All Chapters of แม่มดสาวเจ้าเสน่ห์: Chapter 31 - Chapter 40

“วันหลังถ้าจะเลี้ยงอะไรต้องบอกฉันก่อน” น้ำเสียงอ่อนลงของเอกภาพทำให้ซินนี่ลอบยิ้ม แต่สีหน้าเขายังไม่คลายความเคร่งเครียดลง“ค่ะ” หญิงสาวรับคำเสียงเบาเหมือนสำนึกผิด“พี่ซินนี่ แมวตัวนั้นสวยไหมคะ” ปิงปองแอบกระซิบถามเสียงเบา“สวยจ้ะ” ซินนี่แอบกระซิบเสียงเบาตอบ แต่พอหันไปเห็นเอกภาพก็ต้องสะดุ้งเพราะเจอกับสายตาคมดุ ปิงปองกอดแขนซินนี่แน่น เอกภาพมองมือของหลานสาวคนเล็กด้วยใบหน้านิ่งๆ นึกทึ่งที่ซินนี่สามารถเข้ากับหลานๆ เขาได้ในเวลาอันรวดเร็วเวลาอาหารเย็นมาถึงอีกครั้ง บรรยากาศในโต๊ะอาหารเย็นนี้เงียบเชียบกว่าเก่า ทั้งเอกภาพที่กำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างกับหลานๆ ที่กำลังคิดอะไรบางอย่างเช่นกัน“วันนี้มีการบ้านเยอะไหม” เอกภาพถามหลานๆ ทั้งสองเมื่อมานั่งเล่นคุยกันที่ห้องนั่งเล่น“เสร็จตั้งแต่ที่โรงเรียนแล้วครับ / ค่ะ” เด็กทั้งสองตอบพร้อมกัน“ขยันจริงๆ แต่ยังไงต้องหมั่นทบทวนอยู่เสมอ” ชายหนุ่มอบรมหลานทั้งสองอย่างเป็นงานเป็นการ“วันนี้พวกเราขอนอนแต่หัวค่ำนะครับ” ลูกโป่งมองหน้าน้องสาวอย่างมีเลศนัยน์“ทำไมล่ะ” เอกภาพเลิกคิ้วด้วยความสงสัย“วันนี้เหนื่อยครับ ช่วงนี้จะมีการแข่งขันกีฬา เลยต้องฝึกซ้อมกันเยอะหน่อย”

“โอ๊ย... เสียว เจ้าแมวเหมียว หยุดเลียได้แล้ว” เอกภาพบอกให้หยุดแต่มือใหญ่ลูบศีรษะเจ้าแมวไม่หยุด ซินนี่แอบค่อนขอดในใจ หมั่นไส้คนปากไม่ตรงกับใจ ยังคงเลียแผ่นอกเขาไม่เลิก ตอนนี้เปียกไปด้วยน้ำลายจนทั่วเอกภาพหัวเราะเสียงห้าวกระเส่าด้วยความเสียวซ่าน ตีก้นของเจ้าแมวแสนซนอีกสองสามทีด้วยความมันเขี้ยว แต่ก็ยอมให้เลียต่อไปเพราะรู้สึกสบาย ผ่อนคลายแถมรู้สึกชื่นชอบในสัมผัสนั้นอย่างประหลาด“แหม... รสชาติและกลิ่นผู้ชายนี่น่าปรารถนาที่สุด” ซินนี่เลียยอดอกสีเข้ม ขบเม้มด้วยความกระหาย เอกภาพหอบหายใจแรงสะท้านในอก ซ่านเสียวเหมือนถูกดูดดึงด้วยริมฝีปากคนมากกว่าจะเป็นแมวซินนี่ย้ายข้างไปดูดเลียจนสาแก่ใจจึงยอมปล่อยแต่โดยดี มองชายหนุ่มตาเยิ้ม“เจ้าเหมียว แกนี่ซนเหมือนเจ้านายจริงๆ นะ” เอกภาพยกร่างสูงใหญ่ขึ้นนั่งแล้วจับแมวนั่งทาบทับบนตัก“อุ๊ย!” ซินนี่อุทานในใจที่แก้มก้นงอนงามของตัวเองนั่งทาบทับกับความใหญ่โตที่กำลังผงาดอยู่ในเป้ากางเกง เธอกรี๊ดกร๊าดใหญ่โต มองหน้าแดงๆ ของชายหนุ่มแมวสาวตะกายด้วยความดีใจ หัวเราะในใจเสียงดังที่เห็นอาการตอบสนองของเขาต่อเธอ ไม่ว่าจะอยู่ในร่างของแมวก็ตามทีเอกภาพขยับให้แมวสาวตัวสวยนั่ง

“อร่อยมากเลย แม่บ้านนายนี่ฝีมือดีจริงๆ” เอกภาพเพียงแต่ยิ้มรับคำชมของเพื่อน“เด็กๆ เป็นยังไงบ้าง” วัชรชวนคุยไปเรื่อย หลังจากคุยเรื่องงานไปพอสมควร“สบายดี” เอกภาพตอบรับเสียงเรียบตามนิสัย เหลือบมองแม่บ้านสาวที่เดินหายไปในครัวด้วยความโล่งอก อย่างน้อยก็ไม่อยากให้อยู่แถวนี้ให้เพื่อนเขามอง เขารู้สึกหวงมากทีเดียว“ขอบใจนายมากเพื่อน วันหลังจะมาฝากท้องใหม่” วัชรและวิษณุกล่าวลาเพื่อน หลังจากนั่งคุยกันอีกพักใหญ่“ได้เสมอ ขับรถดีๆ แล้วกัน” เอกภาพออกมาส่งเพื่อนทั้งสองที่หน้าบ้าน รถของเพื่อนรักเคลื่อนออกไปแล้ว จึงรีบเดินเข้าบ้านเพื่อเล่นงานใครบางคนที่แต่งตัววาบหวิวขนาดนั้น“ซินนี่ๆ อยู่ไหน” เอกภาพเรียกหาทั่วบ้านด้วยความหงุดหงิด แต่หาไม่เจอ เขาจึงเดินไปหลังบ้าน เห็นคนที่กำลังหา ก้มหน้าก้มตาซักผ้าบางส่วนที่ไม่สามารถซักกับเครื่องซักผ้าได้ ปากเจ้ากรรมอยากต่อว่า แต่สายตาที่ดันเผลอไปมองร่องอวบอัดของปทุมถันงามงด ต้องเป็นอันชะงักค้าง แทบต่อว่าไม่ออกสักคำ ยังดีหน่อยที่ยังใส่กางเกงขาสั้นและเปลี่ยนเป็นเสื้อยืด หากสวมชุดแส็กซักผ้า ไม่อยากคิดเลยว่ามันจะน่าดูชมแค่ไหน แต่เสื้อยืดสีขาว ขัดสายตาในความคิดเขานัก มันช่

“น้าไม่รู้จะพูดอะไร”เอกภาพ มองหลานนิ่งๆ เขาคิดว่าสิ่งที่เขารู้สึกกับซินนี่จะเป็นไปได้หรือไม่ ในเมื่อหญิงสาวคนที่เขารู้สึกพิเศษด้วยกลายเป็นแม่มด ไม่ใช่มนุษย์ธรรมดาทั่วไปเสียแล้ว“อย่าไล่ซินนี่ไปเลยนะคะ ซินนี่มีความจำเป็นต้องอยู่ที่นี่จริงๆ เมื่อถึงเวลาซินนี่จะไปเอง” ซินนี่รีบพูดอ้อนวอนเอกภาพ เห็นเขานิ่งเงียบไป เธอกลัวว่าเขาจะไล่เธอออกจากบ้าน หากเวทมนตร์ของเธอแก่กล้ากว่านี้คงร่ายให้ทั้งสามจำเหตุการณ์นี้ไม่ได้ แต่นี่เธอกลับตกใจแล้วร่ายเวทมนตร์ผิดไปซะได้“ความจำเป็นอะไร” เอกภาพขยับแว่นถาม จ้องมองแม่มดสาวไม่วางตาซินนี่คิดวกวนไปมาก่อนที่จะตอบเสียงน่าสงสาร“ซินนี่ทำของวิเศษของอาจารย์หายค่ะ เลยมาตามหา”“ของวิเศษอะไร” ทั้งสามประสานเสียงกันแบบไม่ได้นัดหมาย“เป็นไม้คฑาน่ะค่ะ สามารถเสกอะไรก็ได้ พอดีขโมยมาตอนหนีเที่ยว แล้วมันหล่นหายไป” เธอหลบสายตาทุกคน แต่ไม่มีใครทันคิดว่าสิ่งที่ได้รับรู้คือเรื่องโกหก“หายที่ไหน ตอนที่ฉันไปพบเธอหน้าผับน่ะเรอะ” เอกภาพทบทวน เรื่องราวตอนที่เจอกับซินนี่ใหม่ๆ“ประมาณนั้นค่ะ” ซินนี่ตอบส่งๆ ไป“ถ้าแบบนั้นฉันจะพาไปหา รูปร่างหน้าตาเป็นยังไงล่ะ” ซินนี่อธิบายลักษณะของไม้ค

ซินนี่ครางเสียงเครือไม่หยุดเมื่อฝ่ามือเปียกชื้นจากเรียวลิ้นใหญ่ที่ยังตวัดลามเลียไม่วาง ความสากร้อนของลิ้นหนุ่มทำให้เธอเสียวซ่าน แล้วนิ้วเรียวสวยของเธอก็ถูกดูดดึงเข้าสู่โพรงปากอุ่นร้อนนั้นเบาๆ ทีละนิ้วๆ ไม่เว้นแม้แต่นิ้วเดียว เขาขบกัดลงฟันขาวสะอาดหยอกเย้า หญิงสาวสะดุ้งน้อยๆ แต่ไม่ได้ดึงมือออก ความเสียวกระสันที่เพิ่มขึ้นเป็นระลอกใหญ่ ทำให้หน้าท้องแบนราบเกร็งแขม่ว โสตประสาทหูรับฟังเสียงดูดเลียที่ดังเป็นจังหวะด้วยความซ่านเสียวในอารมณ์เอกภาพเปลี่ยนที่หมายใหม่เป็นเรียวแขนอีกข้าง เขาทำเหมือนกันเพื่อให้ทัดเทียมไม่น้อยหน้า ซินนี่ได้แต่นอนหอบกระเส่ารัญจวนจิตมองการกระทำของเขาด้วยความยินยอมพร้อมใจ หากวันใดที่เขาสารภาพรักเธอจะปรนนิบัติเขาให้ดีไม่ขาดตกบกพร่องเยี่ยงหญิงสาวคนหนึ่งปรนเปรอชายอันเป็นที่รักยิ่งชายหนุ่มยกเรียวแขนทั้งสองข้างของหญิงสาวโอบบนคอแกร่ง เธอยอมทำตามที่เขาต้องการไม่อิดออด แล้วใบหน้าหล่อเหลาก้มลงเชยชิมกับหน้าท้องแบนราบเนียนนุ่ม เขาดูดเม้มหนักๆ สลับกับตวัดปลายลิ้นออกมาไล้เลียรสหวานของผิวกายสาว พร้อมๆ กับสูดกลิ่นหอมจรุงใจเข้าปอดอีกระลอกใหญ่ จนปอดอุดมไปด้วยความหอมกรุ่นของผิวเนื้อนาง