัญจากพี่ครับ แทนคำขอโทษที่เคยทำให้เสียใจ พี่หวังว่าลูกจันทร์จะ
Read more

96

ศศิรู้สึกว่าเธอภูมิใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของทุกคนที่นี่“ลูกจันทร์ต้องเป็นคนสำคัญของพี่เหนือแน่ๆ” พราวมุกพูดยิ้มๆ ขณะกำลังช่วยกันทำสลัดผักผลไม้ พราวมุกเป็นภรรยาของตรัยและน้องสาว คนเดียวของพายัพ“ทำไมเหรอคะ” ศศิเอ่ยถาม หน้าแดงหน่อยๆ“พี่เหนือไม่เคยพาผู้หญิงมารับประทานอาหารเป็นส่วนตัวกับพวกเราแบบนี้น่ะสิ”“เอ่อ... ลูกจันทร์เป็นเด็กข้างบ้านพี่เหนือน่ะค่ะ แล้วพี่รุจน์ก็ชวนมา เลยมาตามคำชวนน่ะค่ะ” คนพูดขัดเขินอยู่มาก สายป่านจึงยิ้มกว้างทันที“ไม่จริงหรอกจ้ะ พี่เหนือไม่เคยพาใครมาเพราะคำชวนของเพื่อนหรอก ถ้าคนนั้นไม่สำคัญจริงๆ” สายป่านเป็นภรรยาของพายัพ เธอเป็นเด็กสาวต่างจังหวัด ลูกคนงานในไร่ที่พายัพไปพบแล้วได้แต่งงานกัน“แล้วพี่รุจน์ก็ไม่เคยชวนใครพร่ำเพรื่อมาพะปะสังสรรค์สุดสัปดาห์แบบนี้ด้วยค่ะ ถ้าคนนั้นไม่ใช่คนสำคัญของพวกเราจริงๆ” ณดารู้นิสัยของสามี และเพื่อนๆ ในก๊วนของเขาดี หนุ่มๆ ค่อนข้างไว้ตัว ต้องการความเป็นส่วนตัว ไม่ชอบให้ใครมายุ่งวุ่นวายศศิหน้าแดงเล็กน้อย ประจวบเหมาะกับที่เธอเงยหน้าขึ้นก็หันไปสบตากับเหมันต์เข้า เขาเองก็กำลังมองเธออยู่ สายตาที่สบประสานเข้าด้วยกันทำให้ใจ
Read more

97

หลังกลับจากไปรับประทานอาหารกับเพื่อนๆ ของเหมันต์ใน วันนั้น เขาก็ยังเข้ามาดูแลเธอและมารดาไม่ได้ขาดตกบกพร่อง ดูเหมือนเหมันต์จะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเธอแบบไม่ทันตั้งตัว เขากลายเป็นส่วนหนึ่งแบบที่เธอเองก็รู้สึกคุ้นเคย วันไหนไม่ได้เห็นหน้าเหมันต์ เธอรู้สึกว่าเหมือนชีวิตขาดอะไรไปสักอย่างหลังจากนั้นถัดมาอีกไม่กี่วันหญิงสาวก็เข้าไปทำงานกับเหมันต์ ในตำแหน่งเลขาฯ ของเขา“เที่ยงแล้วครับ” เหมันต์ค้ำมือกับโต๊ะที่หญิงสาวทำงานอยู่ ก้มใบหน้าลงไปหา“อีกนิดค่ะ อุ๊ย!” เธอเงยหน้าขึ้นมาก็เจอกับใบหน้าหล่อเหลาที่ก้มลงมาแทบชิด“พักก่อนครับ แล้วไปหาอะไรกินกัน พี่หิวแล้ว” เขาจัดการพับแฟ้มเอกสารของเธอ ก่อนจะจับมือน้อยมาหนีบเข้าที่รักแร้พาเธอเดินออกจากห้องทำงาน“พี่เหนือ ปล่อยก่อนนะคะ คนมองกันใหญ่แล้ว”“ให้เขามองไปสิ จะได้รู้ว่ามีเจ้าของแล้ว” เขาพูดเสียงดุๆ อย่างคน เอาแต่ใจ“เอ๊ะ! พี่เหนือพูดอะไร” เธอแหวใส่คนหน้ามึน หันมองรอบกายแล้วอายหน้าแดงไปหมด ไม่กล้ามองสบตาใครเลย“เข้ามาทำงานวันแรก หนุ่มๆ รุมตอมกันใหญ่”“พี่เหนือ ลูกจันทร์ไม่ใช่ของเหม็นเน่านะคะ ถึงจะได้ถูกตอม”“อ้อ... เ
Read more

98

“พี่เหนือ” เธอตกใจเข้าไปอีกเมื่อเขาซุกใบหน้าเข้ามาที่ซอกคอหอมกรุ่น ขนของเธอลุกเกรียวกราว เบี่ยงหลบแต่หนีไม่พ้นอ้อมแขนแกร่ง ที่กอดรัดแน่นขึ้นลมหายใจร้อนแรงของเขาทำเอาเธอไม่เป็นตัวของตัวเอง“พี่เหนือ”“ครับ” เขาตอบแต่ซุกเข้าหาไม่หยุดหย่อน จู่โจมเธออย่างไม่เร่งรีบ แต่ทำเอาหญิงสาวสะท้าน“ไม่ทำแบบนี้นะคะ”“แบบไหนครับ” เขาแกล้งถาม จูบแก้มซ้ายแก้มขวา หมุนร่างน้อยมาหาเชยคางสาวให้แหงนขึ้นสบตา ก่อนจะบรรจงจูบปากแสนหวานนั้นอย่าง หักห้ามใจไม่ไหว เธอครางอืออา จิกเสื้อเขาเอาไว้ด้วยความรัญจวนปากน้อยเผยอออก หอบเสียงกระเส่าเมื่อปากร้อนถอดถอนออกห่าง เหมันต์ช้อนร่างน้อยขึ้นสู่อ้อมแขน พาเธอเข้าห้องนอนอย่างรวดเร็วศศิกำลังงุนงงกับรสจูบกำซาบซ่านของเขา ขณะโดนอุ้มเขาก็ยังบดจูบไม่ยอมห่าง แผ่นหลังสัมผัสกับที่นอนนั่นและ เธอจึงได้สติขึ้นมาอีกครั้ง“พี่เหนือ” เธอคราง ดันอกกว้างของเขาออกห่าง เหมันต์กดมือน้อย ไปกับเตียงนอนกว้าง เขาบดจูบปากแสนหวานอย่างเร่าร้อนอีกครั้งไม่มีคำพูดอะไรจากปากร้อนผ่าวที่พรมจูบไปทั่วใบหน้าผุดผ่อง มีเพียงลมหายใจร้อนแรงที่เธอสัมผัสได้ มือหนาสอดแทรกเข้าสัมผัสเนื้อตัวของเธอ
Read more

99

มุดตัวเข้าฝากฝังจนเกือบครึ่ง ขยับสะโพกหมุนวน ถอยห่างอย่างมีชั้นเชิง ฝังกายแนบลึกจนเธอมิอาจถอยหนีได้“อื้อ... พี่เหนือ” เธอหยัดกายรับบ้าง ถอยหนีบ้าง ความเจ็บตึง คืบคลานเข้ามาจู่โจมอย่างหนัก พอๆ กับความเสียวซ่านที่แปลกใหม่เข้ามาสอดแทรกอย่างต่อเนื่องดวงตาหวานปรือมองคนที่บดเบียดอยู่เหนือร่าง ดวงตาของเขาหม่นมัวไปด้วยไฟเสน่หา เธอกะพริบตาก่อนจะเผยอปากร้องครางเสียงสั่นสะโพกสอบสับจังหวะเร่งเร้าขึ้นเรื่อยๆ กล้ามเนื้อสาวเสียดสีกับแก่นกายร้อนผ่าวแข็งกร้าว หยาดน้ำหวานไหลเอ่อท่วมท้น เธอเผลอบีบรัดความเป็นชายของเขาทุกครั้งที่เขาขยับเข้ามาพักพิงอิงแอบกล้ามเนื้อสาวยิ่งตอดรัดหนักแน่นขึ้นทุกครั้งที่เขากดจังหวะลงมาหา ใบหน้าหล่อเหลาเกร็งกระตุก มือหนาลูบศีรษะของเธอไปมาอย่างอ่อนโยน ยามกระแทกกายเป็นจังหวะเน้นๆ ดวงตาก็สบกันอย่างลึกซึ้ง ให้ความรู้สึกหลากหลายในห้วงอารมณ์หวาม“พี่เหนือ อื้อ...” เธอร้องเสียงสั่นสะท้าน กัดปากด้วยความเสียวซ่าน หลับตาด้วยความรัญจวนเมื่อเจียนจะถึงฝั่งฝันเต็มทีเหมันต์ช้อนสะโพกของเธอขึ้นรับการกดกระแทกถี่กระชั้นขึ้น เสียงครางแหบโหยดังระงมประสานกันลั่นเตียง ก่อนที่ทั้งคู่
Read more

100

“แม่จะนอนแล้วจ้ะคนดี หนูก็นอนได้แล้วนะ นอนดึกเดี๋ยวหน้าโทรมนะ”ท่านกุมแก้มของบุตรสาวเอาไว้ ไล้เบาๆ อย่างแสนรัก“ใช่ค่ะ ต้องรีบนอน เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่เหนือใช้แรงงานหนูอีก” คนพูด แอบค้อนเล็กน้อย เมื่อนึกถึงเจ้านายหนุ่มและยังคงสถานะบางอย่างที่ยังไม่ได้เปิดเผยให้ใครได้รับรู้ศศิประคองมารดาไปยังที่นอน ก่อนจะห่มผ้าให้ วันนี้พยาบาลพิเศษของท่านลาไปทำธุระ เธอจึงเป็นคนดูแลมารดาแทน แต่อาการท่านดีขึ้นมากแล้ว จึงไม่มีอะไรให้ห่วงนักหญิงสาวห่มผ้าให้มารดาอย่างอ่อนโยนก่อนจะปิดไฟเดินออกมาจากห้อง พอเข้าห้องของตัวเองได้ เธอก็รีบอาบน้ำอีกรอบเพราะอากาศร้อน ก่อนจะเดินออกไปรับลมที่ระเบียงเธอชะงักเมื่อเปิดบานกระจกออกมายังระเบียงพร้อมกับเพื่อนบ้าน อีกฝั่งที่ออกมายืนรับลมที่ระเบียงเหมือนกันบ้านของเขากับเธออยู่ใกล้กันมาก ห้องก็ใกล้กัน เขาทำมือทำไม้อะไรบางอย่าง ก่อนจะเขวี้ยงกระป๋องนมข้นหวานที่ใช้แล้วมาให้เธอ ศศิกระโดดรับโดยสัญชาตญาณ มองกระป๋องนมที่เจาะรูร้อยด้วยเชือกอย่างแปลกใจเหมันต์ทำท่าแนบกระป๋องนมกับหู เธอก็เลยแนบตามที่เขาบอก“คิดถึง” เขากรอกเสียงลงไปในกระป๋องนม คำพูดนั้นผ่านมาทางเชือกเส้นสีขาวเล
Read more
PREV
1
...
789101112
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status