ลิขิตรักหักคานทอง (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๒)

ลิขิตรักหักคานทอง (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๒)

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-28
โดย:  ฟ้าดุษฎีจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel16goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
74บท
1.3Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

หัวหน้าแผนกห้องพักคนใหม่ เข้าใจผิดคิดว่าเจ้าของโรงแรมเป็นแค่พนักงานระดับล่างที่มีหน้าที่แค่รับจองห้องพักเท่านั้น ความสนุกตื่นเต้นและความวุ่นวายก็เกิดขึ้นทันที คานทองที่นั่งมาหลายปีมีอันต้องสะเทือน!!!

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทที่ 1

  *********

  "Can we trust her ?" The boss asked looking skeptical , his face showed doubt all over.

  " She's the perfect one for this job" i answered with a dirty smirk on my face.

   "What the reason you say that" ?? He muttered as he took a lighter and lit the cigarette but instead of inhaling from it , he dropped it on the desk and rather maintained a strict and serious look.

    "She has the heart for a revenge plan" I answered.

    " What revenge are you talking about?"

       " She was assaulted when she was 18" I replied searching into my trouser pocket to see if I could find some cigarettes.

   I was  always nervous  whenever I was with him , maybe the nervousness was caused by  the anger and hatred I had for him.

   " Yeah, anger to kill and smash his skull"

 I searched my trousers pocket but I couldn't find any which wasn't good at all , the only way to hide my nervousness was smoking .

      " Calm down Damien" I said quietly as I breathed hard.

"We have discussed this, she's more than capable for the job"  I replied and swallowed .

   " Why is that?" He asked again slamming his back on my chair, sometimes his questions sounded like a knife trying to cut through my throat .

  "She's a victim of assault and has great hatred for men " I answered with grin.

   "How does that concern the situation at hand"  he asked as he scowled this time removing his mask  to allow me see his blood shot eyes which was unbelievably scary.

    "If monster was a person then it will surely be the man standing right in front of me"

  " I will make her believe she was assaulted by him, she goes into his house for revenge then make him fall in love with her, he wills all his property to her then we can get her out of the way and take everything" I replied devilishly.

      " How did you find out about her? He inquired as he quietly collected the cigarette and smoked from it.

      I rolled by finger into fist as I thought of the right answer to give, asides that I made sure I avoided eye contact with him ;Only his blood shot eyes and fierce look were enough to make me go crazy.

     He stood up and for a second I thought he was going to hit me or maybe call the bodyguards to throw me out but he didn't do that instead he walked away to the window and observed the scenery  outside as if he was watching someone or something.

      The room was  unbelievably silent and could you hear a pin drop although I felt the silence gave me time to think but after some seconds it was already choking me , i felt so akward; I couldn't tell if it was a feeling of  fear or anger.

      A knock came on the  door and for a moment I felt relieved.

       One of the boss's body guard entered and said immediately,

   " Your attention is needed Boss"

    " I will be there in 3 minutes" The Boss replied with high aura.

    " Damien, Damien " The boss called out my name  with a scornful tone.

     All I could say at that moment was,

           "Yes Boss"

    " Don't play smart with me" He said  as he handed me the cigarette with mockery,

   "Inhale a little to clear your nervousness"

   He left immediately and shut the doors after him.

  My heart skipped a bit for fear but then hate, pain and anger replaced  those feelings soon after.

    I looked around  as I threw the cigarette not minding if it still had fire on it and  then I smashed the flower vase close to my desk  on the floor as I called out in anguish.

          Dementrio!

    I looked at my palms as I saw blood was on it , the glass from the flower vase must have cut my palm, but I didn't care infact seeing myself hurt increased the anger I felt and made me hungry for more destruction.

      I scattered and tore the paper works on my desk as I tried hard to control my anger so I wouldn't destroy more properties.

         "Calling my  younger brother Boss was what made me angry"

    He had all the wealth  and power so what was there to take from him?

     I cried in anger and pain as I  thought of the fact that my younger brother was overtaking me in the business world, he controlled all our father's wealth and made me look like a slave.

      " No not any more" I said and smiled mockingly as I got an idea.

    He had a competition "The great Mr Axl" who was by far the most richest, the deal was to make Mr Axl fall off from the wealth ladder and then take over his wealth .

      "What if I take over Mr. Axl' s wealth?"I thought as I smiled devilishly.

The  main reason Dementrio worked with me was because I was smart and cunning and at that moment I decided I was going to teach him a lesson for humiliating me.

   I got up and looked around to see the mess I had made, I wasn't proud of myself but  i couldn't help it.

       " I can't control my anger".

    Just then Annie my secretary walked in without knocking .

  "What do you think doors are made for?" I shouted angrily.

   "Am so sorry Sir, I didn't mean to..."

   "Leave immediately" I said cutting her off before she could finish her statement.

     She turned to leave but then said, " Sir, your hurt can I get the first aid?"

    "No am fine, just leave me please"

    "...but sir your bleeding

    "Now tell me what you don't understand?, I just clearly stated that I was fine" I shouted at her .

      I watched as she shivered as she heard my tone , I could tell she was frightened.

   She left immediately and I breathed out in relief for joy,

   " Women are just a pain in the neck".

    I smiled as I thought of how my future was going to be bright after I take over Mr. Axl's wealth.

 Talking about pain I felt my head hitting so hard and I knew it was because of the way I shouted.

    I rushed to my drawers as I searched for pain killers and luckily for me  I found some tablets and quickly swallowed it with the water I saw on  my desk.

      " Water is life" I said gratefully as I gulped down the  remaining water after I took the drugs.

      " It's time for business",

     I took out my phone and then an envelope from my drawers slowly opening the envelope to check if everything was in place, I smiled in satisfaction seeing it was just as I left it.

    " My dear Cindy, I will have to use you as a pun in this" I yelled as I laughed mockingly 

   I  got up with high aura and walked out of my office...

 

.

        

  

       

    

  

     

       

     

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
74
บทที่ 1
เพิร์ลพาเลซสาขาจังหวัดภูเก็ต โรงแรมสุดหรูในเครือเพิร์ลพาเลซกรุ๊ป ตั้งตระหง่านอวดสถาปัตยกรรมสีขาวอันโดดเด่นซึ่งเต็มไปด้วยมนตร์เสน่ห์ที่ลงตัวอยู่บนริมผาทางตอนใต้ของเกาะภูเก็ต เบื้องล่างคือพื้นน้ำสีครามที่แผ่กว้างให้เรือใบหลายสิบลำโยกย้ายส่ายไปมาตามแรงคลื่นลม ไม่ว่าจะยืนตรงจุดไหนของตัวโรงแรมก็สามารถแลเห็นความงดงามของท้องทะเลได้อย่างชัดเจน จนแขกที่มาใช้บริการพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ‘ที่นี่คือ…ซานโตรินี กรีซ เมืองไทย’และด้วยความที่เพิร์ลพาเลซมีสาขาหลายแห่งอยู่ทั่วประเทศ ทำให้ ‘ราเชน ธนเกียรติ์โภคิน’ ประธานกรรมการใหญ่ ต้องเดินทางไปตรวจงานด้วยตัวเอง โดยเฉพาะเพิร์ลพาเลซสาขาภูเก็ต เขามักจะใช้เวลาอยู่ที่นั่นนานมากกว่าสาขาอื่นๆ เนื่องจากชอบบรรยากาศและความสงบเป็นการส่วนตัวไฮซีซันแบบนี้ ราเชนยังคงอยู่ที่เพิร์ลพาเลซภูเก็ตเพื่อดูโครงการสำคัญ ผู้จัดการฝ่ายบุคคลถูกเรียกเข้าไปพบตั้งแต่ช่วงเช้าเพื่อเตรียมความพร้อมต่างๆ“สวัสดีค่ะคุณราเชน” ฉวีวรรณผู้จัดการฝ่ายบุคคลทักทายเจ้านายหนุ่มอย่างนอบน้อม“สวัสดีครับ เชิญนั่งครับพี่ฉวี” ราเชนผายมือไปที่เก้าอี้ตรงหน้า แล้วปรับอิริยาบถของตัวเองด้วยท่าทางสบายๆ “ฝ่าย
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2
ปีรดาเดินสำรวจตามห้องต่างๆ เพื่อเช็กความเรียบร้อยอีกครั้ง จนกระทั่งมาถึงโซนที่เรียกว่าวิลล่า ซึ่งมีสระว่ายน้ำส่วนตัวที่ยื่นออกไปหาทะเลและเครื่องอำนวยความสะดวกอื่นๆ ครบครัน ราคาห้องจะอยู่ที่หกหลักต้นๆ“เฮ้ย…หาเงินทั้งชาติก็ไม่มีโอกาสได้พักห้องแบบนี้หรอกยัยปีเอ๋ย…” หญิงสาวพึมพำ ขณะใช้ปากกาจดรายละเอียดต่างๆ ลงในสมุดโน้ต และในระหว่างที่เธอเดินตรวจตราอยู่นั้น ก็สังเกตเห็นเงาของใครคนหนึ่งยืนอ่านเอกสารอยู่ในห้อง และทำท่าว่าจะนั่งลงบนเตียงที่ถูกตระเตรียมไว้ให้แขก จนปีรดาถึงกับห่อปากทำตาโต ก่อนจะรีบวิ่งแจ้นเข้าไปห้ามอย่างรวดเร็ว“หยุดเดี๋ยวนี้นะ…”ประโยคนั้นดังมาก่อนตัว ทำเอาราเชนที่กำลังจะย่อกายลงนั่งต้องค้างอยู่อย่างนั้นเอาไว้ แล้วหันขวับไปมองเจ้าของเสียงทันที เมื่อเห็นร่างบอบบางเครื่องหน้าสวยหวาน ชายหนุ่มก็ค่อยๆ ยืดตัวขึ้น คิ้วหนาเหนือดวงตาคมกริบสีน้ำตาลอ่อนได้แต่ขมวดมุ่นเป็นปม เพราะผู้หญิงคนนี้อยู่ในชุดฟอร์มของโรงแรมเสียด้วย“คุณห้ามผมเหรอ” ชายหนุ่มหรี่ตาลงแคบๆ“ก็ใช่น่ะสิ นี่เป็นห้องที่ดีที่สุดของโรงแรม นายไม่มีสิทธิ์นั่งไปทั่วแบบนี้ ถึงนายจะเป็นพนักงานก็เถอะ ยังไงก็ไม่สมควรอยู่ดี เข้าใจเ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3
ฟอด!...“กรี๊ดดด…” ปีรดาร้องลั่น ราเชนยังคงกดจมูกแช่ค้างเอาไว้โดยไม่ยอมถ่ายถอนออกมา ทำให้แก้มนุ่มนิ่มไสเสียดกับแก้มสากระคาย จนขนอ่อนๆ ลุกพรึ่บตั้งแต่หัวจรดเท้าเอาดื้อๆแรงดึงดูดนั้นมีผลต่อประสาทสัมผัสแห่งบุรุษเพศ บวกกับความละมุนของกายสาว ทำเอาหัวใจหนุ่มแทบจะละลายไม่ต่างจากเทียนไขโดนเปลวไฟอันร้อนแรงเผาผลาญ“แก้มหอมจริงๆ” เสียงชมแหบพร่าเรียกสติของปีรดาให้กลับมา มือบางดันใบหน้าหล่อกระชากใจสาวออกห่าง เขาก็ยอมถอยให้ทันที“ผู้ชายเฮงซวย ปากเสีย ถอยไปไกลๆ ฉันเลย” หญิงสาวเค้นเสียงใส่สลับกับหอบหายใจฟืดฟาด ผู้ชายบ้าอะไรยิ้มออกมาแต่ละทีขยี้หัวใจชะมัด ซ้ำร้ายไปกว่านั้นลักยิ้มยังบุ๋มข้างเดียวอีกต่างหาก เสริมส่งให้เขามีเสน่ห์มากขึ้นไปอีกเป็นเท่าตัว งานนี้เธอต้องตายแน่ๆ ยัยปีเอ๋ย...“เข้าใกล้แล้วถอยไม่ได้จนกว่า…” ราเชนมองริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูระเรื่อ ปีรดาไม่ได้อ่อนเดียงสา รู้จุดประสงค์ของเขาดี เธอจึงเม้มริมฝีปากแน่น แผนการเอาคืนก็แวบเข้ามาในหัว“ถอยไม่ได้ใช่ไหม โอเค...ฉันจัดให้ จะได้รู้จักนังปีแห่งเมืองมุกดาหารว่าร้ายแค่ไหน” ปีรดาทำหน้าขึงขัง ราเชนหรี่ตามองด้วยความสงสัย แต่กว่าจะคิดได้ก็ไล่เลี่ยกับที
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4
เพียะ!!!...เสียงฝ่ามือกระทบโหนกแก้มสากทำเอาอนงค์หัวใจแทบวาย ใบหน้าหล่อคมสะบัดหันไปตามแรงตบ ก่อนจะค่อยๆ หันกลับมามองแม่คนตัวดีด้วยแววตานิ่งลึกอย่างยากแก่การคาดเดา“ปีทำอะไรลงไป???” อนงค์ได้สติรีบเข้าไปฉุดหญิงสาวออกห่างจากราเชน “ขอโทษแทนปีด้วยนะคะ” หญิงวัยกลางคนพนมมือขึ้นไหว้เพื่อให้บอสใหญ่อารมณ์เย็นลง แต่ชายหนุ่มเพียงแค่กระแอมกระไอ และจ้องหน้าอนงค์เขม็ง อีกฝ่ายได้สติจึงรีบเปลี่ยนท่าทีอย่างรวดเร็ว“พี่อนงค์ไปขอโทษทำไมคะ นายคนนี้ไม่รู้จักหน้าที่ตัวเอง หาว่าเราจะดูแลแขกวีไอพีไม่ได้”“พอได้แล้วปี โอ๊ย...พี่จะหัวใจวายตายแล้ว” อนงค์หายใจไม่ทั่วท้อง จนกระทั่งราเชนคลี่ยิ้ม ขณะมองหน้าแดงๆ ที่เต็มไปด้วยความโกรธของหญิงสาว “พี่แนะนำก่อนนะจะได้รู้จักกันไว้ นี่ราเชนเป็น…เอ่อ…เอ่อ หัวหน้าแผนกรับจองห้องพัก ส่วนนี่ปีรดาผู้ช่วยแผนกห้องพัก”“เขาดูถูกแผนกเราขนาดนั้นไม่ต้องไปพูดดีด้วยหรอกค่ะพี่อนงค์” เธอสะบัดเสียงใส่ ราเชนมองปากจิ้มลิ้มช่างเหน็บแนมแกมประชดเก่งอย่างยิ้มๆ“ผมแค่ไปตรวจความเรียบร้อยเท่านั้นเอง ต้องขอโทษพี่อนงค์ด้วยนะครับที่ทำให้ลำบากใจ” ราเชนเป็นฝ่ายเปลี่ยนท่าทีบ้าง“มะ...ไม่เป็นไรค่ะ” อนงค์ต
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 5
สองร่างดิ่งลงก้นสระ ราเชนเป็นแชมป์ว่ายน้ำของมหาวิทยาลัยจึงประคองตัวอยู่ใต้น้ำได้อย่างสบาย ในขณะที่ปีรดาว่ายน้ำไม่เป็น สำลักน้ำเข้าไปหลายอึก จนทำอะไรไม่ถูก ใบหน้าเริ่มซีดขาวลงเรื่อยๆชายหนุ่มรู้ว่าหญิงสาวต้องการอะไร จึงรีบเข้าไปโอบกอดร่างที่เริ่มไร้เรี่ยวแรงเข้ามาชิดกาย จากนั้นก็จัดการประกบปากแนบกัน ก่อนจะถ่ายลมหายใจอุ่นๆ เข้าไปให้เธอปีรดาเบิกตากว้างพร้อมกับดึงลมหายใจที่โอนถ่ายมาให้ลงสู่ปอดทันที ราเชนแช่ริมฝีปากอยู่อย่างนั้นเนิ่นนาน และเป็นช่วงเวลาที่หญิงสาวรู้สึกปั่นป่วนไปทั้งร่าง ชีพจรเต้นแรงถี่ระรัว สมองขาวโพลนไปหมด กระทั่งอึดใจต่อมาสติสัมปชัญญะของเธอก็ค่อยๆ ดับวูบลง ราเชนถีบตัวพาเธอขึ้นสู่เหนือน้ำอย่างรวดเร็ว พลางยกร่างบอบบางขึ้นนอนริมขอบสระ“ปี! ปี!” เขาเรียกอย่างร้อนใจ แต่ไม่มีการตอบสนองใดๆ ชายหนุ่มจึงตามขึ้นไปผายปอดอยู่หลายครั้งพร้อมกับเรียกเธอเป็นระยะ จนในที่สุดหญิงสาวก็ได้สติ“อั๊ก…อั๊ก...” ปีรดาสำลักน้ำออกมา ทั้งตกใจและหวาดกลัวระคนกัน ก่อนจะผวาเข้ากอดร่างกำยำแน่น“ไม่ต้องกลัว ปีปลอดภัยแล้ว” ราเชนเอ่ยปลอบ แล้วกอดตอบร่างอ้อนแอ้นแนบอก“ปีกลัว ปีกลัว ฮือ…ฮือ” เธอร้องไห้สะอึกสะอื
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 6
“มองตาไม่กะพริบแบบนี้ ผมเขินเป็นนะคุณ” เสียงทุ้มแกล้งพูดหยอกเย้า“ไม่ต้องมาทำชีกอเลยนะนาย เอาหน้าออกไปห่างๆ ฉันเดี๋ยวนี้” หญิงสาวรีบใช้ฝ่ามือนุ่มๆ ดันใบหน้าหล่อเหลาออกห่าง นัยน์ตาคู่คมดั่งใบมีดแบบนี้เธอไม่ชอบเลยจริงๆ มันดูเจ้าเล่ห์ เหมือนมีบางอย่างซ่อนเร้นอยู่ยังไงไม่รู้“หน้าผมออกจะหล่อ สมัยเรียนสาวกรี๊ดกันทั้งมหาวิทยาลัยเลยนะ” เขายักคิ้วให้“แหวะ ขี้โม้” เธอเบ้ปากแล้วเดินผ่านหน้าเขาไปที่ประตู ราเชนจึงคว้ามือบางเอาไว้“จะไปไหน…”“ฉันจะไปเปลี่ยนชุดทำงานแล้วไปขอบคุณท่านประธานที่ให้พักห้องดีๆ แบบนี้น่ะสิ” ปีรดาหันกลับมามองห้องพักสุดหรู “ชาตินี้คงไม่มีโอกาสได้พักอีกแล้ว” เธอบอกอย่างเสียดาย แต่ไม่ได้น้อยใจในวาสนาที่เกิดมาต้องดิ้นรนช่วยเหลือตัวเอง เพราะเธอภูมิใจกับสิ่งที่มีอยู่ตอนนี้“ท่านไปกรุงเทพฯ ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ถ้าจะขอบคุณท่าน พาผมไปเลี้ยงมื้อเย็นก็ได้”“เกี่ยวอะไรกัน มันคนละคนนี่ ฉันต้องเลี้ยงนายอยู่แล้ว อยากกินอะไรล่ะ” หญิงสาวบิดข้อมือออกจากอุ้งมือหนา ราเชนคิดแวบหนึ่งก่อนจะบอกออกไป“แล้วแต่คุณเลย ผมกินอะไรก็ได้ ไม่เรื่องมาก” ราเชนพูดยิ้มๆ ที่จะได้ใกล้ชิดเธอ “แล้วตอนอยู่ใต้น้ำผมเอ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 7
เมื่อได้เวลาเลิกงาน ปีรดาก็เปลี่ยนชุดฟอร์มเป็นชุดธรรมดา แล้วเดินมายังมอเตอร์ไซค์เวสป้าสีฟ้าคู่ใจซึ่งจอดนิ่งอยู่ที่ลานจอดรถ“หวัดดีเพื่อนยาก ไม่ได้เจอกันวันหนึ่งคิดถึงฉันหรือเปล่า” เธอถามราวกับมันมีชีวิตพร้อมกับวาดเท้าขึ้นนั่ง พอจะสตาร์ตก็มีคนมาดึงกุญแจออก“คนอะไรคุยกับรถก็ได้ด้วย ตลกจัง...” ราเชนพูดยิ้มๆ ขณะใช้นิ้วแกว่งกุญแจหมุนเป็นวงกลม ปีรดามองเขาตาเขียวปั๊ด ก่อนจะแบมือไปรอข้างหน้า ชายหนุ่มไม่สนใจและยังคงแกว่งกุญแจไปมาต่อเพื่อยั่วอารมณ์อีกฝ่ายเล่นๆ“เอากุญแจฉันคืนมานะ” คราวนี้เธอแว้ดใส่เสียงขุ่น“ลืมอะไรไปหรือเปล่าคุณ” ราเชนทวงถาม ปีรดานิ่งคิดแต่ก็คิดไม่ออก “วันนี้คุณจะเลี้ยงข้าวเย็นผมไม่ใช่เหรอ” เขาทวงสัญญา หญิงสาวจึงยกมือกอดอกอย่างขัดใจ“ฉันคิดว่านายชวนตรีนุชไปกินแล้วซะอีก”“ผมไม่ใช่คนหลายใจนะคุณปี บ่ายนัดอีกคน เย็นจะไปกับอีกคน” ราเชนเห็นแก้มป่องๆ ที่เจ้าตัวแสดงออกมา ก็หายใจเข้าแรงๆ อย่างหักห้ามอารมณ์ไม่ให้ทำอย่างที่ใจคิด“หล่อเลือกได้อย่างนาย จะทำแบบนั้นมันเป็นเรื่องชิลๆ อยู่แล้ว เอากุญแจคืนมาเลย ฉันจะกลับบ้าน” เธอรีบคว้ากุญแจในมือหนา แต่ก็ถูกราเชนเบี่ยงหลบแล้ววาดเท้าขึ้นไปนั่งซ้
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 8
“จอดร้านที่สองเลย” ปีรดาบอกเมื่อรถวิ่งเลียบชายหาดมาถึงที่หมาย ราเชนมองร้านรถเข็นสี่ห้าร้าน ก่อนจะเลี้ยวเวสป้าเข้าไปจอดเทียบด้านหน้า“คุณจะเลี้ยงผมร้านนี้เนี่ยนะ” ชายหนุ่มกลิ้งกลอกดวงตาไปมา ปีรดาพยักหน้าแล้วเดินไปนั่งที่โต๊ะติดชายหาด ราเชนจึงเดินตามมานั่งตรงข้ามกับเธอ“ฉันเลี้ยงได้เท่านี้แหละ ต้องเก็บเงินไว้ใช้อย่างอื่นที่จำเป็น นายก็เหมือนกัน เศรษฐกิจแบบนี้ต้องประหยัดไว้เป็นดีรู้มั้ย เงินแต่ละบาทกว่าจะหามาได้ไม่ใช่ง่ายๆ เลย” เธอพูดขณะมองเมนูอาหาร ทำให้ไม่เห็นแววตาคู่คมที่จับจ้องอยู่ ราเชนอดทึ่งไม่ได้ ผู้หญิงที่เขาพบเจอมาแต่ละคนนั้นชอบความหรูหรา ใช้ของแบรนด์เนมจนเงินไม่พอใช้ เป็นหนี้เป็นสินไปทั่ว แต่ปีรดากลับมีความคิดไปอีกแบบ เธอสอนให้เขารู้คุณค่าของเงิน ทั้งๆ ที่บางครั้งเพียงสองสามนาทีเขาก็หาได้เป็นแสนๆ แล้ว“เอ้า มองอยู่นั่นแหละจะกินอะไรก็สั่งสิ”“เอ่อ...เอาเหมือนคุณ ถ้าผมไม่อิ่มขอเบิลนะ” เขาต่อรอง นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ต้องมานั่งทานอาหารแบบนี้ บรรยากาศร้านก็ไม่เลวร้าย ติดชายหาด รสชาติก็คงอร่อย เธอคงมากินประจำไม่นานก๋วยเตี๋ยวหน้าตาน่ากินก็ถูกยกมาเสิร์ฟ ราเชนมองหญิงสาวปรุงก็ทำตาม
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 9
เมื่อรู้จุดประสงค์ของเจ้านายหนุ่ม ฉวีวรรณถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่เก็บความสงสัยเอาไว้ในใจว่าเจ้านายอยากรู้เรื่องหลานสาวไปทำไมกัน“อาทิตย์หน้าจะมีกรุ๊ปทัวร์วีไอพีเจ็ดคนไปเกาะฟ้าพร่างดาว ผมอยากให้พี่จัดคนไปดูแลโดยมีปีรดาไปด้วย ส่วนคนอื่นๆ พี่ดูตามความเหมาะสมก็แล้วกัน”“ได้ค่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วดิฉันขอตัวไปทำงานนะคะ” เมื่อเจ้านายไม่มีงานเพิ่ม ฉวีวรรณก็ขอตัวกลับไปทำงาน แต่เดินไปไม่ถึงประตูก็ต้องหันกลับมา“ผมหวังว่าความลับของเรายังเป็นความลับอยู่นะ” ราเชนย้ำเสียงเข้ม“แน่นอนค่ะ ทั้งๆ ที่ดิฉันเองก็ไม่แน่ใจว่าเจ้านายต้องการอะไร ก็ได้แต่หวังว่าเจ้านายคงไม่เอาหัวใจของผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งมาล้อเล่นนะคะ” ฉวีวรรณบอกเจ้านายหนุ่ม ลางสังหรณ์บางอย่างมันปรากฏเด่นชัดอยู่บนแววตาของเขายามที่พูดถึงปีรดา“ผมชัดเจนเสมอ ยังไงฝากจัดการเรื่องที่บอกด้วย” ชายหนุ่มย้ำอีกครั้ง ฉวีวรรณเห็นท่าทางเปิดเผยของผู้เป็นนายก็โล่งอกนิดหนึ่ง ในใจได้แต่ภาวนาให้หลานสาวสุดรักไม่ตกเป็นของเล่นเศรษฐีก็พอหลังจากคุยกับฉวีวรรณเสร็จ ราเชนก็ออกไปพบลูกค้าข้างนอกกับเลขาฯ ระหว่างออกจากลิฟต์ ปีรดาออกมารับงานที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์พอดี“เอ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 10
คฤหาสน์หลังใหญ่ของตระกูลดังอย่างธนเกียรติ์โภคิน ตั้งอยู่บนเนื้อที่หลายร้อยไร่ ภายนอกตกแต่งด้วยต้นไม้หลากหลายสายพันธุ์ ทั้งไม้ดอกไม้ประดับผสมผสานกันอย่างลงตัว ภายในก็ตกแต่งหรูหราสมฐานะ โดยเฉพาะห้องโถงกว้างซึ่งเป็นที่รวมสมาชิกในบ้านถูกออกแบบสวยงามตระการตานายหญิงของบ้านอย่างคุณยุพินนั่งคุยอยู่กับไพลิณีย์ ซึ่งเป็นบุตรสาวถึงเรื่องทั่วๆ ไป สุดท้ายก็วนกลับมาคุยเรื่องลูกชายหัวแก้วหัวแหวนอย่างราเชน“พี่ชายเราเที่ยวนี้อยู่ภูเก็ตนานเป็นพิเศษเลยนะ” คุณยุพินชวนบุตรสาวคุยด้วยเสียงอ่อนโยน ไพลิณีย์ละสายตาจากนิตยสารในมือแล้ววางลงข้างตัว“เห็นยุ่งๆ เรื่องโครงการใหม่ที่จะเปิดเร็วๆ นี้ค่ะคุณแม่ ก็เลยอยู่นานหน่อยเพราะไม่อยากให้เสียชื่อ”“ไม่ใช่เพราะพี่ชายเราติดผู้หญิงเหรอยัยลิน” ธีรวัฒน์ซึ่งเป็นประมุขใหญ่ของบ้านเดินเข้าไปนั่งข้างภรรยา ไพลิณีย์มองบิดาตาโต“ติดสาวเหรอคะคุณพ่อ”“เป็นอย่างนั้นก็ดีสิคะ ฉันอยากอุ้มหลานจะแย่อยู่แล้ว ยัยลินก็ไม่มีวี่แววสักที ก็เลยต้องลุ้นที่เจ้าลูกชายตัวดีของเรานี่แหละ” คุณยุพินมองบุตรสาวที่นั่งแก้มแดงระเรื่อด้วยประกายตาอ่อนโยน“คุณพ่อรู้อะไรเด็ดๆ มาเหรอคะ”“พ่อว่าจะให้ลินบินไปภ
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status