“ตาหนึ่ง ตาหนึ่งลูกแม่” คนเป็นแม่ร้องไห้ มือไม้สั่นด้วยความตกใจ เจ้าหน้าที่กันคนออกห่างเพื่อให้อากาศถ่ายเท ราเชนเห็นเด็กยังไม่ได้สติก็รีบจัดการปั๊มหัวใจ สลับกับผายปอด“ตื่นสิไอ้หนู ตื่นเร็วๆ” ราเชนเรียกด้วยสีหน้าเคร่งเครียด แต่กระนั้นสมาธิของชายหนุ่มก็เป็นเลิศไม่วอกแวกเลยสักนิด“อั้ก…อั้ก”ในที่สุดเด็กคนนั้นก็สำลักน้ำออกมา“แม่…แม่...” เจ้าหนูน้อยเห็นหน้ามารดาก็โผเข้ากอดอย่างเสียขวัญ “ฮือ…ฮือ แม่ผมกลัว”“ไม่ต้องกลัวนะคนเก่ง ลูกปลอดภัยแล้ว” คนเป็นแม่กอดลูกแนบอก ราเชนนั่งหอบหายใจถี่ๆ เพราะใช้แรงไปเยอะ ดวงตาคมมองสองแม่ลูกตรงหน้าและคำปลอบประโลมนั้นด้วยหัวใจที่กระตุกวูบ เนื่องจากภาพเหตุการณ์แบบนี้มันเคยเกิดขึ้นมาแล้วกับใครบางคน“ปีรดา…” เสียงทุ้มพึมพำ ไพลิณีย์เดินแกมวิ่งมาดูเหตุการณ์ได้ยินชื่อที่หลุดออกมาจากปากพี่ชายก็สงสารจับใจ“พี่เชนเป็นยังไงบ้างคะ”ราเชนหลุดจากภวังค์ในตอนนั้นจึงหันไปยิ้มให้ “พี่ไม่เป็นไร” ร่างสูงลุกขึ้นยืน แม่เด็กประคองลูกขึ้นตาม “ปลอดภัยแล้วนะหนุ่มน้อย” ชายหนุ่มวางมือบนศีรษะเด็กที่ช่วยเอาไว้“ขอบคุณพี่เขาสิลูก”“ขอบคุณครับ” เด็กชายพนมมือไหว้อย่างนอบน้อม“ขอบคุณมากนะคะ
آخر تحديث : 2025-12-28
