Semua Bab ยอดดวงใจคนเถื่อน: Bab 31 - Bab 40

“น้องดาเหรอคะ” เธอทานไปสนทนากับสามีไป“ใช่ พี่กำลังห่วงยัยดา กลัวว่าสักวันจะโดนหลอก”“คงไม่หรอกค่ะพี่วัต น้องดาเธอเป็นคนดี แล้วคนดีมักตกน้ำไม่ไหลตกไฟไม่ไหม้หรอกค่ะ”“พี่ก็หวังอย่างนั้น”ภวัตพิงศีรษะกับต้นมะม่วงขณะนั่งอยู่กับภรรยา ร่มเงาของต้นไม้ใหญ่ให้ความรู้สึกเย็นสบายน่านอน“พี่วัตกินไหมคะ”เธอเอ่ยถามสามี ภวัตไม่ตอบแต่อ้าปากรับเนื้อมะพร้าวจากมือน้อย“อื้อ... พี่วัต”เธอครางประท้วงเมื่อเขาอ้างับนิ้วเธอไปดูดเล่น แถมยังรวบเสียแน่นหนา“หวานอร่อย”ปากพูดแต่ตามองสบเธอไม่วาง เธอเองเป็นฝ่ายที่ทนสบสายตาเขาไม่ไหวต้องหลบเสมองไปทางอื่น“อิ่มแล้วก็ง่วง”ภวัตทิ้งกายลงนอนหนุนตักนิ่มๆ ของภรรยา ใบหน้าคมคายหันเข้าหาแผ่นท้องเรียบเนียน“พี่วัตน่ะ อายคนอื่นเค้าบ้างสิคะ”“อายใครกัน ตรงนี้ไม่มีใครกล้ามายุ่งกับเราหรอก ขอพี่งีบสักสิบนาทีนะ เมื่อคืนแทบไม่ได้นอนเลย”“แน้... ก็เพราะใครล่ะคะ”เธอค้อนให้สามีเจ้าเล่ห์ แต่คนที่อยากอ้อนเมียไม่ตอบ กลับนอนเฉยซุกหากลิ่นหอมอ่อนๆ จากกายสาว อรนภัสพิงร่างไปกับต้นมะม่วงให้สามีนอนหนุนตักอย่างสบาย แล้วเผลอหลับไปเพราะลมที่พัดเย็นสบาย...“ตื่นได้แล้ว ยัยเด็กขี้เซา”เสียงกระซิบ

ภวัตประคองตัวเองและภรรยาไปที่กลางเตียง ลากเธอตามติดไปด้วยแต่ยังสอดประสานเหนียวแน่นอยู่เช่นเดิมด้วยการกดสะโพกเอาไว้ ก่อนจะพลิกกายภรรยาลงด้านล่างอีกครั้ง ลิ้นร้อนเริ่มทำงานไปตามซอกคอ ใบหูขาวเนียน เสียงครางตอบรับเบาๆ ในลำคอกระตุ้นให้เขาเบียดกายระรัวทันที มือหนาจับเอวบางไว้แน่น ชายหนุ่มอัดกระแทกทุกจังหวะลึกสุดใจ แล้วนิ่งเอาไว้ให้เธอหยัดรับเขา จนเห็นกล้ามเนื้อบริเวณหน้าท้องเกร็งตัว ครางเสียงดังอย่างไม่กลัวว่าจะมีใครได้ยินนายหัวหนุ่มรับรู้ด้วยประสบการณ์ว่าเธอถูกกระชากอารมณ์ให้เสร็จสมอารมณ์หมายด้วยการเกร็งกายบีบรัดเขารุนแรง จนใบหน้าหล่อเหลาบิดเกร็งเส้นเลือดปูดอย่างเห็นได้ชัด หญิงสาวเกร็งค้างหน้าหงายขึ้นด้านบน จิกมือและเท้าไปเพียงครู่ก็หอบสะท้านถี่อ่อนระทวยภวัตกัดฟันกรอดค้างเอาไว้ในท่วงท่านั้นเพื่อให้กล้ามเนื้อสาวที่บีบรัดคลายตัวออก ก่อนจะควบขี่ลีลารักสอดประสานต่อไป อรนภัสเริ่มหอบหายใจด้วยความเหน็ดเหนื่อยอีกครั้ง ขาทั้งสองของหญิงสาวรั้งเอวหนาไม่ให้หลุดจากการสอดแทรก สะโพกสอบหยุดชะงัก หญิงสาวปรือตามองอย่างไม่เข้าใจ ก่อนจะกอดคอหนาเอาไว้ตามที่เขาต้องการ ภวัตยกภรรยาขึ้นอุ้มในท่วงท่านั้น พาเธอเดิ

“เดี๋ยวก่อนครับ” เขมจิราชะงักเมื่อได้ยินเสียงของลูกเลี้ยงหนุ่ม“อะไรคะ”“หมอที่มาจ่ายยาแก้ท้องเสียนี่เป็นญาติของน้าเขมด้วยหรือครับ” ภูวดลถามมารดาเลี้ยงด้วยน้ำเสียงเรียบติดจะขรึม“คุณพูดอะไรคะ น้าไม่เห็นรู้เรื่องเลย”เขมจิราหน้าซีดเล็กน้อย ก่อนจะปรับอารมณ์ให้สงบนิ่งดังเดิม“อย่านึกว่าผมไม่รู้นะครับ ถ้าน้าเขมคิดจะทำอะไรพี่อรอีก ผมจะไม่ปล่อยไปแบบนั้น”ภูวดลพูดเสียงเครียด เพราะเขาคิดว่าเขมจิรามีบุญคุณที่ไปเป็นผู้ปกครองให้เขาเวลามีปัญหาที่โรงเรียน เรื่องนี้เขาซาบซึ้งในบุญคุณ จึงไม่อยากเอาเรื่องมารดาเลี้ยงในครานี้“คุณภู คือว่าน้า” เขมจิราพูดไม่ออก“น้าเขมสัญญาสิครับ” ภูวดลคาดคั้น“น้าสัญญา แต่คุณภูอย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกใครนะคะ น้าขอโทษ แค่อิจฉาที่คุณวัต...”เขมจิราพูดยังไม่ทันจบประโยค ภูวดลก็พอจะรู้จึงพูดสวนขึ้นทันควัน“ผมไม่รู้ว่าพี่วัตกับน้าเขมมีความรู้สึกอย่างไรกันในตอนนี้ แต่ผมก็ไม่อยากให้น้าเขมทำร้ายคนอื่นครับ เห็นแก่ที่น้าสละเวลาไปประชุมผู้ปกครองให้ผมหลายครั้ง ผมจะไม่เอาเรื่อง แต่ครั้งหน้า... ผมขอเตือนว่าอย่าทำอีก” ภูวดลพูดแล้วเดินจากไปเขมจิรากำหมัดแน่นอย่างแค้นใจ เธอเองก็ไม่รู้ว่าทำ

“อุ๊ย! พี่วัต อ๊ายย...”อรนภัสครางกระเส่า ทำท่าจะลุกหนี แต่ถูกรั้งเอวคอดกอดรัดเอาไว้ให้นั่งทาบทับบนแก่นกายแข็งร้อนของเขา“ตัวอักษรตรงนี้ขอใหญ่หน่อยสิ อรพิมพ์ตามพี่บอกสิคนดี”ภวัตวางมือหนาบนมือภรรยาขณะกระแทกสะโพกสอดใส่ขึ้นมาหาภรรยาเนิบนาบ อรนภัสกัดริมฝีปากกลั้นเสียงสะอื้นหวาม มือสั่นระริกขณะจับเมาส์เครื่องคอมพิวเตอร์“อร... แบบนั้นแหละ”ภวัตกระซิบบอกเมื่อภรรยาตอดรักเขาทุกจังหวะการเคลื่อนไหว มือหนาสอดประสานกับมือภรรยาก่อนจะจิ้มที่แป้นคีย์บอร์ดพิมพ์ตัวหนังสือที่ต้องการ อรนภัสเกร็งร่างด้วยความกระสันซ่าน หอบหายใจกระเส่า แต่ก็ถูกบังคับมือให้คลิกไปมาที่หน้าจอคอมพิวเตอร์“ขยับสิอร โยกเบาๆ”ภวัตกระซิบสั่งกำกับภรรยาที่มีท่าทีเงอะงะ เขาละมือจากมือภรรยา กอบกุมเอวคอดเอาไว้ ก่อนจะยกขึ้นลงจัดท่วงท่าและจังหวะให้เธออย่างใจดี อรนภัสตาปรือปรอยแต่ก็ขยับตามอย่างมัวเมาในกิจกรรมเสน่หาที่ร่วมทำกับสามี“พิมพ์สิ ตามที่พี่สั่ง”เสียงแหบห้าวข้างหูทำให้อรนภัสทำตามอย่างว่าง่าย เธอขยับบั้นท้ายงามงอนโยกไหวไปตามจังหวะที่เขากำกับ มือบางก็ถูกมือหนาเลื่อนไปมาบนคีย์บอร์ด เรือนกายเสียดสีร้อนระอุ เสียงเนื้อกายกระทบกระแทกดั

“พี่ก็เป็นของพี่แบบนี้ อรยังไม่ชินอีกเหรอไง”“ไม่ชิน แล้วก็ไม่มีวันจะชินด้วยค่ะ เด็กๆ แบบอรไม่ชินกับคนแก่ชอบทำหน้ายักษ์”ภวัตสำลักน้ำลายตัวเองเมื่อได้ยินคำพูดของภรรยาตัวน้อย“อรมาว่าพี่แก่ เดี๋ยวเถอะจะโดนสำเร็จโทษ”เขาครางกระหึ่มในลำคอ“ฮิฮิ พี่วัตน่ะแก่แล้วนะคะ อายุก็ตั้งสามสิบกว่าแล้ว อรเพิ่งยี่สิบกว่าๆ เอง เวลาเราเดินด้วยกันเหมือนอากับหลานเลย”“อร”ภวัตเรียกเสียงหนักอย่างมันเขี้ยว พลิกร่างภรรยาให้นอนหงายแล้วขึ้นทาบทับ“ไม่ต้องมาขู่อรนะคะ พี่วัตทำเย็นชาใส่อรก่อน คืนนี้อรไม่ให้ ไม่ให้ เอ่อ...” พอพูดไปอรนภัสก็เริ่มหน้าแดง“ไม่ให้อะไร หือ... แม่ตัวดี ยั่วกันขนาดนี้” เขากระซิบถาม“อรไม่ให้พี่วัตรังแกค่ะ”หญิงสาวว่าให้อย่างงอนๆ พยายามเบี่ยงหลบแต่หนีอ้อมแขนกำยำไม่พ้น“กล้าขัดใจพี่หรือไง คืนนี้ไม่ให้ลุกจากเตียงไปไหนเลยจะกักไว้ใต้ร่างพี่ทั้งคืน”หญิงสาวตาโตเมื่อได้ยินคำพูดของเขา ภวัตก้มลงดุนดันจุมพิตกลีบปากสีกุหลาบอย่างหักห้ามใจไม่อยู่…“พี่วัตขา... อรต้องการ”ริมฝีปากสวยเผยอครวญคร่ำร่ำร้องถึงความต้องการแห่งอารมณ์เสน่หา ภวัตหลุบสายตาซ่อนรอยยิ้มแห่งผู้มีชัยชนะเอาไว้อย่างแนบเนียน คนอย่างเขาไม