All Chapters of Too Late to Love Me, Mr. Elizalde: Chapter 121 - Chapter 130

Ang bawat hininga ni Maria "Ria" Soliven sa loob ng vault ay tila isang paghigop ng malamig at nakakalason na hamog. Ang pampatulog na gas ay mabilis na kumakalat, pumupuno sa bawat siwang ng silid na inakala nilang susi sa kanilang kaligtasan, ngunit naging kuta pala ng kanilang kamatayan. Sa kaniyang tabi, nakita niya si Dante Elizalde—ang lalaking inakala niyang may hawak ng lahat ng alas—na ngayon ay pilit na kumakapit sa kaniyang lalamunan, ang mga mata ay nanlalaki sa gulat at takot."Augusto... tuso ka pa rin kahit patay ka na," bulong ni Dante, ang kaniyang boses ay paos at halos hindi na marinig bago siya tuluyang bumagsak sa sahig.Ngunit hindi si Dante ang iniisip ni Ria. Sa kaniyang papalabong paningin, ang huling imaheng nakaukit sa kaniyang isipan ay ang mukha ng yaya ni Mateo sa labas ng vault. Ang mukha na kamukhang-kamukha ni Elena Elizalde. Paanong nangyari iyon? Patay na si Elena. Nakita niya ang abo. Nakita niya ang dulo ng kuwento nito. Pero an

Ang tunog ng pagkasa ng baril ni Teodoro Elizalde ay tila isang kulog sa gitna ng tahimik na isla. Nakatayo si Marco sa harap ng matandang patriarch, ang kaniyang mukha ay tila isang maskara ng pagkagulat at pait. Si Ria, na kasalukuyang hawak ni Selene, ay hindi makapaniwala sa nakikita. Ang lahat ng kaniyang pinagkakatiwalaan ay tila naglalaho na parang bula."Lolo Teodoro... huwag," pakiusap ni Ria, kahit na alam niyang ang kaniyang boses ay walang silbi sa harap ng mga Elizalde."Huwag kang makialam, Maria," malamig na sabi ni Teodoro. "Si Marco ay naging kapaki-pakinabang, ngunit gaya ng kaniyang ama, siya ay may ugaling magtaksil kapag ang usapan ay tungkol na sa kaniyang damdamin. He developed feelings for you, didn't he? Iyon ang kaniyang pinakamalaking pagkakamali.""Feeling for her?" tumawa nang mapakla si Marco, tumingin siya kay Ria nang may halong lungkot at pighati. "Ria, patawarin mo ako. Akala ko sa pakikipagtulungan sa kanila ay maililigta

Ang bawat salitang nakasulat sa lumang papel na inabot ng matandang sundalo ay tila isang pintig ng puso na tumitibok sa gitna ng nakakabinging katahimikan ng sementeryo. Nakatayo si Maria "Ria" Soliven sa harap ng puntod ng kaniyang ama, ang kaniyang mga kamay ay nanginginig habang binabasa ang lihim na sampung dekada nang itinago ng tadhana."Isa kang... Elizalde?" bulong ni Ria, ang kaniyang boses ay parang hangin na dumadaan sa gitna ng yelo.Tiningnan niya ang sundalo, ang kaniyang mga mata ay puno ng pagkalito. "Anong ibig niyo pong sabihin? Si Augusto Soliven ang tatay ko. Siya ang pumatay sa sarili niyang pangarap para sa amin.""Si Augusto Soliven ay ang kaisa-isang anak ni Teodoro Elizalde sa kaniyang tunay na asawa, Maria," paliwanag ng matanda. "Ang mga Elizalde na kilala mo—sina Robert, Julian, at maging ang tatay ni Javi—sila ay ang mga bunga ng kasakiman ni Teodoro sa labas. Ipinagpalit ni Teodoro ang kaniyang tunay na pamilya para sa kapang

Ang amoy ng pulbura ay mabilis na humalo sa malamig na hangin ng pasilidad. Napasigaw si Ria, ang kaniyang mga kamay ay agad na napapunta sa kaniyang bibig. Ngunit ang balang pinakawalan ay hindi tumama kay Javi. Tumama ito sa screen ng monitor sa likuran ni Teodoro, winawasak ang huling koneksyon ng matanda sa kaniyang imperyo."Isang babala lang 'yun," sabi ng lalaking nagpakilala bilang kambal ni Augusto. Tinawag siya ni Dante na 'Aries'. "Ang susunod na bala ay hindi na magsasayang ng kuryente. Tatama na ito sa puso ng 'Golden Boy' ng mga Elizalde."Mabilis na humarang si Ria sa harap ni Javi. Ang kaniyang mga mata ay nag-aapoy sa determinasyon. "Kung papatayin mo siya, kailangan mo muna akong daanan! Ako ang tunay na tagapagmana, 'di ba? Ako ang hiyas na pinag-aagawan niyo! Saktan mo ako, at mawawalan kayo ng legal na basehan para makuha ang huling vault!"Napatigil si Aries. Naningkit ang kaniyang mga mata, sinusuri ang katapangan ng kaniyang pamangk

Ang katahimikan sa loob ng vault ay naging kasing-bigat ng bundok na nakapatong sa kanila. Ang rebelasyon ng lalaking nasa harap ni Ria ay tila isang kidlat na tumama sa kaniyang buong pagkatao. Ang kaniyang tatay? Ang lalaking akala niya ay namatay sa bodega? Ang lalaking kasalukuyang may hawak ng baril at nagpapahirap sa kanila?"Papa?" ang boses ni Ria ay punong-puno ng pait. "Kung ikaw ang Papa ko... bakit? Bakit mo ginagawa ito sa amin? Bakit mo pinahihirapan si Javi?"Humarap ang lalaki kay Ria. Ang kaniyang mga mata, na kanina ay walang emosyon, ay biglang napuno ng mga luha ng poot. "Dahil ang mundong ito, Maria, ay hindi deserve ang kabaitan ni Augusto Soliven! Namatay ang kambal ko para iligtas ako! Pinanood ko siyang mabulok sa harap ko habang si Teodoro at Robert ay nagdiriwang sa kanilang yaman! Sa loob ng sampung taon, kinailangan kong magpanggap bilang Aries upang mabuhay. Kinailangan kong maging halimaw para makuha ang katarungang ipinagkait niyo sa