บททั้งหมดของ Too Late to Love Me, Mr. Elizalde: บทที่ 101 - บทที่ 110

Ang simoy ng hangin sa Siargao ay dati-rati’y nagdadala ng kapayapaan, ngunit ngayong hapon, tila may dalang pait ang bawat hampas ng alon sa pampang. Nakatayo si Ria sa balkonahe ng kanilang villa, hawak ang sulat ni Esmeralda na tila ba ito ay isang pirasong nagniningas na uling. Sa kaniyang bisig, mahimbing na natutulog ang bunsong si Gabriel, ang kaniyang munting anghel na simbolo ng kaniyang muling pagkabuhay."Ria, kanina ka pa rito. Baka mahamugan ang bata," malambing na tinig ni Javi ang bumasag sa kaniyang malalim na pag-iisip.Naramdaman ni Ria ang pagyakap ni Javi mula sa likuran. Ang init ng katawan ng asawa ay dapat sanang nagpapakalma sa kaniya, ngunit ang mga salita sa sulat ay patuloy na umaalingawngaw sa kaniyang isipan. Marco... Del Fierro. Iyon ang tunay na apelyido ng kaniyang matalik na kaibigan. Ang pamilyang Del Fierro na sinira rin ng kasakiman ni Teodoro Elizalde."Javi, nabasa mo ba talaga nang buo ang sulat ni Mommy Esmeralda?" m

Ang katahimikan sa loob ng opisina ay naging kasing-bigat ng isang sumpa. Si Javi ay tila isang leon na handang sumunggab, ngunit ang kaniyang mga kamay ay nakatali ng takot para sa kaniyang mga anak. Si Ria naman ay napahawak sa kaniyang mesa, ang kaniyang paningin ay nakatitig sa monitor kung saan mahimbing na natutulog si Liam at Gabriel, walang kamalay-malay sa panganib na nakapalibot sa kanila."Marco, huwag mong gawin ito," pakiusap ni Ria, ang kaniyang boses ay nanginginig. "Ang mga bata... wala silang kinalaman dito. Sila ang mga batang inalagaan mo rin, 'di ba? Liam loves you like a second father!""Iyon ang masakit, Ria," bulong ni Marco, ang kaniyang mga mata ay basa na ng luha. "Minahal ko sila. Pero bawat yakap ko kay Liam, naaalala ko ang mga kapatid kong namatay sa gutom dahil sa pamilya Elizalde. Bawat tawa ni Gabriel, naririnig ko ang iyak ng aking ina. Ang pagmamahal ko sa inyo ay naging lason sa aking sistema.""Ako na lang, Marco," sing

Ang gabi sa Siargao ay nabalutan ng isang nakakabinging katahimikan matapos ang gulo. Habang ang mga sirena ng pulis ay unt-unting humihina sa malayo, si Ria ay nakatayo sa dalampasigan, ang papel na ibinigay ni Marco ay tila ba nagdadala ng isang sumpa na hindi niya kayang takasan."Ria? Anong nakasulat diyan?" tanong ni Javi, lumalapit siya nang may pag-aalala. "Anong sinasabi ni Marco?"Hindi makapagsalita si Ria. Ang kaniyang mga luha ay tuyo na, napalitan ng isang matinding kilabot. Iniabot niya ang papel kay Javi. Sa bawat salitang binabasa ni Javi, ang kaniyang mukha ay unt-unting nawawalan ng kulay.“Augusto Soliven and Robert Elizalde... they weren't just business partners. They were brothers by blood. Teodoro Elizalde had a secret son with a commoner—Augusto. The war between them wasn't just about money; it was a fratricide. Teodoro ordered Robert to kill his own brother because he was the rightful heir to the Elizalde throne.”"Magkapat

Ang gabi sa Elizalde Mansion ay nabalutan ng isang nakakabinging katahimikan. Matapos ang eksena sa korte, napilitang bumalik sina Ria at Javi sa kanilang tahanan, ngunit ang pakiramdam ay hindi na gaya ng dati. Ang bawat sulok ng mansyon ay tila tinititigan sila, nagpapaalala na ang lahat ng kanilang tinatamasang karangyaan ay maaaring bawiin sa isang iglap.Nakatayo si Ria sa balkonahe, nakatingin sa malayo. Ang kaniyang tiyan ay hinahaplos niya nang marahan. Gabriel... Liam... ang kaniyang mga anak ang unang pumasok sa kaniyang isipan. Kung totoo ang dokumentong inilabas ni Julian, wala silang maiiwan para sa kanilang mga anak."Hindi ko hahayaang mangyari iyon, Ria," bulong ni Javi mula sa kaniyang likuran. Iniyakap ni Javi ang kaniyang mga braso sa baywang ni Ria, pilit na nagbibigay ng init sa malamig na gabi."Sino siya, Javi? Paano nagawang itago ni Lolo Teodoro ang isang anak sa loob ng napakaraming taon?" tanong ni Ria, ang kaniyang boses ay puno

Ang boardroom ay muling nabalutan ng tensyon. Ang mga salita ni Teodoro ay tila isang mitsa na nagpasiklab sa kuryosidad at takot ni Julian. Dahan-dahang binitawan ni Ria ang ballpen. Tumingin siya kay Teodoro, pilit na inaalala ang bawat pag-uusap nila noong siya pa ang "Hidden Gem" na asawa ni Javi."Anong susi, Lolo?" tanong ni Ria, ang kaniyang boses ay matatag sa kabila ng kaba."Ang singsing, Maria," bulong ni Teodoro. "Ang singsing na ibinigay sa'yo ni Augusto bago siya mawala. Ang singsing na inakala mong isang simpleng alahas lamang."Naalala ni Ria ang lumang gintong singsing na nakatago sa kaniyang jewelry box sa Siargao. Isang singsing na may nakaukit na pamilyar na simbolo—isang linta na nakapalupot sa isang hiyas. Inakala niyang ito ay simbolo ng mga Soliven, ngunit ngayon ay nare-realize niyang ito ay isang micro-ledger access key.Naningkit ang mga mata ni Julian. "Security! I want that ring! Ngayon din!""Huwag kang magka