Tous les chapitres de : Chapitre 81 - Chapitre 90

ภวัตแทบทนไม่ไหวที่เห็นอีกฝ่ายยังเล่นละครตบตา“พี่หนึ่งเลิกโกหกสักทีเถอะค่ะ” พีรดามองไวกูรณ์อย่างตัดพ้อ“นี่พี่ชายน้องดาต้องโกหกอะไรน้องดาแน่ๆ พี่ไม่เคยโกหกอะไรน้องดาเลย”“พี่หนึ่งกล้าสาบานไหมล่ะคะ” พีรดาเอ่ยถาม ไวกูรณ์อึ้งไป“หยุดพล่ามได้แล้ว ยัยดามานี่”ภวัตเรียกน้องสาวเสียงหนัก พีรดากระชับลูกเอาไว้ในอ้อมอกเดินไปหาพี่ชาย“พี่ไม่ให้ไป”เมื่อจะต้องเสียพีรดาไปจริงๆ ไวกูรณ์กลับรู้สึกทนไม่ได้“พอเถอะค่ะ ในเมื่อพี่หนึ่งไม่ได้ต้องการน้องดามาตั้งแต่แรก ทุกสิ่งทุกอย่างที่พี่หนึ่งทำไปทั้งหมดก็เพียงเพราะต้องการแก้แค้นบ้านเราเท่านั้น โปรดปล่อยน้องดากับลูกไปเถอะ”“น้องดาเชื่อคนอื่นมากกว่าพี่เหรอครับ”“พี่วัตไม่ใช่คนอื่นค่ะ น้องดาได้ยินทุกอย่างที่พี่หนึ่งพูดหมดแล้ว”“มึงได้ยินหรือยังไอ้หนึ่ง ผู้หญิงเค้าไม่ต้องการมึงแล้ว สะใจจริงโว้ย มึงโดนน้องกูเขี่ยทิ้ง ไม่สนใจไยดีอีก”ภวัตพูดยั่ว หัวเราะลั่นอย่างสะใจ ไวกูรณ์กำหมัดแน่นเมื่อได้ยินคำพูดนั้น คนอย่างเขาหรือจะยอมให้ใครมาหยาม พีรดาหลบอยู่ด้านหลังพี่ชายไม่มองหน้าเขาอีก ในหัวอกของเขารุ่มร้อนจนแทบระเบิด ไม่คิดว่าภวัตจะใช้แผนนี้“กูเหรอโดนน้องมึงทิ้ง น้องม

นายหัวหนุ่มซอยสะโพกสอบถี่ยิบบนเรือนร่างที่โต้ตอบกับเขาอย่างเร่าร้อน ขยับจังหวะซ้ำไปซ้ำมากระแทกเข้าหาสะโพกผายงามงอนที่แอ่นหยัดขึ้นหาตามครรลองธรรมชาติ ก่อนจะร่วมกันถักทอสายใยจับจูงไปพบกับธารสวรรค์เบื้องหน้า… ภวัตออกเดินทางตั้งแต่เช้า อรนภัสเดินออกมาส่งชายหนุ่มที่หน้าบ้าน ภวัตกอดร่างภรรยาก่อนจะหอมแก้มยุ้ยๆ ของบุตรสาวในอ้อมอกของภรรยา นายหัวหนุ่มอ้อยอิ่งไม่อยากจากหญิงสาวไปไหน แต่เพราะภารกิจสำคัญที่รออยู่เลยทำให้ต้องตัดใจภาพที่อรนภัสกับภวัตกอดรัดกัน ต่างคนต่างพร่ำพรอดด้วยความรักเหมือนไม่อยากจากกันทำให้เขมจิราแสยะยิ้ม ก่อนจะรอเวลา ลงมือจัดการกับคนงานทั้งในบ้านและในไร่อย่างไม่มีใครสงสัย“นังสาลี่แกเอายานี่ไปใส่ในอาหารแล้วอย่าให้ใครเห็นนะ”เขมจิราบอกทาสรับใช้คนสนิทที่อยู่กับเธอมานาน“ค่ะคุณเขม” สาลี่รับคำตามคำสั่งนายสาวอย่างเคร่งครัด“อย่าให้พลาดล่ะ”เขมจิรากำชับทาสรับใช้เป็นมั่นเหมาะ “คราวนี้แกเสร็จฉันแน่นังอรนภัส” เขมจิรายิ้มร้ายสาลี่แอบย่องเข้าไปในครัวที่จัดเตรียมอาหารกลางวันเสร็จเรียบร้อยแล้วก่อนหยอดยาบางอย่างลงในอาหารแล้วใช้ช้อนคนให้เข้ากัน“นั่นทำอะไรน่ะ”ชบาได้ยินและเห็นเหตุการณ์มาโด

“ไอ้อินทรามึงทำอะไรเมียกู”ภวัตเดินไปกระชากแขนของลูกน้องคนสนิทที่นอนเปลือยกายกอดรัดกับภรรยาอยู่บนเตียง แต่ทั้งคู่ดูไม่รู้สึกตัว“เฮ้ย! นายหัวมันเป็นแบบนี้ได้ยังไง”เสียงกัมปนาทกึกก้องของภวัตทำให้หินผารีบวิ่งขึ้นมาบนบ้านอย่างตกใจ แล้วภาพที่เห็นก็ทำเอาเขาพูดอย่างตกใจ ภวัตเดินเข้าห้องน้ำ ก่อนสาดน้ำเย็นๆ ไปที่ร่างของคนทั้งสองอรนภัสและอินทราค่อยๆ ปรือตาตื่นจากการหลับใหล ทั้งสองสะดุ้งเมื่อเห็นใบหน้าดุดันของภวัต แต่ยิ่งตกใจเข้าไปใหญ่เมื่อเห็นสภาพของตัวเอง“อินทรา นาย!” อรนภัสร้องเสียงหลง ใบหน้าซีดเผือด“เฮ้ย!!!” อินทราสะดุ้งโหยงรีบกระโดดลงจากเตียง“กรี๊ดดด!!!”อรนภัสปิดหน้าปิดตาเมื่ออีกฝ่ายเปลือยเปล่า สมองของเธอมึนงงไปหมด แต่ไม่ทันได้พูดอันใด สามีหนุ่มที่ยืนใบหน้าดุดันอยู่อีกด้านชักปืนออกมาจากเอวทันที“ไอ้อินทราแกทำอะไรของแกนี่”หินผาร้องถามอย่างตกใจ อินทรารีบไปคว้ากางเกงมาสวมใส่กันอุจาดตา“มึงไม่ต้องใส่ เพราะเดี๋ยวก็ต้องเผาทิ้ง”ภวัตลั่นกระสุนใส่ลูกน้องโดยไม่คิดถามไถ่เพราะหลักฐานคาตา“ปัง!!!”เสียงปืนดังกัมปนาทกึกก้องไปทั่ว บรรดาคนรับใช้ที่เพิ่งฟื้นเพราะฤทธิ์ยาสะดุ้งไปตามๆ กันอรนภัสกรีดร้

ภวัตกดร่างเข้าหาอีกไม่กี่ครั้งเมื่อภรรยาบีบรัดเขารุนแรง เขาผละห่างมองร่างที่นอนร้องไห้ระงมอยู่อย่างรู้สึกบอกไม่ถูก ใจโหวงเหวงพิกล แต่ก็ใจแข็งเอาไว้ ตอนนี้ใครๆ ก็คิดว่าเธอเป็นชู้ เขาจะเข้าข้างเธอมันจะทำให้เขาดูโง่งมเมื่อยังไม่รู้ความจริง“เดี๋ยวจะให้มาลัยเอาชุดใหม่มาให้”ภวัตสวมเสื้อผ้า หันหลังให้ภรรยา อรนภัสมองร่างสูงที่ทำเย็นชาใส่เธออย่างน้อยเนื้อต่ำใจ ก่อนจะพลิกร่างกอดตัวเองเอาไว้ภวัตหันมามองภรรยาที่นอนหันหลังให้เขา เธอคงโกรธเขาที่ทำรุนแรงอย่างไม่อยากเห็นหน้า ภวัตกระแทกประตูกระท่อมปิดตามหลัง เสียงสะอื้นไห้ภายในบีบคั้นหัวใจภวัตอย่างรุนแรง สิ่งที่เขาต้องทำต่อไปก็คือจัดการงูเห่าตัวเขื่องที่ซุกตัวอยู่ในบ้านไม่นานมาลัยก็เอาชุดมาเปลี่ยนให้นายหญิง นางรู้สึกสงสัยอรนภัสเอามากๆ ไม่คิดว่าเธอจะคบชู้จริงๆ แต่ก็พูดอันใดไม่ได้ เมื่ออีกฝ่ายแต่งตัวเรียบร้อย เธอจึงขอตัว อรนภัสพยักหน้ารับรู้ นั่งกอดเข่าร้องไห้สะอื้นเบาๆ อยู่บนแคร่อร...พี่ขอโทษนะ พี่ไม่ได้อยากทำแบบนี้ อดทนอีกนิดนึงนะภวัตพูดเสียงแผ่วอย่างตัดอกตัดใจ เมื่อเห็นมาลัยออกมาจากกระท่อม“นายหัวจะทิ้งนายหญิงไว้ที่นี่จริงๆ เหรอครับ”หินผาถามอย

เขมจิราพูดอย่างหมั่นไส้ มองจิกอีกฝ่ายตาวาว สาลี่กลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ ดีที่มีคนมาเปิดประตูห้องปุ๋ยหมักชีวภาพ ไม่งั้นเธอคงออกมาไม่ได้ แถมเธอยังไม่รู้ว่าใครเป็นคนมาเปิด พอวิ่งกระหืดกระหอบไปดูชบาอีกฝ่ายก็หายไปเสียแล้ว เธอทำใจอยู่นานไม่กล้ากลับมาพบเขมจิราอีก แต่เพราะบุญคุณที่เคยมีต่อกัน เธอจึงบากหน้ากลับมาด้วยจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว และต้องเร่งสืบหาชบาให้เจอก่อนที่เรื่องทุกอย่างจะแดงขึ้นมา โดยมีบุญมีแฟนหนุ่มเป็นคนช่วยหา“คุณจะทำยังไงต่อคะนี่” สาลี่เอ่ยถามนายสาว“ก็จัดการนังอรให้มันสิ้นซากยังไงเล่า คุณวัตคงยังตัดใจจากมันไม่ขาดถึงยังไม่ไล่มันไป ยังเก็บมันเอาไว้ หึ! ส่วนไอ้อินทรามันอาการปางตาย เดี๋ยวคงได้ตายสมใจแน่ เพราะฉันจะจัดให้มันลงนรกซะ แล้วนังเด็กนั่นอีก ลูกนังอร คุณวัตให้ยัยดาดูแลเป็นอย่างดี เหมือนไม่ได้เกลียดชังอย่างที่ปากพูด ฉันต้องรีบลงมือให้เร็วที่สุด”“คุณจะทำอะไรคะ”สาลี่ถามอย่างหวาดๆ เธอเห็นแววตาของเขมจิราก็สังหรณ์ใจว่ามันต้องเป็นเรื่องไม่ดีแน่นอน“ทำให้มันหายสาบสูญไปไง ได้ข่าวว่าคุณวัตไล่มันไปอยู่กระท่อมเก่าๆ”สาลี่กลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ ยิ่งเห็นสายตาน่ากลัวของนายสาวก็