Todos os capítulos de เสน่หาวิวาห์ป่วน: Capítulo 81 - Capítulo 90

แต่ก็ยังดูดีไม่ได้น่าเกลียดอะไรเลย ตอนแรกก็คิดว่าเขาเอาใจชมเธอว่าอาหารอร่อย แต่จริงๆ เธอคิดว่าอร่อยจริงๆ เพราะเธอก็ชอบอาหารของตัวเอง หลังจากรับประทานอาหารเสร็จ ทั้งสองนั่งดูรายการโปรด ก้องทวีปนั่งมองภรรยากินขนมหวานแสนอร่อย การได้กินขนมหวานทำให้รู้สึกดีสำหรับเธอ โดยเฉพาะช็อกโกแลตของโปรดที่สามีซื้อมาตุนเอาไว้ให้ตลอดไม่เคยขาด ก้องทวีปมานั่งดูทีวีกับอันดามันโดยเอาศีรษะเอนนอนบนตักนิ่ม มือแสนซนกดขยำปทุมถันอิ่มอวบไปพลางๆ ระหว่างดูรายการโทรทัศน์อันดามันหัวเราะเพราะมันจั๊กจี้ แล้วก็เสียวซ่านไปพร้อมๆ กัน จึงแกล้งบีบจมูกเขาบ้างเพื่อเอาคืน บางครั้งก็ตีมือเขาด้วย แต่ไม่จริงจังเท่าที่ควรทำให้คนที่ชอบสัมผัสความนุ่มหยุ่นอยู่ตลอดเวลาได้ใจขยำไม่หยุด จนสุดท้ายปล่อยให้เขาฟอนเฟ้นไปพลาง ดูทีวีไปพลาง ก้องทวีปเคล้นคลึงจนเพลินมือ อันดามันก็ร้องครางด้วยความเสียวซ่านไปพร้อมกับการดูรายการสุดโปรด เวลาผ่านก็เริ่มดึกหญิงสาวเริ่มหาว มือน้อยเริ่มซนบ้างลูบไล้แก่นกายแข็งแกร่งที่กำลังประกาศศักดาอยู่ในเป้ากางเกงนอนตัวโปรดของเขา“จะชวนพี่ขึ้นห้องเหรอ”เขารวบรัดเอาว่าอาการหาวคือการเชื้อเชิญขึ้นห้อง“บ้า ง่วงแล้วต่างหาก”ท

เขาลากนิ้วไปบนกลีบปากสีสด“หวานสัญญาว่าจะรับฟังพี่อธิบายค่ะ”เธอซุกหาอกอุ่นเหมือนฝากเนื้อฝากตัว และเหมือนเป็นการยุติการสนทนาโดยปริยายเพ็ญพิชชาตัดสินใจจะติดตามธีรวัชรผู้เป็นสามีเงียบๆ พักหลังนอกจากจะกลับบ้านดึก เขายังกินนอนที่บริษัทเหมือนเดิม จนไม่มีเวลาให้เธอ หญิงสาวใบหน้าเศร้าสร้อย เพราะหลังจากที่เธอได้มอบความบริสุทธิ์ให้เขาจริงๆ เขาก็ทำท่าว่าเอาใจใส่และเหมือนจะรักห่วงใยเธอดี แต่จริงๆ ไม่ได้เป็นแบบที่คิดสักนิดหญิงสาวจึงโทร. ไปปรึกษากับเพื่อน แต่ไม่กล้าปรึกษาป้าเพราะกลัวท่านเป็นห่วง และแอบตามเขาไปด้านนอก อยากรู้ว่าเขางานยุ่งอะไรนักหนา แล้วสิ่งที่ได้เห็นก็คือเขานัดกับผู้หญิงคนอื่นออกมากินข้าวด้วยกัน หรือไม่ก็มีผู้หญิงแวะเวียนไปหาบ่อยครั้งหลังจากเศร้าสร้อยอยู่หลายวันเธอก็เรียกกำลังใจที่เข้มแข็งขึ้น ตัดสินใจว่าจะต้องคุยกับเขาให้รู้เรื่อง หากเขาไม่รักหรือไม่อยากใช้ชีวิตอยู่กับเธอต่อไป เธอก็จะเลือกไปเอง ทนอยู่ไปก็มีแต่จะรังทำให้ทุกข์ใจกันไปเปล่าๆ เขาจะได้กลับมาอยู่บ้านสักที ไม่ต้องหนีไปทนนอนอยู่ที่บริษัทแบบนั้นวันนี้เธอก็ตัดสินใจแอบตามสามีออกมาอีกครั้ง เธอจะต้องจับให้ได้คาหนังคาเขา และ

แถมประสบปัญหาจนต้องกินนอนที่บริษัท เธอเป็นภรรยาที่แย่จริงๆ หญิงสาวคิดอย่างละอาย“เดี๋ยวก่อน”ธีรวัชรรั้งแขนภรรยาเอาไว้เมื่อเธอกำลังจะเดินหนีเข้าห้องน้ำ“เอ่อ... เพ็ญขอโทษที่อยู่ดีๆ ก็โผล่ไปแบบนั้น”เธอก้มหน้าไม่สบตาเขา ธีรวัชรลอบยิ้ม เขาว่าผู้หญิงเข้าใจยาก ขี้ระแวง ชอบคิดไปเอง ก็คงจะจริง“พี่ขอโทษที่มัวทำแต่งานไม่มีเวลาให้เพ็ญ” เขาพาภรรยาไปนั่งเคียงข้างบนเตียง เพ็ญพิชชาเงยหน้ามองเขา ก่อนจะส่ายหน้าไปมาว่าไม่ใช่ความผิดของเขา เธอต่างหากที่ไม่ได้ช่วยอะไรเขาเกี่ยวกับงานเลยแม้แต่น้อย“ไม่ค่ะ เพ็ญแย่จริงๆ ไม่ได้ช่วยเหลืองานที่บริษัทของพี่ แถมยังระแวงอีก”เธอก้มหน้าอย่างละอายกว่าเดิม ธีรวัชรเชยคางมนของภรรยาให้เงยขึ้นสบตา“ใครบอกว่าเพ็ญแย่ เวลาพี่กลับบ้านมาได้เห็นเพ็ญเอาน้ำมาต้อนรับ ทำอาหารคอยท่า พี่ก็หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง”เขาสวมกอดเบาๆ จุมพิตกลุ่มผมหอมกรุ่นหนักๆ“พี่ธี”“แม้การแต่งงานของเราไม่ได้เกิดจากความรัก แต่เพ็ญก็ทำให้พี่รัก” เขาสารภาพเสียงทุ้ม เพ็ญพิชชาตกใจหน้าแดงก่ำ ไม่เคยเห็นสามีพูดแบบนี้มาก่อน“พะ...พี่ธี”“เพ็ญล่ะ รักสามีของตัวเองหรือยัง”เขาถามอย่างรอคอยคำตอบ“เอ่อ...” เธออ้ำอึ

พระเจ้า! เขาแทบลุกเป็นไฟในการกระทำเร่าร้อนของเธอ“โอ๊ะ!”แล้วชายหนุ่มก็ร้องเสียงหลงเมื่อเธอเม้มปาก ส่งสายตาหยาดเยิ้มเข้มขึ้นเหมือนเปลวเพลิงแผดเผาเขา โอ้... ก้องทวีปรำพันในอก เมื่อร่างสาวเริ่มโยกบนตัวเขามือทั้งสองข้างกดที่หน้าท้องแกร่ง กิริยาเร่าร้อนกระแทกกระทั้นเหมือนเป็นการลงทัณฑ์เขามากกว่าจะปรนเปรอทำให้เขาตระหนักว่าเธอกำลังจัดการเขาอยู่ จัดการให้ตกอยู่ในห้วงเสน่หาโดยไม่มีวันถอนตัวถอนใจได้อีกต่อไปแล้วอันดามันบิดกายเร่าๆ ขณะโยกกายบนตัวเขาล้ำลึก ชายหนุ่มประคองบั้นท้ายงามเอาไว้เมื่อเธอควบขยับบดคลึงพาเขาทะยานสู่หุบเขาแห่งเสน่หา ใบหน้าหวานบิดไปมา เม้มริมฝีปากสลับกับการครวญครางกระเส่า คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันยุ่งเหยิงด้วยความเสียดเสียว“วันหลังหวานจะถามพี่ก้องก่อน จะไม่ปักใจเชื่อฝ่ายเดียวอีกแล้ว” อันดามันพูดเสียงหอบกระเส่า ก้องทวีปครางไม่หยุดแต่ก็รับฟังสิ่งที่ภรรยาพูด ความจริงเขาไม่ได้โกรธอะไรเธอมากมายนัก แค่อยากให้ฟังกันบ้างเท่านั้น ที่สำคัญเขาก็รู้สึกดีที่เธอหึงหวงแบบนี้อันดามันหอบกระเส่ามองหน้าสามีด้วยความหวังว่าเขาจะตอบอะไรกลับมาบ้าง แต่ชายหนุ่มก็ยังเงียบ หญิงสาวจึงจัดการตามวิธีของเธอ

ร่างกลมกลึงหยัดยกกายให้เขาเข้าประสานล้ำลึกยิ่งขึ้นทุกลำนำสวาท มือนุ่มจิกแผ่นหลังแกร่งด้วยความเสียวกระสันแล้วลูบคลึงตามจังหวะที่เขาชำแรกเข้าหา มือของจิตรกรหนุ่มช้อนสะโพกผายให้ยกสูงขึ้น แล้วจับขาข้างหนึ่งพาดบนบ่ากว้าง เร่งห่มสะโพกหนักหน่วงแม่นยำบุกกดกระทั้นกระแทกโจนจ้วงก้องทวีปกระแทกสะโพกสอบอยู่นานก่อนรับรู้ถึงอาการเกร็งและตอดรัดรุนแรง เขาเร่งประชิดยกขาลงจากบ่า กดเรียวขาแนบถึงอกจนบั้นท้ายงอนงามลอยสูงขึ้นรับแรงหนักเน้นเต็มที่เร่งปลดปล่อยตามติด ก่อนพลิกกายนอนเคียงข้างหอบสะท้านไปพร้อมกันก้องทวีปพาภรรยาเดินทางมาถึงบ้านบิดาก็ได้รับประทานอาหารกลางวันพอดี“สวัสดีครับคุณพ่อ”“สวัสดีค่ะคุณพ่อ”ทั้งสองไหว้คุณก้องภพ ก่อนหันไปสวัสดีนมทิพย์ที่ยืนยิ้มอยู่อีกด้าน เหมือนผู้ใหญ่สองคนกำลังรอคอยการมาของเขาและภรรยาอย่างใจจดจ่อ“ซื้ออะไรมาเยอะแยะลูก แค่มาพ่อก็ดีใจแล้ว ได้เวลาอาหารพอดี เดี๋ยวให้นมทิพย์บอกเด็กให้จัดการตั้งโต๊ะเลยนะลูก”ก้องภพบอกลูกชายและลูกสะใภ้ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เห็นลูกๆ มีความสุขก็อดยิ้มไม่ได้ ภรรยาที่ตายไปคงตายตาหลับหลังจากรับประทานอาหารกลางวันเสร็จก็นั่งคุยกันที่ห้องนั่งเล่น“เมื่อไหร่