Todos os capítulos de ยอดรักทัพเทวา (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๓) : Capítulo 61 - Capítulo 70

“ฮ่า…ฮ่า จะล้างมือว่างั้น” ราเชนขยับไปจับบ่าอีกข้าง ทัพเทวามองหน้าเพื่อนรักทั้งสองคน หัวใจแกร่งทั้งสามดวงเวลานี้มีเจ้าของหัวใจที่พร้อมจะก้าวไปด้วยกันไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์เพียงใด“ถ้าลูกเกิดมาฉันจะบอกพวกเขาว่า บ้านเรามีสามครอบครัว” ทัพเทวาบอกอย่างผูกพันในมิตรภาพที่ร้อยรัดกันเอาไว้ ทั้งสามประกบมือกันเพื่อรวมเป็นหนึ่ง แล้วหัวเราะร่วนอย่างมีความสุข“อย่ามีโลกสองใบนานนักล่ะเอ็ง เกิดยัยป๊อบมีลูกบ้าหนีไป ฉันสองคนไม่รู้ด้วยนะโว้ย” ราเชนขู่ยิ้มๆ“ฝากเมียฉันด้วย” ทัพเทวาเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง “ฉันไม่ไว้ใจญาดาว่ะ”“ได้ พ่อตาเราก็เสือเก่า ไม่ยอมให้ใครมาเหยียบจมูกได้อยู่แล้วเชื่อดิ” ราเชนบอกให้เพื่อนรักคลายความกังวล จากนั้นสามหนุ่มก็แยกย้ายกันไปกล่อมภรรยาสุดที่รักตลอดเวลาที่อยู่บนเกาะฟ้าพร่างดาว ทุกสิ่งทุกอย่างเหมือนโลกอีกใบที่เต็มไปด้วยความสุข ทัพเทวาใช้เวลาอยู่กับสายป่านอย่างคุ้มค่า เวลาแห่งความสุขเกิดขึ้นทุกๆ นาทีที่เขาได้ใกล้ชิดเธอ แม้แต่ยามหลับก็ได้อิงแอบแนบชิด ยามตื่นก็เห็นหน้าเนียนใสที่เอียงอายทุกครั้งเมื่อได้สบตากัน นั่นทำให้เขายิ่งรักเธอมากขึ้นเรื่อยๆ รักจนไม่สามารถเปรียบเทียบกับอะไรได

“ก็หลงเมียนี่ครับ” บอกเสร็จเขาก็จัดการอาบน้ำให้เธอ ซึ่งเมื่ออาบเสร็จก็ช้อนอุ้มเอาร่างเปลือยเปล่าขาวเนียนก้าวออกจากห้องน้ำ เดินตรงไปยังห้องนอนแล้วค่อยๆ วางลงบนเตียงนุ่มๆ อย่างเบามือ“คืนนี้พอแล้วนะคะ ฉันเหนื่อยแล้วก็เอ่อ…เจ็บด้วย”สายป่านบอกเสียงหวาน ทัพเทวาจึงพยักหน้ายิ้มๆ ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนข้างๆ หญิงสาว โดยไม่สวมใส่เสื้อผ้า เพราะเขามั่นใจว่ายังไงก็ต้องได้เล่นจ้ำจี้กับเธออีกหลายยก“ตามใจเมียอยู่แล้วครับ เมียสั่งอะไรก็ทำตามหมดเลย” ชายหนุ่มบอก ขณะนอนเอามือเท้าคางตัวเองจ้องมองหญิงสาวด้วยประกายตาที่หื่นจัดอย่างปิดไม่มิด“ฉันสั่งเจ้าพ่อได้เหรอคะ” เธอยิ้มอย่างล้อเลียน“ยิ่งกว่าได้อีกครับ จะให้ทำอะไรบอกมาได้เลยเมียจ๋า แต่ขออย่างเดียว อย่าให้ห่างเมียนะเพราะผมทำไม่ได้” ทัพเทวากอดร่างของคนรักอย่างแนบแน่น“ถ้าเมียไม่อยู่ล่ะคะ กว่าจะกลับมาหาก็ตั้งสองปี คุณจะรอได้เหรอ”“ผมสั่งให้คนของผมซื้อบ้านที่ลอนดอนเอาไว้แล้ว ซึ่งอยู่ใกล้ๆ กับมหา’ลัยที่คุณเรียน” ชายหนุ่มพูดยิ้มๆ สายป่านถึงกับตาโตด้วยความคาดไม่ถึง“สัญญาแล้วนี่คะว่าจะไม่งอแง” เธอแตะปลายมือบนริมฝีปากอุ่น ทัพเทวาจึงงับปลายนิ้วเบาๆ “สองปีเองค่ะ แป

“ครับนาย คืนนี้เป็นคนของเราเข้าเวรทั้งหมด”“ดีมาก เสร็จงานนี้คงต้องพักกันยาว แล้วนี่ทัพเทวามาหรือยัง” ถามยังไม่ทันขาดคำ รถสปอร์ตคันหรูของทัพเทวาก็แล่นเข้ามาพอดี ญาดารีบเดินไปรับเจ้าของรถอย่างรวดเร็ว“คุณพ่อกำลังพูดถึงเทวาอยู่พอดีเลยค่ะ”ได้ยินแบบนั้นทัพเทวาก็กุมมือบางขึ้นมาจูบเบาๆ ชาญชัยมองความสุขของบุตรสาวแล้วยกมือทักทายชายหนุ่ม“มาเร็วดี”“ผมอยากมีเวลาอยู่กับญาดาครับ” ทัพเทวาหันไปยิ้มให้หญิงสาวอย่างเอาใจ ญาดาจึงเขย่งเท้าขึ้นไปจุ๊บแก้มสากทีหนึ่งเพื่อเป็นรางวัล“ไปดื่มอะไรเย็นๆ ที่ห้องนั่งเล่นก่อนนะคะ” จากนั้นร่างสะโอดสะองก็เดินควงแขนชายหนุ่มไปที่ห้องนั่งเล่น เด็กรับใช้นำเครื่องดื่มมาเสิร์ฟ“เมื่อคืนญาดาโทร.หาคุณหลายครั้ง แต่ติดต่อไม่ได้ คุณไปไหนมาเหรอคะ” หญิงสาวเอ่ยถามเพราะติดต่อทั้งเขาและลูกน้องที่ให้ตามประกบไม่ได้เลยสักคน“ผมออกจากที่นี่ก็แวะเข้าห้องน้ำ แล้วก็กลับคอนโดฯ ครับ” ทัพเทวาตอบเสียงเรียบแล้วหยิบเครื่องดักฟังที่เก็บได้ในกระเป๋าเสื้อส่งให้“อะไรคะ” ญาดาแกล้งทำหน้างงๆ“เจอในกระเป๋าเสื้อเมื่อเช้า คิดว่าเป็นของคุณก็เลยเอามาคืน” ทัพเทวาวางเครื่องดักฟังข้างแก้ว แล้วลุกขึ้นยืนเต็ม

อีกด้านหนึ่ง หิรัญและเสิ่นเหวินซุ่มดูการเคลื่อนไหวผ่านกล้องซูมระยะไกล จากนั้นก็หันมาปรึกษากันใหม่เพราะแผนเปลี่ยน“ผมจะไปช่วยคุณหมอ ส่วนคุณทำหน้าที่ของคุณ” เสิ่นเหวินบอกพลางมองน้ำในสระที่ค่อยๆ ลดระดับลงจนเห็นลังโผล่ทีละนิดแล้วให้สัญญาณคนของตนวิ่งแยกไป หิรัญและเจ้าหน้าที่ตำรวจสากลต่างลุ้นระทึก เพราะหลักฐานที่ปรากฏจะเอาผิดคนทั้งหมดได้“พวกสารเลว มันคิดจะฆ่าคนบริสุทธิ์ไปถึงไหนกันวะ” หิรัญมองลังที่อยู่ใต้สระอย่างโมโห ก่อนที่อึดใจต่อมา เสียงประมูลรอบสองก็ดังขึ้นมาอีกครั้ง จำนวนเงินเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนมาหยุดที่“สามร้อยล้าน”ราคาสุดท้ายทำเอาชาญชัยยิ้มแก้มปริและตัดสินใจเคาะขาย “ผมขายทั้งหมด” สิ้นเสียงชาญชัยคนชนะการประมูลก็ยกมือทักทายทุกคน คนไม่ได้ก็ผิดหวังไปตามๆ กัน ทัพเทวาขบกรามแน่นอย่างระงับอารมณ์เอาไว้เต็มที่“นี่คือการซื้อขายที่สุดยอดมากๆ คุณว่าไหมทัพเทวา” ชาญชัยมองทัพเทวาอย่างแปลกใจเมื่อเห็นชายหนุ่มเงียบเสียงมาตลอด“แน่นอน มันสุดยอดแต่มันคงเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่คุณจะมีโอกาสใช้ยาพวกนี้กับชีวิตคนบริสุทธิ์” เจ้าพ่อหนุ่มบอกเสียงห้วนๆ พร้อมกับชักปืนออกจากเอวจ่อไปที่ขมับศีรษะของชาญชัย“

“ผมมีที่ดีกว่านั้นอีก” เขาบอกนัยน์ตาพราว สายป่านยิ้มหวานขณะสบตาคมที่สามารถทำให้เธอร้อนผ่าวได้โดยที่ไม่แตะเนื้อต้องตัวเลยด้วยซ้ำ“คุณอาทิตย์ช่วยไปหยิบกระเป๋ายาที่รถให้ด้วยนะคะ จะได้ทำแผลให้เจ้านายคุณระหว่างทางด้วย” สายป่านบอกเสียงหวาน อาทิตย์รีบไปหยิบจากรถเธอมาให้ ทัพเทวายกคิ้วหนาขึ้นอย่างแปลกใจที่เห็นรถของสายป่านมาจอดอยู่แถวนี้“คนร้ายไปหลอกว่าเมียกำลังจะคลอดลูกค่ะ ฉันก็เลยจะไปช่วย แต่ว่า…” เธอกลืนน้ำเหนียวๆ ลงคอจนวงแขนแกร่งต้องกระชับแน่นกว่าเดิม“ไม่ต้องกลัวนะครับ ผมสัญญาว่าจะไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีกแล้ว” เสียงทุ้มดังเหนือศีรษะเล็กๆ ได้รูป“ไปกระท่อมนะครับนาย” ริทบอกจุดหมายแล้วปิดประตู สายป่านได้ยินคำว่ากระท่อมก็ตีคิ้วเข้าหากันอย่างสงสัย เมื่อรถเคลื่อนตัวออกไปหญิงสาวก็ตรวจดูบาดแผลที่บ่ากว้างทันที“กระท่อมที่ไหนคะ”“ต้องไปดูด้วยตัวเองครับ” นัยน์ตาคู่คมนั้นพราวระยับดั่งเพชรนิลมณี ในขณะที่หญิงสาวหยุดถามต่อเพราะพร้อมจะไปทุกที่ที่มีเขาอยู่แล้วเมื่อทำความสะอาดแผลเสร็จ ชายหนุ่มก็ยกร่างงามขึ้นมานั่งอยู่บนตักแกร่ง ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงไปใกล้ๆ ปลายจมูกโด่งและริมฝีปากหยักคลอเคลียไปมาทั่วซอกค