All Chapters of นางซินยั่วเสน่หา: Chapter 51 - Chapter 60

เขารู้ว่าจิณห์จุฑาเป็นค่อนข้างอ่อนไหว แต่ซุกซ่อนความเด็ดเดี๋ยวเอาไว้ในตัวเอง ถ้าตัดสินใจทำอะไรแล้วย่อมไม่มีใครสามารถไปเปลี่ยนอะไรเธอได้ นอกจากที่เธอจะเปลี่ยนใจเองเท่านั้นนิสัยนี้เขารู้ดี มันเหมือนน้องสาวเขาไม่มีผิด แต่ทั้งสองจะแตกต่างกันบ้างตรงนิสัยบางอย่างเพราะการเลี้ยงดูที่แตกต่างกัน พิรันดาจะกล้าทำในบางสิ่งที่จิณห์จุฑาไม่กล้า ซึ่งเธอค่อนข้างเรียบร้อยอ่อนหวานติดจะขี้อายแตกต่างจากน้องสาวของเขาที่เฮี้ยวแล้วซุกซนไม่ต่างจากเด็ก“ก็ไม่เห็นต้องสน เรามียัยฟ้าอยู่ทั้งคน รายนั้นฐานะเทียบเคียงกับเรา” พิมพ์แขเอ่ยถึงหญิงสาวอีกคน พลนิ่งเงียบไม่สนทนาอะไรกับท่านอีก ปล่อยให้พิมพ์แขพูดอยู่ฝ่ายเดียวจนท่านเงียบไปบ้างเพราะเห็นใบหน้าหมองๆ ของหลานชายส่วนคนที่เป็นหัวข้อสนทนานั่งรอชายหนุ่มอยู่ในห้อง เพราะหลังจากที่เธอตามหาพลจนทั่วงานก็มีพนักงานโรงแรมคนหนึ่งนำกระดาษแผ่นเล็กมาให้ พอเปิดอ่านข้อความด้านใน ต้องเผยยิ้มเมื่อพลชวนเธอไปดินเนอร์ที่ห้องสวีทบนโรงแรมหรูของเขานภัสสรดื่มไวน์ไปหลายแก้วก็ไม่มีทีท่าว่าได้เจอกับคนที่รอ เธอเริ่มเอะใจว่าพลอาจจะหลอกให้เธอรออีกหรือไม่ เร็วเท่าความคิดหญิงสาวรีบกดโทรศัพท์หาพล แ

“อร่อยเหลือเกิน” เขาเลียริมฝีปากไปมา เธอไม่รู้ว่าแยมหรือว่าอะไรกันแน่ที่เขาบอกว่าอร่อย สายตาของเขาทำให้เธออายเกินกว่าจะกล้าถามได้ดลรวีปลดขาหญิงสาวลงจากบ่ากว้าง ส่งสายตามีความหมายไปยังร่างน้อยที่ยังหอบตาปรือ“น้องดาอยากกินอะไรครับ ยังไม่ตอบพี่เลย”ชายหนุ่มถามซ้ำด้วยน้ำเสียงทุ้มหวาน พิรันดาช้อนสายตามองอายๆ ก่อนจะโอบกอดรอบคอหนาให้เขาอุ้มออกจากห้องครัว“อยากกินไวน์ค่ะ”คนอยากเมาบอก แต่ไม่รู้อยากเมารักหรือเมารสสวาทกันแน่ดลรวีตอบสนองความต้องการไม่อิดออด เพราะเขาอยากปลดปล่อยความทรมานนี้เสียเหลือเกินร่างบอบบางนั่งขดตัวที่โซฟานุ่มเนื้อดี แหงนเงยใบหน้ามองเขาตาปรือ ดลรวีเทไวน์จากขวดให้ไหลลงจากอกกว้างอย่างเชื่องช้า ไปบรรจบที่ส่วนปลายของความแข็งแกร่งกลางลำตัวพิรันดาใช้มือน้อยกอบกุมตัวตนแข็งร้อนเอาไว้ แล้วก้มลงดูดดื่มกลืนกินไวน์แสนอร่อยรสชาติล้ำลึกซึ่งผสมกับกลิ่นหอมของเรือนกายบุรุษที่มีรสชาติอร่อยสุดจะบรรยายริมฝีปากน้อยจิ้มลิ้มดูดรัดรุนแรงกลืนกินทุกหยาดหยด มือบอบบางไล้ความแข็งแกร่งตลอดลำกายสลับกัน ชิวหาสีแดงสดตวัดเลียสลับกับเม้มหนักๆ ดลรวีก้มมองด้วยสายตาปรือปรอย ริมฝีปากหนาคำรามลั่นกายหนาสั่นสะ

“ออกมาสูดอากาศน่ะค่ะ ไม่ได้คอยใคร แต่ไม่ทราบล่วงหน้าว่าจะมีคนตามออกมา” พิรันดาประชดเข้าให้ “อือ...” สิ้นประโยคประชดประชัน ร่างอรชรถูกกระชากเข้าหา ตามติดด้วยริมฝีปากกระด้างกดทับลงมา พิรันดาตาโตตกใจก่อนโอบแขนกอดรอบคอหนาเอาไว้แน่นนุติที่เดินตามหาพิรันดาอยู่ในงานออกมาเห็นเหตุการณ์เข้าพอดี“สงสัยจะกินแห้ว” นภัสสรที่เดินมาทางนี้พอดีเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด เธอเอ่ยขึ้นลอยๆ เห็นนุติยืนกำหมัดแน่นมองทั้งสองด้วยความไม่ชอบใจ“คุณต่างหากที่กินแห้วก่อนผม”นุติหันไปพูดใส่หน้านภัสสร ก่อนเดินหนีไป หญิงสาวเม้มปากแน่นอย่างขัดใจ แม้จะถูกปฏิเสธ แต่เธอไม่เห็นจะแคร์เพราะมีผู้ชายสนใจเธออีกเยอะแยะ “พี่ไม่ชอบให้น้องดาไปใกล้ผู้ชายคนไหน”“หึงน้องดาเหรอคะ” พิรันดามองด้วยสายตาเย้ายวน แกล้งลูบแผงอกแกร่งไปมาดลรวีครางกระหึ่ม ถ้าไม่ติดว่าเป็นงานแต่งเพื่อนรักเขาจะพายัยเด็กแสบวิวาห์เหาะเสียตอนนี้เลย“ถ้าเห็นอีกจะฉุดกลับบ้านเลยคอยดู”ดลรวีไม่ตอบคำถามแต่กระชากร่างอรชรมากอดรัดปล้ำจูบจนหนำใจ สาวน้อยดิ้นรนในคราแรกก่อนจะอ่อนระทวยยินยอมให้เขาจูบในที่สุด ก่อนจะพาสาวน้อยเข้าไปในงานอีกครั้ง“สักนิดครับน้องดา” นุติที่รอโอกาสอยู่นาน

กายสาวร้อนผ่าวความต้องการสูงจนแทบคลั่งและขาดใจตายเสียให้ได้“น้องดาอดทนอีกนิด เดี๋ยวฤทธิ์ยาก็หมด อดทนไว้นะครับคนดี” ดลรวีเอาน้ำในอ่างรดไปทั่วร่างบางที่สั่นเทาอย่างน่าสงสาร แต่ยิ่งทำเธอยิ่งดิ้นรนมากยิ่งขึ้นร่างสูงอุ้มร่างบางไปที่เตียง หาเชือกมามัดมือไว้กับหัวเตียง ก่อนเอาผ้ายัดเข้าไปในปากที่เธอกัดจนห่อเลือดเขารีบออกจากห้องลงไปด้านล่าง ในโรงแรมหรูมีสิ่งที่ต้องการครบครัน ไม่ถึง 10 นาทีเขาจึงขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนยัดยาชนิดหนึ่งเข้าไปในปากหญิงสาว พิรันดาไม่ยอมกลืนยา และดิ้นรนอย่างทรมานชายหนุ่มเลยอมยาและป้อนเข้าไปในปาก กดจูบให้หญิงสาวกลืนยาเข้าไปพิรันดาดีดดิ้นอย่างทรมาน ค่อยๆ ปลดเชือกที่มัดหญิงสาวออก เห็นรอยแดงที่ข้อมือก็รู้สึกผิด ยาที่ยังไม่ออกฤทธิ์ทำให้สาวน้อยใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความทรมานดลรวีถอดเสื้อผ้าหญิงสาวออกจนหมด บดจูบริมฝีปากสาว เธอเผยอปากสั่นระริกรับจูบเขาอย่างเต็มอกเต็มใจเหมือนผืนทรายร้อนระอุที่ขาดน้ำร่างน้อยหยัดกายบดเบียดให้แนบชิดเขามากขึ้น และสนองความต้องการด้วยการส่ายร่างเสียดสีกับผิวเรียบตึงของชายหนุ่มให้มากที่สุดดลรวีจูบซับร่างที่เปียกโชกจนถึงเนินกุหลาบสาวขาวบริสุทธิ์ เข

หญิงสาวแทบผวาตามเพราะความคับแน่นที่รัดเขาเอาไว้เธอผ่อนลมหายใจหนักๆ ไม่แน่ใจว่าเพราะเสียดายหรือเพราะได้คลายความอึดอัดที่ประสบอยู่“ขี้โกงนี่ครับน้องจีน พอพี่จะไป รัดพี่ซะแน่นเลย”พลพูดติดตลก แถมหัวเราะเสียงใส ทำให้บรรยากาศที่ชวนอึดอัดและหวาดกลัวของเธอผ่อนคลายลงได้อย่างประหลาด“คนบ้า นี่แนะๆๆ อ๊ะ!พี่พล อา...”จิณห์จุฑาทุบอกเขาด้วยความอายที่สะโพกผายยกขึ้นจากเตียงกว้างตามติดลำกายแข็งแกร่งของเขาไปด้วย และต้องอุทานเสียงหลงพร้อมกับสะดุ้งเฮือก... เมื่อเขาเพียงแค่ล่าถอยเพื่อยั่วให้เธอยกสะโพกงอนงามขึ้นรับกายแกร่งของเขาที่กดย้ำลงมาหนักหน่วง คราวนี้เส้นทางฟิตแน่นจึงรับแก่นกายแข็งร้อนของเขาจนสุดเส้นทาง“คราวนี้เราเป็นของกันและกันอย่างสมบูรณ์แล้วนะครับ”เขาบอกอย่างมีความหมายแกล้งขยับหมุนวนคว้านเป็นวงแต่ไม่ถอนกายออกห่าง หญิงสาวครางเสียงโหย คำพูดเป็นนัยน์ของเขาทำให้เธออยากหยิกให้เนื้อเขียวนัก ช่างพูดตรงไปตรงมาเสียจริงๆ นิสัยเดียวกับพิรันดาเพื่อนรักของเธอไม่มีผิดเพี้ยน“หายเจ็บหรือยังครับ” พลใช้นิ้วเรียวสวยของเขาเกลี่ยหยาดน้ำตาที่หางตาบางเบาด้วยสัมผัสทะนุถนอมจิณห์จุฑาขยับไปมาด้วยความอึดอัด เธอส่ายหน