All Chapters of ลิขิตรักหักคานทอง (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๒) : Chapter 51 - Chapter 60

“จอดรถหน้าซุ้มประตูก็พอ…”“ผมจะเข้าไปหาลูกด้วย” ราเชนบอกเหมือนกับว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่เรื่องโต ทำเอาคนฟังถึงกับตาลุกวาว เขาหันมายิ้มให้แล้วกลับไปมองถนนเช่นเดิม “มองแบบนี้เหมือนอยากลองดีนะทูนหัว”“นี่คุณ…” ปีรดาทำอะไรเขาไม่ได้ก็ถอนหายใจออกมาแรงๆ เพื่อบอกให้เขารู้ว่าเธอไม่พอใจมากแค่ไหน เมื่อรถมาถึงซุ้มประตูไม้สัก ราเชนก็เลี้ยวเข้าไป ปีรดาหัวใจเต้นโครมคราม ไม่รู้ว่าบิดาและมารดาจะว่ายังไงบ้าง“บ้านร่มรื่นพอๆ กับบ้านริมน้ำของผมเลย” ราเชนมองอาณาบริเวณบ้าน และไม่คิดว่าเธอจะอยู่ใกล้เพียงกำแพงปูนกั้นเท่านั้น ชายหนุ่มขับรถไปจอดเชิงบันได ปีรดาก็เปิดประตูลงโดยไม่รอเขา ราเชนเปิดประตูลงไปยืนข้างรถ เด็กชายกลินท์กับเด็กหญิงปาลินนั่งกินขนมอยู่กับศรีวรรณและกำนันธงชัยเห็นราเชนก็พากันดีใจ“คุณลุง” เด็กๆ ร้องเรียกแล้วกระโดดดึ๋งๆ เหมือนลูกลิงแสนซนไปหาทันที ปีรดาเห็นลูกๆ วิ่งมาหาก็ดีใจกางแขนเพื่อจะกอดไว้อย่างหวงแหน แต่ที่ไหนได้ทั้งมิวสิกและเพลงต่างวิ่งผ่านเธอไปหน้าตาเฉย ราเชนคลี่ยิ้มอยู่ด้านหลังพร้อมกับนั่งยองๆ กางแขนรอรับสองแสบ“ไงครับ” ราเชนกอดเด็กๆ แล้วหอมแก้มแดงใสคนละฟอด มือเล็กของน้องเพลงกอดคอหนาและซบ

“จะบ้าเหรอ ฉันกับคุณรักกันตั้งแต่เมื่อไหร่ เรื่องเพื่อนของคุณกับพี่สาวฉันยังลูกผีลูกคนอยู่ จะมาสร้างเรื่องอีก ไปเอกซเรย์ก่อนค่ะ” เธอกดปุ่มเรียกเจ้าหน้าที่ ไม่นานทัพเทวาก็ถูกพาไปที่ห้องเอกซเรย์ ระหว่างนั่งรอคนไข้กลับมา สายป่านก็อมยิ้มกับความห่ามของชายหนุ่ม คนอะไรขอสาวแต่งงานไม่โรแมนติกเอาซะเลย ไม่ถึงสิบนาทีทัพเทวาก็กลับมานั่งนิ่วหน้าในห้องตรวจ สายป่านดูผลเอกซเรย์ผ่านจอคอมพิวเตอร์ก็ถอนหายใจ เป็นอย่างที่เธอคิดจริงๆ พังผืดยึดเอ็นข้อมือมากกว่าปกติ มิน่าเขาถึงปวดไม่หาย“การรักษาที่จะทำให้คุณหายขาดคือต้องผ่าตัด คุณพร้อมจะรับการผ่าตัดเมื่อไหร่คะ”“ขอผมเคลียร์งานสักปีก่อนนะคุณหมอ โครงการใหญ่กำลังจะเสร็จผมไม่อยากทิ้งมา กลัวจะมีปัญหาเพราะมีผู้ใหญ่ร่วมทุนหลายคน” เขาบอกเป็นงานเป็นการ สายป่านถอนหายใจแรงๆ ก่อนจะพูดออกไป“เงินกับสุขภาพของตัวเอง คุณจะเอาอะไร ถ้าปล่อยไว้คุณจะยิ่งปวดมากกว่าเดิม ยิ่งใช้มือทำโน่นทำนี่บ่อยอย่างไม่ยับยั้งชั่งใจจะยิ่งเจ็บมากขึ้นนะคะ”“เล่นพนันพอจะหยุดได้ เพราะผมเล่นเฉพาะช่วงเซ็งๆ เท่านั้นแหละ แต่กิจกรรมบนเตียงคงงดไม่ได้ครับจะทำยังไงดี คุณหมอมีคำแนะนำไหม” เขาแกล้งตีหน้าเศร้า

“ทุกอย่างค่ะ พอใจหรือยัง”“หืม...น่ารักที่ซู้ด” ชายหนุ่มหรี่ตาลงแคบๆ อย่างเจ้าเล่ห์ ปีรดาไม่ทันได้คิดจึงรับปากส่งเดช“คุณจะให้ทำอะไรฉันยอมหมด แต่คุณต้องพาฉันไปหาลูกๆ ก่อน”“ยอมหมดงั้นเหรอ”“ใช่ค่ะ...พอใจหรือยัง”“จัดให้ตามคำขอครับ” ราเชนยิ้มร่ากับคำตอบที่ได้ยิน ก่อนจะให้รางวัลหญิงสาวเป็นจูบละมุนละไมอย่างดูดดื่ม ยิ่งจูบนานก็เหมือนกับยิ่งเสพติดขึ้นเรื่อยๆ ฝ่ามือใหญ่ไม่ยอมอยู่เฉยๆ เทียวลากขึ้นลากลงสลับกับบีบเคล้นฐานอกนุ่มนิ่มตามแรงปรารถนา“พอได้แล้วคุณ ฉันเป็นห่วงลูกนะ” หญิงสาวห้ามเสียงสั่นๆ ในขณะที่พ่อคนจอมลีลาสบตากลมโตแล้วหอมแก้มนวลทิ้งท้าย จากนั้นก็พาเธอกลับบ้านทั้งๆ ที่อยากอยู่กันสองต่อสองใจแทบขาดซึ่งระหว่างทางที่นั่งรถไปบ้านริมแม่น้ำโขงของราเชนนั้น ปีรดาก็กำมือตัวเองแน่น สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวลจนชายหนุ่มอดสงสารไม่ได้“พ่อของผมไม่ใช่ยักษ์มารนะคุณปี” เขาเอื้อมมือไปจับมือบางที่ตอนนี้มันเย็นจนรู้สึกได้“ฉันรู้ว่าครอบครัวของคุณคงไม่มีทางยอมรับน้องมิวสิกและน้องเพลงหรอกค่ะ และที่สำคัญคือฉันกลัวพ่อคุณแสดงความรังเกียจพวกแก นั่นจะทำให้ลูกๆ ของฉันสะเทือนใจ” ยิ่งพูดหัวใจของปีรดายิ่งเจ็บ อยาก

เสี่ยดิเรกนั่งไขว่ห้างอย่างรอคอยใครสักคน ไม่นานประตูห้องก็ถูกเคาะเบาๆ แล้วเปิดออก“คุณตรีนุชมาแล้วครับเสี่ย” ลูกน้องรายงานผู้เป็นนาย แล้วเปิดทางให้ตรีนุชเดินเข้ามา หญิงสาวคลี่ยิ้มมองเสี่ยดิเรกด้วยประกายตาหวานฉ่ำ“คิดว่าจะไม่มาซะแล้ว” เสี่ยจอมตัณหาเหยียดยิ้ม พลางวนแก้วเครื่องดื่มในมือเป็นวงกลม ตรีนุชในชุดเกาะอกสั้นเหนือเข่าเดินขาไขว้เข้ามาหยุดยืนตรงหน้า“เสี่ยให้ทั้งความสุข ให้ทั้งเงินทองแบบนี้ ตรีก็ต้องมาปรนนิบัติเสี่ยอย่างเต็มที่สิคะ” เธอบอกอย่างเอาใจ แล้วนั่งคร่อมลงบนต้นขาของเสี่ยดิเรกในท่าที่หันหน้าเข้าหากัน“อย่าให้ฉันรู้นะว่าเธอหักหลังฉันไปหาไอ้ราเชน”“โธ่...เสี่ยคะ ตรีจะทำอย่างนั้นได้ยังไงกัน เสี่ยบอกเขาเจอกับปีรดาแล้วไม่ใช่เหรอ” ตรีนุชหยั่งเชิงเพราะอยากให้เสี่ยดิเรกเล่าในสิ่งที่ทำให้ต้องดั้นด้นมาถึงมุกดาหาร“ใช่ แถมนังนั่นมันมีลูกกับไอ้ราเชนด้วย”คำบอกเล่าดังกล่าวทำเอาตรีนุชถึงกับผงะ แต่เป็นการผงะที่มีแผนการอย่างแฝงเล่ห์ นี่มันโชคดีดับเบิลเลยเหรอเนี่ย“คุณราเชนไม่ยอมให้อภัยคนเห็นแก่เงินหรอกค่ะเสี่ย ยังไงคุณราเชนก็ไม่มีทางกลับไปหามันแน่ๆ”“เรื่องนั้นฉันไม่รู้ เธอต้องไปดูเอง อ้อ.

ริมฝีปากแดงระเรื่ออวบอิ่มเตรียมจะต่อว่าแต่ถูกเขาจุ๊บเข้าไปทีหนึ่ง พร้อมกับดูดดุนหยอกเย้าให้เธอได้อายก่อนจะผละห่าง หญิงสาวค้อนเขาวงหน้าคว่ำ“ทำไมปีถึงน่ารักจัง ยิ่งมีลูกก็ยิ่งหอมและอึ๋มไปทั้งตัว จับตรงไหนก็เต็มไม้เต็มมือไปหมด” เสียงเอ่ยชมนั้นแหบพร่าปนกระเส่า ก่อนที่วินาทีต่อมาปากร้อนกับจมูกโด่งคมจะซุกไซ้ลงบนพวงแก้มนุ่มนิ่ม แล้วเคลื่อนเข้าไปประกบจูบกลีบปากจิ้มลิ้มอย่างดูดดื่ม ทำเอาปีรดารู้สึกซาบซ่านไปทั่วร่างจนต้องใช้มือคล้องที่ลำคอของเขาเอาไว้“อื้อ…คุณเชน อีกสองชั่วโมงก็ถึงเวลานัดประชุมไม่ใช่เหรอคะ” เธอกล่าวเตือนสั่นๆ แต่มือกลับไม่ยอมปล่อยจากคอแกร่ง ทำให้ชายหนุ่มเข้าใจว่าคนเป็นเมียห้ามไปอย่างนั้นเอง“ยกแรกสองชั่วโมงก็พอที่รัก” แล้วราเชนก็จัดการปล้ำถอดเสื้อผ้าปีรดาออก“คุณเชน เป็นอะไรเนี่ย คุณต้องไปตรวจงานนะคะ”“โดนพิษรักเล่นงานน่ะสิครับ” คนเจ้าเล่ห์กระตุกเอาชุดชั้นในส่วนล่างชิ้นสุดท้ายของเธอออกมาตามเรียวขา จากนั้นก็ถอดเสื้อผ้าอาภรณ์ของตัวเองออกเช่นกัน ก่อนจะอุ้มเธอไปวางบนเตียง เรือนกายหนั่นแน่นไปด้วยมัดกล้ามทาบทับลงมาอย่างสนิทชิดเชื้อ แล้วเคลื่อนไหวเสียดสีไปมาจนคนใต้ร่างซาบซ่านสั่นสยิ