Semua Bab ยอดดวงใจคนเถื่อน: Bab 21 - Bab 30

ภวัตพิงศีรษะไปกับขอบอ่างอาบน้ำ หลับตาพริ้มเมื่อภรรยาเริ่มบีบนวด ขัดตัวให้อย่างเอาใจ“แย่นะคะ ถ้าประเทศชาติมีคนแบบนี้”อรนภัสแสดงความคิดเห็น“ใช่ แย่จริงๆ”ภวัตตอบไปมือก็จับมือภรรยาวางที่แก่นกายชาย อรนภัสอุทานเบาๆ แต่ไม่ได้ถอนมือหนี หนีไปก็หนีไม่พ้น คนเอาแต่ใจต้องตามติดรุกต้อนเธอให้จนมุมอยู่ดี“ขยับหน่อยอร ปลุกๆ มันหน่อย งัวเงียไม่เข้าเรื่องยังเช้าอยู่เลย”ภวัตพูดดุๆ แต่ดูเหมือนจะดุสิ่งที่เธอกอบกุมเอาไว้ต่างหาก“พี่วัตน่ะ”อรนภัสค้อนให้ หน้าแดงจัดจนลามไปถึงใบหู มือบางถูกมือหนาบังคับให้ขยับจังหวะ“พี่วัตไม่หิวเหรอคะ”อรนภัสกระซิบถาม ขยับมือไปโดยที่เขาไม่บังคับ ภวัตครางอืออาหลับตาพริ้มพึงพอใจในการปรนนิบัติ“หิว”เขาตอบเสียงสั่นพร่าจนเธอสัมผัสได้ คำว่าหิวของเขามันแปลได้หลายความหมาย อาจแปลถึงหิวรสเสน่หาด้วย เธออยู่กับเขามาหลายวัน พอจะเข้าใจความต้องการที่ร้อนแรงของสามีดี“อร มันตื่นแล้วละ”ภวัตลืมตาขึ้น เธอสะท้านอายเมื่อเห็นรอยหม่นมัวด้วยอารมณ์แห่งดำกฤษณา ภวัตยกร่างภรรยาขึ้นจากอ่าง เปิดน้ำจากฝักบัวรินรดร่างกายอีกครั้ง ก่อนจะกดเธอไปที่ขอบอ่างอีก“พี่วัตขา... อรไม่ไหวแล้วนะคะ เหนื่อย” ภรรยาพ้

อรนภัสทานน้ำเสร็จก็เดินเข้าห้อง หญิงสาวสะดุ้งเมื่อเดินกลับเข้ามาในห้องแล้วเห็นสามีกำลังนั่งพิงหัวเตียงมองเธอด้วยสายตานิ่งๆ ดูเคร่งเครียด “พี่วัตยังไม่ง่วงเหรอคะ” เธอเอ่ยถามก่อนเดินไปทรุดนั่งลงบนเตียงใกล้ๆ เขา“พี่เตือนแล้วไงว่าไม่ให้ไปสนิทสนมกับเขมจิรา”เขาไม่ตอบคำถามแต่พูดกับเธอเสียงดุ“อรขอเหตุผลค่ะ” เธอถามเขาอย่างจริงจัง“นี่โดนยัยแม่มดนั่นเป่าหูอะไรมาอีกล่ะ”ภวัตเริ่มอารมณ์เสียเมื่อเห็นภรรยาคาดคั้น“เอ๊ะ! อรไม่ใช่คนหูเบาซะหน่อยนะคะ”“มันก็ไม่แน่ ยัยแม่มดนั่นร้ายกาจจะตาย”“อรไม่เห็นว่าคุณเขมจะร้ายตรงไหนเลย พี่วัตชอบมองคนอื่นในแง่ร้าย”อรนภัสสะบัดเสียงใส่สามี เธอดึงผ้าห่มมาคลุมร่างและหันหลังให้เขา“อร” เสียงหนักๆ ของสามีทำให้อรนภัสนอนตัวแข็งทื่อ“อรง่วงแล้วค่ะพี่วัต” เธอเอ่ยบอกเมื่อเขาวางมือบนไหล่มน“พี่ยังไม่ให้นอน ถ้าเรายังพูดกันไม่รู้เรื่อง”ภวัตดึงไหล่บอบบางให้หันมาหา อรนภัสหลับตาแน่นเหมือนเด็กดื้อ จมูกโด่งจึงชนกับแก้มนวล“อุ๊ย! พี่วัต” อรนภัสอุทาน ยกมือกุมมือแดงซ่านเบาๆ“พี่บอกให้คุยกันก่อนไง พี่ไม่ชอบให้อะไรค้างคา ยิ่งเราสองคนแต่งงานกันแล้วมีอะไรไม่เข้าใจให้ถาม ให้พูดคุยกันทุก

เขารวบปลายขาทั้งสองเอาไว้พาดบ่า สะโพกผายลอยขึ้นจากขอบเตียง ส่วนท่อนบนแทบจมลงบนเตียงหนานุ่มด้วยแรงกดกระชั้นถี่ที่กำลังตามติดเธอมาอย่างเร่าร้อน เนื้อกายที่สอดประสานรุนแรงสับจังหวะอีกไม่กี่ครั้งก็หลั่งรินสายธารร้อนให้ภรรยาดูดกลืนทุกหยาดหยดภวัตจับปลายขาภรรยาวางลงแล้วเท้าแขนบนเตียงอย่างเหนื่อยหอบ ถอดถอนกายออกห่างอย่างเนิบนาบ เนื้อกายละมุนกับสิ่งที่เคยแข็งกร้าวเสียดสีกันจนประสานเสียงครวญไม่เป็นภาษาอีกครา มือหนาเอื้อมไปหยิบสิ่งที่ต้องการแล้วทำความสะอาดให้ภรรยาอย่างอ่อนโยน ชายหนุ่มดึงร่างหอมมากอด จุมพิตกลุ่มผมสลวยที่เขาเองหลงใหลตั้งแต่เมื่อใดมิอาจรู้ได้“วันหลังถ้าดื้ออีกจะโดนทำโทษอย่างหนัก”“อรไม่ได้ดื้อซะหน่อย” หญิงสาวพ้อตาปรือด้วยความเหนื่อยง่วงและอารมณ์หวามสวาทที่เกาะติดอยู่ในเรือนกายไม่ห่างหาย“ดื้อสิ ดื้อที่เผลอเชื่อคนอื่นง่ายๆ” เขาทำเสียงดุ“แค่เผลอนะคะ ตอนนี้ไม่แล้ว”เธอเถียงอย่างน่ารัก ซุกหาไออุ่นของอกกว้างอย่างประจบประแจง“ขี้อ้อนจังเลยนะเรา”แล้วยังงี้จะไม่ให้รักได้ไง ประโยคหลังเขาต่อในใจ“ก็มีคนให้อ้อนนี่คะ”อรนภัสหลับตาแล้วเข้าสู่ห้วงนิทรารมณ์ ความรู้สึกปลอดภัยเ

“อืม... อยากทานขนมจีนแกงไตปลา น้ำยา แล้วถ้ามีแกงเขียวหวานอีกอย่างก็ดีนะ”เขาจูงมือภรรยาไปที่รถ อรนภัสเดินไปส่งสามีด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม“น่ากินจังค่ะ” อรนภัสตอบอย่างเห็นด้วย“พี่เหรอ” เขาหันมาเย้า“ไม่ใช่ค่ะ อรหมายถึงขนมจีนน้ำยา แกงไตปลาค่ะ อรอยากทานอยู่พอดี กลางวันนี้อรจะทำไว้รอนะคะ”อรนภัสตีแขนสามีอย่างขัดเขิน พร้อมกับแก้ไขความเข้าใจของเขาใหม่ แม้จะรู้ว่าเขาแหย่เธอเล่นก็ตาม“พี่จะกลับมากิน”ภวัตบอกตาพราว คนถูกมองขวยเขินรู้สึกเหมือนจะโดนอีกฝ่ายกินเสียเอง ภวัตหยิกแก้มภรรยาอย่างเอ็นดู ไม่ค่อยอยากเข้าไร่สักเท่าไหร่ แต่อยากคลอเคลียอยู่กับร่างหอมๆ ของคนตรงหน้าเสียมากกว่า ก่อนจะนึกขึ้นได้จึงเอ่ยถามเรื่องที่ภรรยาเคยขอเอาไว้“อรต้องการอะไรอีกไหม อุปกรณ์ที่จะใช้ทำงานน่ะ”“ไม่แล้วละค่ะ พี่วัตลงทุนไปหลายตังค์แล้ว ขออรทดลองก่อนนะคะ ไม่รู้จะกินได้หรือเปล่า”อรนภัสพูดติดตลกยิ้มขอบคุณสามี เธอเรียนจบด้านวิทยาศาสตร์การอาหาร จึงชอบทดลองหรือทำอาหารแปลกใหม่ออกมาเสมอๆ อีกทั้งผู้เป็นยายและมารดาเป็นคนชอบทำอาหาร จึงถ่ายทอดความรู้มาให้เธออย่างเต็มเปี่ยม“พี่จะรอชิมไวน์สมุนไพรนะ”นิ้วแกร่งม้วนผมภรรยาเล่นอย่างสบา

ภวัตบอกตาพราว อรนภัสทุบอกให้ด้วยความเขินอาย ถูกสามีพาเข้าห้องน้ำในที่สุด... เสียงครางหวานใสประสานกับเสียงคำรามเมื่อร่างสูงใหญ่ของนายหัวหนุ่มพาภรรยาไปไม่ถึงเตียง แต่หยุดอยู่ตรงโซฟาตัวยาวในห้องนอนเพียงเท่านั้นอรนภัสเลื่อนมือจากการจับพนักโซฟาบนศีรษะ ขณะที่สามีหนุ่มโน้มกายลงมาแนบชิดสับสะโพกรัวเร็ว นิ้วมือเรียวจิกบนแผ่นหลังแกร่งเกร็งค้าง ครางกระเส่าไม่เป็นภาษา ภวัตกอบกุมสะโพกผายของภรรยายกขึ้นจากโซฟาตัวยาวให้แนบชิดสนิทกาย ริมฝีปากอ่อนหวานอวบอิ่มเม้มต้นคอหนาที่ก้มลงมาอย่างระบายอารมณ์กระสันซ่าน ภวัตกดกายแช่นิ่งเมื่อเธอโอบรัดเขาอย่างรุนแรงก่อนจะหวีดร้องเสียงหวานเครือด้วยความสุขซ่านแห่งเพศรส“พี่วัต”อรนภัสหอบหายใจสะท้อนในอกเมื่อผละจากลำคอแกร่งของเขา หยาดเหงื่อโซมกายคนทั้งสองคลุกเคล้าด้วยกลิ่นรสรักที่อบอวลหลอมรวมเป็นกลิ่นหอมประหลาดล้ำ“อีกนิด”ภวัตบอกก่อนสอดมือเข้าใต้ข้อพับขา เรือนกายที่ยังแข็งแกร่งฝากฝังล้ำลึกในช่อบุปผาชาติอ่อนหวาน เขาพาเธอออกไปยังระเบียงบ้าน สายลมเย็นพัดผ่านเข้ามาจนขนในกายลุกชันด้วยความหนาวเหน็บ เธอครางกระเส่ากอดร่างเขาแนบแน่น ซุกใบหน้าที่ซอกคอหนาอย่างฝากกายฝากใจ เรือนกายที