All Chapters of นางซินยั่วเสน่หา: Chapter 31 - Chapter 40

หลังจากเลิกกับเธอ คือใครกัน หากเธอไปเยี่ยมเขาที่บ้าน อาจจะได้รับรู้ก็เป็นได้“เกรงว่าสามีของคุณอาจจะไม่พอใจนะครับ”ดลรวีเอ่ยเตือน ถึงแม้จะไม่ได้สนใจข่าวคราวของเธอมากนัก แต่พลมักเล่าให้ฟังเขาเสมอถึงพฤติกรรมของพิเชษฐ์ เขาไม่ได้ตำหนิพล แต่เพราะพลคือเพื่อนคนหนึ่งของพราวดาว ซึ่งในอดีตเขาก็เคยเป็นและพัฒนามาเป็นคนรัก จนจบลงด้วยความเป็นอดีตคนรักในที่สุด“หรือว่าคุณรังเกียจพราว พราวคิดว่าเรายังเป็นเพื่อนกันได้เสียอีก” หญิงสาวทำหน้าเศร้า“ผมไม่ได้รังเกียจหรอกครับ แต่กลัวว่าสามีคุณจะเข้าใจผิด” เขาพอรู้ว่าถึงแม้พิเชษฐ์จะเจ้าชู้ แต่ค่อนข้างหวงภรรยาเอามากๆ และไม่อยากให้พราวดาวสนิทสนมกับผู้ชายคนไหนเกินไปนัก“ไม่หรอกค่ะ เขาไม่สนพราวหรอก” พราวดาวพูดเสียงสั่นเล็กน้อย ซึ่งเธอไม่ได้แสร้งทำ แต่มันเป็นสิ่งที่อัดลึกอยู่ภายใต้จิตใจของเธอ ภายใต้แรงกดดันมหาศาลที่รอการแตกดับ หรือคลี่คลายไปในทางใดทางหนึ่งดลรวีสัมผัสถึงน้ำเสียงกล้ำกลืนของอดีตคนรักได้เป็นอย่างดี แต่เขาเลือกที่จะเงียบ อย่างไรเสียเธอก็เลือกแล้ว และคนที่เธอเลือกไม่ใช่เขาเขาทำได้แค่เพียงคอยดูอยู่ห่างๆ และถ้าเธอยังคิดว่าเขาเป็นเพื่อน เขาพร้อมจะช่วยเห

เขาตะโบมจูบลูบไล้อย่างกระหาย สัมผัสร้อนแรงทำให้หญิงสาวเริ่มระทวย พิเชษฐ์กระชากอาภรณ์ของตัวเองออกจนหมดสิ้น คลุกเคล้าร่างเปลือยของภรรยาอย่างคลั่งๆ เขาลูบปลายนิ้วหยั่งน้ำหวานที่โพรงกุหลาบจนฉ่ำชื้น ก่อนกดแก่นกายร้อนที่แข็งกร้าวเต็มที่สอดแทรกในเรือนกายสาว“อ๊ะ!” เพราะห่างหายจากเรื่องบนเตียงมาช้านาน หญิงสาวถึงกับสะดุ้งด้วยความเจ็บเสียว แต่เพียงชั่ววูบก็จางหาย“อา... พราวคุณยังแน่นเหมือนเดิม เยี่ยมที่สุด ฟิตกว่าสาวๆ อีก” ชายหนุ่มขยับสะโพกสอดประสานล้ำลึกกระแทกกายหนักหน่วงเร่าร้อน หญิงสาวตวัดขาโอบรัดเขาแนบแน่นตอดรัดเขาทุกจังหวะการขับเคลื่อน“ดีมากพราว รัดผมแน่นๆ โอ้... เมียจ๋า”พิเชษฐ์ครางยาวกระทั้นกายเข้าออกหนักเน้นในกลีบเนื้ออ่อนหวานของภรรยาเขาสอดล้ำลึกพลิกร่างหญิงสาวให้คุกเข่าจับพนักหัวเตียงแน่น แล้วกระแทกกายเข้าออกในโพรงเนื้อสาวหนักๆ ตามแรงอารมณ์ร้อนแรงที่ปะทุขึ้น“อ๊า... แรงอีกสิคะ” พราวดาวเอ่ยเสียงสั่นหยัดกายตอบสนองเร่าร้อน มือเรียวจับพนักหัวเตียงแน่น โก่งสะโพกให้สามีบุกย้ำแทรกลึกอย่างถึงใจ“พราว... คุณร้อนแรงเหลือเกิน”พิเชษฐ์ละมือที่กอดเอวบางแน่น เลื่อนไปขยำฟอนเฟ้นทรวงสาวที่สั่นไหวไป

ดลรวีขู่สำทับ แค่เห็นดวงตาสวยใสกลมบ๊อก เขาก็รู้ความนัยน์ พิรันดาเป็นคนเปิดเผยจริงใจเหมือนพี่ชาย เธอคิดอันใดทำไมเขาจะไม่รู้“น้องดารักพี่ดล รักรักรัก รักที่สุดในโลก น้องดาจะกลับมาเป็นเจ้าสาวของพี่ดล ก็เลยปลอมตัวมาเป็นแม่บ้าน เพราะน้องดาอยากใกล้ชิดกับพี่ดล อยากดูแลพี่ดล อยากอยู่ใกล้ๆ พี่ดลจะโกรธ จะเกลียดน้องดาก็ได้ แต่น้องดามีความสุขที่ได้ดูแลพี่ดลตลอดระยะเวลาหลายวันที่ผ่านมา”พิรันดาสารภาพหมดสิ้น หายใจหอบๆ ด้วยความเหนื่อยที่พูดรัวเร็วพรั่งพรูออกมาด้วยความอัดอั้นแทบไม่ทันได้หายใจ หญิงสาวนึกกลัวและหวั่นใจว่าเขาจะโกรธ แต่ตอนนี้ช่างเถอะ เขาจะคิดอันใดก็ช่าง หญิงสาวคลานลงจากเตียง ไปที่ตู้เสื้อผ้า ยกกระเป๋าเดินทางออกมา“นั่นจะทำอะไร จะไปไหน” เสียงเข้มๆ เอ่ยถาม แต่หัวใจพองโตเมื่อได้ยินคำสารภาพจากสาวน้อย“เก็บเสื้อผ้ากลับบ้านค่ะ”เขาคิดว่าเธอพูดง่ายจริงนะ มาทำให้เขาหลงรัก มาปั่นป่วนหัวใจหนุ่ม มาเอาอกเอาใจปรนนิบัติเขาสารพัด แล้วจู่ๆ จะชิ่งหนี เขาเหรอจะปล่อยให้เธอกลับไปง่ายๆไม่มีทางเสียหรอก!!!“ไม่ให้ไป” ดลรวียื้อแย่งกระเป๋าของหญิงสาวโยนไปอีกด้าน“อะ... อะไรนะคะ” พิรันดาแทบไม่เชื่อหู เธอนึกว่าเข

“พี่จะพาเราไปเที่ยวสวรรค์แบบไม่ต้องใช้”ดวงตาสวยใสที่กะพริบมองเขาแบบมึนๆ ทำให้ชายหนุ่มนึกเอ็นดูเสียเหลือเกินเขาแทบอยากเปลี่ยนใจแต่เพราะความต้องการทางด้านร่างกายมันกระตุ้นอารมณ์อยู่ไม่ยอมคลาย แม้ไม่ได้สอดประสานเรือนร่างแต่เขารู้วิธีการถึงจุดสุดยอดของเกมรักอีกหลายวิธี“พี่จะสอนให้” เขากัดจมูกน้อยเบาๆ จัดให้หญิงสาวนอนสบายในท่าตะแคง“พี่ดลลงไปทำอะไรตรงนั้นคะ”พิรันดามองตามร่างสูงที่พลิกกายตะแคงให้ศีรษะไปอยู่ด้านล่าง แล้วปลายเท้าเปลี่ยนมาอยู่ด้านบนแทน จนเธอกับเขานอนกลับหัวสลับกัน“ถามมากจริง เด็กช่างถาม ค่อยถามหลังจากนี้ได้ไหม”ดลรวีแสร้งทำเสียงดุ หญิงสาวรีบปิดปากทันที อุ้งมือใหญ่ค่อยๆ ถอดดึงซับในตัวน้อยออกทางปลายเท้า เธองอเข่าขนลุกเกรียวกราวทำท่าขัดขืนเพราะตกใจเล็กน้อย“อย่าดิ้นมากเดี๋ยวไม่ให้ลุกจากเตียง”คนช่างขู่สำทับให้เธอนอนนิ่งๆ พิรันดาได้แต่ผ่อนลมหายใจออกมาให้ใจร่มๆ เอาไว้ เพราะตื่นเต้นไปหมด แล้วนี่เธอมานอนให้เขาจับแก้ผ้าเอาอีกแล้วเหรอนี่“เอาหมอนมาให้พี่ใบนึง”เขาสั่งเสร็จสรรพ เธอเอื้อมหมอนให้เหมือนกำลังทำภารกิจอันสำคัญเป็นงานเป็นการมากกว่าจะแนบชิดเรือนร่างให้เสียวซ่านแบบนี้พิรัน

“พี่ดลไม่ตื่น น้องดาลักหลับนะคะ”พิรันดาเป่าลมออกทางริมฝีปาก เมื่อสามารถดึงกางเกงออกมาด้านล่างสำเร็จจนกางเกงนอนค้างอยู่ที่เข่า เธอค่อยๆ เอื้อมมือไปสัมผัสกับความอวบใหญ่ที่ซุกซ่อนอยู่ภายใต้กางเกง เขานอนไม่ใส่กางเกงใน อาจเป็นเวลากลางคืนคงอึดอัด แต่... แหมมันทำให้เธอลอบกลืนน้ำลายด้วยความรู้สึกหวามในอก“น้องดาครับ” เสียงครางเหมือนคนละเมอทำให้พิรันดาสะดุ้ง ตะกายร่างด้วยความตกใจ ลงไปนอนกองอยู่บนพื้น“โอ๊ย!!!” พิรันดาร้องเสียงหลงมือกุมสะโพกปอยๆ“เฮ้ย!!! น้องดา ลงไปทำอะไรตรงนั้นครับ”ดลรวีงัวเงียตื่นจากการนอนหลับ ก่อนจะสะดุ้งร้องเสียงหลงอีกครั้ง“เฮ้ย!!!” เขารู้สึกเย็นๆ จึงก้มมองเบื้องล่างแต่ปรากฏว่ากางเกงนอนร่นลงไปติดอยู่ที่เข่า ทำให้ความเป็นชายออกมาตากลมอยู่ด้านนอก“อุ๊ย!” พิรันดาเอามือปิดหน้าแอบหัวเราะคิกคักที่เห็นเขากางเกงหลุด ดลรวีสบถในใจ คงเป็นฝีมือยัยตัวแสบที่คิดจะลักหลับเขาเป็นแน่ ให้มันได้แบบนี้สิ“ฝีมือเราใช่ไหม” ชายหนุ่มถามเสียงเข้ม พิรันดาทำปากยื่นเมื่อได้ยินเสียงดุๆ นั้น“ไม่ใช่เสียหน่อย ใครจะอยากดู ชิ!”หญิงสาวเฉไฉเดินเข้าห้องนอน“หนอย... ยัยตัวแสบเดี๋ยวเถอะ”ดลรวีคาดโทษเอาไว้ในใ