All Chapters of แม่มดสาวเจ้าเสน่ห์: Chapter 11 - Chapter 20

“น้าอะตอม ปิงปองอยากหม่ำไอศกรีม” เสียงใสกรอกมาตามสายโทรศัพท์ที่พี่ชายคุยอยู่“ได้ น้าจะรีบไป รอแป๊บนึงนะ” เขารีบบอก หลังจากวางสายจากหลานชาย กวาดสายตาหาแม่บ้านสาวสวย เขาเห็นเธอเดินลงมาจากด้านบนด้วยชุดสวยเป็นเสื้อเกาะอกสีสด มีเสื้อกั๊กตัวสวยสวมทับอีกตัวและกระโปรงตัวสั้น“เอ่อ...” เอกภาพติดอ่างทันที ตอนแรกเขากะจะให้เธอเฝ้าบ้าน แต่เมื่อเห็นเธอเปลี่ยนชุดแบบนี้ คงอยากออกไปกับเขาด้วย เธอคงอยากเปิดหูเปิดตา อยู่แต่บ้านคงเบื่อ เอาน่า คนบ้านเดียวกัน เขาต้องพาหลานๆ ไปทานไอศกรีมอยู่แล้วเอกภาพมารับหลานๆ ที่โรงเรียน แต่วันนี้มีหญิงสาวแสนสวยนั่งมาด้วย ครูประจำชั้นของหลานชายที่แอบมีใจให้น้าชายของลูกศิษย์ถึงกับหน้าซีดจืดเจื่อนไปทันทีที่เห็นซินนี่“วันนี้ น้าอะตอมมารับช้าจัง” ลูกโป่งกับปิงปองขึ้นไปนั่งเบาะหลัง แอบบ่นเล็กน้อยที่น้าชายมารับช้ากว่าปกติ“น้าลองทำสบู่สมุนไพรสูตรใหม่อยู่เลยช้า” ชายหนุ่มพูดเสียงเรียบ“ว้าว... อยากรู้จังว่าจะหอมขนาดไหน” ปิงปองตาโตที่จะได้กลับไปใช้สบู่สูตรใหม่ของน้าชาย เสียดายนิดๆ ที่ไม่ได้ทำด้วย“เดี๋ยวกลับไปก็ได้ใช้ วันนี้อยากไปทานไอติมเหรอ” เขาเปลี่ยนเรื่อง เหลือบมองหญิงสาวข

ริมฝีปากอุ่นร้อนค่อยๆ ดูดกลืนความแข็งแกร่งของเขาทีน้อยจนโอบอุ้มเกือบหมดสิ้น เอกภาพแทบขาดใจเพราะไม่เคยค้นพบความสุขสมของชายหญิง เขาคิดว่าเธอคือคนที่เขารอคอย หญิงสาวหลายคนที่เข้ามาในชีวิตไม่ได้ทำให้เขารู้สึกแบบนี้ เหมือนถูกคำสาปก็ไม่ปานที่ไม่สามารถรักผู้หญิงคนไหนได้ แต่จริงๆ นั้น เขาหารู้ไม่ว่ามันเป็นเรื่องจริงที่นักวิทยาศาสตร์แบบเขาจะหาคำตอบเอาตามทฤษฎีไม่ได้แน่นอน เพราะนาเนียร์เป็นผู้ที่สาปเขาเอาไว้ว่า ห้ามรักใครจนกว่าจะเจอหลานสาวคนเดียวของนางเอกภาพลูบศีรษะของหญิงสาวเป็นการตอบแทนน้ำใจของเธอ ความนุ่มนิ่มฉ่ำชื้นไถลเข้าออกในความแกร่งกล้าเป็นจังหวะ เขาค่อยๆ ปลดปล่อยทุกสิ่งทุกอย่างออกมาจนหมดสิ้น ยอมเธอหมดทั้งกายใจ ไม่นาน ธารรักรสเอร็ดอร่อยหลั่งไหลเข้าสู่ในโพรงปากนุ่มนิ่มของซินนี่จนหมดสิ้นซินนี่ดูดกินเอร็ดอร่อย หากเธอได้กลืนกินบ่อยครั้งจะทำให้พลังของเธอมีมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องจริงหรือความฝันก็ตาม เพราะชายหนุ่มได้ปลดปล่อยอารมณ์หวามออกมาแล้วนั่นเอง แต่มีข้อจำกัดว่าต้องเป็นของชายผู้เป็นเนื้อคู่กันมาเท่านั้น เธอทั้งดูดทั้งเลียจนเขาคำรามเบาๆ ด้วยความเสียวกระสันซ่านจากสัมผัสของโพรงปากนุ่มนิ่ม

“พี่สัญญาจ้ะเมียจ๋า ไม่ทิ้งแน่นอน พี่เฝ้ารอเวลานี้มานานแล้ว พี่แอบชอบจำปีมานานแล้วนะ รู้ตัวหรือเปล่า” เจ้าบิ๊กสารภาพรักทันทีที่ได้โอกาส จำปีเขินจนเสียท่าเจ้าบิ๊กเอาอีกเอกภาพพาซินนี่และหลานๆ ทั้งสองไปซื้อของ ชอปปิงอย่างสนุกสนาน เขาพาเข้าร้านโน้นออกร้านนี้ เพราะนานๆ จะได้มาเปิดหูเปิดตาเที่ยวกับครอบครัวสักที ชายหนุ่มเลือกเสื้อผ้าให้หญิงสาวหลายชุด และพาเด็กๆ ไปนั่งทานไอศกรีมอย่างเอร็ดอร่อย“วันนี้เราทำอาหารทานกัน ไม่ได้ทำอาหารทานกันเองมานานแล้ว อยากทานอะไรเด็กๆ” เอกภาพถามหลานๆ“อยากหม่ำบาร์บิคิวค่ะ ไม่ได้หม่ำนานแล้ว ให้พี่ซินนี่ทำให้หม่ำ พี่ซินนี่ทำอาหารอร่อย” ปิงปองกอดแขนซินนี่แน่นอย่างประจบประแจง“ลูกโป่งอยากทานเหมือนกัน วันนี้มีแม่ครัวแล้ว ปกติเจ้าแรม เจ้าโบ้ทำก็อร่อยหรอกครับ แต่บางทีขาดรสชาติไปเหมือนกัน” ลูกโป่งแอบบ่นเล็กน้อยเมื่อนึกถึงหุ่นยนต์ทำอาหารของน้าชาย“งั้นเราไปซื้อของกันเลย” เอกภาพขยี้ศีรษะหลานรักพาไปเลือกซื้อของ โดยมีซินนี่ตามเขาไปติดๆเอกภาพเป็นคนละเอียดรอบคอบ เขาจึงเลือกซื้อของได้คล่องแคล่ว พิถีพิถัน แถมยังเปรียบเทียบคุณภาพ ปริมาณ ราคาได้ยอดเยี่ยม จนซินนี่ได้เรียนรู้อะไร

สัมผัสยอดถันเป็นลำดับต่อไป เขาดูดเม้มหนักเบารู้สึกถึงรสชาติหอมหวาน แล้วค่อยๆ ทวีความหนักหน่วงขึ้นเพื่อดูดกลืนเข้าไปเกือบทั้งเต้าทรวง เรียวขาเพรียวโอบกระชับไปรอบเอวสอบ เอกภาพไม่รู้ว่าเสื้อผ้าของตัวเองหลุดไปตอนไหน แต่มารู้ตัวอีกที เขาอยู่ตรงหว่างขาของหญิงสาวเสียแล้ว หน้าท้องแบนราบสัมผัสกับเนินเนื้อสาวแห่งความเป็นหญิงถนัดถนี่ริมฝีปากหนายังดูดกลืนปทุมถันขนาดใหญ่ ลากไล้ริมฝีปากลงมายังเนินเนื้อสาวหอมจรุงใจเบื้องหน้า ขาเพรียววางพาดบนบ่ากว้างอย่างรู้งาน ไม่ต้องให้เขาต้องจัดท่า เธอหยัดกายให้เขาเต็มที่ไม่ติดขัด ชายหนุ่มไม่รอช้าก้มลองเชยชมกลีบกุหลาบสวยสด ค่อยๆ ไล้เลียกลีบสาวด้วยกิริยาอ่อนโยนปะปนกับความเร่าร้อน ปลายลิ้นสากร้อนลากเลียยังคงทำหน้าที่ดีเยี่ยม ได้ยินเสียงครางกระเส่าเบาๆ ออกมาจากกลีบปากอิ่มก็พึงพอใจมิใช่น้อย เขาจึงยิ่งบดคลึงเคล้าเนื้อกายสาวมากขึ้นเรื่อยๆ ตามลำดับเอกภาพนวดเฟ้นสะโพกผายไปมาเบาๆ สอดประสานลิ้นร้อนเข้าสู่ร่างสาวเพื่อเชยชิมหยาดน้ำทิพย์หวานฉ่ำในช่อดอกไม้งาม ซินนี่ครางยาว เมื่อเขาส่งเธอไปสู่ความสุขสม นี่คงเป็นครั้งแรกที่เธอได้พานพบกับสิ่งมหัศจรรย์ระหว่างชายหญิงซินนี่กอดคอแกร

“พอแล้ว เวียนหัวจัง” เขาหัวเราะ ที่โดนมันกลั่นแกล้งเอา“เดี๋ยวจะพาไปเที่ยวให้ทั่วมหาสมุทรเลย” หอยแครงน้อยหลายตัวว่ายเข้ามาทักทายซินนี่เผลอเหยียบหินที่ยืนอยู่จึงพลาดท่าตกลงมา เอกภาพว่ายน้ำไปรับร่างงามไว้แนบอก ดวงตาสองคู่สบกันลึกซึ้ง เขาค่อยๆ จุมพิตกลีบปากอิ่มหวานฉ่ำ สัตว์ในท้องทะเลกว้างต่างล้อหนุ่มสาว โดยการว่ายวนไปมาด้วยความสนุกสนาน ทั้งสองว่ายตามไกด์นำทางไปเที่ยวทั่วท้องทะเลกว้างใหญ่ไพศาล“ซินนี่ ฉันไม่เคยมีความสุขแบบนี้มาก่อนเลย” เอกภาพบอกเสียงทุ้ม หลังจากที่เขาและเธอมาพักเหนื่อยที่โขดหินใหญ่หลังจากว่ายน้ำท่องเที่ยวไปมาในท้องทะเลกว้างจนเหนื่อย ยอมรับว่ายังไปไม่ทั่ว แต่ตื่นตาตื่นใจไม่น้อย“ซินนี่ดีใจที่คุณมีความสุข” เธอนั่งบนตักเขา แขนกำยำกอดรัดร่างของหญิงสาวแนบอก“ซินนี่จะบอกฉันได้หรือยัง ว่าเธอเป็นใครกันแน่” เขาถามเสียงเหมือนละเมอ ดวงตาสีนิลสบสายตาสีฟ้าใสด้วยความรู้สึกลึกซึ้ง“เมื่อถึงเวลา” ซินนี่ตอบเสียงแผ่วคล้ายเสียงกระซิบ“แสดงว่านี่ไม่ใช่ความฝัน แต่เป็นความจริง”“ซินนี่คงไม่สามารถบอกได้ว่าเป็นความฝันหรือความจริง คุณต้องคิดเอาเอง” เธอเลี่ยงที่จะตอบเอกภาพไม่อยากรับรู้อีกแล้วว่า