Lahat ng Kabanata ng เสน่หาวิวาห์ป่วน: Kabanata 21 - Kabanata 30

เวลาผ่านไปไม่นาน ข้าวผัดรสเลิศหอมกรุ่นก็เสร็จเรียบร้อย เขาได้รับการถ่ายทอดฝีมือมาจากนมทิพย์ เรื่องแค่นี้สบายมาก ก้องทวีปเดินออกมานั่งกินข้าวผัดด้านนอกอย่างสบายใจ อันดามันที่นั่งอยู่ก่อนมองตาปรอย แต่พอเขาหันมาก็เชิดใส่“ไม่ทำอะไรกินหรือไง ทุกอย่างคนละครึ่ง พี่ไม่ใจร้ายขนาดไม่แบ่งครัวให้เราหรอกนะ อยากไปทำอะไรก็ไปทำเถอะ ในตู้เย็นมีของเยอะแยะ”เขายังอุตส่าห์ใจดี แต่เธอก็เชิดใส่สุนัขทั้งสองนั่งมองเจ้านายเถียงกันไปมา มองคนโน้นทีคนนี้ที แต่พวกมันก็รอลุ้นว่าเมื่อไหร่เจ้านายจะญาติดีกัน เจ้ามู่ทู่เป็นห่วงเจ้านายสาวเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง แต่น้องเชอร์รี่ก็น่ารัก แม้จะหื่นเกินสุนัขสาวไปหน่อยก็เถอะ แต่กระชุ่มกระชวยหัวใจหนุ่มดี ไม่ได้เจอสาวสวยแบบนี้บ่อยนักเพราะมัวแต่อยู่บ้าน และมันก็เป็นสุนัขตัวเดียวของบ้านอันดามันด้วย อีกอย่างก็เป็นการเสียพรหมจรรย์ครั้งแรกให้เชอร์รี่ ดังนั้นมันจะรักเดียวใจเดียวกับเธอตลอดไป“ไม่อยากทำ ดูท่าทางจะไม่อร่อย”เธอมองข้าวผัดไม่วาง คิดในใจว่าต้องอร่อยแน่นอน แต่พูดไปอีกทางลอบกลืนน้ำลายไปด้วย“อร่อย... ไม่อร่อย กินได้ก็แล้วกัน”“เชอะ หวานกำลังรออาหารอร่อยมาส่ง เรื่องอะไรต้อ

ชายหนุ่มแค่อยากแกล้งคน ยิ่งเห็นเธอเชิดใส่ยิ่งอยากแกล้ง เขาคว้าร่างน้อยมาสวมกอดแล้วบดจูบกระหน่ำใส่ สุนัขทั้งสองเห่าแถมยังกัดดึงกางเกงเขาไม่หยุด นี่เจ้ามู่ทู่ทำดีกับเขาเพราะเขาหาเมียให้ แต่ตอนนี้กลับเป็นสุนัขที่รักเจ้าของดังเดิม ส่วนเจ้าเชอร์รี่ก็หลงเจ้ามู่ทู่จนไม่ลืมหูลืมตา“เฮ้ย! กรรมจริงๆ”ชายหนุ่มหมดอารมณ์แกล้งภรรยาโดยสิ้นเชิง หันไปมองสุนัขทั้งสองที่ปล่อยเขาแทบจะทันทีที่เขาเลิกจูบเมีย ให้ตายเถอะ! เขากำลังเป็นหมาหัวเน่าเหรอนี่อันดามันหัวเราะสะใจ แต่เธอรู้จักเขาน้อยไป เพราะก้องทวีปทำดีกับสุนัขทั้งสองไม่เว้น จนพวกมันเริ่มใจอ่อนอีกครั้ง และทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้บ้างถ้าเขาจะจูบเมียเวลาสามวันที่ผ่านมาทั้งสองอยู่ร่วมบ้านกันด้วยความปั้นปึ่ง ทะเลาะกันบ้างเป็นบางครั้ง ก้องทวีปยังทำอาหารกินเอง วาดภาพในยามว่าง ซึ่งเป็นงานที่เขารัก ส่วนอันดามันสั่งอาหารมากิน ได้แค่แอบมองอาหารที่เขาทำ อร่อยๆ ทั้งนั้นก็ได้แต่ทำตาปรอยไม่ให้เขาเห็น แต่หญิงสาวไม่เคยแตะต้องอาหารที่สามีทำอีก หลังจากวันนั้น... เขาไม่เคยทำอาหารเผื่อเธออีกเลยเหมือนกัน... เหลือบมองสามีที่นอนตะแคงหันไปอีกด้านของเตียงด้วยความรู้สึกหลากหลาย คร

คืนก่อนพี่ชอบให้หวานทำแบบนั้นจัง แต่วันหลังบอกก็ได้นะถ้าต้องการ ไม่ต้องถึงกับลักหลับพี่หรอก ทำคนเดียวมันจะไปสนุกอะไร ต้องทำสองคนถึงจะตื่นเต้น”อันดามันหน้าแดงก่ำกว่าเดิม... ยกเข่าทำท่าจะกระแทกเขาด้วยความเจ็บใจ แต่เขาหลบทัน รู้อยู่ก่อนแล้ว คิดว่าเมียเขานี่... ไม่พอใจก็ใช้กำลังตลอด“คิดว่าจะได้ทำร้ายพี่อีกเหรอ นี่ถ้าทำร้ายน้องชายสุดที่รักของพี่พิการไป เกิดใช้งานไม่ได้ขึ้นมา เวลาหวานต้องการแล้วจะเสียใจภายหลังนะจะบอกให้”“ไม่ต้องมาพูดเลย”อันดามันหน้าแดงลามไปจนถึงใบหู เขาก้มหน้าลงมาหาทำท่าจะจูบ หญิงสาวเบี่ยงหลบหลับตาแน่น ก้องทวีปยิ้มตาพราวแอบขำคนปากดีก่อนจะผละออกจากร่างหอมกรุ่นเดินไปชมธรรมชาติภายนอกอันดามันที่หลับตาเตรียมพร้อมว่าเขาจะจูบลืมตาขึ้นเมื่อรอบกายมีแต่ความเงียบไร้การสัมผัส แล้วก็ต้องอยากกรี๊ดใส่สามีที่แกล้งเดินหนีหายไปแล้ว“คนเจ้าเล่ห์ แกล้งเขาอีกแล้ว”มือบางยกขึ้นลูบแก้มที่ร้อนผ่าว เจ็บใจตัวเองนักที่โดนเขาแกล้งเอาอีก แม้จะมีปฏิกิริยาต่อต้านแต่จริงๆ ในใจก็อยากให้เขาจูบ แต่เขาดันไม่จูบนี่สิบ้าๆๆๆๆๆ !!!!!!!!!เธอต้องบ้าไปแล้วแน่นอนเลย จะหวั่นไหวไม่ได้ คืนนี้ต้องเตรียมแกล้งเขานี่

ภายในซุกซ่อนเนื้อกายสีแดงสดที่ทั้งหอมทั้งหวานรอให้ภมรหนุ่มเข้าครอบครองกลืนกิน เขาเลียไล้เกสรสาวสั่นระริกขึ้นลง ลากลิ้นหนักๆ แล้วห่อลิ้นเข้าสู่ช่อดอกไม้แสนสวยซอกไซ้เป็นจังหวะเข้าออกเร่งปลุกเร้าให้น้ำหวานไหลรินต่อเนื่องร่างสาวหยัดกายตอบสนองจนสุขสมคาลิ้นใหญ่... หอบระรวยทิ้งกายลงนอนบนที่นอนหนานุ่ม เขารุกไล่ใช้เข่าแยกขาออกอีกครั้ง ค่อยๆ กดสะโพกสอบฝังตัวในกลีบบุหงาคับแคบ ทันทีที่สัมผัสผิวผ่องอ่อนไหวภายนอกก็ต้องสะท้านเสียวซ่าน ประกายไฟวิ่งวนในร่างของทั้งคู่ สองร่างหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว เร่งเร้าสอดกายประสานลีลารักอย่างลงตัว เนื้อกายหนุ่มสาวเร่งเสียดสีก่อเกิดความกระสันรัญจวน เสียงครางปลดปล่อยออกมาระงมก้องไปทั่วห้อง ดั่งลำนำเสน่หาที่เข้ากันล้ำลึกก้องทวีปพร่ำเรียกภรรยาสาวทุกจังหวะที่โยกคลอนเข้าหา หญิงสาวก็ไม่ต่างกัน ครางสะอื้นชื่อเขาทุกบทเพลงรักที่เขากดแทรกกายลงมา อันดามันต้องหยัดกายตามแรงมือที่ยกร่างเธอให้กดแนบรับแรงกระชั้นโหมกายจากร่างแกร่ง ชายหนุ่มซุกซบเคล้าคลึงร่างเนียนนุ่ม แขนเรียวยกขึ้นโอบกอดรอบคอเขาโดยอัตโนมัติ มือหนุ่มแบ่งงานกันทำข้างหนึ่งนวดเฟ้นอกอิ่มอวบ อีกมือก็สอดเข้าใต้แผ่นหลังลูบไ

ก้องทวีปกัดฟันพาตัวเองออกจากช่อบุปผาแสนสวาท เขายังคงไม่ถึงฝั่งฝันอันสวยสดงดงามตามเธอไป อันดามันผวาจะปิดเรือนกายสาวแต่เขาปัดมือทิ้ง เมื่อใบหน้าหล่อเหลาก้มลงฉกริมฝีปากดูดเลียหยาดน้ำหวานที่ถูกขับออกมาจากเส้นทางสวรรค์ ร่างแน่งน้อยกระตุกกระชั้นด้วยเรียวลิ้นร้ายกาจที่กวาดเลียร้อนแรงไม่หยุดก้องทวีปพลิกร่างภรรยาคุกเข่าบนแผ่นหินเย็นเยียบที่เธอนอนระทวยอยู่ก่อนหน้า หญิงสาวอยากคลานหนีแต่เขาจับไหล่เอาไว้ ริมฝีปากร้อนเข้าขบกัดดูดดึงบั้นท้ายงามงอนแล้วตวัดเลียที่กายสาว บั้นท้ายสวยส่ายไปมาตามร่างสาวที่ไหวยะเยือก... วาบหวิว... ซ่านสยิวสุดบรรยาย เขาดูดกลืนล้ำลึกจนเกิดเสียง เธอพยายามส่ายหน้า ริมฝีปากสั่นระริกร้องจนคอแหบแห้งในสิ่งที่เขากระทำ ร่างน้อยสะดุ้งอีกคราเมื่อเขาจับเธอจากการคุกเข่าให้ยืนเบื้องหน้าเข้าสอดสวมในเรือนกายหนุ่มจากทางเบื้องหลังที่รอจังหวะอยู่อย่างลงตัว แขนแกร่งกอดรัดอกอวบและเอวคอดแน่นหลังจากได้ฝังกายจนสุดในช่อดอกไม้อ่อนนุ่ม“หวาน”เขาเรียกเสียงแหบพร่าจับมือเธอกระชับที่หินแกร่งด้านหน้า แล้วเร่งควบขับใส่เธอทางเบื้องหลังสะโพกผายชนกับหน้าขาจนเกิดเสียงก้องทั่วบริเวณน้ำตกสะโพกสอบเร่งกดกระแทกร