All Chapters of เชลยทรายสีเพลิง: Chapter 21 - Chapter 30

“ฉันจะปรนเปรอให้เธอมีความสุข ก่อนที่จะเจอของจริงตอนกลับถึงวัง”รอฮิมกระซิบเสียงพร่าเร่งนิ้วระรัวถี่ยิบ ฟาตินครางไม่เป็นภาษาตัวอ่อนระทวยคาอ้อมแขนของสุลต่านหนุ่ม เขารุกเร้าจนเธอสยบคาเบาะนั่งของรถรอฮิมก้มลงจุมพิตไปทั่วใบหน้าสวยอย่างมันเขี้ยว อยากให้ถึงวังเร็วๆ เพราะเขากำลังต้องการเธออีกแล้วเสียงหวีดร้องโหยกระเส่าดังแข่งกับเสียงเนื้อกายที่กระทบกันอย่างรุนแรงลั่นไปทั่วตำหนักกว้างฟาตินนอนหงายบนพื้นพรมหน้าเตียงบรรทมของสุลต่านหนุ่มโดยมีร่างกำยำฝังกายควบขี่จังหวะถี่ยิบกระแทกรุนแรงอย่างถึงอกถึงใจฟาตินผลักดันหน้าท้องแกร่งที่กระทั้นลงมาหนักหน่วงไม่ออมแรง หญิงสาวร้องจนเสียงแหบแห้งก็ไม่สามารถห้ามคนเผด็จการให้หยุดได้แต่ลึกๆ ในใจกลับยอมรับบทรักร้อนแรงถึงพริกถึงขิงนี้อย่างยอมจำนน แม้พยายามต่อสู้กับความต้องการอันร้อนแรงของตัวเอง แต่มันไร้ผลข้าวของในตำหนักกว้างเกลื่อนพื้นกระจัดกระจายจากการต่อสู้ที่เกิดขึ้น รอฮิมไม่คิดว่าเขาจะได้ร่วมรักกับหญิงสาวใต้ร่างง่ายๆ และมันก็เป็นความจริง เมื่อเขาทำให้เธอสุขสมในรถ ก่อนลากเข้าตำหนัก เธอมีโอกาสได้ต่อสู้ฟาดฟันกับเขา แต่แรงผู้หญิงหรือจะสู้แรงผู้ชาย สุลต่านรูปงา

รอฟัสดุนดันริมฝีปากสีเรื่อไม่ยอมปล่อย จนหล่อนแทบสิ้นลม เขาถึงได้ยอมผละห่างเพื่อให้สูดลมหายใจเข้าปอด แล้วประทับจูบลงไปใหม่จุมพิตมาราธอนเริ่มขึ้นอีกครั้งจนเรียวปากจิ้มลิ้มบวมช้ำแดงเห่อ เจ้าชายรูปงามเงยหน้าสบตาอย่างร้อนแรง ฟารีดาทำท่าจะอุทานประท้วงแต่ถูกเขาบดจูบซ้ำอีกครั้ง อีกครั้งและอีกครั้งจนเธอหอบสะท้านรุนแรงแทบขาดใจ“ฝ่าบาทปะ...ปล่อย” คุณหนูคนสวยประท้วงเสียงขาดเป็นห้วงรอฟัสจูบอีกเป็นครั้งสุดท้ายและต้องตัดใจ ผละห่างออกห่างอย่างอ้อยอิ่ง แทบไม่อยากจากลา ความหวานละมุนละไมนี้ไปเลยสักนิด“ถ้าทรงจูบหม่อมฉันอีก พระองค์จะต้องรับผิดชอบแต่งงานแทนการหมั้นหมายนะเพคะ” ฟารีดาเตือนด้วยน้ำเสียงสั่นไหว เธอไม่ชอบวิธีการเอาเปรียบและหาเรื่องรังแกของว่าที่คู่หมั้นเช่นเขาแบบนี้แม้ไม่อาจปฏิเสธบิดาได้ แต่ลึกๆ แล้วเธอไม่อยากหมั้นหมายกับองค์ชายผู้สูงศักดิ์เช่นเขา อาจเพราะข่าวคราวเรื่องความเจ้าชู้ที่เธอนึกขยาด เขาคงมีผู้หญิงอีกมากมายให้เลือก ทำไมต้องเป็นเธอด้วยรอฟัสหัวเสียทันทีเมื่อได้ยินประโยคนั้นจากปากหญิงสาว เขายังไม่อยากมีพันธะนั่นคือสิ่งที่คิดตอนนี้ แต่เธอเปรียบเหมือนอาหารหวานแสบคอที่รู้ว่าหวานขนาดไหนก

“เธอชอบหรือเปล่า” รอฮิมสวมกอดหญิงสาวทางด้านหลัง ฟาตินอุทานเบาๆ เกร็งร่างเมื่ออ้อมแขนแกร่งกอดมารอบกาย ก่อนจะผ่อนลมหายใจ เมื่อรอฮิมค่อยๆ พาเธอไปนั่งบนเตียงนอนกว้าง“ทำไมไม่ตอบ” เขาเชยคางมนให้เงยขึ้นสบตา ฟาตินช้อนสายตามองสุลต่านหนุ่มด้วยหัวใจสั่นไหว ดวงตาคมกริบกวาดมองเรือนร่างงามตรงหน้า แสงสีส้มจากตะเกียงที่จุดในกระโจมขับผิวขาวเนียนให้ละเอียดน่าสัมผัสรอฮิมผ่อนร่างอรชรนอนบนเตียงกว้าง เขากวาดมองใบหน้าสวยนิ่งนาน ฟาตินรู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงแทบโลดมานอกอก ดวงตาคมกำลังมองมาอย่างสำรวจเธอไม่เข้าใจว่าเขากำลังคิดอันใดอยู่ สีหน้าและแววตาเหมือนมีหลายอย่างให้ครุ่นคิด อยากเอ่ยถามอะไรบางอย่างแต่ยังนิ่งเงียบมือใหญ่ไล้ไปตามแก้มนวลและจมูกโด่งงดงาม สายตาสีสนิมเหล็กหลุบมองกลีบปากสีสดก่อนก้มลงประทับอย่างไม่อาจหักห้ามใจฟาตินบีบไหล่กว้างแน่นเมื่อกลีบปากถูกดูดแรงๆ เพื่อเร่งเร้าให้เธอเผยอรอรับลิ้นร้อนที่เข้าจู่โจมช่วงชิงน้ำหวาน พลังมหาศาลทำให้เธอไม่สามารถต่อต้านได้ แล้วเรียวปากแสนหวานเผยอรับอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้จิตใต้สำนึกบอกให้เธอต่อต้านให้ถึงที่สุด หล่อนเริ่มดิ้น รู้ตัวว่าเขาต้องใช้แรงอีกเช่นเดิม แต่เขาคิดว

“อยากได้อะไร บอกหนูนีมาสิคะ” เธอถามด้วยน้ำเสียงเย้ายวน เนย์มาร์ส่ายหน้าไปมา ก่อนกระซิบเสียงแหบห้าว“อยากรักคุณหนูทุกเวลา คุณหนูจะกรุณาให้ทาสรับใช้คนนี้ได้ปรนนิบัติหรือไม่” เขาตอบเสียงแหบพร่านิสรีนหัวเราะเสียงพร่าเมื่อได้ยินคำออดอ้อนนั้น เขามีสีหน้าประจบประแจง ไม่คิดว่าหนุ่มหล่อลูกครึ่งเชื้อสายอเมริกันคนนี้จะโอนอ่อนให้เธอ ปกติเขาดูแข็งกร้าว น่าเกรงขามในสายตาของคนอื่น“ขอมากไปหรือเปล่า อ๊า... หนูนี อื้อ... ไม่ให้ได้ไหมคะ”นีสรีนตอบกลับ แสร้งพูดด้วยน้ำเสียงเย้าหยอก มิได้ปฏิเสธหรือรังเกียจสัมผัสร้อนแรงที่บอดี้การ์ดหนุ่มปรนเปรอให้จนถึงใจ“ถ้าคุณหนูจะกรุณาให้คนต้อยต่ำอย่างผมคอยรับใช้ชั่วชีวิต” ชายหนุ่มบอกด้วยน้ำเสียงออดอ้อนไม่คลาย กระแทกร่างเข้าใส่ดุเดือดพัวพันแนบชิดทางเบื้องล่าง“ขอคิดดูก่อนได้ไหมคะ ถ้าหนูนีรับปากแล้ว เดี๋ยวจะถูกเนย์มาร์รังแกตลอดชีวิต”เธอเล่นลิ้นโน้มใบหน้ากัดใบหูเขาหนักๆ เนย์มาร์ครางเสียงห้าวลึกเร่งกระทั้นร่างเข้าหาไม่หยุดเหมือนสปริงที่หลุดจากกลไกเครื่องจักร“คุณหนู ผมจะทำให้คุณหนูมีความสุขที่สุด ผมรักคุณหนูเหลือเกิน” เขารับปากและทำได้แน่นอนชายหนุ่มคิด เพราะตอนนี้หญิงสาว

“ปล่อย”“ถ้าไม่ถู ไม่นวด ก็ทำอย่างอื่นกัน”“ไม่เอา” หล่อนดิ้นรนทุบตีทำทุกวิถีทางที่จะหนีลงจากอ่าง“จะเอา อย่าดิ้นน่า เดี๋ยวจับปล้ำ” รอฮิมรวบมือทั้งสองเอาไว้ ก้มลงงับทรวงสาวที่ปริ่มน้ำ“อื้อ... อย่านะ หยุดเดี๋ยวนี้”“อาบน้ำให้สะอาด แล้วเดี๋ยวลงไปทานข้าวกัน หิวแล้ว”เขาพูดจริงจัง เริ่มตั้งหน้าตั้งตาขัดถูเธอจนทั่ว ฟาตินอ้าปากค้าง หนีเป็นพัลวัน รอฮิมรวบมือบางมาวางบนอกกว้าง แล้วลากถู ทำอย่างที่เขาทำกับเธอ“แลกกันจะได้เสร็จเร็วๆ จะถูหรือจะร่วมรัก เลือกเอา”เขาพูดด้วยแววตาจริงจัง ไม่ได้ล้อเล่นเลยแม้แต่น้อย เธอหยุดดิ้น มองเขาตาวาว“อยากให้หม่อมฉันถูให้เหรอเพคะ ได้เลย” ฟาตินกดฝ่ามือถูแรงๆ ไม่ยั้ง“โอ๊ย! จะถูให้เนื้อหลุดหรือไง เธอนี่มัน”เขาสบถอย่างหัวเสียรวบมือหญิงสาวเอาไว้“ว้าย!”“แบบเธอนี่ต้องจัดการให้หมดแรง ถึงจะหมดฤทธิ์”รอฮิมคำรามลั่นห้องน้ำ กระชากเรียวขาเพรียวให้ออกห่าง แล้วแยกออกจากกัน เขาโหย่งกายแทรกลึกเข้าหาร่างงาม“อ๊าย คนเผด็จการ อื้อ...”ริมฝีปากสาวครางประท้วง แต่ถูกริมฝีปากหนากดทาบทับ น้ำในอ่างกระเพื่อมไหวตามแรงโยกกายของร่างหนา ประสานกับเสียงครางครวญแทบขาดใจของคนทั้งคู่ฟาตินเพิ่