Semua Bab ซีรีส์ 5 หนุ่ม: Bab 81 - Bab 90

ใบหน้าสวยแหงนเงยร้องคราง ก่อนจะซบลงกับบ่ากว้าง กัดหนักๆ ด้วยความเสียว เขาซอยกายถี่ยิบ ก่อนจะส่งเธอไปยังสวรรค์ ร่างอวบแทบรูดลงไปกองกับพื้นเมื่อยามเขาปล่อย ดีที่เขารวบไปกอดเอาไว้“อาบน้ำกันนะ” เขากระซิบบอก ก่อนจะฟอกสบู่ให้เหมือนเธอเป็นเด็กๆณดาครางเบาๆ เมื่อมือหนาลากไล้เลื่อนลูบไปตามผิวกาย เขาล้างตัวให้เธอจนสะอาด ก่อนจะห่อเธอด้วยผ้าเช็ดตัว พาออกไปนอกห้องน้ำ“อยากให้ลองเสื้อผ้าที่ซื้อมาให้ดูหน่อย พี่อยากดู” เขากระซิบที่ริมหู คนฟังขนลุกซู่ ก่อนจะโดนจับแต่งตัวเหมือนเด็กๆ และพาไปรับประทานอาหารอาหารมื้อนั้น ณดากินมันด้วยความหิว เธอหิวจัดเพราะเสียพลังงานไปเยอะมาก แต่อาหารก็อร่อยอีกด้วยเขาป้อนซูชิกับสเต๊กปลาแซลมอนอย่างเอาใจ เธออ้าปากรับไม่เกี่ยงงอน และไม่ลืมที่จะป้อนเขาด้วย ก่อนจะอิ่มแปล้เพราะต่างคนต่างหิวรุจน์ดึงร่างน้อยมานั่งหน้ากระจกเงาบานใหญ่ เธอมองเขาอย่างแปลกใจ เขาหอมแก้มก่อนจะบอกให้เธอหลับตาชายหนุ่มดึงสร้อยทองคำขาวเส้นเล็กๆ มีจี้เพชรเม็ดเล็กๆ ประดับเอาไว้น่ารักสมวัยออกมาจากกล่องกำมะหยี่ ก่อนจะสวมให้เธออย่างเบามือ“ลืมตาดูสิครับว่าชอบหรือเปล่า” เขาแนบใบหน้ากับใบหน้าของเธอ ก่อนจะหอมแก

“พี่อาบให้ไม่ดียังไงคะ” เขาก้มลงไปกระซิบถามเสียงพร่า“คือ น้องดา...” ณดากัดปากตัวเองเบาๆ“พี่อาบน้ำให้ ถูให้ นวดให้สบาย ผ่อนคลาย” เขากระซิบเสียงนุ่มที่ริมหู ชี้ชวนให้เธอคล้อยตาม“นอนแช่น้ำอุ่นนะครับ จะได้สบายตัว เดี๋ยวพี่ผสมน้ำให้” เขากระซิบบอกเสียงนุ่มก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ ไม่นานก็เดินออกมาพร้อมเรือนกายสูงเพรียวแข็งแรงเปลือยอก นุ่งผ้าขนหนูเพียงผืนเดียว“ให้พี่ช่วยถอดเสื้อผ้าให้นะ” เสียงของเขานุ่มละมุนชวนวาบหวามเคลิบเคลิ้ม ณดาตัวสั่นสะท้านยามเขาช่วยปลดกระดุมเสื้อสีดำสนิทของเธอให้อย่างเบามือ“อาบน้ำแล้วกินโจ๊กร้อนๆ ด้วยนะ เดี๋ยวพี่ทำให้กิน น้องดาของพี่เอาแต่เศร้า ยังไม่ได้กินอะไรเลย”“น้องดาไม่ค่อยหิวเลยค่ะ กินอะไรไม่ลง”“ต้องกินสักหน่อยนะ เดี๋ยวไม่สบาย พี่เป็นห่วง” น้ำเสียงของเขาห่วงใย ปลายนิ้วแกร่งที่สัมผัสกับผิวเนื้อเนียนละเอียดใต้ร่มผ้าทำเธอสะท้าน ขนอ่อนในกายลุกซู่เพียงแค่เขาสัมผัสแตะต้องเล็กน้อยรุจน์รั้งเสื้อของเธอออกจากเรือนร่างเผยให้เห็นอกอวบอิ่มที่ห่อหุ้มด้วยบราเซียร์สีเนื้อดุนดันให้อกอวบอิ่ม เขาซุกหน้าลงที่ร่องอก ณดาคราง สอดมือเข้าในกลุ่มผมดกหนาของเขา ฟันคมขาวกัดเบาๆ ผ

“รีบโทร. สิคะคุณแม่” รสิการีบพูดกับมารดาทันที ระรินโทร. ไปหาพูดยั่วยุณดาให้อีกฝ่ายสติหลุด“คุณน้ามีอะไรคะ” ปลายสายถามกลับมาด้วยความแปลกใจ หากไม่ใช่เรื่องสำคัญ เธอมั่นใจว่าสองแม่ลูกจะไม่โทร. หาเธอแน่นอน“ก็ไม่มีอะไรหรอก ฉันจะโทร. มาบอกแกว่า รีบมาเก็บข้าวของที่ห้องของแกออกไปซะ”“ทำไมคะ” คนถามตกใจเมื่อได้ยินเช่นนั้น“บ้านหลังนี้เป็นของฉัน พ่อของแกโอนให้ฉันแล้ว และฉันก็ขายไปเรียบร้อยแล้ว ฉันกับลูกกำลังจะไปอยู่ที่อื่น แกเองก็ควรจะมาขนข้าวของเน่าๆ ของแกออกไปด้วย”“ไม่จริง”“จริงสิ ฉันส่งข้อความเป็นหลักฐานการโอนโฉนดที่ดินไปทางข้อความแกแล้ว แกแหกตาดูก็แล้วกัน” คนปลายสายพูดจบก็กดปิดเครื่องมือถือณดารีบเปิดข้อความดูหลักฐาน เธอร้อนใจก็โทร. กลับไปใหม่“น้ารินขายให้เสี่ยประเสริฐ เขาเป็นใครอยู่ที่ไหน” เพราะไม่อยากเสียบ้านหลังนั้นไป เธออยากไปเจรจาขอซื้อกลับมา อาจจะต้องขอความช่วยเหลือจากรุจน์ เนื่องจากเธอโทร. หาเขาไม่ติด เลยคิดว่าจะไปคุยกับเสี่ยประเสริฐก่อน บิดาก็จากไปแล้ว สมบัติที่เหลืออยู่ให้ระลึกถึงบุพการีคือบ้านหลังนั้นที่เธออาศัยอยู่มาตั้งแต่เล็กแต่น้อย เธอทนไม่ได้ที่จะยอมให้ใครเอาไปขายแล้ว

“ของพี่ตรัยดีกว่าค่ะ พี่ตรัยใจดี” รุจน์หอมแก้มเมียเด็ก ก่อนจะหยิบกล่องของขวัญใบใหญ่ของตรัยและพายัพมาแกะออกดู พายัพกับตรัยและภรรยาทั้งสองคือสายป่านและพราวมุกนั้นมอบของขวัญให้เขากล่องเดียว แต่เป็นกล่องใหญ่ที่สุด“นี่มันอะไรคะ” ณดาหยิบชุดเมดออกมาจากกล่องก่อนจะหน้าแดงก่ำ ส่วนรุจน์หยิบซีดีหนังแผ่นที่มีข้อความเขียนหวัดๆ จากพายัพมาอ่าน หนังปลุกใจเสือป่า“ไอ้เพื่อนเวรตะไล” รุจน์ด่าแต่ดันหัวเราะ แถมในกล่องยังมีอุปกรณ์เสียวๆ ใส่มาเต็มกล่อง“มันว่าเราสองคนเป็นพวกซาดิสม์หรือไงนะ” รุจน์อยากจะด่าเพื่อน ต้องเป็นพายัพแน่ๆ เล่นพิเรนทร์แบบนี้ ด้านในมีการ์ดอวยพรที่ทำให้คู่แต่งงานอ่านแล้วอมยิ้ม สรุปว่าของขวัญกล่องแรกเป็นอุปกรณ์เสียวไส้ชวนเสียวซ่าน ซีดีหนังวิธีการสืบพันธุ์ของมนุษย์ และชุดเซ็กซี่ๆ ไม่ว่าจะเป็นชุดเมด ชุดนอนบางเบา ชุดว่ายน้ำ ชุดซีทรู จีสตริงตัวสวยตรัยเขียนมาในการ์ดว่าเอาไว้ใส่ตอนไปฮันนีมูน แต่คนเลือกน่าจะไม่ใช่ตรัย น่าจะเป็นพราวมุกเสียมากกว่า เห็นว่าเรียบร้อย แต่น้องสาวของเพื่อนเขาแอบแซ่บเหมือนกันนะนี่“มีชุดว่ายน้ำด้วย บอกว่าใส่ไปฮันนีมูน เราไม่ได้ไปทะเลใช่ไหมคะ พี่รุจน์จะพาน

สิ่งสำคัญในชีวิตก็คือเราต้องพึ่งตัวเองให้ได้ก่อนค่ะ ถ้าเราพึ่งตัวเองได้ก็ไม่ต้องคอยหวังพึ่งคนอื่นค่ะ”“แม่แค่เป็นห่วงหนูน่ะจ้ะ” คุณทับทิมดึงบุตรสาวมากอด จุมพิตกลุ่มผมนุ่มสลวยเบาๆ อย่างรักใคร่“หนูดูแลตัวเองได้ค่ะคุณแม่ ไม่ต้องห่วงนะคะ เรียนจบแล้วเดี๋ยวหนูจะทำงานเลี้ยงดูคุณแม่เอง” เธอเงยหน้าบอกท่านด้วยน้ำเสียงสดใส คุณทับทิมพยักหน้ายิ้มให้ รู้ว่าบุตรสาวดูแลตัวเองได้ แต่คนเป็นแม่ก็อดเป็นห่วงเสียไม่ได้ ถ้ามีผู้ชายดีๆ เข้ามาในชีวิต ท่านก็อยากให้บุตรสาวรับเอาไว้พิจารณา อยากเห็นบุตรสาวคนเดียวมีครอบครัวที่ดีได้ดูแลกันรุ่งเช้าของวันใหม่ ศศิตื่นมาช่วยมารดาจัดบ้าน คนที่อาสาจะมาช่วยก็มาจริงๆ เขาช่วยยกตู้ เตียง ย้ายข้าวของอย่างคล่องแคล่ว“เดี๋ยวน้าทำขนมจีนน้ำยาเลี้ยงนะจ๊ะ อุตส่าห์มาช่วยจัดข้าวจัดของ เกรงใจจัง” คุณทับทิมพูดขึ้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส“ผมยินดีครับคุณน้า มีอะไรให้ช่วยก็บอกได้เลยนะครับ ไม่ต้องเกรงใจ”“น้าว่าจะทำลอดช่องด้วยจ้ะ” คนชอบทำอาหารบอกเมนูในวันนี้ให้ เด็กทั้งสองฟัง เรื่องอาหารไทยขนมไทยคุณทับทิมไม่น้อยหน้าใคร เพราะได้สูตรเด็ดมาจากคุณยายอีกทอดหนึ่ง ใครได้ชิมรสมือของท่า