บททั้งหมดของ เชลยทรายทาสชีคเถื่อน: บทที่ 71 - บทที่ 80

ก่อนที่เขาจะเริ่มจุดมันขึ้นมาอีกครั้งโดยการกระแทกกระทั้นกายหนักๆ ติดตามเธอไม่ล่าถอย สองร่างกอดรัดกันแน่นเมื่อเดินทางไปสู่ดินแดนแสนหฤหรรษ์พร้อมกัน อัฟฟานขยับร่างอีกหลายครั้งก่อนปล่อยเสียงคำรามเป็นลำนำสุดท้ายตามหญิงสาวไปพร้อมแรงหอบเหนื่อยและเหงื่อโซมกายชีคหนุ่มพลิกกายลงจากร่างบอบบางแต่อวบอิ่มทุกสัดส่วนยวนตา กดจุมพิตหน้าผากสวยซ้ำไปซ้ำมาปลอบคนในอ้อมแขนให้คลายเหนื่อย มาราตีลูบแผงอกที่อุดมด้วยเส้นขนดกหน้าและกล้ามเป็นมัดๆ ระเรื่อยไปตามลำแขนกำยำด้วยความเสน่หาหญิงสาวแหงนเงยหน้าขึ้นมองสบตาสีเหล็กกล้า ยกริมฝีปากจุมพิตปลายคางบึกบึน ชีคหนุ่มกระตุกยิ้มทรงเสน่ห์ กอดรัดร่างหญิงสาวที่หวงแหนแนบอก“พรุ่งนี้เราจะไปดูการต่อเรือแล้วคงต้องกลับเมืองหลวงกัน” เขาเอ่ยขึ้นก่อนเป็นประโยคแรก มือใหญ่ลูบไล้แขนเปลือยเล่น“ข้าอยากนั่งเรือไปเจรจาการค้ากับท่าน อยากไปกับท่านทุกที่”มาราตียิ้มหวานออดอ้อนในที“ข้าต้องพาเจ้าไปอยู่แล้ว สัญญายอดรักของข้า” คำมั่นสัญญาทำให้ได้จุมพิตแสนหวานตามมา“คืนนี้ข้าคงกินเจ้าทั้งคืน พรุ่งนี้จะควบม้าไหวหรือไม่ยังไม่รู้” น้ำเสียงหยอกเย้าที่เธอจะได้เห็นเวลาที่อยู่ด้วยกัน ทำให้หญิงสาวเผลอค้อน

อย่างไรเสียก็ไม่รู้ว่าสถานการณ์ภายภาคหน้าจะเป็นเช่นไร หากท่านอากับพี่อาหมัดแข็งขืน ไม่ยอมอ่อนข้อง่ายๆ ข้าก็จนปัญญา”มาราตีถอนใจเพราะเหตุนี้แม้แต่การรับปากก็ใช่ว่าจะช่วยทั้งสองได้ ลึกๆ ในใจเธอก็ยังคิดเรื่องครอบครัวที่ถูกลอบสังหารด้วยความเคืองแค้น แต่เพราะพระคุณค้ำหัวนี่สิ ทำให้เธอกลืนไม่เข้าคายไม่ออก มีคนเคยบอกว่าบุญคุณต้องทดแทน แค้นต้องชำระ เธอจะเลือกชำระแค้นโดยการหาหลักฐานและช่วยเหลือชีคอัฟฟานทำให้อาและพี่ชายยอมจำนนและหมดอำนาจ ส่วนบุญคุณต้องทดแทนเธอก็กำลังทำอยู่คือขอชีวิตเขาทั้งสอง หญิงสาวคิดว่าเธอทำดีที่สุดแล้ว“ท่านอย่ากังวลไปเลย ข้าเชื่อว่าทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี” ยะห์นากุมมือนายสาวบีบเพื่อให้กำลังใจ“ท่านคิดเช่นนั้นรึ” มาราตีรู้สึกสบายใจที่ได้พูดคุยกับใครสักคนยะห์นาไม่ได้ตอบคำถามแต่บีบมือนายสาวเบาๆ เพื่อให้กำลังใจแผนการของอับดุลอาซิเป็นไปอย่างที่คิดเมื่อจัดการแสร้งทำเป็นออกคำสั่งให้ยัสซานออกปล้นในวันหนึ่งของเดือน แต่กลับยกเลิกไปเสียกะทันหัน และคนที่รู้เรื่องนี้ก็คือคนในกองโจรของยัสซานและคนในเผ่ากัวลาเพียงไม่กี่คนเท่านั้นทำให้อับดุลอาซิและลูกชายรู้ว่าตอนนี้มีหนอนบ่อนไส้เปิดเผยควา

ก่อนออกเดินทางกันต่อ ยีฮานหันไปสบตากับคนที่โพกศีรษะและคลุมผ้าสีเดียวกับชีคอัฟฟานซึ่งมองเห็นแค่ดวงตาก่อนกระตุกม้าเร่งเดินทางต่อโดยไม่มีพิรุธอันใดคนของอับดุลอาซิลอบมองสบตากันเมื่อใกล้ถึงสถานที่สำคัญที่ลอบดักซุ่ม พวกเขาจะแสร้งทำเป็นรบแล้วจึงค่อยล่าถอยหนีไปเมื่อเห็นว่าชีคอัฟฟานเสียท่าให้คนที่ลอบทำร้ายแล้วแต่ก็ยังดูสถานการณ์เพื่อดูว่าทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่วางไว้จริงๆ หรือไม่ก็ร่วมกับพวกดักซุ่มฆ่าชีคหนุ่มให้ตาย เพราะแผนการครั้งนี้จุดประสงค์สำคัญคือฆ่าชีคอัฟฟานให้สิ้นชีวาวายให้จงได้“บัดซบเอ้ย” อับดุลอาซิทุบพนักเก้าอี้ที่นั่งด้วยความโกรธจัดเมื่ออินคอฟที่กุมกำลังทหารประจำอยู่ที่ทางเหนือได้รับจดหมายจากคนของชีคอัฟฟานว่าถูกลอบทำร้าย โดยให้ถอนกำลังทหารติดตามรีบเร่งไปอารักขาโดยด่วน ถึงแม้จะไม่นิ่งนอนใจโดยการให้คนที่ดักซุ่มมีจำนวนมากพอที่จะจัดการกับทหารของชีคหนุ่ม แต่มันก็น้อยนิดที่จะสู้กับกองกำลังทหารที่เร่งตามไปสมทบ แบบนี้แผนการของเขาก็พังไม่เป็นท่าทีเดียวโดยหารู้ไม่ว่าแผนการดังกล่าวถูกคนของชีคอัฟฟานส่งข่าวให้ชีคหนุ่มรู้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว“ท่านพ่อ ข้าส่งคนไปยุติการดักซุ่มลอบทำร้ายของยัสซานแล

อัฟฟานให้คนคอยเฝ้าดูไม่ให้พวกโจรกัดลิ้นโดยใช้ผ้ามัดปากเอาไว้ มัดมือมัดเท้าด้วยเชือกหากจะกลั้นใจก็ให้คนเอาขนนกแหย่จมูกและเท้าให้หัวเราะ และไม่ให้กินยาพิษตาย เขาต้องการจับเป็น เพราะพวกมันคือคนสำคัญที่ตายไม่ได้เด็ดขาด“แต่หลานมีข้อแม้บางอย่าง” ชีคหนุ่มยังพูดเสียงนิ่งดวงตาสีเหล็กกล้าทำให้สองพ่อลูกเสียวสันหลังมากกว่าเดิม แม้ภายนอกจะดูนิ่งเฉยแต่ภายในกลับเริ่มเกรงกลัวโดยไม่ทราบสาเหตุ“หลานจัดการพวกมันเอาไว้ไม่ให้ฆ่าตัวตาย หลานจะมอบพวกมันให้ท่านลุง... แต่” อัฟฟานกระตุกยิ้มเครียดเมื่อบอกวิธีการที่ทำให้พวกมันไม่ฆ่าตัวตายหนีความผิด“แต่อะไรรึ” อับดุลอาซิถามชีคหนุ่มด้วยน้ำเสียงติดร้อนรน“ท่านลุงสอบสวนมันยังไงก็ได้ไม่ให้พวกมันตาย ถ้าหากพวกมันตายหลานจะถือว่าท่านลุงกบฏ”คำพูดนั้นทำให้อับดุลอาซิสะดุ้ง“ทำไมหลานพูดแบบนี้เล่า” หัวหน้าเผ่าสูงวัยถามด้วยความไม่พอใจ“ก็เพราะหลานถือว่าพวกมันเป็นคนของกัวลาอย่างไรเล่า”“คนของกัวลารึ หลานคงเข้าใจอะไรผิด พวกมันไม่ใช่” อับดุลอาซิปฏิเสธเสียงติดจะแข็ง“ใช่สิ ทำไมจะไม่ใช่” ชีคหนุ่มยังยืนยันคำพูดเดิม“หลานคงลืมไปว่าคนของกัวลาต้องสักที่หลังมือ แล้วคนพวกนั้นสักด้วยรึ

มาราตียิ้มรับแม้นเขาไม่บอกตอนนี้แต่เธอก็รับรู้ว่าได้รับความไว้วาง ใจจากชีคหนุ่ม เขาทำให้เธอรู้สึกมีคุณค่าเสมอ ริมฝีปากสีสดจูบตอบประพรมไปทั่วใบหน้า“รัดข้าสิรตี” อัฟฟานกระซิบเสียงแหบห้าว เขายังไม่ถึงฝั่งฝันหลังจากส่งหญิงสาวไปแล้วสองรอบ“คราวนี้อย่าทิ้งข้าอีกรู้ไหม” เขายกร่างหญิงสาวขึ้นอุ้มในท่าสอดประสานมาราตีมาราตีกอดรัดแนบแน่น เขาสอดมือเข้าใต้ข้อพับขยับลีลารักเดินไปที่เตียงกว้างหญิงสาวสวนรับลีลารักประสานเข้าจังหวะ เขาวางบั้นท้ายงอนงามบนขอบเตียง ยืนปักหลักชำแรกลึกในเนื้อกายอ่อนนุ่ม ริมฝีปากครวญประสานกับเสียงเนื้อกายกระทบก้องตามลำนำรักชีคหนุ่มถอดถอนเรือนกายจนหลุดหายจากช่อเอื้องแสนสวย หญิงสาวประท้วงด้วยความขัดใจอีกรอบ แต่ถูกพลิกให้คุกเข่าหมิ่นเหม่ที่ขอบเตียง มาราตียกบั้นท้ายรับการกดคลึงอย่างรู้งาน และเป็นผู้ขยับไปด้านหลังเสียเอง อัฟฟานตีแก้มก้นขาวผ่องด้วยความมันเขี้ยวแม่จอมยั่ว เรียวแขนเพรียวโน้มมาด้านหลังกอดคอหนาไว้แน่นแอ่นร่างไปด้านหน้า มือใหญ่ประคองเต้าอวบอิ่มทั้งสองข้างที่ไหวไปมาตามแรงโยกแล้วกดแนบกับร่างสูง“แยกขาอีกสิรตี” เขากระซิบสั่งเสียงพร่าเมื่ออยากชำแรกลึกล้ำกว่าเดิมมาราตีทำ