Semua Bab ยอดดวงใจคนเถื่อน: Bab 61 - Bab 70

สายันต์ที่เดินทางกลับไปกลับมาระหว่างชายแดนเอ่ยชมหญิงสาวตรงหน้า เขาได้รับข่าวคราวจากหญิงสาวตรงตามความต้องการทุกประการ จึงสามารถจัดการกับของเถื่อนได้คล่อง ถ้าหากภวัตจะมาดักจัดการเขา เขาก็เงียบเสีย แต่ถ้าอีกฝ่ายถอยไปตั้งหลัก เขาก็จัดการให้ลูกน้องขนของโดยด่วน“เมื่อไหร่นายหัวจะทำตามที่ฉันขอบ้างล่ะคะ”หญิงสาวกล้าต่อรองเขามากขึ้น เมื่อเห็นอีกฝ่ายอารมณ์ดี“เมียไอ้ภวัตมันสวยดี ถึงเธอไม่บอกฉันก็จะรีบจัดการเร็วๆ นี้แน่นอน”สายันต์ลูบปลายคางไปมาเมื่อได้ยลโฉมของอรนภัสเต็มๆ ตาที่ตลาด เขาต้องได้เชยชมหญิงสาวที่ยิ้มหวาน เสียงไพเราะ และผิวเนียนละเอียดผุดผ่องคนนั้นให้ได้เธอเผยยิ้มเมื่อเห็นใบหน้าหื่นกระหายของสายันต์ หากอรนภัสจะแหลกลาญหรือแปดเปื้อนด้วยน้ำมือชายอื่นเธอก็ยินดีเป็นที่สุด“เธอมาหาฉันหน่อยสิ”สายันต์กวักมือเรียกหญิงสาวตรงหน้า เธอจำต้องเดินเข้าไปหา หากขัดใจอะไรเขา อาจจะโดนทุบตีทำร้ายเอาอีก“ว้าย!”หญิงสาวร้องเสียงหลงเมื่อโดนกระชากเข้าหาโดยแรงก่อนจะกดให้นั่งคุกเข่าลงตรงหน้าขาแกร่ง แค่นี้เธอก็รู้แล้วว่าเขาต้องการสิ่งใด สายันต์กดศีรษะของหญิงสาวลงกับเป้ากางเกง เธอก้มหน้าเหยียดริมฝีปากอย่างรังเกีย

“ฟังนะ...”ภวัตจำต้องเล่าเหตุการณ์ที่เขาไม่อยากพูดถึงนักให้ภรรยาฟัง เพื่อจะได้เข้าใจตรงกัน“ตายแล้ว” อรนภัสยกมือขึ้นทาบอก“ยังไม่ตาย พี่ไม่อยากเล่าหรอก แต่ในเมื่อยัยปีศาจมันใส่ความกันขนาดนี้พี่ก็จำต้องเล่า พูดออกมาได้ว่าพี่จะมีอะไรกับเค้า ขนาดเข้าใกล้พี่ยังไม่อยากเข้าใกล้เลย พ่ออาจจะมาเห็นเหตุการณ์แล้วเสียใจเรื่องเขมจิรา อันนั้นพี่มั่นใจเพราะพ่อดูจะไม่ใส่ใจยัยนั่นอีก หลังจากเข้าโรงพยาบาล ยัยนั่นทำตัวน่ารังเกียจมาก แล้วอรก็ยังจะไปเชื่อเค้าอีก”อรนภัสเข้าใจแล้วว่าสามีไม่ได้เครียดเรื่องที่เขมจิราเล่า เขมจิราช่างปั้นน้ำเป็นตัวเสียจริงที่หาว่าภวัตปลุกปล้ำจนพีระมาเห็น ที่แท้เขาเครียดเรื่องของเถื่อนที่มีคนขนข้ามเขตแดนมานี่เอง คนเราหากไม่พูดคุยเปิดอกซึ่งกันและกัน กลับคิดไปเองฝ่ายเดียวก็มีแต่ผลเสียและความไม่เข้าใจกัน “พี่วัตขา…”อรนภัสเรียกสามีเสียงแผ่ว ภวัตจับใบหน้าเธออย่างจริงจัง จ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวย“อรล่ะ ทำไมถึงแต่งงานกับพี่ อย่าตอบเชียวนะว่าเป็นเพราะพี่ขู่ พี่รู้ดีว่าคนแบบอรไม่มีทางแต่งงานเพราะคำขู่ของใคร”ภวัตวกกลับมาถามเรื่องที่ยังค้างคา“ใช่ค่ะ อรไม่มีวันแต่งงานเพราะคำขู่ของคนเ

ทั้งสองช่วยกันแต่งตัวก่อนจะนอนแนบซุกตัวเข้าหากันอย่างอบอุ่น ชายหนุ่มชี้นิ้วไปบนดวงดาวบนท้องฟ้าผ่านหลังคาเต็นท์ที่ออกแบบมาพิเศษสามารถมองผ่านทะลุออกไปได้ เพราะมีลักษณะใสไม่ทึบเหมือนส่วนอื่น ภวัตจุมพิตหน้าผากสวยของภรรยาเมื่ออีกฝ่ายหลับคาอกไปแล้ว เขากอดรัดด้วยความรักและหวงแหนสุดหัวใจ ก่อนจะหลับตามเธอไปด้วยภวัตกับภรรยาพักผ่อนอยู่ที่น้ำตกสองวัน ก่อนจะกลับในตอนเช้าของอีกวัน…ใบหน้าหมองเศร้าของอรนภัสก่อนโดนลากออกจากบ้านไป กับใบหน้าสดใสที่กลับมาพร้อมสามีทำให้เขมจิราเลิกคิ้วด้วยความสงสัยปนอิจฉาริษยา เธอเก็บความขุ่นข้องไว้ในใจเมื่อช่วงเย็นเธอไม่มีเวลาได้อยู่ตามลำพังกับอรนภัส จะใส่ไฟทำให้อีกฝ่ายร้อนใจก็หาโอกาสไม่ได้“น้องดาทานข้าวนะคะ”พี่สะใภ้คนสวยลงทุนยกถาดอาหารมาให้น้องสาวสามีด้วยตนเอง พีรดาที่นั่งกอดเข่าอยู่บนเตียงกว้างใบหน้าหมองเศร้าหงอยเหงา ข้างแก้มมีคราบน้ำตา ดวงตาแดงก่ำ ทำให้อรนภัสเดินเข้าไปนั่งลงใกล้ๆ แล้วลูบมือบนศีรษะเบาๆ ด้วยความเอ็นดู“พี่อร” พีรดากอดพี่สะใภ้แน่น สัมผัสของอรนภัสเหมือนมารดาที่จากไปเมื่อหลายปีก่อน“ถ้าอยากเล่าอะไรให้พี่ฟังก็เล่าได

“รออีกนิดนึงได้ไหมคะ พี่วัตเป็นคนโมโหร้าย น้องดาเป็นห่วง กลัวว่าพี่หนึ่งจะมีอันตราย”“พี่ไม่อยากรอเลย หากน้องดาขอ ก็ได้ครับ แต่น้องดาต้องสัญญาว่าจะหมั่นออกมาหาพี่บ่อยๆ นะครับ มาให้พี่ชื่นใจให้หายคิดถึง”ชายหนุ่มคลอเคลียแก้มนวลออดอ้อนอย่างมีชั้นเชิง“น้องดาจะพยายามค่ะ”เพียงแค่นี้ไวกูรณ์ก็กระตุกยิ้มรู้แล้วว่าพีรดาจะต้องออกมาหาเขาอีกแน่นอน…ทางด้านสายันต์หัวเราะลั่นเมื่อตอนนี้ศัตรูหมายเลขหนึ่งของเขากำลังวุ่นกับการแก้ปัญหาครอบครัว“ฮ่าๆๆ เธอนี่ยอดเยี่ยมจริงๆ ไม่เสียแรงที่ฉันไว้ใจ ยิ่งนังน้องสาวของไอ้ภวัตมันบ้าผู้ชายเท่าไหร่ ไอ้ภวัตมันก็ต้องยุ่งกับการเคลียร์ปัญหาของน้องมัน ฉันก็จะยิ่งรวย ขนของได้สะดวกยิ่งขึ้น”สายันต์พูดอย่างกระหยิ่ม“แล้วรางวัลของฉันล่ะคะนายหัว” หญิงสาวออดอ้อนขอรางวัล“เธอนี่น่ารักจริงๆ”“ขอบคุณที่ชมค่ะ ฉันไม่ได้ทำอะไรหรอกค่ะ แค่ใช้ปากให้เป็นประโยชน์เท่านั้นเอง”หญิงสาวคลอเคลียไม่ห่าง สายันต์หัวเราะชอบใจ ก่อนจะตบรางวัลให้อย่างงาม“เอาเงินนี่ไปใช้เล่นให้หนำใจเลยนะ เธอทำงานดีแล้ว”สายันต์หอมแก้มหญิงสาวอย่างถูกอกถูกใจ ก่อนจะพาหล่อนออกไปดูคนงาน หญิงสาวเหยียดยิ้มเก็บเงินจำนวน

“ว่าไงจ๊ะ” ภวัตยกมือนิ่มขึ้นมาจุมพิตอย่างแสนรัก“เรื่องน้องดาพี่วัตจะทำยังไงคะ” เธออดนึกห่วงพีรดาไม่ได้ภวัตถอนใจก่อนตอบ “แล้วอรคิดว่าพี่ควรทำยังไงดีล่ะ”“อรรู้ว่าพี่วัตรักน้อง พี่วัตคงมีคำตอบอยู่ในใจแล้ว แต่บอกอรหน่อยได้ไหมคะ อรเชื่อในการตัดสินใจของพี่วัตค่ะ”“พี่จะปล่อยยัยดาให้เผชิญกับความจริงของชีวิต การที่จะกักขังเอาไว้ก็มีแต่ทำให้ยัยดาเครียดกว่าเดิม”อรนภัสจุมพิตแก้มสากของสามีอย่างแสนรักเมื่อได้ยินคำพูดนั้น “ดีแล้วค่ะ อรก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน”“นอนเถอะ หรือจะต่อ...”ภวัตกอดภรรยาแนบอกถามความเห็นอย่างใส่ใจ ดวงตาคมดุที่หม่นเศร้าวาบขึ้นมาในทันที“แน้...”อรนภัสบิดเนื้อคนเจ้าเล่ห์ เขาจึงคร่อมทับร่างที่นอนตะแคงข้างอยู่“แบบนี้แสดงว่าเอาอีก”ภวัตส่งสายตาเป็นเชิงบอกว่าเธอไม่มีวันปฏิเสธเขาได้ภวัตเคลื่อนมือลูบไล้ไปทั่ว จุมพิตรอยแผลที่เกิดจากไม้อย่างปลอบประโลม อรนภัสครางหวิวไหวเมื่อปลายนิ้วสะกิดยอดเกสรดอกรัก รู้ตัวเองดีว่าหากถูกสัมผัสบริเวณนี้เธอจะอารมณ์รุนแรงขึ้นอย่างที่สุด กายหนาค่อยๆ เคลื่อนลงต่ำเพื่อกวาดลิ้นร้อนละเลงชิมความหวานที่ไม่เคยจืดจาง“ปลุกมันหน่อยสิอร เมื่อกี้มันทำงานหนักสลบไปแ