All Chapters of เชลยทรายสีเพลิง: Chapter 61 - Chapter 68

“เอ่อ...” นีสรีนอึกอักเพราะเธอไม่รู้จะอธิบายอันใดให้บิดาฟังดี“พูดความจริงมา ตามที่ลูกควรจะพูด และพ่อควรจะรู้ โชคดีที่สุลต่านรอฮิมไม่เอาเรื่อง ทั้งๆ ที่พระองค์เป็นแขกคนสำคัญ และลูกยังเป็นว่าที่คู่หมั้น แต่ทำเรื่องน่าอับอายเช่นนี้”อูเซนพูดเสียงเครียดมองบุตรสาวที่เขารักนิ่ง“คุณอย่าดุนักสิคะ ดูสิ... หนูนีทำอะไรไม่ถูกแล้ว”มีนาแสร้งพูดเข้าข้างลูกเลี้ยงสาว“มีคนส่งจดหมายให้ผมขึ้นมาหาคุณหนูครับ”อูเซนมองหน้าเนย์มาร์นิ่ง เมื่อบุตรสาวไม่ตอบ แต่บอดี้การ์ดคนสนิทของเธอกลับตอบเสียเอง“ผมรู้ว่าท่านไม่ได้ถามผม แต่ผมจำเป็นต้องพูดตามความเป็นจริง สิ่งที่ผมพูดคือเรื่องจริง และสิ่งที่ผมทำผิดทุกอย่าง ผมยินดีรับผิดชอบ ผมเป็นลูกผู้ชายพอ” เขาพูดอย่างจริงจัง“ใครกันเอาจดหมายให้นาย”อูเซนเอ่ยถาม มีนาเม้มริมฝีปากแน่น ไม่คิดว่าคนพูดน้อยอย่างเนย์มาร์จะเอาเรื่องนี้มาอ้าง ทั้งๆ ที่ทั้งสองน่าจะสารภาพผิดเรื่องที่มีความสัมพันธ์กัน เธอลืมนึกเรื่องนี้ไปเสียสนิทแต่เธอยังโล่งใจที่ฟิรดาแอบเอาจดหมายไปวางไว้ ไม่ได้เอาไปให้เนย์มาร์ตัวต่อตัว“ฟิรดาครับ”“โกหก” คำพูดของบอดี้การ์ดหนุ่มทำให้มีนาลืมตัว“หือ... คุณว่าอะไรนะ” อ

“ใช่ เขาตายแล้ว เพราะแกทำให้เขาตาย”มีนาพูดอย่างโกรธเกรี้ยว“ฉันไม่ได้ทำให้เขาตาย เพราะฉันไม่เคยให้ความหวังอะไรกับเขา” นีสรีนพูดเสียงเรียบตอบกลับไป แม้จะเสียใจแต่เธอเก็บซ่อนเอาไว้ ก่อนจะหันหลังเดินจากไป“เพราะแก นังนีสรีน”มีนาตรงเข้าจิกผมของอีกฝ่ายและดันไปที่ก้อนหินเพื่อจะโขกศีรษะนีสรีนหมายจะให้ตายคามือด้วยความแค้น“หยุดนะ” เนย์มาร์เข้ามาจับมือของมีนาเอาไว้ ก่อนจะผลักหญิงสาวออกไปมีนาโมโหจัด ลุกขึ้นแล้วหยิบมีดที่ซุกซ่อนอยู่จ้วงแทงนีสรีนหมายจะให้ตาย แต่เนย์มาร์เข้ามารับเอาไว้“โอ๊ย!”“เนย์มาร์!” ทุกคนตะลึงอย่างตกใจ นีสรีนรีบเข้าไปประคองชายหนุ่มเอาไว้อย่างเป็นห่วงและตกใจจนทำอันใดไม่แทบไม่ถูกมีนาผงะห่างมองเลือดที่ไหลออกมาจากรอยแผลที่มีดปักด้วยใบหน้าซีดเผือด“หยุดเถอะมีน ฉันจะให้เงินเธอไปตั้งตัว รีบไปเก็บของซะ ไม่เช่นนั้นอย่าหาว่าไม่เตือน หากจะทำร้ายลูกสาวฉันอีก เธอจะไม่ได้ไปดีๆ แน่ๆ”เสียงกัมปนาทของอูเซนทำให้มีนาชะงัก ส่ายหน้าไปมาด้วยความช็อก อูเซนยังใจดีเพราะคิดว่าอย่างไรก็เคยเป็นสามีภรรยากันหลังจากนั้นอูเซนรีบให้คนพาเนย์มาร์ส่งโรงพยาบาลโดยด่วน โดยมีนีสรีนตามไปด้วย กอดร่างชายหนุ่มไว้

ดวงตาหม่นมัวด้วยไฟเสน่หา จ้องมองร่างงามแล้วซุกไซ้สูดดมความหอมกรุ่น กายหนุ่มสาวหลอมรวมเป็นหนึ่ง ก่อนที่จะจับจูงกันค้นพบความสุขแห่งรสเสน่หาพิธีอภิเษกสมรสของสุลต่านรอฮิมและคุณหนูฟาตินบุตรสาวอดีตผู้นำรัฐไบซาถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ท่ามกลางความปลื้มปิติของพสกนิกรที่ประมุขของประเทศได้หญิงสาวที่เหมาะสมคู่ควรมาเคียงคู่บัลลังก์ของโอซาเนีย“จำได้ว่าท่านเคยล้อเราเมื่อปีที่แล้ว”สุลต่านอีซาและพระมเหสีทรงเสด็จมาร่วมงานฉลองมงคลสมรสของสหายรักกล่าวทักทายด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม“ท่านก็อย่าล้อเราไปเลย” รอฮิมหน้าแดงเล็กน้อยเมื่อโดนล้อกลับ“เห็นทีปีหน้าคงต้องงดให้นางรำมาเต้นเสียแล้ว” อีซาพูดพร้อมกับหัวเราะอย่างอารมณ์ดี“ทำไมเล่า” รอฮิมแสร้งถาม“เดี๋ยวคนข้างกายของเราและท่านจะว่าเอาได้ เพราะนางรำมาเต้นทีไร เป็นอันได้ชายาทุกที” เสียงหัวเราะของทั้งสองประสานกันลั่น“เดี๋ยวนี้ท่านกลัวเมียแล้วเหรอ” รอฮิมกระซิบถามสหายรัก อีซาได้แต่ยิ้มแล้วส่ายหน้าไปมา ก่อนหันไปสบตาหวานหยดกับภรรยาข้างกาย“นี่ของขวัญวันอภิเษกของท่าน หวังว่าท่านคงถูกใจ”อีซาตบบ่าของสหายรักก่อนที่จะจูงมเหสีคู่กายไปทรุดนั่งที่โต๊ะอาหารสำหรับรับรองแขกบ้าน

แต่ละคำของเขาทำให้ฟารีดาหัวใจสั่นไหว ใครจะกล้าไปอาบน้ำกับเขากัน มือบางเริ่มแกะมือหนาที่รัดเอวบางไว้แน่นมากขึ้น แต่ยิ่งแกะยิ่งเหนียวแน่นจนเธอถึงกับหอบเหนื่อย“อะไรกันแค่นี้เหนื่อยแล้ว วันนี้ต้องออกกำลังกายอีกทั้งวัน” ฟารีดาตาโตแทบเป็นลมเมื่อได้ยินคำนั้น แค่เมื่อคืนที่เธอต้องรับเขาแทบทั้งคืนก็จะแย่อยู่แล้ว คนอะไรหื่นนัก“วันนี้เราต้องไปหาเสด็จย่า องค์สุลต่านและท่านพ่อนี่เพคะ” เธอหาทางเอาตัวรอด เขานิ่งคิดก่อนจะวางคางที่ไหล่มน“ไม่อยากไปเลย แต่ดีเหมือนกัน ไปให้จบๆ ซะ เราจะได้มีเวลาอยู่ด้วยกัน”“ทรงปล่อยก่อนเพคะ หม่อมฉันหิวแล้ว”เธอยกอาหารไปวางบนโต๊ะพยายามเบี่ยงกายหลบแต่ไม่พ้นเมื่อเขาตามติดมาสูดดมแก้มหอมๆ แล้วชิมอาหารฝีมือของภรรยาคนสวย“อร่อย” เขากระซิบบอกกดริมฝีปากกับแก้มนวลเพื่อเอ่ยชม ฟารีดาหน้าแดงซ่านหลบหลีกไปไหน เขาตามติดรุกไล่จนเธออ่อนใจรอฟัสพึงพอใจในตัวของภรรยา แม้เมื่อคืนเขาจะทำรุนแรงไปเพราะอารมณ์อยากเอาชนะ แต่เธอยังตื่นขึ้นมาเตรียมตัว เตรียมอาหารและให้นางทาสคอยเตรียมน้ำไว้ให้เขาอาบ ทำหน้าที่ภรรยาไม่ขาดตกบกพร่องภาพที่เจ้าชายรอฟัสรูปงามเดินตามภรรยาต้อยๆ เป็นภาพที่เหล่าบรรดานางทาสแอ