เขาต้องทำอะไรสักอย่าง ด้วยความที่อยากรู้ว่าสินค้าที่สายันต์ขนผ่านที่ทางของบิดามันเป็นอะไรกันแน่ อาศัยความชำนาญพื้นที่ไวกูรณ์จึงสามารถลักลอบเข้ามาบริเวณที่สายันต์เก็บและผลิตสินค้าสำคัญได้ เมื่อก่อนเขาเคยสงสัยแต่ก็ละความสนใจไปเพราะบิดาให้เขารับผิดชอบงานมากมาย แตกต่างจากวานนท์ที่วันๆ หนึ่งไม่ค่อยได้ทำอันใด เขายังเคยคิดน้อยใจบิดา ถึงตอนนี้เขาเพิ่งรู้ว่าเหตุใดบิดาถึงไม่ใช้วานนท์ทำงานหนักๆ เหมือนเขาสายตาคมมองร่างหญิงสาวคนหนึ่งที่ใช้ผ้าคลุมศีรษะ ก่อนจะหลบหายเข้าไปในบ้านพัก สายันต์จะวางกำลังคนของตัวเองเอาไว้ในฝั่งที่จะข้ามเขตแดนไปยังสุทธนนท์มากกว่า ส่วนทางชานนท์แทบไม่มีกำลังคนของสายันต์เลยเพราะไว้วางใจว่าทางเราจะไม่เข้าไปยุ่งวุ่นวาย ดังนั้นเขาจึงสามารถขึ้นมาสำรวจได้โดยง่าย“ใครกัน”ไวกูรณ์ขมวดคิ้วยุ่งนึกสงสัยว่าหญิงสาวคนนั้นเป็นใคร ผ้าคลุมของเธอหล่นจากศีรษะ แต่เธอรีบหยิบมาคลุมโดยเร็ว เขาเห็นแค่เพียงเบื้องหลังทำให้นึกเจ็บใจที่ไม่เห็นหน้าของหญิงสาว“มาแล้วเหรอ ฮ่าๆๆ เธอทำงานได้ดีมาก”สายันต์หัวเราะร่าอ้าแขนรับร่างที่เดินเข้ามาสู่อ้อมแขน“แผนการของฉันทำให้นายหัวพอใจไหมคะ”เจ้าหล่อนยิ้มแย้มเมื่
Terakhir Diperbarui : 2026-01-15
Masuk
