All Chapters of นางซินยั่วเสน่หา: Chapter 11 - Chapter 20

ยิ่งเขาสวมสูทดูเป็นผู้บริหารที่น่าเกรงขาม แต่พอได้คุยจริงๆ กลับมีนิสัยอีกอย่าง คนเราแค่เจอกันอย่าเพิ่งตัดสินว่าเขาเป็นคนเช่นไร ต้องลองพูดคุยและทำความรู้จักกันก่อนเธอไม่สงสัยเลยว่าพิรันดานิสัยเหมือนใคร... เหมือนพลนี่เองดลรวียืดกายขึ้นจากเตียงนอนกว้าง วันนี้เป็นวันอาทิตย์และก็เป็นอีกวันที่เขาได้พักผ่อนเต็มที่ ร่างสูงเดินเข้าห้องน้ำก่อนที่จะชะงักเมื่อเห็นความผิดปกติเกิดขึ้น แต่เป็นความผิดปกติที่ดีเสียมากกว่าเขาอดยิ้มเสียไม่ได้เมื่อเห็นแปรงสีฟันที่วางอยู่มียาสีฟันบีบเอาไว้เรียบร้อย และมีผ้าขนหนูและผ้าเช็ดตัววางอยู่อีกด้านชายหนุ่มออกกำลังกายเหมือนทุกเช้าก่อนอาบน้ำ ร่างสูงเดินออกมาจากห้องน้ำก่อนจะเหลือบเห็นชุดใส่อยู่บ้านสบายๆ ที่มีคนเตรียมเอาไว้ อดประหลาดใจอีกไม่ได้ว่าแม่บ้านสาวเข้ามาตอนไหน คงเป็นตอนที่เขาเข้าห้องน้ำ เพราะเธอสามารถเข้าออกห้องเขาได้เพื่อสะดวกในการทำความสะอาดเขามองด้วยรอยยิ้ม คิดว่าหญิงสาวทำงานดีเกินคาด ร่างสูงใหญ่ที่เดินลงมาด้านล่างชะงักที่เชิงบันไดเพื่อลอบมองสาวน้อยที่กำลังเร่งเตรียมอาหารเช้าอยู่บนโต๊ะท่าทางคล่องแคล่วทำให้เขามองเพลิน ใบหน้าหวานใสกับ ริมฝีปากแดงเรื่อท

แถมกลับมาบุตรสาวยังจะไปทำงานที่ตัวเองรักอีก แต่เพราะความที่รักจิณห์จุฑามากไม่แพ้พี่ชายอีกสามคน อาทิตย์จึงยอมในที่สุด แต่มีเงื่อนไขว่าต้องทำตามความประสงค์ของพ่อแม่เหมือนกัน ซึ่งทั้งสองยังไม่บอกว่าความประสงค์นั้นคือการแต่งงานกับบุตรชายของเพื่อนรักจิณห์จุฑารีบรับปากโดยไม่ระแคะระคายเมื่อคิดว่าจะได้ไปทำงานในสาขาที่ตัวเองเรียนจบมา“เอ่อ คือว่า... ผมพาน้องจีนไปทานข้าวมาครับ”พลตอบตามความเป็นจริง เขาไม่คิดปิดบัง แสดงความจริงใจให้อีกฝ่ายเห็น“อย่าว่าอย่างโน่นอย่างนี้เลยนะคะคุณพล...”คำพูดของว่าที่แม่ยายทำให้ชายหนุ่มหน้าสลด จิณห์จุฑามองพลด้วยความเห็นใจ แต่มิอาจขัดบิดามารดาได้พลขับรถออกจากบ้านของจิณห์จุฑาด้วยความหงุดหงิดใจ ยิ่งตอนที่มารดาของหญิงสาวบอกว่าเธอคงไปกับเขาไม่ได้เพราะติดนัดสำคัญ ต้องขอโทษที่ไม่ได้แจ้งล่วงหน้าให้จิณห์จุฑารู้และบอกว่าเป็นความผิดของตัวเองเขาหรือจะกล้าโทษว่าที่แม่ยายได้ลงคอ และยังไม่ทันจะเดินคอตกออกจากบ้าน มีเจ้าหมูตอนเดินหน้าระรื่นเข้ามาในบ้าน ประมาณว่านั่นคือคู่หมั้นคู่หมายของจิณห์จุฑา แล้วนี่เขาด้อยกว่าได้หมูตอนนั่นตรงไหน ฐานะไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน ชายหนุ่มคิดด้วยค

“พี่ดล คนบ้า ลามก อ๊ายย...”เธอเพิ่งรู้ว่าไปให้เขาวัดที่ห้องหมายความว่ายังไง พิรันดารีบลงจากเตียง เธอเพียงแค่เข้ามาอาบน้ำให้หายร้อน ไม่คิดว่าเขาจะเปิดประตูเข้ามา แล้วต้องอับอายขายหน้าถึงขนาดนี้นี่จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนกันล่ะเวลาเจอเขา งานบ้านมีอีกหลายอย่างยังไม่เสร็จ“ว้าย!!!!” หญิงสาวสะดุดผ้าห่มล้มคะมำไปด้านหน้า เอามือกุมหัวลูบปอยๆ เพราะความซุ่มซ่าม สภาพเธอตอนนี้ดูไม่จืดเลยจริงๆ“ใจเย็นไว้ ใจเย็นไว้ ใจร่มๆ ไว้ ทำไมใจเต้นแรงแบบนี้นี่”สาวน้อยที่สวมบทยั่วแบบฝึกหัดปลอบใจตัวเอง สูดลมหายใจเข้าปอดแรงลึก ก่อนจะรีบสวมใส่เสื้อผ้า เป็นผ้าถุงกับเสื้อคอกระเช้าตัวโปรด นึกถึงคำพูดของจิณห์จุฑาเมื่อหลายวันก่อนฮ่าๆๆ นี่ดารู้ไหมว่าเสื้อคอกระเช้าของดานี่ ถ้าดูดีๆ โป๊กว่าเสื้อเกาะอกสายเดี๋ยวเสียอีก เพราะมันหลวมมาก เวลาก้มทียกแขนที ถ้าพี่ดลเห็นคงหัวใจวายเสียก่อนจริงเหรอจีน งั้นใส่ทั้งวันทั้งคืนเลยบ้า เซี้ยวใหญ่แล้วเพื่อนพิรันดาเดินไปดูถุงเสื้อผ้าที่เขาซื้อให้บนหัวเตียง ส่วนใหญ่เป็นเสื้อผ้าใส่สบายอยู่กับบ้าน แต่พอดูราคาแล้วเธอต้องตกใจ คิดไปว่าสาวใช้คนอื่นๆ เขาจะดูแลซื้อเสื้อผ้าแบบนี้ให้เหมือนกันหรือเปล

เขาเอ่ยถามเสียงทุ้มนุ่มหู“มีหวังเรื่องอะไรคะ”จิณห์จุฑาทำหน้างุนงง มองเขาตาปริบๆ เนื่องจากไม่เข้าใจสิ่งที่เขาถาม พลอยากหัวเราะให้กับความไร้เดียงสาของหญิงสาวนัก“ก็... มีหวังจะลงแข่งประชันกับพี่ริวน้ำหนักเกือบร้อยโล คู่หมายของน้องจีนได้ไหมครับ”เขาถามตรงๆ คนถูกถามหน้าแดงเรื่อ บิดมือไปมาเสมองไปทางอื่น แทบวางไม้วางมือไม่ถูก เมื่อเข้าใจในสิ่งที่เขาพูด“พี่พล!” หญิงสาวอุทานเมื่อเขาขยับเข้ามาประชิด เร่งเร้าเอาคำตอบ“ว่ายังไงครับ พี่พอจะมีหวังหรือเปล่า”พลเชยคางมนให้มองสบตา ประกายตาออดอ้อนทำให้หญิงสาวหน้ามืดเหมือนจะเป็นลม และอยากจะเป็นลมเข้าไปใหญ่เมื่อเขาโน้มใบหน้าเข้ามาหา เพียงไม่ถึงเศษเสี้ยวนาทีริมฝีปากหนาประทับลงมาแผ่วเบา ก่อนจะกดย้ำหนักหน่วง เธอเผยอปากให้เขาด้วยความเผลอไผลเมื่อถูกกดย้ำกลีบปากซ้ำหลายๆ ครั้งเข้า“อืม...” พลครางเบาๆ รวบร่างน้อยเข้าสู่อ้อมแขนกดจุมพิตดูดดื่มกับโพรงปากแสนหวาน เธอถอยลิ้นหนีอย่างหวาดหวั่น เขาเข้ากระหวัดด้วยความเอ็นดู ก่อนจะตั้งหน้าตั้งตาสอนจูบให้อย่างใจดีสายตาคมมองใบหน้านวลแดงก่ำเหมือนผลตำลึงเมื่อผละริมฝีปากออกห่างอย่างแสนเสียดาย จิณห์จุฑากะพริบตาปริบๆ มองเขา

แอ่งชีพจรเต้นแรงจนชายหนุ่มสัมผัสได้ เขายอมตัดใจลดมือลากผ่านลงมาตามเรียวแขนกลมกลึงงดงามผุดผ่อง อย่างไรเสียเขาไม่เชื่อว่าหญิงสาวชาวบ้านธรรมดาจะมีผิวพรรณงดงามเช่นนี้ ไหนจะเสื้อชั้นในยี่ห้อดังที่เธอสวมใส่ตัวหนึ่งไม่ใช่ราคาน้อยๆ เธอเป็นใครกันแน่ นี่คือสิ่งที่เขาอยากรู้นัก และต้องรู้ให้ได้พุ่มพวงอวบใหญ่ทั้งสองถูกเขาทาบทับมือใหญ่วางแนบชิดสัมผัสฟอนเฟ้นหน่วงหนัก หญิงสาวบิดกายครางกระเส่า มิได้ห้ามปรามแต่อย่างใด เขาลากมือผ่านแผ่นท้องแบนเรียบที่ยังมีเสื้อผ้าครบชุด ก่อนจะหยุดมือที่สวนดอกไม้แรกแย้มที่ส่วนกลางเรือนร่างพิรันดาหายใจหอบสะท้านเงยหน้าสบตากับเขาด้วยความรู้สึกยากจะบรรยาย ทั้งตื่นเต้น วาบหวิว สยิวในกายไม่รู้ว่าควรวางมือวางไม้ที่ไหนดีแล้วตอนนี้ดลรวีกอบกุมกลีบเนื้อสาวเอาไว้นิ่งๆ เขาสัมผัสถึงความนิ่มละมุนของผิวกายแม้ยังมีอาภรณ์ปกปิด ชายหนุ่มสอดมือเข้าใต้ผ้าถุงลายไทยที่เขามองยังไงก็ขัดตาเมื่อเธอสวมใส่เขาสัมผัสเรียวขาเนียนนุ่มละเอียดดั่งผิวเด็กน้อย เคล้นคลึงเบาๆ จนได้ยินเสียงตอบรับด้วยการครางแผ่วๆ หวานล้ำ เขาวกมือขึ้นไปกอบกุมสะโพกผายงอนงามเธอยกบั้นท้ายให้เขาเข้าลูบสัมผัสโดยไม่ขัดขืนดลรวีตวั